Θα έρθει νωρίτερα η «τρέλα του Μαρτίου» ή θα δούμε πάλι «αιώνιο» τελικό;

• Το 12/12 της «διαφορετικής» ΑΕΚ, εκτόξευσε την συγκέντρωση του Ολυμπιακού!
• Οι ευεργερτικές απουσίες του Αμαρουσίου και η έλλειψη κινήτρου του Άρη!
• Παναθηναϊκός: Η λεπτή γραμμή στο impact που θα έχει ο Χέιζ-Ντέιβις!

Το ότι πήγα Κυριακή (15/02) πρωί βόλτα στην Ουάσινγκτον, έχοντας προγραμματίσει sight seeing στο κέντρο της αμερικανικής πρωτεύουσας και βόλτα για καφέ και φαγητό στην Τζορτζτάουν και ήμουν συνεχώς στο κινητό για να μπορέσω να συνειδητοποιήσω πως (!) ο Παναθηναϊκός έχασε από τον Κολοσσό (και το αντίθετο) στο “T-Center” και ποιες ήταν οι προεκτάσεις της 8ης ήττας των «πρασίνων» σε 17 αγώνες μέσα στο 2026, το λες και «επαγγελματική διαστροφή»!

Αλλά έτσι είναι η δουλειά μας! Οι εξελίξεις και τα γεγονότα αποτελούν την κινητήριο δύναμη και όταν αυτά που προκύπτουν δεν έχουν προηγούμενο, τότε η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχουν ούτε ρεπό, ούτε διακοπές, ούτε άλλες προγραμματισμένες «υποχρεώσεις»! Οπότε λειτουργείς με βάση το «τσιπάκι» με το οποίο πορεύεσαι όλα αυτά τα (31) χρόνια στα οποία έχεις την ευλογία να έχεις κάνει το χόμπι σου επάγγελμα.

Εβδομάδα Κυπέλλου, λοιπόν, αυτή που διανύουμε και μιας και επιστρέψαμε στην «ψωροκώσταινα», είδαμε τους δύο πρώτους προημιτελικούς του 5ου Final 8 στην ιστορία του θεσμού και ετοιμαζόμαστε να «κατηφορίσουμε» προς το Ηράκλειο για τα ημιτελικά και τον τελικό, ας μαζεψουμε τις σκέψεις μας στις επόμενες γραμμές... Για όλα αυτά που σημάδεψαν το ελληνικό μπάσκετ τις τελευταίες δύο εβδομάδες!

Το 12/12 της «διαφορετικής» ΑΕΚ, εκτόξευσε την συγκέντρωση του Ολυμπιακού!

Η αλήθεια είναι ότι από ‘κει που περιμέναμε να δούμε μία αρκετά ανταγωνιστική μάχη ανάμεσα στην «Ένωση» και τους Πειραιώτες στον δεύτερο προημιτελικό, ο τραυματισμός του Φλιώνη, η αδιαθεσία του Λεκαβίτσιους και το πρόβλημα που ταλαιπωρεί εδώ και καιρό τον Κατσίβελη (οστικό οίδημα), άφησαν την «βασίλισσα»... χωρίς point-guard και αυτομάτως πάτησαν οριστικό “delete” στις όποιες πιθανότητες υπήρχαν να προκύψει και δεύτερη «βόμβα μεγατόνων» μέσα σε λιγότερες από 72 ώρες!

Η πλήρης ΑΕΚ του αήττητου των 2 μηνών (είχε να χάσει από τις 16 Δεκεμβρίου και μετρούσε 12 σερί νίκες σε Ελλάδα και Ευρώπη) και ειδικότερα σε νοκ άουτ παιχνίδι, στο οποίο θα ήταν το αουτσάιντερ, ήμουν πεπεισμένος ότι θα έβαζε δύσκολα στους πρωταθλητές και θα τους ανάγκαζε να πάρουν πολύ σοβαρά την αναμέτρηση.

Γιατί πλέον, με την προσθήκη του Νάναλι και του Μπράουν, έχει 3-4 πόλους στους οποίους μπορεί να βασιστεί επιθετικά (αν συνυπολογίσουμε και τους Μπάρτλεϊ και Γκρέι), ώστε να μπορέσει να στηρίξει μία τόσο μεγάλη ανατροπή. Για να συντελεστεί μία τόσο μεγάλη έκπληξη και να ηττηθεί από υποδεέστερο αντίπαλο, μία ομάδα που διεκδικεί την Euroleague, θα πρέπει να συνομωτήσουν πολλοί παράγοντες και πάντως θέλει «προσπάθεια» και από τις δύο πλευρές!

Με τους τέσσερις προαναφερθέντες να έχουν 32,6% εντός πεδιάς (16/49 σουτ) και με τον Ντράγκαν Σάκοτα να βγάζει το ματς με ουσιαστικά 6 παίκτες (αν εξαιρέσουμε τον Σκορδίλη, που πλέον παίζει πολύ λιγότερο, οι Πετσάρσκι και Αρσενόπουλος πήραν 13 και 8 λεπτά αντίστοιχα, ενώ υπό νορμάλ συνθήκες δεν θα έπαιζαν καθόλου), θα ήταν στο όριο του θαύματος αν οι «κιτρινόμαυροι» μπορούσαν να ήταν ανταγωνιστικοί.

Αν σε όλα τα παραπάνω προσθέσετε ότι ο Ολυμπιακός μπήκε στο παρκέ πολύ συγκεντρωμένος και σοβαρός (οι 32 ασίστ έναντι μόλις 8 λαθών αποτελούν πολύ ενδεικτικό νούμερο) στην επίθεση και με ενέργεια και ένταση στην άμυνα (+13 ριμπάουντ), τότε μπορεί να γίνει εύκολα αντιληπτό το δεύτερο εισιτήριο τη ημιτελικής φάσης «σφραγίστηκε» (81-67) ουσιαστικά πριν καν αρχίσει το ματς!

Θεωρώντας ως σταθερά, την καλή απόδοση των Βεζένκοβ, Πίτερς και Φουρνιέ (και οι τρεις μαζί είχαν 39π., 19ρ. & 7ασ. με 7/15 τριπ.), στα συν για την ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα συγκαταλέγεται η καλή δουλειά του άστοχου Νιλικινά (0/6 σουτ) σε άμυνα και δημιουργία (7 ασίστ), το πληθωρικό ματς του Γουορντ (8π., 10ρ., 4ασ. & 2κλ.) και στα πλην η ανησυχία που προκλήθηκε από την ενόχληση του Ταϊρίκ Τζόουνς στο γόνατο (θα χάσει σίγουρα τον ημιτελικό με το Μαρούσι).

Κακά τα ψέματα, με την απόκτηση του 28χρονου Αμερικανού σέντερ οι «ερυθρόλευκοι» έχουν βελτιώσει πολύ την εικόνα τους στην άμυνα και μία ενδεχόμενη απουσία από τον τελικό του Σαββάτου (21/02), θα αποτελέσει πλήγμα.

Οι ευεργερτικές απουσίες του Αμαρουσίου και η έλλειψη κινήτρου του Άρη!

Στον πρώτο προημιτελικό, δεν σας κρύβω ότι περίμενα ότι θα γίνει κλειστό παιχνίδι, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούσα να φανταστώ ότι ο «αυτοκράτορας» θα ήταν τόσο άνευρος και τόσος άοσμος από πλευράς δίψας για τη νίκη! Χωρίς αυτό να μειώνει στο ελάχιστο τη νίκη-πρόκριση (87-80) της ομάδας των βορείων προαστίων, που μετά από καιρό και με την συνδρομή της ατυχίας.

Σύμφωνοι πολλές οι «κακοτεχνίες» στο ρόστερ των «κιτρινόμαυρων», αλλά όταν ξαφνικά οι παίκτες κατεβάζουν ταχύτητα (ενώ πριν τρεις εβδομάδες ήταν στα «κόκκινα») και παρουσιάζουν τέτοια παθητικότητα όπως αυτή στο Κλουζ και στην Νέα Αλικαρνασσό, τότε κάτι δεν πάει καλά στην σχέση τους με τον προπονητή.

Πράγματι, ο Ιγκόρ Μίλιτσιτς έχει αφήσει πολύ καλά δείγματα στην μακρά θητεία του με την Εθνική Πολωνίας, ωστόσο, άλλες οι ιδιαιτερότητες και οι απαιτήσεις ενός συλλόγου (και πολλώ δε μάλλον του Άρη) και άλλες αυτές σε ένα αντιπροσωπευτικό συγκρότημα. Αν με «ενοχλεί» κάτι στην γλώσσα του σώματος του Κροάτη τεχνικού και στο ύφος του όταν κάνει δηλώσεις, αυτό είναι ότι εκπέμπει ένα «αλάθητο», το οποίο δεν προκύπτει από την εικόνα που παρουσιάζει η ομάδα του στο παρκέ.

Αν στην ανάπαυλα του χθεσινού αγώνα μιλούσε στους παίκτες του με τον τρόπο που μίλησε ο Λευτέρης Μποχωρίδης στο flash interview της ΕΡΤ2 Σπορ, κάνοντας σοβαρή αυτοκριτική για την απόδοσή του ίδιου και των συμπαικτών του, τότε ίσως ο Άρης να μην είχε αποκλειστεί από δύο διοργανώσεις μέσα σε λίγες μέρες. Με 22 ριμπάουντ στο σύνολο, δεν μπορεί κανείς να μιλήσει για μαχητικότητα.

Πάμε στο Μαρούσι τώρα, που λόγω γαστρεντερίτιδας και θλάσης αντίστοιχα, «ευτύχησε» να παραταχθεί χωρίς δύο σημαντικά επιθετικά του «όπλα», τον Σαλάς και τον Ρέινολντς (αν και ο δεύτερος, φέτος, είναι πολύ κατώτερος των δυνατοτήτων του) και αυτό εκτόξευσε σε σημαντικό βαθμό την σκληράδα που παρουσίασε στην άμυνα για 2ο σερί παιχνίδι του.

Μιλάμε για μία ομάδα που δεχόταν κατά μ.ο. 92,7 πόντους σε 17 αγώνες στο πρωτάθλημα και έναν στο Κύπελλο και μέσα σε τριήμερο (με την Καρδίτσα ο Σαλάς είχε την 2η μικρότερη εφετινή του συμμετοχή με 21'), έκανε ένα 2/2 με μέσο παθητικό 78,5 πόντων!

Για να επιευχθούν αυτές οι δύο πολύ μεγάλες νίκες, βέβαια, ο Ηλίας Παπαθεοδώρου έχει θωρακίσει σε μεγάλο βαθμό την ρακέτα του και έχει βελτιώσει πολύ την απόδοση της ομάδας του στο αμυντικό ριμπάουντ (χάρη στην προσθήκη του Σίλβιο Ντε Σόουζα) και βλέπει την ομάδα του να έχει σταθερά καλύτερη δημιουργία από τον Κινγκ και τον Περάντες, που μέχρι τώρα πρότινος έδειχναν να ενδιαφέρονται μόνο για τα νούμερά τους!

Η αυξημένη σκληράδα που έδωσε το σχήμα χωρίς τα δυο προαναφερθέντα παιδιά που δεν βάζουν «το σώμα τους στην φωτιά», οι 19 ασίστ (από τις 26 συνολικά) από το αμερικανικό δίδυμο στα guard και οι 45 πόντοι που συνεισέφεραν οι Έλληνες (με μπροστάρη τον εξαιρετικό Γιώργο Καλαϊτζάκη με τους 17 πόντους), ήταν τα στοιχεία που έκαναν την διαφορά και χάρισαν στους «κιτρινόμαυρους» της Αθήνας την πρόκριση στα ημιτελικά του Κυπέλλου, για 4η φορά στην ιστορία του.

Παναθηναϊκός: Η λεπτή γραμμή στο impact που θα έχει ο Χέιζ-Ντέιβις!

Αν και οι 49 πρώτες μέρες του 2026, μπορεί να σηματοδοτούν το χειρότερο ξεκίνημα που είχε σε κάποια τα έτη που είχε μεγάλο budget ο Παναθηναϊκός (9 νίκες και 8 ήττες σε 17 αγώνες σε πρωτάθλημα και Euroleague, η απόκτηση του περυσινού MVP του Final 4 στο Άμπου Ντάμπι (και μάλιστα με ανατροπή), δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τάραξε τα νερά του ευρωπαϊκού μπάσκετ!

Ο Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις είναι απόλυτος two-way forward για το ευρωπαϊκό μπάσκετ και ειδικότερα τα δύο τελευταία χρόνια (υπό τις οδηγίες του Σαρούνας Γιασίκεβίτσιους), η ανάπτυξη του παιχνιδιού του έφτασε στο peak της.

Αν σε όλα αυτά προσθέσουμε και τον ισχυρό και ανταγωνιστικό του χαρακτήρα, τότε δεν θα δυσκολευτούμε να συμφωνήσουμε ότι οι «πράσινοι, με μία κίνηση χτύπησαν «φλέβα χρυσού» και ταυτόχρονα έδειξαν τα αντανακλαστικά τους, επιβεβαιώνοντας το πόσο πολύ θέλουν να κατακτήσουν όλους τους εφετινούς τίτλους.

Η μοναδική μου ένσταση, έχει να κάνει με το ποια θα είναι η επίδραση της άμεσης προσθήκης του στο rotation, στο short term, από την άποψη ότι μέσα σε τέσσερις μέρες θα κριθεί ο πρώτος τίτλος της χρονιάς και σε ένα momentum που η ομάδα δεν είναι καλά.

Πως δηλαδή θα δουλέψει η συνύπαρξή του με τον Ναν και τον Σλούκα στην ίδια πεντάδα και πόσο χρόνο θα κόψει η παρουσία του στην πεντάδα από σημαντικούς παίκτες για την επίθεση, όπως ο Όσμαν, όταν θα παίζει στο “3” και για την άμυνα, όπως ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ, όταν θα παίζει στο “4”. Γιατί όπως αποκάλυψε ο ίδιος ο 31χρονος νεοαποκτηθείς Αμερικανός, ο Άταμαν του είπε «μην προσπαθήσεις να προσαρμοστείς! Να είσαι ο εαυτός σου κι εμείς θα φροντίσουμε να δουλέψουν όλα γύρω από σένα!».

Το πόσο θα δουλέψει αυτό θα εξαρτηθεί τόσο από την συνδρομή του ίδιου αλλά και την συνεισφορά των συμπαικτών του. Γιατί ένας τέτοιος παίκτης σαν τον Χέιζ-Ντέιβις, που έχει μάθει να παίζει με προπονητές της τακτικής, είναι δύσκολο να ταιριάξει με το σύστημα που παίζει ο 60χρονος Τούρκος τεχνικός και με τον τροπο παιχνιδιού του Παναθηναϊκού.

Σύμφωνοι, ο coach Άταμαν του τηλεφώνησε και του έδειξε πόσο πολύ τον θέλει και σε έναν βαθμό έκαμψε τις όποιες αντιρρήσεις του. Το ίδιο, όμως, δεν έγινε και τον περασμένο Μάιο με τον Σορτς (έμεινε εκτός 6άδας των ξένων για το ματς με τον ΠΑΟΚ), τον οποίο ήθελε διακαώς και ακόμη δεν έχει βρει την μεθοδολογία να τον εντάξει στην ομάδα.

Οι όποιες απαντήσεις σε όλα τα παραπάνω ερωτηματικά, θα δοθούν μέσα στο γήπεδο...

Υγ.1: Έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα με τις ατυχίες της ΑΕΚ, το ότι ξεμπέρδεψε μία ώρα αρχύτερα από την Κρήτη κι επέστρεψε στην βάση της, ίσως αποδειχθεί χρήσιμο από πλευράς ξεκούρασης και ίασης των πληγών της, ενόψει της μάχης που θα δώσει για την 3η θέση στην Stoiximan GBL και το πλεονέκτημα έδρας στα playoffs του BCL.

Υγ.2: Είναι εύκολο να κρίνει κάποιος αρνητικά τον Ηλία Παπαθεοδώρου, βασιζόμενος στα δημόσια ξεσπάσματά του αλλά και στην βαθμολογική εικόνα μίας ομάδας με πράγματι μεγάλο budget. Το πιο δύσκολο είναι να ψάξει κάποιος τι κρύβεται πίσω από την ανθρώπινη αγανάκτηση που εξωτερικεύει (κάποιες φορές με λάθος τρόπο), ειδικότερα όταν το «πρόβλημα» ξεπερνά το κομμάτι του μπάσκετ και αγγίζει ευαίσθητες χορδές, οι οποίες θέλοντας και μη καθιστούν τον καθένα από μας εξαιρετικά ευάλωτο.

Υγ.3: Το κατόρθωμα του Κολοσσού να αλώσει το ΟΑΚΑ με «100άρα», έχοντας το προβάδισμα για συνολικά 38 λεπτά στο ματς και παίζοντας μπασκετάρα, έχει διπλή αξία. Κατ' αρχάς γιατί πέτυχε τη νίκη που δεν θα κάνει άλλη ομάδα που μάχεται για την σωτηρία της και πήρε προβάδισμα από Καρδίτσα (την υποδέχεται την τελευταία αγωνιστική) και το Μαρούσι και κατά δεύτερον, γιατί έβαλε τέλος στην μάχη της πρωτιάς στην κανονική περίοδο (για να την χάσει ο Ολυμπιακός πρέπει να χάσει με πάνω από 4 πόντους από τον Παναθηναϊκό και να κάνει και άλλες δύο ήττες).

Υγ.4: Ο Άρης Λυκογιάννης μπορεί να μην είναι αρεστός σε πολύ κόσμο λόγω του ευέξαπτου του χαρακτήρα του, ωστόσο, από μπάσκετ έχει όλο το πακέτο. Και από πλευράς σφαιρικής γνώσης της αγοράς και των στοιχείων που έχουν οι παίκτες της για να βελτιώσουν την ομάδα του, αλλά και από πλευράς ψυχολογίας και μεταλαμπάδευσης της σκληράδας που πρέπει να έχουν στην άμυνα. Η μεταμόρφωση του Κολοσσού μέσα σε ενάμιση μήνα (είχε ρεκόρ 2-10 με τον Καράσκο και έχει 3-4 στο 2026 μαζί με την ήττα από τον Ηρακλή στο Κύπελλο) είναι μνημειώδης και αυτό δεν συνίσταται μόνο στα αποτελέσματα αυτά καθεαυτά, αλλά το μπάσκετ που παίζει. Έστω κι αν το «διπλό» επί του Παναθηναϊκού ήρθε αποκλειστικά μέσα από την επίθεση...