Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός: Το διήμερο της προαναγγελίας για τα «αφεντικά» της χρονιάς!

• Παναθηναϊκός: «Τρέιλερ» των όσων θα δούμε μέσα στην σεζόν!
• Ολυμπιακός: H σπάνια ικανότητα του “terrible” αλλά νικηφόρου!

Δεν είναι τυχαίο ότι κάθε βράδυ που υπάρχει αγωνιστική δράση στην EL, πλέον «χτυπάει» μπασκετικός... συναγερμός! To συνειδητοποιούμε ολοένα και περισσότερο αυτές τις τρεις εβδομάδες, στο γήπεδο του “Gazz Floor powered by Novibet”, όπου με γεωμετρική αύξηση, μας δείχνετε την αγάπη σας και την στήριξή σας στην post game εκπομπή της Παρασκευής και όχι μόνο.

Γι’ αυτό και η ιδιοκτησία με την διοίκηση αποφάσισαν να ενισχύσουν το πάνελ με μετεγγραφή αεροδρομίου: τον Ιωάννη Παπαπέτρου, άρτι αφιχθέντα από το «μετερίζι» της δουλειάς!

Το ενδιαφέρον, στην Ελλάδα πρωτίστως και εν συνεχεία στις υπόλοιπες χώρες με εκπροσώπους στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, είναι πλέον στα... κόκκινα και ειδικότερα στα καθ’ ημάς, αυτό δεν συμβαίνει μόνο επειδή ως κράτος έχουμε «πορτοκαλί» κουλτούρα, αλλά κυρίως επειδή οι ομάδες μας παίζουν σταθερά πρωταγωνιστικό ρόλο.

Για να γίνω πιο σαφής και να σας προλάβω (το «τσουβάλιασμα» είναι μέσα στο αίμα μας), δεν σπεύδω να προεξοφλήσω ότι το τρόπαιο της εφετινής Euroleague θα καταλήξει σε ελληνικά χέρια, γιατί ακόμη είναι πολύ νωρίς και σε τελική ανάλυση δεν έχουν δημιουργηθεί οι προϋποθέσεις για να το κάνω. Άλλωστε, καήκαμε στον χυλό πέρυσι, οπότε φυσάμε και το γιαούρτι!

Ωστόσο, στο κομμάτι που θέλω να σταθώ και το οποίο προκύπτει κατά έναν τρόπο και μέσα από το 2/2 των ελληνικών ομάδων στο πλαίσιο της 5ης αγωνιστικής, αφορά στην πολύ πλούσια τεχνογνωσία που κουβαλάει τόσο ο Παναθηναϊκός όσο και ο Ολυμπιακός, καθώς επίσης και στην ποιότητα και το βάθος του ρόστερ, μαζί με την προπονητική καθοδήγηση που χαρακτηρίζει και τους δύο οργανισμούς.

Συστατικά, που αν μη τι άλλο τους επιτρέπουν να κρύβουν τα μειονεκτήματά τους, να καλύπτουν τα κενά τους και σε μία εποχή που καμία ομάδα δεν είναι έτοιμη, εκείνοι να διαχειρίζονται τόσο αποτελεσματικά δύσκολες καταστάσεις, ώστε να πετυχαίνουν νίκες, που υπό άλλες συνθήκες, είτε δεν θα έρχονταν καθόλου, είτε θα επιτυγχάνονταν πολύ πιεστικά.

Ας τα πάρουμε από την ανάποδη, αρχίζοντας από τα πιο φρέσκα κουλούρια και το θριαμβευτικό «διπλό» του «τριφυλλιού» στην Πόλη, χάρη στο οποίο ισοβαθμεί στην κορυφή της βαθμολογίας μαζί με την Χάποελ Τελ Αβίβ (ρεκόρ 4-1).

Παναθηναϊκός: «Τρέιλερ» των όσων θα δούμε μέσα στην σεζόν!

Η ευρωπαϊκή πλευρά της Κωνσταντινούπολης ήταν παραδοσιακά αφιλόξενη για τους Κυπελλούχους Ελλάδας. Στα τελευταία οκτώ χρόνια, από τις 16 Νοεμβρίου του 2017, ο «επτάστερος» δεν είχε νικήσει ποτέ την Εφές στην κανονική περίοδο.

Στο “Basketball Development Center”, δε, που χτίστηκε στην θέση του ιστορικού «Αμπντί Ιπεκτσί», πέρυσι έζησε την πιο εφιαλτική βραδιά της ευρωπαϊκής σεζόν και ηττήθηκε με 26 πόντους διαφορά (93-67)!

Υπό το παραπάνω πρίσμα και λαμβάνοντας υπ’ όψιν και την πολύ αξιόπιστη εικόνα που παρουσίασε η ομάδα του Ιγκόρ Κοκόσκοφ, 48 ώρες νωρίτερα στο Φάληρο (82-78 τον Ολυμπιακό), δεν ήταν λίγοι εκείνοι που πίστευαν ότι Παναθηναϊκός δεν θα κατάφερνε στην πρώτη εφετινή του επίσκεψη στην Τουρκία.

Μέσα σε αυτούς, πάντως, σίγουρα δεν συμπεριλαμβανόταν ο Εργκίν Άταμαν! Γιατί το θριαμβευτικό πέρασμα (95-81) που έκανε το «τριφύλλι» σε μία από τις πιο καυτές έδρες της Ευρώπης, είχε ξεκάθαρα την υπογραφή του ανθρώπου που πριν από λίγους μήνες είχε αποδοκιμαστεί σφόδρα από το κοινό της πρώην ομάδας του και ο ίδιος το είχε πάρει πολύ κατάκαρδα.

Τι έκανε, λοιπόν, ο έμπειρος Τούρκος τεχνικός που στο τέλος καταχειροκροτήθηκε και δικαίως λόγω του αργυρού μεταλλίου με την Εθνική Τουρκίας στο πρόσφατο Eurobasket; Αξιοποίησε με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο το scouting των συνεργατών του κι έστησε τόσο αριστοτεχνικά την ομάδα, που αν εξαιρέσουμε το πρώτο αναγνωριστικό 5λεπτο κι ένα διάστημα στο τελείωμα του 1ου μέρους, το ματς δεν ξέφυγε ποτέ από τον έλεγχό του.

Πως το έκανε αυτό; Διαβάζοντας την αδυναμία της Έφες στην pick’n’roll άμυνα και τοποθετώντας τον Σλούκα στο αρχικό σχήμα (δίπλα στον Ναν) για να σημαδέψει τον Γιούρτσεβεν! Το ότι υπό αυτές τις συνθήκες ο 27χρονος Τούρκος σέντερ έκανε το καλύτερο εφετινό του παιχνίδι (15π., 4ρ., 2ασ. & 1κλ. με 6/7 σουτ σε 16’), έχει απόλυτη εξήγηση και φυσικά έχει να κάνει με το ότι η μπάλα ήταν στα χέρια του κορυφαίου point guard της Ευρώπης στο set παιχνίδι.

Ο αρχηγός (7π., 3ρ. & 12ασ. με 2/6 σουτ και μηδέν λάθη σε 27’) «διάβασε» εκπληκτικά όλα τα mismatch και όντας υπεύθυνος για το 44,4% της «πράσινης» δημιουργίας, έγγειρε εντυπωσιακά την πλάστιγγα υπέρ της ελληνικής ομάδας, η οποία παρουσίασε ένα πρώτο πολλά υποσχόμενο δείγμα των δυνατοτήτων που απορρέουν από πιο ποιοτικό ρόστερ που είχε στην σύγχρονη ιστορία της.

Πως νομίζετε ότι συνειδητοποίησε τόσο γρήγορα ο Χολμς με ποιους συμπαίκτες παίζει και τον αποθέωσε δημοσίως;

Φυσικά κι έπαιξε ρόλο η αποχώρηση του Οσμάνι στο 3ο λεπτό (με τραυματισμό στον ώμο), καθώς επίσης και ο τραυματισμός του Παπαγιάννη στο ξεκίνημα του 2ου μέρους (δυστυχώς επιβεβαιώθηκαν για ρήξη χιαστού), που ήταν δυσάρεστες εξελίξεις και σίγουρα σόκαραν τους υπόλοιπους παίκτες και τους αφαίρεσαν μεγάλο ποσοστό συγκέντρωσης.

Ωστόσο, όταν ο Σλούκας βρίσκεται στο comfort zone, τότε όλοι δίπλα του παίζουν καλά! Γι’ αυτό και ο Γκραντ επανήλθε στις εργοστασιακές του ρυθμίσεις και ο «σεληνιασμένος» εδώ και καιρό, Όσμαν, κατέγραψε ρεκόρ καριέρας στην διοργάνωση. Σε βαθμό που τόσο ο Ναν, όσο και ο Σορτς δεν χρειάστηκε να παίξουν πολύ!

Άλλωστε, ο Άταμαν δεν αλλάξει την ομάδα που κερδίζει! Όταν βέβαια το +20 (72-52), έγινε +12 μέσα σε 2 λεπτά, ο coach επανέφερε τους δύο Αμερικανούς guard, γιατί είπαμε, το ζητούμενο σε έναν τέτοιο μαραθώνιο 38 αγώνων είναι οι νίκες!

Και όταν μετά από 5 αγώνες και ουσιαστικά χωρίς προετοιμασία, ο Παναθηναϊκός είναι πρώτος στην βαθμολογία με ρεκόρ 4-1, αυτό κάτι δείχνει ενόψει της συνέχειας.

Ολυμπιακός: H σπάνια ικανότητα του “terrible” αλλά νικηφόρου!

Στο αντίπαλο στρατόπεδο, η αλήθεια είναι το 2/2 με Ντουμπάι και Παναθηναϊκό (για την Stoiximan GBL), μέσα σε 48 ώρες και εν μέσω τόσων απουσιών, θα ‘λεγε κανείς ότι «άδειασε» αισθητά το «ντεπόζιτο» της ενέργειας και αυτό φάνηκε απέναντι στην Έφες (ίσως λιγότερο απ’ όσο αναμενόταν) αλλά και σε αρκετά διαστήματα κόντρα στην Μακάμπι.

Κακά τα ψέματα, οι συνθήκες στις οποίες αγωνίζονται εντός έδρας οι Ισραηλινοί στο Βελιγράδι, είναι για να σημαδεύουν όλες οι ομάδες το συγκεκριμένο ταξίδι για «διπλό», από την άποψη ότι έξω από τις τέσσερις γραμμές, το ματς μοιάζει με φιλικό!

Από αυτή την άποψη, λοιπόν, οι οιωνοί από τους 24 πόντους παθητικό και τα 5 λάθη που είχαν οι «ερυθρόλευκοι» σε καθένα από τα δύο πρώτα 10λεπτα, σε συνδυασμό με την ευκολία που ο Τζέφρι Ντάουτιν τζούνιορ «φόρτωσε» το καλάθι τους με 19 πόντους (από τους 24 που σκόραρε συνολικά) από το 26ο έως το 36ο λεπτό, δεν ήταν καλοί!

Ο Ολυμπιακός είχε καλά διαστήματα στο ματς, επιστρέφοντας τρεις φορές από το -8 και προσπερνώντας σε τρία διαφορετικά χρονικά στην 3η περίοδο, αλλά εκεί που έπρεπε να βγάλει «σκληράδα» στην άμυνα και να έχει καθαρό μυαλό και ορθολογική καθοδήγηση στην επίθεση, έχασε πλήρως την συγκέντρωσή του και θα μπορούσε κάλλιστα να είχε παρατήσει και το ματς και να επιστρέψει στην Ελλάδα με 20άρα!

Έτσι όπως ήταν η μορφή του αγώνα μέχρι τα μέσα του 4ου δεκαλέπτου πιο πιθανή φαινόταν η διεύρυνση του -13 (81-94 στο 36’05”), παρά η ολική επαναφορά και η τρομερή ανατροπή που έγινε!

Το κλειδί για όλα όσα εκτυλίχθηκαν στον αγωνιστικό χώρο στα τελευταία 235 δευτερόλεπτα (επιμέρους σκορ 14-1 για τους φιλοξενούμενους), ήταν το αμυντικό περιφερειακό σχήμα που χρησιμοποίησε ο Γιώργος Μπαρτζώκας!

Η συνύπαρξη του Νιλικίνα και του Γουορντ με τον Ντόρσεϊ έδωσε μεγαλύτερη ευελιξία και αθλητικότητα στα μαρκαρίσματα και μαζί με μερικές πολύ κακές αποφάσεις των παικτών του Κάτας, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στα 0/6 σουτ που είχε η Μακάμπι στο συγκεκριμένο διάστημα.

Και όπως συμβαίνει συνήθως, η ενέργεια που έβγαλαν οι Πειραιώτες πίσω έδωσαν έξτρα ρυθμό μπροστά. Και όταν μία ομάδα έχει μεγάλη επιθετική ποιότητα, έχει εκπαιδευτεί στο να κερδίζει και έχει μπολιασμένη την νοοτροπία του “refuse to lose”, προκύπτουν τέτοιες ανατροπές.

Η χρησιμοποίηση της λέξης «απαίσια» για την απόδοση της ομάδας, από τον MVP της 5ης αγωνιστικής, Σάσα Βεζένκοβ και η παραδοχή της κακής εμφάνισης από τον Γιώργο Μπαρτζώκα στο flash interview μετά το ματς, νομίζω ότι μας επιτρέπουν να μιλήσουμε για μία νόμιμη μπασκετική «κλοπή». Η όποια δεν θα προέκυπτε αν ο Ολυμπιακός δεν είχε τα εργαλεία (η εφετινή αναβάθμιση του Μιλουτίνοφ είναι τεράστια) και αν φυσικά και η «ομάδα του λαού» δεν έδινε δικαιώματα!

Η ουσία, όμως, είναι ότι οι «ερυθρόλευκοι» μαθαίνουν κερδίζοντας και έστω «λαβωμένοι», «ρέφαραν» πολύ γρήγορα την ήττα στο Φάληρο από τους Τούρκους και περιμένουν τις επιστροφές για να είναι πιο γεμάτοι στην εξόρμηση της επόμενης εβδομάδας στο Μόναχο.

Το ότι η νίκη (94-93), δε και η επιστροφή σε θετικό ρεκόρ (3-2), ήρθε σε ένα σχεδόν «χαμένο» παιχνίδι έχει ακόμη μεγαλύτερη επίδραση στο ηθικό των παικτών και του staff! Γιατί σε μία τόσο μεγάλη και φορτωμένη σεζόν, η καλή ψυχολογία, πολλές φορές αφαιρεί πολλά κιλά από το συνολικό βάρος! Το πνευματικό και το ψυχικό πιο πολύ και λιγότερο το σωματικό...