Παναθηναϊκός: Ο «άλλος» Άταμαν και τα... μισά νούμερα του Παριζιάνου Φαρίντ!

• Ο παράγοντας Φαρίντ!
• Η εκτόξευση της δημιουργίας με τρεις κοντούς στο παρκέ!

Αν υπήρχε μία συνθήκη που θα μεγένθυνε την ούτως ή άλλως προβληματική (το τελευταίο διάστημα) εικόνα των «πρασίνων» στην Euroleague, αυτή είχε να κάνει με το up tempo παιχνίδι που ανεβάζει επίπεδο την Παρί και ειδικότερα; στην έδρα της, της δίνει σημαντικό πλεονέκτημα απέναντι σε οποιονδήποτε αντίπαλο.

Αν συνυπολογίσουμε ότι η πρωταθλήτρια Γαλλίας σκόραρε 6 περισσότερους πόντους από την μέση παραγωγικότητά της και σχεδόν 3 περισσότερα τρίποντα από τον μέσο όρο της πριν το τζάμπολ, το ότι ο Παναθηναϊκός ήλεγξε στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα το ματς και πέτυχε την πρώτη του νίκη (101-95) επί της πρώην ομάδας του Σορτς, χωρίς να κινδυνεύσει ουσιαστικά, οφείλεται στις εξής δύο παραμέτρους:

Ο παράγοντας Φαρίντ!

Ο 36χρονος «μπαρουτοκαπνισμένος» Αμερικανός σέντερ με τα 496 παιχνίδια καριέρας στο ΝΒΑ, έδωσε στον Παναθηναϊκό ό,τι ακριβώς χρειαζόταν σε ένα παιχνίδι υψηλού ρυθμού και αυτομάτως τον έκανε πιο σκληρό και αποφασιστικό μέσα στο «ζωγραφιστό».

Το physicality που εξέπεμψε μέσα από τα hustle plays (επιθετικά ριμπάουντ, τάπες, deflections και κερδισμένα φάουλ), σε συνδυασμό με τα καλά «τελειώματα» κοντά στο καλάθι, επέτρεψαν στον Μήτογλου (έκανε το καλύτερο εφετινό του ματς) και τον Ερνανγκόμεθ να βγουν λίγο πιο έξω και να γίνουν πιο απειλητικοί και ταυτόχρονα να ανοίξουν ακόμη περισσότεροι χώροι για διεισδύσει από τους κοντούς.

Η φάση με την τάπα που κάνει στην άμυνα χάνοντας το ένα παπούτσι του και χωρίς να πτοείται τρέχει στο ανοιχτό γήπεδο, παίρνει επιθετικό ριμπάουντ και κερδίζει φάουλ, «μιλάει» από μόνη της για την «καρδιά» και την επιθυμία που έχει ο απόφοιτος του Μόρχεντ ώστε να είναι φουλ ανταγωνιστικός!

Το ντεμπούτο του (17π., 10ρ. & 3κοψ. με 7 κερδισμένα φάουλ σε 24') ήταν άκρως ενθαρρυντικό και πολλά υποσχόμενο, ωστόσο, θα πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν και απέναντι σε ποιους ψηλούς έκανε όλα αυτά τα ωραία που είδαμε στο παρκέ της “Accor Arena” (όλοι μαζί, o Χομς, ο Γουίλις, ο Καβαλιέρ και ο Φαγιέ δεν κάνουν ούτε ενάμιση ποιοτικό ψηλό στην EL)!

Προσωπικά πιστεύω ότι αν ο Κένεθ Φαρίντ σταθεροποιηθεί σε μέσους όρους με τα μισά νούμερα από το double double που είχε στην γαλλική πρωτεύουσα (μ.ο. 8,5π., 5,0ρ. & 1,5κοψ.), ο Εργκίν Άταμαν θα πρέπει να είναι πολύ ευχαριστημένος και ο «επτάστερος» θα τον ανανεώσει μέχρι το τέλος της σεζόν!

Η εκτόξευση της δημιουργίας με τρεις κοντούς στο παρκέ!

Η υπεραξία που πήρε το «τριφύλλι» στην κυκλοφορία της μπάλας και στην παραγωγή των λεγόμενων εύκολων καλαθιών, από το εναλλακτικό σχήμα με τρία guard που χρησιμοποίησε ο Τούρκος τεχνικός στην 2η περίοδο (9 ασίστ), του επέτρεψε να «ρισκάρει» προοδευτικά ολοένα και περισσότερο στην επιλογή αφαίρεσης της μπάλας (και της πρωτογενούς απόφασης) από τα χέρια του Ναν.

Ειδικότερα όταν η Παρί προσπέρασε με +5 (84-79 στο 32'15”), o Άταμαν τράβηξε στον πάγκο τον αρνητικό Όσμαν και με την εναλλαγή των Σλούκα, Σορτς και Γκραντ (ο Ναν δεν βγήκε καθόλου στην τελευταία περίοδο), κατάφερε να τελειώσει το παιχνίδι με επιμέρους 11-22 και με 8 τελικές έναντι μόλις 2 λαθών στο 4ο δεκάλεπτο!

Το σημαντικότερο, όμως, είναι μέσω της παραπάνω «οδού», ο Ναν έμεινε φρέσκος για να εκτελέσει στα κρίσιμα (χωρίς να φθαρεί και με το «κουβάλημα» της μπάλας), ενώ ταυτόχρονα ενεργοί και ζεστοί διατηρήθηκαν τόσο ο Σλούκας με τον Σορτς (ο δεύτερος το χρειαζόταν σφόδρα), όσο και ο Γκραντ που είχε την ενέργεια για να βοηθήσει στα μετόπισθεν.

Μπορεί οι 95 πόντοι του παθητικού των «πρασίνων» να μην είναι κολακευτικό νούμερο, ωστόσο, η αντίδραση που είχαν όταν βρέθηκαν στο -5, αποτελεί ένα δείγμα των ικανοτήτων που έχουν στο ανασταλτικό κομμάτι και τις οποίες δεν παρουσιάζουν συχνά. Σε αυτό το επίπεδο το να κρατήσει έναν αντίπαλο για σχεδόν 5 λεπτά χωρίς καλάθι εντός πεδιάς (από το 32'15” έως το 37'04”, η Παρί σκόραρε μόνο με 3 βολές και είχε 0/10 σουτ), μόνο αμελητέο επίτευγμα δεν είναι.

Συμπερασματικά, ο Παναθηναϊκός είχε πολλά θετικά “takeaways” από την αναμέτρηση του Παρισιού και αν ο Άταμαν συνεχίσει να εμπιστεύεται περισσότερο τον Σορτς (σαν πρωτογενή ball handler) δίπλα στον Σλούκα, τότε η ομάδα του θα αρχίσει να παίρνει ολοένα και περισσότερα από τον Τι Τζει. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται.