Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός: Η νέα πραγματικότητα στην Euroleague «απαιτεί» να βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο!

• Ολυμπιακός: H ενέργεια έφτασε για την άμυνα, αλλά όχι για την επίθεση!

Δεν ξέρω αν η ανυπομονησία «εφευρέθηκε» στην πατρίδα μας, πάντως πιο ανυπόμονος λαός από μας, δεν πρέπει να υπάρχει! Ειδικά σε ο,τιδήποτε κινείται γύρω από το μπάσκετ, έχουμε αρχίσει λίγο να το χάνουμε, με αποτέλεσμα να κρίνουμε χωρίς να λαμβάνουμε υπ’ όψιν τα δεδομένα αλλά και το γεγονός ότι δεν παίζουμε μόνοι μας! Υπάρχουν και οι άλλοι...

Ίσως να καλομάθαμε με την ολική επαναφορά των ομάδων μας τα τελευταία τέσσερα χρόνια (2 συμμετοχές σε Final 4 και ένας τίτλος για τους «πράσινους» και τέσσερις διαδοχικές προκρίσεις για τους «ερυθρόλευκους»), ίσως να μας έχουν «μαγέψει» η κυριαρχία τους στην κανονική περίοδο, τα μεγάλα budget και τα πολύ ποιοτικά ρόστερ, σε βαθμό που είμαστε συνεχώς ανικανοποίητοι. Λες και το τρόπαιο θα απονεμηθεί τον Οκτώβριο...

Εν προκειμένω, όχι μόνο δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε ότι πριν συμπληρωθεί μισός μήνας στην τρέχουσα αγωνιστική σεζόν και με την νέα πραγματικότητα που επικρατεί στην Euroleague (38 αγώνες και 10 «διαβολοβδομάδες), ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός κλήθηκαν να δώσουν 4 αγώνες σε διάστημα οκτώ ημερών...

Αλλά κυρίως ποιες είναι οι προεκτάσεις που προκύπτουν από το εφετινό υπερφορτωμένο πρόγραμμα, καθώς επίσης και το ποια ενδείκνυται ως η σωστή διαχείριση της κατάστασης από τους ίδιους τους οργανισμούς.

Παναθηναϊκός: Να γεμίζει το σακούλι με μικρή αλλά σταθερή βελτίωση!

«Μα είναι κατάσταση αυτή ρε φίλε; Να κερδίζουμε στο τσακ την Βιλερμπάν;», μου είπε μία φίλη (εμφανώς ξενερωμένη) το πρωί στο café της γειτονιάς μου! Σύμφωνοι, καμία διοίκηση δεν επικοινωνεί προς τα έξω ότι η ομάδα θα είναι έτοιμη φερ’ ειπείν τον Δεκέμβριο, αλλά στην περίπτωση του «επτάστερου» των οκτώ διεθνών (5 Έλληνες, 2 Τούρκοι και ο Γκραντ στην Εθνική Αμερικής), του προπονητή και του συνεργάτη του που έλλειπαν όλο το καλοκαίρι και τον μισό Σεπτέμβριο, μιλάμε για ένα σύνολο παικτών που δεν έχει κάνει προετοιμασία.

Ένα σύνολο που έχει μπει στην σεζόν, προσπαθώντας να «δεθεί» και να βρει ομοιογένεια, «χημεία» και ρυθμό μέσα από τα παιχνίδια. Και αυτό γιατί εν μέσω τόσο επιβαρυμένων υποχρεώσεων, υπάρχει ελάχιστος έως μηδαμινός χρόνος για ποιοτικές προπονήσεις, κάτι το οποίο κατά βάση έχει επίδραση στην έλλειψη αμυντικής συνοχής.

Γιατί αν στο υψηλότερο επίπεδο, η επίθεση βασίζεται κατά κύριο λόγο στο ατομικό ταλέντο και στην ελευθερία κινήσεων, η άμυνα χρειάζεται επικοινωνία και συνεργασίες, στοιχεία που αποκτώνται μόνο μέσα από τον χρόνο.

Επομένως, λοιπόν, το σημαντικότερο στην εφετινή διοργάνωση που ο Παναθηναϊκός θα δώσει μίνιμουμ 70 και μάξιμουμ κοντά στα 85 παιχνίδια, οφείλουμε να κοιτάμε το δάσος και όχι το δέντρο, δηλαδή την μεγάλη και όχι την μικρή εικόνα! Κοινώς, την δεδομένη χρονική στιγμή, ο συνδυασμός του υγιούς ρόστερ με το αποτέλεσμα (όποιο και αν είναι αυτό) μοιάζει ως το ιδεατό σενάριο.

Κατά συνέπεια, η 3η νίκη (91-85) των «πρασίνων» σε 4 εφετινούς αγώνες της Euroleague, που έφερε την ομάδα στην κορυφή της κατάταξης (ισόβαθμη με άλλες πέντε), «πρέπει» να την εκλαμβάνουμε ως ένα ακόμη «φασόλι που γεμίζει το σακούλι» και από ‘κει και πέρα, να κοιτάμε τι μικρά κέρδη αποκόμισε το «τριφύλλι» από την αναμέτρηση με την Βιλερμπάν!

Και όχι φυσικά να μας απασχολεί τι επιπέδου ήταν ο αντίπαλος (προερχόταν από νίκη στο γαλλικό πρωτάθλημα επί της Παρί, η οποία έχει το ίδιο ρεκόρ με τους Κυπελλούχους Ελλάδας στην EL). Πολύ απλά γιατί οφείλουμε πάντα να έχουμε υπ’ όψιν, ότι ο Παναθηναϊκός δεν βρίσκεται ούτε στο 60% της επιθυμητού βαθμού ετοιμότητας.

Με βάση όλα τα παραπάνω, ο Εργκίν Άταμαν θα πρέπει να είναι ανακουφισμένος αλλά και φουλ ικανοποιημένος για την εικόνα που παρουσίασε ο Ρισόν Χολμς (24 πόντοι και 10 ριμπάουντ με 10/11 σουτ), ο οποίος ήταν ο καταλύτης της επικράτησης της ομάδας του.

Από την άποψη ότι σκόραρε εννέα πόντους στην 4η περίοδο και εξέπεμψε... αυτοπεποίθηση, σε στιγμές που οι γηπεδούχοι ανησύχησαν (το +14 του 29ου λεπτού, έγινε δύο φορές +3, στο 32’ και στο 39’) και συνεργάστηκε άψογα με τον Ναν!

Οι δύο τους πέτυχαν τους 15 από τους 23 πόντους της ομάδας τους στην 4η περίοδο και μάλιστα ο τελευταίος ήταν τόσο «σεληνιασμένος» (26 πόντους, 5 ριμπάουντ και 6 ασίστ), που άφησε πολύ κόσμο με απορία για την απουσία του στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, 72 ώρες νωρίτερα!

Στα θετικά “takeaways” η εξαιρετική αναλογία ασίστ (21)-λαθών (8) και η απόλυτη κυριαρχία στο παιχνίδι των κατοχών (+13 ριμπάουντ με ισάριθμα επιθετικά), ενώ στα αρνητικά οι 85 πόντοι που πέτυχαν οι Γάλλοι και οι οποίοι διατήρησαν το μέσο παθητικό των «πρασίνων» σε πολύ μακρινό νούμερο (13η άμυνα με μ.ο. 87,7π.) από το προσδοκώμενο!

Όσον αφορά στον μικρότερο του αναμενόμενου χρόνο συμμετοχής (13') του Σορτς (ήταν θετικός όσο έπαιξε με 4 πόντους, 4 ασίστ και 1 λάθος), θεωρώ ότι οφείλεται στο ότι ο Παναθηναϊκός απέχει ακόμη από το επίπεδο της λειτουργίας με αυτοματισμούς και όσο δεν είναι σε θέση να καθαρίζει από νωρίς τα θεωρητικά βατά παιχνίδια, ο Τούρκος τεχνικός δεν υπάρχει περίπτωση να ρισκάρει με σχήματα που ακόμη δεν τον πείθουν.

Ολυμπιακός: H ενέργεια έφτασε για την άμυνα, αλλά όχι για την επίθεση!

Τα δεδομένα δεν είναι διαφορετικά ούτε στην περίπτωση των πρωταθλητών, που είχαν και αυτοί πέντε παίκτες στο Eurobasket (4 Έλληνες και τον Μιλουτίνοφ), αλλά «χτυπήθηκαν» πολύ νωρίς από απανωτούς τραυματισμούς βασικών παικτών (Γουόκαπ, Φουρνιέ, ΜακΚίσικ και Έβανς).

Προβλήματα τα οποία τους «αφαίρεσαν» το πλεονέκτημα της περίσσειας ομοιογένειας που υπάρχει στο «λιμάνι», αλλά κυρίως άφησαν την ομάδα χωρίς δημιουργικούς guard (στοιχείο που επηρεάζει κατά πολύ την επιθετική λειτουργία της επί των ημερών του Μπαρτζώκα).

Είναι χαρακτηριστικό ότι η δημιουργία, που μέχρι πέρυσι (σε όλη την δεύτερη θητεία του 60χρονου Έλληνα τεχνικού στον Πειραιά), ήταν σήμα κατατεθέν του παιχνιδιού των «ερυθρόλευκων» (ήταν πάντα στην πρώτη 3άδα στις ασίστ), φέτος και μετά από 4 αγώνες, αποτελεί την «αχίλλειο πτέρνα» τους (17η θέση με μ.ο. 16,5 τελικές πάσες)!

Αν σε αυτή την δύσκολη κατάσταση που βιώνει ο Ολυμπιακός συνυπολογίσουμε και το δεκαήμερο-«φωτιά» των 5 αγώνων σε διάστημα 10 ημερών (από την Παρασκευή 10 Οκτωβρίου έως την Κυριακή 19 του μηνός, έπαιξε διαδοχικά με Ντουμπάι, Παναθηναϊκό και Εφές εντός, ενώ θα παίξουν με την Μακάμπι εκτός και με τον Πανιώνιο στο Φάληρο), αντιλαμβάνεστε ότι χάνει το παιδί την μάνα και η μάνα το παιδί!

Από αυτή την οπτική, λοιπόν, το ότι σε σχέση με πέρυσι τέτοια εποχή, αποδεκατισμένος ων, νίκησε εντός έδρας τον Παναθηναϊκό για την Stoiximan GBL (πέρυσι έχασε ως πλήρης και ουσιαστικά απώλεσε το πλεονέκτημα έδρας), ενώ ταυτόχρονα έχει την ευκαιρία να πάει στο 3-2 στην Euroleague (πέρυσι ήταν στο 2-3, μετά από 5 αγώνες), τα περιθώρια βελτίωσης του δείχνουν πολύ μεγάλα.

Απλά χρειάζεται υπομονή, την οποία διαθέτουν στην ΚΑΕ, λόγω της μεγάλης τεχνογνωσίας και του σταθερά πρωταγωνιστικού ρόλου που διαδραματίζει η ομάδα τα τελευταία τέσσερα χρόνια στην Ευρώπη!

Εκεί οφείλεται και το γεγονός ότι δεν άνοιξε μύτη μετά την πρώτη εντός έδρας ήττα από την Εφές Αναντολού! Έστω κι αν, έτσι όπως εξελίχθηκε το ματς και τηρουμένων των συνθηκών, οι παίκτες του Γιώργου Μπαρτζώκα αποδείχτηκαν περισσότερο ανταγωνιστικοί του αναμενόμενου, με αποτέλεσμα να παλέψουν στα ίσα το παιχνίδι.

Αν αξίζει κάπου να σταθούμε, αυτό είναι ότι σε ένα ματς που το ενεργειακό κομμάτι είχε χαμηλή στάθμη και η 1η περίοδος εξελίχθηκε σε... βατερλώ (6 λάθη και επιμέρους σκορ 4-19), οι γηπεδούχοι βρήκαν τα αποθέματα και «τρέξουν» τρεις ολικές επαναφορές, οι οποίες είχαν ως βάση την άμυνα!

Μία στο δεύτερο 10λεπτο (από το -10 στο +1), κρατώντας την αντίπαλο του για 4' χωρίς πόντο με 0/9 σουτ) και άλλες δύο στο 2ο μέρος (από το -2 στο +6 στην 3η περίοδο και από το -3 στο +3 στην 4η).

Το ότι το σχήμα με Νιλικίνα, Γουορντ και Χολ ταυτόχρονα στην πεντάδα, συνέβαλε στο να μείνουν οι πολύ πιο φρέσκοι παίκτες του Ιγκόρ Κοκόσκοφ σε μόλις 5/13 σουτ στο τελευταίο δεκάλεπτο (η Εφές σκόραρε 34 πόντους με 13/31 σουτ στο 2ο μέρος), ουσιαστικά έδωσε στους Πειραιώτες την ευκαιρία να διεκδικήσουν ένα ματς, που για πολλούς (λόγω της εξάντλησης των Μιλουτίνοφ, Βεζένκοβ και Ντόρσεϊ, οι οποίοι είχαν μαζί 8/23 σουτ) φαινόταν ότι θα χαθεί πιο εύκολα.

Βασικά, έτσι όπως πήγε, θα μπορούσε μέχρι και να έχει κερδηθεί (78-82), αλλά ας όψεται η εκπληκτική απόδοση του πρωτοεμφανιζόμενου στην EL, Αμερικανού forward, Κόουλ Σουάιντερ (20 πόντους με 4/7 τρίποντα σε 14') και το step up του Κορντινιέ στα τελευταία λεπτά.

Με νίκη στο Βελιγράδι επί της Μακάμπι, ο Ολυμπιακός θα «ρεφάρει» την μοναδική απώλεια μέσα στο ΣΕΦ και θα πάει στο Μόναχο με περισσότερα όπλα ώστε να βρεθεί στο +2 (διαφορά εκτός έδρας νικών από εντός έδρας ηττών), πριν την 3η «διαβολοβδομάδα» με τα δύο δύσκολα ματς στο Φάληρο με Μονακό και Χάποελ.