Ολυμπιακός: Το μόνο καλό ήταν η νίκη!

Εντάξει οι «αιώνιοι» και εν προκειμένω ο Ολυμπιακός, έχουν φτάσει τόσο ψηλά τον πήχη στην Euroleague τα τελευταία χρόνια, που νομίζω ότι πρέπει να κρίνονται αυστηρά. Το ότι παραμονές του πρώτου τζάμπολ στην κανονική περίοδο, βρίσκονται μόνιμα στα ακλόνητα φαβορί για την πρόκριση στο Final 4, κάτι σημαίνει και σίγουρα δεν είναι τυχαίο. Θέλω να πω ότι αυτό το «παράσημο» το έχουν κερδίσει με το σπαθί τους, χάρη στην συνέπεια που έχουν επιδείξει στο υψηλότερο επίπεδο.

Ειδικότερα οι Πειραιώτες, που στην δεύτερη θητεία του Γιώργου Μπαρτζώκα στον πάγκο τους, μετρούν τέσσερες συνεχόμενες παρουσίες σε Final 4 με μπάσκετ που έχει κερδίσει την απόλυτη αναγνώριση, είναι απολύτως λογικό να αποτελούν έναν από τους κράχτες της διοργάνωσης.

Όλο αυτό που περιγράφω, όμως, κουβαλάει ταυτόχρονα κι ένα βάρος κάποιων στάνταρ απαιτήσεων από τον κόσμο του συλλόγου, που κακά τα ψέματα θέλει να βλέπει την ομάδα του να κερδίζει. Πολλώ δε μάλλον, όταν αρχίζει την σεζόν απέναντι σε μία σαφώς υποδεέστερη αντίπαλο, όπως η εφετινή Μπασκόνια του μειωμένου budget, των πολλών παικτών-στοιχημάτων και του νέου και πρωτοεμφανιζόμενου στην EL, προπονητή.

Δεν ξέρω πως τους είδατε εσείς τους Βάσκους απόψε, αλλά τολμώ να προβλέψω ότι χωρίς σοβαρές αλλαγές (που δεν αναμένονται) δύσκολα θα μείνουν για πολύ στο κυνήγι της εισόδου στα play in, δηλαδή της πρώτης 10άδας.

Αυτό βέβαια, δεν αναιρεί και την ορθότητα της στάσης του 60χρονου Έλληνα coach των «ερυθρόλευκων», που και την επικινδυνότητα μίας εκτός έδρας πρεμιέρας με αντίπαλο που δεν έχει τίποτε να χάσει κόντρα στον Ολυμπιακό, ήξερε καλά, αλλά και «φοβόταν» και το κακό (και ακόμη ανέτοιμο σε συνθήκες έντονης πίεσης) πρόσωπο των δικών του παικτών.

Γι’ αυτό και είχε δώσει μεγάλη έμφαση στο πλάνο που ακολουθήθηκε κατά γράμμα με το καλησπέρα σε άμυνα κι επίθεση, με στόχο να σταματήσει το επιθετικό transition των γηπεδούχων και να ελέγξει τα ριμπάουντ, ώστε να υπερτερήσει στις κατοχές.

Η μπασκετική λογική έλεγε ότι αν ήλεγχε τα δύο παραπάνω κομμάτια του παιχνιδιού και η δική του ομάδα είχε ένα τυπικά καλό βράδυ στην επίθεση, τότε δεν θα δυσκολευόταν να ανοίξει νικηφόρο λογαριασμό επί ισπανικού εδάφους.

Το πιο εντυπωσιακό απ’ όλα, όμως, είναι ότι παρ’ ότι τα κατάφερε και με το παραπάνω και μάλιστα για ένα σεβαστό διάστημα στο 1ο μέρος, της έφτασε λίγος χρόνος ολικής καθίζησης και στις δύο πλευρές του γηπέδου, ώστε η ομάδα του Πάολο Γκαλμπιάτι να πιστέψει ότι μπορεί να νικήσει!

Το 0-12 του 3ου λεπτού (με 0/7 σουτ και 2 λάθη των γηπεδούχων) και το 4-19 στο 7ο λεπτό με τρομερό Ντόρσεϊ στο πρώτο 10λεπτο, έγινε 29-31 στο 14’ και το 33-43 στο 16ο λεπτό, μετατράπηκε σε 48-49 στην ανάπαυλα, με αποτέλεσμα στο 2ο μέρος, το ματς να ξαναρχίσει από την αρχή.

Κι όλα αυτά, μετά από ένα πρώτο πρώτο ημίχρονο στο οποίο οι φιλοξενούμενοι είχαν μαζέψει 9 επιθετικά ριμπάουντ και είχαν κάνει 8 κλεψίματα, έχοντας πάει σε πολλές περισσότερες επιθέσεις.

Αν ο Ολυμπιακός δεν τα πήγε άσχημα στην αμυντικό transition, εκεί που τα έκανε... θάλασσα ήταν στην αυτοπεποίθηση που έδωσε στους Βάσκους από το περιφερειακό τους σουτ στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα. Τα 9/17 τρίποντα που είχαν μέχρι ένα χρονικό σημείο στην 3η περίοδο (από το 4ο λεπτό και μετά), ήταν το στοιχείο που τους διατηρούσε κοντά στο σκορ ή ενίοτε τους έδινε το προβάδισμα.

Εκεί που, λοιπόν, το ματς φαινόταν έτοιμο να απομακρυνθεί από τον έλεγχο των παικτών του Μπαρτζώκα (87-83 στο 35'), ο Ολυμπιακός λειτούργησε λες και ξαφνικά πάτησε ένα κουμπί και θύμισε σε όλους ποια ομάδα είναι.

Με μηδέν λάθη στην 4η περίοδο, συνολικά 20 επιθετικά ριμπάουντ (έργο Μιλουτίνοφ, ο οποίος μάζεψε επτά παρακαλώ!) και 10 κλεψίματα, 31/32 βολές (21π. με 9/10 είχε ο Ντόρσεϊ), απίστευτα καθαρό μυαλό από τον Γουόκαπ (5π., 4ρ., 8ασ. & 3κλ. και μηδέν λάθη σε 28') και clutch παιχνίδι από τον αγνώριστο Βεζένκοβ του 1ου μέρους (κάποια στιγμή είχε 3/13 σουτ, έχοντας χάσει τα περισσότερα ελεύθερα), στο τελευταίο 5λεπτο οι Πειραιώτες τα έκαναν όλα σωστά και «τιμώρησαν» σε κάθε ευκαιρία τα λάθη των γηπεδούχων.

H πλάκα είναι ότι στο πρώτο μέρος, τσιμπιόμαστε για να θυμηθούμε πότε ο Σάσα είχε παίξει ξανά τόσο άσχημα σε ένα 20λεπτο και το παλικάρι τελείωσε με 24 πόντους και 13 ριμπάουντ. Σπάνια η ικανότητα του να συνδέεται με το καλάθι και ακόμη περισσότερο η επιμονή του στο να παίρνει τα σουτ, έχοντας αστοχήσει στα περισσότερα που είχε επιχειρήσει στο προηγούμενο διάστημα του ματς.

Κάπως έτσι, λοιπόν και δικαιολογημένα, ο Μπαρτζώκας χαρακτήρισε άριστη την διάθεσή του μετά το ματς, έστω κι αν στο πίσω μέρος του μυαλού του ήξερε ότι η ομάδα του δεν έπαιξε καλά. Και ότι με τόσες περισσότερες κατοχές, έπρεπε να είχε νικήσει ευκολότερα. Και όχι με την ψυχή στο στόμα (102-96) και με παθητικό που δεν θα θέλει να θυμάται...

Γι’ αυτό, όμως, έχει «μαλλιάσει η γλώσσα του» στο να τονίζει ότι ο πρώτος μήνας δεν είναι ενδεικτικός ούτε των δυνατοτήτων, αλλά ούτε της απόδοσης που θα παρουσιάσει η ομάδα του.

Οπότε τηρουμένων των αναλογιών και των όσων είδαμε, ο Ολυμπιακός χαίρεται – και δικαίως – για το πρώτο του «διπλό», ξεχνάει τα κακώς κείμενα (υπό την έννοια ότι τα επισημαίνει και κοιτάει να τα διορθώσει) και πάει στην Μαδρίτη χωρίς άγχος για την μάχη με την «βασίλισσα», που μετά την ήττα στην Μπολόνια, θα μπει στο γήπεδο με έξτρα πίεση.

Όχι μόνο για μία μίνι ρεβάνς από τον περυσινό αποκλεισμό στα playoffs. Αλλά και για να κάνει σεφτέ στην διοργάνωση... Με 2/2 στην πρώτη «διαβολοβδομάδα» επί ισπανικού εδάφους, μην το πεις ούτε του παπά...

Υγ.: Ιδανικό ξεκίνημα για τις ελληνικές ομάδες στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και 3/3, με το «διπλό» (85-81) του Άρη στην Βενετία στην πρεμιέρα του Eurocup (εκεί που συνετρίβη πέρυσι στην ίδια διοργάνωση) να έχει τεράστια σημασία και από συμβολικής άποψης για το νέο ξεκίνημα!