Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός: Θα φτιάξει κανείς άλλος σοβαρή ομάδα στην Euroleague ή θα βγάλουν τα μάτια τους μόνο οι «αιώνιοι»;

Την ώρα που η διοργανώτρια αρχή εξετάζει ακόμη και το ενδεχόμενο αντικατάστασης του Άμπου Ντάμπι (ως έδρα του πρώτου Super Cup), στην περίπτωση που η νέα έξαρση του πολέμου Αμερικής-Ιράν συνεχιστεί στα Στενά του Ορμούζ (ως εναλλακτικές λύσεις προβάλλουν το γήπεδο της Φενέρμπαχτσέ αλλά και αυτό της Βαλένθια), ο μετεγγραφικός πυρετός στους «κόλπους» του ευρωπαϊκού μπάσκετ συνεχίζει να κορυφώνεται.

Αυτό, βέβαια, έρχεται σε αντίθεση με το τι συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια, που τέτοια εποχή οι περισσότερες ομάδες – αν δεν είχαν συμπληρώσει τα ρόστερ τους – είχαν αφήσει ελάχιστες εκκρεμότητες για το διάστημα του Αυγούστου, που μεσολαβεί της έναρξης της προετοιμασίας.

Φέτος που τα πράγματα έχουν αλλάξει άρδην και τα συμβόλαια των καλών παικτών έχουν εκτοξευθεί, ελάχιστες είναι οι ομάδες που έχουν κινηθεί δυναμικά στην μετεγγραφική αγορά και έχουν κάνει αισθητή την πρόθεσή τους να παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα σεζόν.

Κι αυτό οφείλεται, κατά βάση, στην λογική των περισσότερων οργανισμών να λειτουργούν με βάση την εξίσωση εσόδων και εξόδων. Σε κάποιες περιπτώσεις όπως αυτές των ισπανικών «κολοσσών», η οικονομική διαχείριση του ποδοσφαίρου έχει ρίξει το μπάσκετ (χαρακτηριστικό το παράδειγμα της Μπαρτσελόνα, που θα πάει για δάνειο 200 εκατομμυρίων Ευρώ για να ορθοποδήσει), την ίδια ώρα που η Μπασκόνια υποφέρει από την υψηλή φορολογία και η Βαλένθια έπεσε θύμα της φιλοσοφίας της να βάζει ρήτρες στα συμβόλαια των παικτών, με αποτέλεσμα να πρέπει να φτιαχτεί από την αρχή!

Κάπως έτσι, λοιπόν, αν εξαιρέσουμε τους δικούς μας τους «ρομαντικούς» ιδιοκτήτες (σε βαθμό «παλαβομάρας» με την καλή έννοια του όρου), που δεν υπολογίζουν την «χασούρα» και βάζουν λεφτά από την τσέπη τους, τι έχει μείνει στην μπασκετική Ευρώπη;

Η Ντουμπάι, που αν θέλει μας αγοράζει όλους μαζί με τα πετροδόλαρά της, η Ζάλγκιρις, που έχει κέρδη λόγω γηπέδου και πλέον έχει κι ένα ισχυρό νέο μέτοχο με 25% (γι' αυτό και ανεβάζει συνεχώς το budget της), η Βιλερμπάν που έκανε μία εκτόξευση προϋπολογισμού στα 59 εκατομμύρια Ευρώ (αλλά ήδη βρίσκεται σε διαδικασία ελέγχου και μπορεί ακόμη και να περιοριστεί σε κάτω και από τα μισά) και η Φενερμπαχτσέ, που διατηρήθηκε στα ίδια επίπεδα με τα προηγούμενα χρόνια (χωρίς να ξοδέψει υπερβολικά) και έχει κάνει αξιοπρεπέστατες κινήσεις, αν συνυπολογίσει κανείς και ποιους/πόσους παίκτες έχασε!

Στην λογική του υψηλότατου budget βρίσκεται και η Χάποελ Τελ Αβίβ, όχι όμως, λόγω των μετεγγραφων που έχει κάνει φέτος, αλλά κυρίως λόγω των υψηλών συμβολαίων που κουβαλάει από πέρυσι (κράτησε 12 παίκτες).

Καμία από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές ομάδες, δεν έχει μπει στην λογική της οικονομικής υπέρβασης του Παναθηναϊκού (κατά πρώτο λόγο) και του Ολυμπιακού (κατά δεύτερο), με αρνητική έκπληξη και τις τέσσερις ισπανικές, που για διαφορετικούς λόγους η καθεμία, βρίσκονται ξεκάθαρα σε “limit down|, όσον αφορά την στελέχωση του ρόστερ τους και την μετεγγραφική τους κίνηση στο τρέχον καλοκαίρι.

Σε σταθερή μετοχή, βρίσκουμε τον Ερυθρό Αστέρα, την Μπάγερν, την Εφές και την Αρμάνι, ενώ εκεί φαίνεται να βρίσκεται και η νεοφώτιστη Μπεσίκτας, που έχει κινηθεί στην λογική των προσεκτικών και οικονομικών κινήσεων, αναφορικά με παίκτες που ταιριάζουν στο σύστημα του προπονητή της (Αλιμπίγιεβιτς).

Από 'και κάτω όμως, επικρατεί το χάος... Η Παρί μόλις ανακοίνωσε προπονητή, τα ρόστερ της Βίρτους και της Μπασκόνια θυμίζουν περισσότερο Eurocup παρά Euroleague, η Παρτίζαν έχει πάρει μόλις δύο παίκτες και έχει χάσει 11, η Μπαρτσελόνα δείχνει αγνώριστη (ειδικά αν χάσει και τον Σενγκέλια), η Μακάμπι αποτελεί ερωτηματικό, η Ρεαλ θα είναι πολύ κατώτερη στην περίπτωση του “Χεζόνια out” και η Βαλένθια πρέπει να αντικαταστήσει 7 παίκτες-κλειδιά που συνετέλεσαν τα μέγιστα στην περυσινή εκπληκτική πορεία.

Με αυτά και με εκείνα, λοιπόν, μας μένει η πάντα σταθερή μετοχή της Φενέρ, που πάντως δεν είμαι σίγουρος ότι θα είναι στο περυσινό επίπεδο, η υπολογίσιμη Χάποελ Τελ Αβίβ και οι ανερχόμενες Ντουμπάι και Ζάλγκιρις.

Η ομάδα από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα διατήρησε έναν πανάκριβο βασικό κορμό 13 παικτών, έκανε τρεις ποιοτικές προσθετικές κινήσεις (Οκόμπο, Μπλόσονγκέιμ και Μιντζ), επένδυσε σε έναν elite προπονητή (Τσάβι Πασκουάλ) και θέλει να πάρει ακόμη δύο παίκτες (έναν point-guard κι ένα “τριαροτεσσάρι”), ενώ η πρωταθλήτρια Λιθουανίας γέμισε ποιοτικά και ποσοτικά το ρόστερ της, αλλά νομίζω ότι έχει μία «τρύπα» στον άσο!

Επομένως που καταλήγουμε; Στο ότι έτσι όπως διαμορφώνεται η κατάσταση και αν δεν αλλάξουν τα πράγματα δραματικά μέχρι τα τέλη Σεπτέμβρη, οπότε και έχουμε τζάμπολ στην Euroleague (24-25/09), o Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός δείχνουν ότι βρίσκονται ένα επίπεδο πάνω απ' όλες τις υπόλοιπες ομάδες.

Και από πλευράς ποιότητας παικτών, εμπειρίας και τεχνογνωσίας των προπονητών και των οργανισμών και φυσικά από πλευράς φιλοδοξίας να παραμείνουν (ΟΣΦΠ) ή να επιστρέψουν (ΠΑΟ) στην κορυφή.

Το αν η έλλειψη ανταγωνισμού στην Euroleague (κάτι που θα ενδεχομένως να επιφέρει μία μεγαλύτερη έξαρση στην δική τους ήδη τεράστια αντιπαλότητα), θα κάνει καλό στις ομάδες μας θα φανεί στην πορεία... Το σίγουρο είναι ότι πάμε για μία σεζόν που το «ερυθρόλευκο» και το «πράσινο» θα είναι στο κατόπι όλων των υπόλοιπων ομάδων και φυσικά τα δύο μεγαλύτερα φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου.

Ό,τι και να γίνει από 'δω και στο εξής, όσο νωρίς αλλά και όσο απαγορευτική μπορεί να είναι αυτή η συζήτηση Ιούλιο μήνα...

Υγ.: Φανταστική εικόνα η ανάδυση του Χουάντσο Ερνανγκόμεθ από το νερό σε σκάφος αγνώστων, σε κάποιο ελληνικό νησί, για να βγάλει φωτογραφία με τα παιδιά «ερυθρόλευκων» συναισθημάτων, που τον αναγνώρισαν μέσα στην θάλασσα. Η κουλτούρα, η ευγένεια και η παιδεία του 30χρονου Ισπανού διεθνούς forward του Παναθηναϊκού είναι για να διδάσκεται στην σημερινή νεολαία εν καιρώ αδυσώπητης «αιώνιας» κόντρας...