Παναθηναϊκός: Αν νιώσει απειλή, θα βγάλει «νύχια»!

• Δεύτερη σερί νίκη σε “beast mode”!
• Ο Σορτς παραμένει αδύναμος κρίκος στην άμυνα!

Με το 1/3 του μαραθωνίου των 38 αγωνιστικών στην κανονική περίοδο της Euroleague να έχει περάσει στα βιβλία, η ολοκλήρωση της 13ης στροφής θα βρει τον «επτάστερο» στην κορυφή της βαθμολογίας. Σε τριπλή ισοβαθμία είτε με την Χάποελ και τον Ερυθρό Αστέρα (στην περίπτωση που νικήσει τον Ολυμπιακό), οπότε θα είναι 3ος, είτε με τους Ισραηλινούς και τον «αιώνιο αντίπαλό» του (στην περίπτωση που περάσει νικηφόρα μέσα από το Βελιγράδι!

Στην σύγκριση, μάλιστα, με τον περυσινό του απολογισμό μετά από 13 αγώνες, το «τριφύλλι» έχει φέτος μία νίκη περισσότερη (ρεκόρ 9-4 έναντι 8-5) και αυτό έχει τεράστια αξία, αν αναλογιστεί κανείς ότι μπήκε στην σεζόν ουσιαστικά χωρίς προετοιμασία και είχε οκτώ διεθνείς παίκτες (Σλούκας, Μήτογλου, Τολιόπουλος, Καλαϊτζάκης, Σαμοντούροβ, Όσμαν, Γιούρτσεβεν και Γκραντ) και δύο προπονητές (Άταμαν και Γιλντιρίμ) που ξεκουράστηκαν ελάχιστα το καλοκαίρι!

Η σημαντικότερη παράμετρος, όμως, που καταδεικνύει την ποιότητα του ρόστερ αλλά και την δουλειά του staff, είναι ότι αυτή η εντυπωσιακή ολική επαναφορά και το 4/4 που μετράει ο Παναθηναϊκός τις δύο τελευταίες εβδομάδες στην Ευρώπη, έχει προκύψει ταυτόχρονα με πολλές και σοβαρές απουσίες (Χολμς, Γιούρτσεβεν, Όσμαν, Τολιόπουλος, Σαμοντούροβ και Λεσόρ) αλλά και χωρίς οι δύο σημαντικότερες μετεγγραφικές κινήσεις της off season να έχουν ακόμη «εξαργυρώσει» έστω ένα ποσοστό της επένδυσης.

Κοινώς, το ότι οι «πράσινοι» βρίσκονται στην elite της παραγωγικότητας (2η επίθεση με μ.ο. 89,5π.), της δημιουργίας (μ.ο. 19,1ασ.), του ορθολογικού παιχνιδιού (2οι στα λιγότερα λάθη με μ.ο. 10,5), έχοντας αντιμετωπίσει τόσα προβλήματα από την αρχή της σεζόν, δείχνει την δυναμική που έχουν σαν ομάδα αλλά και την προοπτική τους, όταν πλέον επιστρέψουν όλοι οι απόντες και σταθεροποιήσουν την απόδοσή τους.

Δεύτερη σερί νίκη σε “beast mode”!

Αν το νερό άρχισε να μπαίνει στ' αυλάκι κόντρα στην Παρί, από την άποψη ότι η ευεργετική προσθήκη του Κένεθ Φαρίντ έδωσε μία έξτρα διάσταση στην επίθεση και προσέδωσε στοιχεία που έκαναν μπαμ ότι έλλειπαν στην άμυνα (σκληράδα και physicality), η βελτίωση της αγωνιστικής εικόνας ήταν τόσο ραγδαία και σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, που θεωρώ ότι ούτε οι άνθρωποι της ομάδας περίμεναν να «ματσάρει» σε τόσο κυριαρχικό βαθμό και με το αποτέλεσμα.

Κι αν το πέρασμα σαν... σίφουνας από την Μαδρίτη και η πρώτη εντός έδρας ήττα της Ρεάλ πέρασε λίγο στα... ψιλά και στηρίχθηκε αρκετά και στο κάκιστο πρόσωπο των Μαδριλένων (πέρα από το σχεδόν αλάνθαστο παιχνίδι των «πρασίνων»), τι να πει κανείς για τις νίκες-καρμπόν με την Ντουμπάϊ (103-82) και την Παρτίζαν (91-69), οι οποίες συνδυάστηκαν με δύο τρομακτικά διαστήματα των γηπεδούχων στην διάρκεια των οποίων χάθηκε η μπάλα και στις δύο πλευρές του γηπέδου.

Την προηγούμενη εβδομάδα, απέναντι στην νεοφώτιστη ομάδα από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα που προερχόταν από δύο καθαρές νίκες επί δυο εκ των πιο φορμαρισμένων ομάδων της EL (Ερυθρό Αστέρα και Ζάλγκιρις), έγραψα για «το 14λεπτο του τρόμου»!

Θέλοντας κατ' αυτόν τον τρόπο να σχολιάσω την πρωτόγνωρα επιθετική αντίδραση που έβγαλαν οι παίκτες του Αταμάν από το 26ο λεπτό και μετά, οπότε και καταγράφηκε το τελευταίο προβάδισμα της Ντουμπάι (59-61) και το επιμέρους 44-21 που «έτρεξαν» οι γηπεδούχοι μέχρι το τελικό 103-82. Με 17/23 σουτ και με την ομάδα του Γκόλεματς να μένει για 6'41” χωρίς καλάθι εντός πεδιάς και να έχει 0/8 σουτ και 5 λάθη στο αντίστοιχο διάστημα (από το 26' έως το 33').

Το ίδιο και χειρότερο «μαρτύριο» πέρασαν οι παίκτες της Παρτίζαν! Από το 52-50 του 24ου λεπτού, η ομάδα του Βελιγραδίου σκόραρε ξανά εντός πεδιάς στο 33'05”, δηλαδή έμεινε 9'36” χωρίς καλάθι (0/11 σουτ και 2 λάθη) και δέχθηκε ένα σερί 0-25, που μετέτρεψε το ματς από ντέρμπι σε συντριβή (η διαφορά έφτασε κάποια στιγμή ακόμη και το -28, με τον “Ζοτς” να βγάζει... καπνούς)!

Τα δε νούμερα του Παναθηναϊκού είναι άκρως πειστικά. Διπλάσια διαφορά στα ριμπάουντ και υπερτριπλάσια στα επιθετικά, 62,8% στα δίποντα με υπερδιπλάσιες προσπάθειες σε σχέση με τα τρίποντα και 25 ασίστ!

Όλα αυτά καταδεικνύουν την ευχέρεια στην δημιουργία και στο εύκολο καλάθι, εξ' ού και τα ποσοστά του Ναν που σκόραρε 26 πόντους με 9 σουτ (4/5 διπ. & 3/4 τριπ.), με κύριο υπεύθυνο τον Σλούκα ο οποίος σέρβιρε 10 τελικές πάσες σε λιγότερο από 19 λεπτά συμμετοχής.

Εξίσου κεφαλαιώδης ήταν όμως η συνεισφορά του Φαρίντ, που με τα hustle plays και με την ενέργειά του δίνει τεράστια αμυντική ώθηση (γι' αυτό ο Άταμαν τον αποκάλεσε «τερματοφύλακα») και δείχνει τον δρόμο και στους υπόλοιπους. Για παράδειγμα σημαντική αμυντικά (πέραν των 13 πόντων που έβαλε μπροστά), η παρουσία του Ρογκαβόπουλου...

Ο Σορτς παραμένει αδύναμος κρίκος στην άμυνα!

Το ματς με την Παρτίζαν είχε αρκετές ομοιότητες με το προηγούμενο. Κατ' αρχάς είχε μεγάλο «πρέπει» για το «τριφύλλι» και ανήκε στην κατηγορία των αγώνων που χαρακτηρίζονται «πονηροί», λόγω της πίεσης που είχε ο αντίπαλος για να... «στρίψει»!

Η πρωταθλήτρια Σερβίας ήρθε στην Αθήνα έχοντας στην πλάτη της 6 ήττες στα τελευταία 7 ματς, με βαρύ κλίμα μεταξύ διοίκησης και οργανωμένων (ελέω της κακής πορείας) και φυσικά με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς να θέλει να παρουσιάσει κάτι καλό στον τόπο που μεσουράνησε και λατρεύτηκε!

Και το θέμα ήταν ότι ο Παναθηναϊκός της το έκανε πιο εύκολο με την ραθυμία που επέδειξε στο αμυντικό κομμάτι στο πρώτο ημίχρονο και με την δυσκολία με την οποία εξακολουθεί να είναι αποτελεσματικός στα μετόπισθεν, με τον Σορτς στο παρκέ.

Έχοντας ως προσωπικό αντίπαλο τον κατά 21 πόντους ψηλότερο Σέικ Μίλτον, ο οποίος τον πήγαινε μέχρι μέσα για να σκοράρει είτε να υψώσει στον Φερνάντο για κάρφωμα, ανάγκαζε συχνά τον Γκραντ να πηγαίνει σε βοήθειά του, με αποτέλεσμα να δημιουργείται αμυντική ανισορροπία που διευκόλυνε το έργο της σερβικής ομάδας.

Οι εύκολοι 31 πόντοι που δέχτηκε στην 1η περίοδο με 11/16 σουτ από τους φιλοξενούμενους, ήταν απαγορευτικό νούμερο και το χειρότερο απ' όλα έδωσαν εξαιρετικό ρυθμό στους παίκτες του “Ζοτς”.

Αυτή την φορά ο Τούρκος τεχνικός του Παναθηναϊκού επέμεινε λίγο παραπάνω με τον 27χρονο βραχύσωμο guard στο ξεκίνημα του αγώνα (τον έβγαλε στο 6'27” σε σχέση με το 5'30” του προηγούμενου αγώνα), αλλά – σε αντίθεση με το ματς με την Ντουμπάι που τον ξεκίνησε στο δεύτερο μέρος – δεν τον ξαναέβαλε καθόλου μέχρι να κριθεί το παιχνίδι, στο 31'36” με το σκορ στο 77-50!

Είναι χαρακτηριστικό ότι για δεύτερο σερί ματς, που ο Παναθηναϊκός νίκησε με +20, ο Σορτς είχε αρνητικό plus/minus (-3 με την Ντουμπάι και -9 με την Παρτίζαν), κάτι που σημαίνει ότι με εκείνον στο παρκέ, η ομάδα του έχανε. Οι «πράσινοι», βλέπετε, δεν επιτίθενται σε 3-4 δευτερόλεπτα όπως η Παρί, που ανακάτευε τόσο πολύ το παιχνίδι, που έβαζε τον αντίπαλο στην διαδικασία να πηγαίνει σε βιαστικές επιθέσεις, οι οποίες της επέτρεπαν να κρύβουν το χαμηλό μέγεθος του playmaker της και να περιορίζουν τις 5 εναντίον 5 καταστάσεις.

Με την ομάδα να κάνει θραύση με την μπάλα στα χέρια του Σλούκα και με το δίδυμο Γκραντ-Φαρίντ στην πεντάδα να εγγυάται την αμυντική θωράκιση, δεν ξέρω πως ο Αταμάν θα μπορέσει να αναβαθμίσει τον ρόλο του Τι Τζέι, που με την «πράσινη» φανέλα ταιριάζει περισσότερο ως σούπερ ρολίστας παρά ως πρωταγωνιστής.