Παναθηναϊκός, Φαρίντ: Άριστα στο τεστ πριν από τις... εξετάσεις

• Ενέργεια, ενέργεια και ενέργεια
• Ένας... 36χρονος Λεσόρ
• Η μπάλα σε... Σλούκα και Σορτς

Ποιος να το έλεγε και... ποιος να τον πίστευε.

Φανταστείτε τώρα. Πριν από το ματς (και ενώ περιμέναμε όλοι το ντεμπούτο του Κένεθ Φαρίντ ελπίζοντας σε μια solid εμφάνιση με την οποία θα περιόριζε κάπως τα πολλά προβλήματα του Παναθηναϊκού στην frontline) να έλεγε κάποιος ότι ο Αμερικανός σέντερ θα είχε πραγματοποιήσει μια τόσο dominant εμφάνιση απέναντι στην Παρί, «γράφοντας» νούμερα που θα ζήλευαν όλοι οι σέντερ της Euroleague.

Ε, εάν τολμούσε να πει κάτι τέτοιο, πιθανόν να του περνούσαν ζουρλομανδύα ή στην καλύτερη των περιπτώσεων «άμπαλο» θα τον ανέβαζαν και «άμπαλο» θα τον κατέβαζαν έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού την πορεία της καριέρας του τα έξι τελευταία χρόνια. Σίγουρα κανείς δεν περίμενε τέτοια «όργια» στο ντεμπούτο του με τα «πράσινα» και έχοντας κάνει όλη και όλη μία προπόνηση με την νέα του ομάδα. Και μάλιστα σε ματς εκτός έδρας. Σε παιχνίδι της Euroleague. Όπου ανεξαρτήτως ομάδας, ο βαθμός δυσκολίας είναι πάντα υψηλός.

Πάντως έρχονται και «δένουν» τώρα αυτά που είχα γράψει πριν από μερικές μέρες και τα όσα λέμε στο «Gazz Floor» για τον Φαρίντ. Μιλάμε για παίκτη με κύρος. Με γαλόνια. Με εμπειρία. Με καριέρα στο ΝΒΑ. Με γεμάτο βιογραφικό. Ένας παίκτης εγνωσμένης αξίας. Αξιοσέβαστος. Που τον ξέρουν και οι πέτρες και δεν χρειάζεται να βάλει κάποιος το όνομα του σε μηχανή διαδικτυακής αναζήτησης για να βρει τα επιτεύγματα του.

Ενέργεια, ενέργεια και ενέργεια

Ο Φαρίντ δεν είναι κάποιος τυχαίος. Δεν έπεσε με... αλεξίπτωτο στα παρκέ. Δεν προέρχεται από τα… μπασκετικά πανέρια. Δεν είναι κάποιος ο οποίος θυμήθηκε χθες τί χρώμα έχει η μπάλα του μπάσκετ επειδή βρέθηκε τα τελευταία χρόνια σε (πολύ) χαμηλής δυναμικότητας πρωταθλήματα: «Basketball is basketball» όπως είπε και ο ίδιος λίγο πριν αναχωρήσει η «πράσινη» αποστολή για το Παρίσι την παραμονή του αγώνα.

Βάλθηκε με το «καλημέρα» στον Παναθηναϊκό να δείξει το πόσο χρήσιμος μπορεί να φανεί. Ακόμα και στα 36 του. Ακόμα και αν έχουν περάσει ανεπιστρεπτί τα «prime» του χρόνια. Το μπάσκετ δεν ξεχνιέται. Όρεξη να υπάρχει. Κίνητρο. Πρέπει να το λέει η καρδούλα σου. Πρέπει να το θέλεις. Και αν μη τι άλλο ο Φαρίντ έδειξε (σε πρώτη φάση τουλάχιστον) ότι διαθέτει όρεξη για μπάσκετ και το κυριότερο; Αυτό το οποίο ανέλυσα τόσο στο προηγούμενο κείμενο μου, όσο και στην εκπομπή «Gazz Floor by Novibet» λίγες ώρες πριν από το παιχνίδι στο Παρίσι. Κίνητρο!

Υπάρχει και διαφορετική ανάγνωση. Την περασμένη εβδομάδα ο Παναθηναϊκός αγωνίστηκε στο Βελιγράδι χωρίς κλασικό σέντερ και ουσιαστικά έδειξε την «γύμνια» του κάτω από τα καλάθια. Οπότε η παρουσία του Φαρίντ απέδειξε με εμφατικό τρόπο και το ΠΟΣΟ μεγάλο ήταν το πρόβλημα των «πρασίνων» στη γραμμή των ψηλών. Δεν μπορώ να ξέρω εάν και εφόσον το αποτέλεσμα θα ήταν ίδιο εάν στη θέση του Φαρίντ είχε αποκτηθεί κάποιος άλλος παίκτης. Κανείς δεν μπορεί να το ξέρει και κανείς δεν πρόκειται να το μάθει και ποτέ. Μιλάμε μόνο με γεγονότα. Και αυτήν την στιγμή η παρουσία του πολύπειρου Αμερικάνου σέντερ «λύνει» κάπως τα χέρια του Εργκίν Άταμαν καθώς βρήκε στον Φαρίντ στοιχεία τα οποία έλειπαν από το ρόστερ του Παναθηναϊκού μετά την απουσία του Λεσόρ αλλά και το πρόσφατο πρόβλημα με τον τραυματισμό του Ρισόν Χολμς.

Έλειπε η ενέργεια. Έλειπε η μαχητικότητα. Έλειπαν τα hustle plays. Έλειπε η εμπειρία. Έλειπε η παρουσία ενός αξιόπιστου σέντερ στην άμυνα, ο οποίος θα έβαζε τον αντίπαλο σε δεύτερες και σε τρίτες σκέψεις προκειμένου να (προσπαθήσει να) σκοράρει μπροστά του. Πρώτο ματς, τρία μπλοκ. Το ένα χωρίς παπούτσι. Και στην εξέλιξη της φάσης έτρεξε όλο το γήπεδο και πήρε επιθετικό ριμπάουντ και φάουλ για βολές. Αν δεν είναι αυτό ενέργεια και hustle, τότε τι είναι; Αν τα έφερε όλα αυτά ο Φαρίντ; Προς το παρόν κανείς δεν μπορεί να δώσει απάντηση στο εν λόγω ερώτημα. Θα φανεί. Ο χρόνος και τα επόμενα παιχνίδια είναι εκείνα που θα δώσουν την τελική απάντηση.

Ένας... 36χρονος Λεσόρ

Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε κάτι. Ο Φαρίντ ΔΕΝ είναι ο πρώτος σέντερ του Παναθηναϊκού και ΔΕΝ πρόκειται να γίνει ακόμα και αν κερδίσει την παραμονή του στην ομάδα. Θα είναι ο τριτοτέταρτος! Και ως τριτοτέταρτος θα πρέπει να κρίνεται. Ασχέτως εάν υπάρξουν βραδιές όπως αυτή στο Παρίσι που θα παίζει καλύτερα και από πρώτος. ΔΕΝ είναι. Και ούτε θα είναι. Προς το παρόν λύνει τα προβλήματα (και θα συνεχίσει να τα λύνει μέχρι να επιστρέψουν οι τραυματίες) που έχουν προκύψει. Και μέχρι φυσικά μέχρι να αποκτηθεί ένας ακόμα παίκτης ο οποίος θα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στυλ… Μπάσεϊ (ή και ο ίδιος ο Μπάσεϊ).

Πάντως απέναντι στην Παρί έπαιξε σαν… Λεσόρ. Με την ίδια ενέργεια και το ίδιο μαχητικό πνεύμα που έχει και ο Γάλλος. Σαν ένας 36χρονος Λεσόρ! Δεν μπαίνω σε καμία διαδικασία σύγκρισης αλλά θα πείτε ψέματα εάν δεν παραδεχτείτε ότι σκεφτήκατε και εσείς κάτι ανάλογο. Προς Θεού, δεν λέω ότι θα γίνει Λεσόρ στη θέση του Λεσόρ γιατί πολύ απλά αυτό ΔΕΝ μπορεί να γίνει. Και ΔΕΝ θα γίνει.

Όμως εάν μπορεί να προσφέρει ΑΥΤΗΝ την ενέργεια για τα 5-10 λεπτά που θα χρειαστεί να πατήσει στο παρκέ όταν θα είναι τοι υγιείς και διαθέσιμοι (χωρίς να βάζω τον Ματίας Λεσόρ στην εξίσωση), τότε θα μου προκαλέσει τεράστια αίσθηση εάν και εφόσον δεν κερδίσει την παραμονή του στην ομάδα μετά και την ολοκλήρωση του δίμηνου συμβολαίου. Καταλαβαίνω τις αμφιβολίες που μπορεί να υπάρχουν για το πρόσφατο παρελθόν του σε Ταίβάν, Μεξικό και Πουέρτο Ρίκο αλλά θα σας θέσω ένα ερώτημα: ίδιους συμπαίκτες είχε εκεί; ήταν το ίδιο ποιοτικοί; Οπότε για να αποδώσει κάποιος παίκτης ο οποίος είναι ετερόφωτος και όχι αυτόφωτος θα ΠΡΕΠΕΙ να έχει και καλούς συμπαίκτες δίπλα του. Και θεωρώ ότι η συμφωνία Παναθηναϊκού-Φαρίντ αποτελεί μια win win κατάσταση. Ειδικά αν συνεχίσει τις… vintage εμφανίσεις του. Μένει να το δούμε και στο παρκέ.

Προσωπικά ναι μεν εντυπωσιάστηκα από τα κατορθώματα του Φαρίντ στο Παρίσι αλλά για να λέμε τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη δεν είχε και καμιά σοβαρή frontline απέναντι του. Ο Αμερικανός θα κολυμπήσει την Πέμπτη (13/11, 21:45) στα βαθιά. Στη Μαδρίτη. Εκεί όπου θα έχει απέναντι του τον Έντι Ταβάρες και τον Άλεξ Λεν. Είμαι σίγουρος ότι δεν… μασάει. Είναι άνιωθος. Και θα μπει στο παρκέ με την ίδια ενέργεια, το ίδιο πάθος, το ίδιο κίνητρο και την ίδια αποφασιστικότητα όπως και στο ματς με την Παρί. Αν θα είναι ή όχι αρκετά θα φανεί. Γιατί εκεί θα δώσει τις «Ευρωλιγκάτες» του εξετάσεις. Βέβαια υπάρχει ο αστερίσκος ότι έως τότε θα έχει κάνει προπονήσεις με τον Παναθηναϊκό και θα έχει παίξει ένα επίσημο ματς. Οπότε ίσως και να μην είναι ενδεικτικά τα όσα θα δούμε με τη Ρεάλ. Πάντως μια πρώτη γεύση, την… πήραμε.

Η μπάλα σε... Σλούκα και Σορτς

Από το ματς στο Παρίσι ο Παναθηναϊκός έχει να κρατήσει πολλά.

Θα σταθώ συνοπτικά στο πιο βασικό που μου έκανε και τη μεγαλύτερη εντύπωση. Όταν ο Κέντρικ Ναν ΔΕΝ έχει την μπάλα στα χέρια του πολύ ώρα και δεν αναλώνεται στο overdribbling, τότε λειτουργεί καλύτερα συνολικά ΟΛΗ η ομάδα. Όσο ο Αμερικανός σταρ είχε τον ρόλο του εκτελεστή παίζοντας περισσότερο off ball, οι «πράσινοι» είχαν καλύτερη εικόνα στο παρκέ. Χωρίς να χάνει προσπάθειες, παίρνοντας πάντα και τις μπάλες που του αναλογούσαν.

Θεωρώ ότι η μπάλα πρέπει να ξεκινάει από τα χέρια του Σορτς και του Σλούκα. Και όταν πηγαίνει στον Ναν να βλέπει όλες τις πιθανές οπτικές! Οι τρεις τους μοίρασαν τις 20 από τις 27 ασίστ του Παναθηναϊκού στο ματς έχοντας υποπέσει σε μόλις 4 λάθη. Τρομερή η αναλογία. Και ιδού και το τελικό αποτέλεσμα.

Επίσης: Ο Σορτς ένιωσε σημαντικός. Κέρδισε την εμπιστοσύνη του Άταμαν. Πήρε τις σωστές αποφάσεις και έβαλε το κερασάκι στην πράσινη τούρτα της νίκης. Αν και αμυντικά οι αντίπαλοί του τον χτυπούσαν ανελέητα στα μις ματς. Όμως είναι κάτι που γνωρίζουν όλοι. Και θα ζουν με αυτό καμουφλάροντας στην άμυνα αυτήν την αδυναμία.

Θα ήθελα να γράψω για τον Κώστα Σλούκα, χάρη στον οποίο ο Παναθηναϊκός πήρε μομέντουμ στο α’ ημίχρονο αλλά σε αυτό το ματς αξίζει η αναφορά στον Ντίνο Μήτογλου. Παίζοντας πιο απελευθερωμένα καθώς ο Άταμαν τον χρησιμοποίησε αρκετά στη φυσική του θέση (ως δίδυμο με τον Φαρίντ), βρήκε τις φάσεις που τον γέμισαν με αυτοπεποίθηση και όταν αγωνίστηκε και πάλι στο «πέντε» (με δίδυμο τον Χουάντσο) τα πάντα έγιναν πιο εύκολα με αποτέλεσμα να πραγματοποιήσει μια από τις καλύτερες εμφανίσεις του όντας… άχαστος με 6/6 εντός παιδιάς.

Θα αποτελέσει αυτό το ματς την αφετηρία για να γυρίσει το τσιπάκι; Αν μη τι άλλο το παιχνίδι με τη Ρεάλ στη Μαδρίτη θα δώσει απαντήσεις…