Παναθηναϊκός: Αν το κάνει και αυτό...

• Σε αχαρτογράφητα νερά αλλά με τον ίδιο στόχο
• Η μεγάλη πρόκληση και η «παγίδα» της Μονακό
• Η ψυχολογία του «Ρόγκα» και ο... γνωστός Ματίας

Κακά τα ψέματα. Το λέγαμε και συμφωνούσαμε όλοι. Το παιχνίδι με την παντελώς αδιάφορη Αναντολού Εφές ήταν τυπικής διαδικασίας για τον Παναθηναϊκό.

Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει ή έστω να φανταστεί ότι η τουρκική ομάδα θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα στους «πράσινους» οι οποίοι «έπαιζαν» τη ζωή τους και την τελική τους κατάταξη. Ακόμα και για το Play-In. Ίδιο θα ήταν εάν τερμάτιζαν 8οι ή 9οι και ίδιο είναι τώρα που τερμάτισαν στην 7η θέση;

Το ερώτημα ωστόσο που προκύπτει είναι εύλογο: Είναι μια θέση στην regular season η οποία (ακόμα και έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα) έφερε χαμόγελα στις τάξεις της ομάδας; ΟΧΙ. Με όλα τα γράμματα κεφαλαία. Όμως, όπως εχθρός του καλού είναι το καλύτερο, έτσι εχθρός και του κακού είναι το χειρότερο. Οπότε και η κατάσταση που θα είχε διαμορφωθεί σήμερα εάν τα πράγματα είχαν κυλήσει πολύ χειρότερα να ήταν ακόμα πιο δύσκολη για τον Παναθηναϊκό. Και πάλι όμως. Κατάφερε κάτι με αυτό; ΟΧΙ. Και πάλι με όλα τα γράμματα κεφαλαία.

Εάν δεν πάρει το εισιτήριο -τουλάχιστον- για τα Playoffs θα μιλάμε για παταγώδη αποτυχία. Και αυτό διότι ήταν κάτι παραπάνω από δεδομένη η συμμετοχή του στο ξεκίνημα της σεζόν στα Playoffs και όποιος εξέφραζε αμφιβολίες θα του φορούσαν ζουρλομανδύα. Όπως αποτυχία θα είναι και αν ΔΕΝ πάει στο Final Four. Έτσι, για να ξέρουμε και τι λέμε και να κρύβεται κανείς πίσω από το δάχτυλο του. Και αν θέλετε να το πάω και ακόμα πιο μακριά, θα είναι αποτυχία και αν δεν πάρει το τρόπαιο στο τέλος της χρονιάς. Όλοι γνωρίζουν ότι ο Παναθηναϊκός δεν «χτίστηκε» για να χαίρεται με προκρίσεις και κάποιες μεμονωμένες, μεγάλες, νίκες.

Σε αχαρτογράφητα νερά αλλά με τον ίδιο στόχο

Ο Παναθηναϊκός «χτίστηκε» ΚΑΙ φέτος για να κατακτήσει την Euroleague. Και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάει κανείς. Οτιδήποτε λιγότερο θα είναι αποτυχία. Όσο κυνικό και αν ακούγεται. Ο στόχος είναι εκεί. Παραμένει ίδιος. Απλά δυσκόλεψε τον δρόμο του. Επέλεξε αυτόν με τα μπόλικα «αγκάθια» και όχι κάποιον πιο… καθαρό. Καλά, για ροδοπέταλα δεν μιλάμε καν. Έτσι και αλλιώς θα υπήρχαν δυσκολίες και αυτό διότι κανένα μονοπάτι προς το Final Four δεν θα ήταν -εκ των πραγμάτων- εύκολο. Είτε τερμάτιζε 1ος, είτε 2ος, είτε είχε το αβαντάζ της έδρας.

Απλά τώρα που θα ξεκινήσει από πιο χαμηλά και θα κληθεί να μπει σε μια διαδικασία που δεν την ξέρει βουτώντας -κατά κάποιον τρόπο- σε αχαρτογράφητα νερά. Πέρυσι και πρόπερσι κοιτούσε το Play-In με τα… κιάλια. Και απλά περίμενε τον αντίπαλο του όπως και είχε προκύψει το 2024 η Μακάμπι. Φέτος θα προκαλέσει… άγχος στην Βαλένθια η οποία θα έχει ρόλο παρατηρητή και θα τηρεί στάση αναμονής για το αν θα τον αντιμετωπίσει στα Playoffs.

Θα φτάσω και εκεί. Προέχει η αναμέτρηση της Τρίτης με τη Μονακό. Εκεί όπου ο Παναθηναϊκός καλείται να μετατρέψει το «Telekom Center Athens» σε δικό του… Πριγκιπάτο και να κάνει το πρώτο (αλλά και τόσο σημαντικό στην παρούσα φάση) βήμα για το Final Four. Ξαναλέω. Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι θα είναι εύκολα τα πράγματα. Σε καμία περίπτωση. Και φυσικά ΚΑΝΕΙΣ μέσα στην ομάδα δεν σκέφτεται ότι θα υπάρχει και «δεύτερη ευκαιρία» στην έδρα της, ακόμα και αν δεν πάρει τη νίκη απέναντι στην λειψή ομάδα της Μονακό. Αυτό σας το λέω «γκαραντί». Άπαντες στον Παναθηναϊκό αντιμετωπίζουν το παιχνίδι με τους Μονεγάσκους ως «παιχνίδι δίχως αύριο». Και έτσι πρέπει να κάνουν. Δεν υπάρχει καμία Μπαρτσελόνα και κανένα Ερυθρός Αστέρας στη συνέχεια. Μόνο τα Playoffs.

Η μεγάλη πρόκληση και η «παγίδα» της Μονακό

Θυμάστε ποια άποψη επικρατούσε το 2024 μετά την κατάκτηση της Euroleague από τον Παναθηναϊκό; Ότι ήταν το μεγαλύτερο comeback στην ιστορία της διοργάνωσης από ομάδα η οποία είχε τερματίσει στην 17η θέση (σε σύνολο 18 ομάδων) την προηγούμενη χρονιά! Γιατί να μην ξαναγράψει ιστορία ο Παναθηναϊκός ερχόμενος από τo Play-In;

Προσέξτε κάτι. Καμία ομάδα στα δύο προηγούμενα χρόνια που θεσπίστηκε το Play-In δεν κατάφερε να πάρει πρόκριση στο Final Four. Το 2024 αποκλείστηκαν Μπασκόνια και Μακάμπι (από Ρεάλ και Παναθηναϊκό αντίστοιχα) ενώ το 2025 αποκλείστηκαν η Ρεάλ (από τον Ολυμπιακό) και η Παρί (από τη Φενέρ). Αυτό από μόνο του (ΠΡΕΠΕΙ να) δίνει κίνητρο στον Παναθηναϊκό ενόψει της συνέχειας.

Απέναντι στην Αναντολού Εφές η εικόνα που επικρατούσε ήταν «να νικήσουμε να πάμε παρακάτω την Τρίτη» από τη μία πλευρά και «να τελειώνουμε να φεύγουμε γιατί έχουμε υποχρεώσεις στην Τουρκία» από την άλλη πλευρά από τη στιγμή που ήταν τυπικής διαδικασίας το ματς για την Αναντολού Εφές. Και μην μου πείτε ότι δεν έπαιζαν ο Λάρκιν, ο Οσμάνι και ο Κορντινιέ. Μπορεί η εικόνα να μην ήταν για 40 πόντους διαφορά αλλά να ήταν για 20 πόντους διαφορά. Το ίδιο και το αυτό. Η μεγάλη εικόνα δεν θα άλλαζε και ο Παναθηναϊκός θα κέρδιζε το ματς. Και εύκολα.

Προσωπικά μιλώντας μου άρεσε που ο Παναθηναϊκός ήταν σοβαρός, συνεπής, έχει διάθεση, έβγαλε ενέργεια και φυσικά είχε και διάρκεια στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα. Σίγουρα βοήθησε πολύ και η Εφές προκειμένου να εξελιχθεί έτσι το παιχνίδι, αλλά όσο να ‘ναι, μια ομάδα «ξενερώνει» μέσα σε ένα ματς όταν βλέπει ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτε απολύτως απέναντι σ’ έναν σαφώς ανώτερο και καλύτερο αντίπαλο. Και αυτό το προκάλεσε ο Παναθηναϊκός.

Ξαναλέω. ΔΕΝ έκανε κάτι ο Παναθηναϊκός με αυτή τη νίκη. Κρατάω ωστόσο τη σοβαρότητα που έδειξε. Όπως είχε δείξει και στη Βαρκελώνη. Μακάρι η αναμέτρηση με την Βαλένθια να ήταν μια κακή παρένθεση και σε περίπτωση πρόκρισης στα playoffs οι αναμετρήσεις με την ισπανική ομάδα να έχουν τελείως διαφορετική μορφή. Στην τελική, ίδια είναι τα ματς της κανονικής περιόδου και ίδια είναι τα παιχνίδια των Playoffs; Θαρρώ ρητορικό το ερώτημα. Όσο άγνοια κινδύνου και αν έχει μια ομάδα, όσο «φρέσκα» πόδια και αν διαθέτει, όσο ενθουσιασμός και αν υπάρχει, όσο και αν απουσιάζει η πίεση, στα Playoffs τα πράγματα είναι διαφορετικά. Είναι μια τελείως διαφορετική κατάσταση.

Θα έχουμε την ευκαιρία να πούμε περισσότερα όταν και εφόσον ο Παναθηναϊκός καταφέρει να πάρει το εισιτήριο απέναντι στην «μισή» Μονακό. Σίγουρα όταν μια ομάδα έχει ελλείψεις και πολλά προβλήματα, αυτομάτως συσπειρώνεται. Ειδικά όταν μιλάμε για ένα νοκ άουτ παιχνίδι. Και πάντα σε τέτοια ματς, η ομάδα που -θεωρητικά πάντα- βρίσκεται σε μειονεκτικότερη θέση, αυτομάτως έχει τις δικές της πιθανότητες τις οποίες και καλείται να διεκδικήσει μέχρις εσχάτων.

Η Μονακό θα έρθει στην Αθήνα με οκτώ παίκτες. Όμως αυτοί οι οκτώ παίκτες έριξαν «εικοσάρικο» και «κατοστάρα» στη Χάποελ. Και ας μην έπαιζαν οι Μίροτιτς και Νέντοβιτς οι οποίοι θα απουσιάσουν και από το παιχνίδι της Αθήνας. Αυτοί οι οκτώ παίκτες είχαν 69% στα δίποντα. 46% στα τρίποντα. 15/15 βολές. 28 ασίστ για μόλις 11 λάθη. Όποιος πιστεύει ότι θα είναι ένα εύκολο βράδυ για τον Παναθηναϊκό, τότε πλανάται πλάνην οικτράν! Θα χρειαστεί προσπάθεια, συγκέντρωση και καλό μπάσκετ για 40 λεπτά. Μην πάει για μαλλί και βγει… κουρεμένος και μάλιστα μέσα στην κατάμεστη έδρα του.

Η ψυχολογία του «Ρόγκα» και ο... γνωστός Ματίας

Μπορεί ο Παναθηναϊκός να γνώρισε φέτος έξι εντός έδρας ήττες σε σύνολο 19 αγώνων αλλά τώρα που το «πρέπει» είναι μεγάλο, κόσμος και ομάδα θα κάνουν το καθήκον τους και δεν θα κοιτάξουν άλλο πίσω. Από εδώ και στο εξής, μόνο μπροστά. Στην τελική ο κόσμος ΠΑΝΤΑ δήλωνε «παρών», ΠΑΝΤΑ αποθέωνε και ΠΑΝΤΑ στήριζε ακόμα και όταν στράβωνε η κατάσταση.

Το πολύ ευχάριστο νέο αφορά δύο παίκτες. Τον Νίκο Ρογκαβόπουλο ο οποίος επέστρεψε στην ενεργό δράση και έδειξε με το «καλημέρα» και το πόσο πολύ είχε λείψει. Πέτυχε 24 πόντους, έχασε μόλις ένα σουτ εντός παιδιάς και το κυριότερο; Πλημμύρισε με αυτοπεποίθηση και εκτίναξε την ψυχολογία του τα ύψη, κάτι που είχε τόσο πολύ μεγάλη ανάγκη. Θα δώσει «ανάσες» στον Όσμαν και σίγουρα θα είναι υπεραπαραίτητος στην «φαρέτρα» του Άταμαν ενόψει της postseason!

Ακόμα πιο ευχάριστα ήταν τα νέα από τον Ματίας Λεσόρ, ο οποίος παιχνίδι με το παιχνίδι ολοένα και πατάει καλύτερα. Δείχνει καλύτερος. Είναι καλύτερος. Και θέλει να φτάσει στα επίπεδα του… γνωστού Λεσόρ. Άλλωστε η επίδραση του κάθε φορά που βρίσκεται στην πεντάδα είναι μεγάλη καθώς δίνει χώρο στους περιφερειακούς κρατώντας στο «ζωγραφιστό» την αντίπαλη άμυνα.

Απέναντι στην Εφές βρήκε την ευκαιρία για το καλύτερο παιχνίδι του μετά την επιστροφή του στην ενεργό δράση θυμίζοντας και πάλι τον παλιό, καλό του, εαυτό. Και αν μη τι άλλο ο Παναθηναϊκός ΤΩΡΑ είναι που τον έχει μεγάλη ανάγκη.

VISA: Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου.