Παναθηναϊκός: Ο Φρανσίσκο του Σπανούλη και ο “Kill Bill” του “Sisko”!

• Η πρώτη κλήση στην Εθνική ανδρών και τα δύσκολα παιδικά χρόνια
• Η εξάρτηση από το ΝΒΑ και η ατάκα του Πέδρο Μαρτίνεθ!
• H σχέση ζωής με τον “Kill Bill”
• To άστοχο σουτ που του άλλαξε όλο το mindset

Το ιστορικό ανάμεσα στον «επτάστερο» και τον παίκτη που γνωρίσαμε καλύτερα, πριν από περίπου 4 χρόνια (2022-2023) με την φανέλα του Περιστερίου, χρονολογείται από το διάστημα λίγο μετά το Final Four.

Τότε που ο Παναθηναϊκός είχε κάνει αποδεκτό το αίτημα του Σορτς να αποδεσμευτεί από το συμβόλαιό του και να υπογράψει στην Βαλένθια και μοιραία έπρεπε να στραφεί σε έναν ποιοτικό παίκτη, που θα κάλυπτε το κενό του για την νέα σεζόν.

Ο Σιλβέν Φρανσίσκο, που είχε buy-out στο συμβόλαιό του με την Ζάλγκιρις, ήταν ο πρώτος παίκτης με τον οποίο είχαν συνομιλήσει οι άνθρωποι της ομάδας και μάλιστα στο zoom που είχε γίνει του είχε αναλυθεί το πλάνο, τα χρήματα στα οποία μπορούσαν να φτάσουν οι «πράσινοι», αλλά και ο ρόλος.

Το μόνο πρόβλημα, που για λίγους που «ήξεραν» δεν αποτελούσε πρόβλημα, ήταν το ότι η σεζόν ήταν σε εξέλιξη και ο Αταμάν στον πάγκο της ομάδας, αλλά και το ότι η συμφωνία με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς (ήταν σχεδόν τελειωμένη από τότε), έπρεπε – ορθώς – να παραμείνει επτασφράγιστο μυστικό !

Μετά το φιάσκο του Τόνι Πάρκερ με την χρηματοδότηση της Βιλερμπάν, άνοιξε ο δρόμος για την ολοκλήρωση ενός deal για το οποίο είχε γίνει μεγάλη προσπάθεια, οπότε πλέον μπορούμε να μοιραστούμε ιστορίες γύρω από τον πιο ανερχόμενο Γάλλο point-guard σε όλη την Ευρώπη.

Η πρώτη κλήση στην Εθνική ανδρών και τα δύσκολα παιδικά χρόνια

Όταν πρωτοκλήθηκε στην Εθνική Γαλλίας, ήταν μέλος της Μανρέσα και το όνομά του στο προσκλητήριο του Κολέ ήταν μεγάλη έκπληξη. Ο Φρανσίσκο έπαιξε κόντρα στην Πορτογαλία για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2023 στην Ινδονησία κι έκτοτε καθιερώθηκε στους «μπλε».

Η “L’ Equipe” έστειλε απεσταλμένο στην Καταλωνία και στο κομμάτι που φιλοξενήθηκε τις επόμενες μέρες στην μοναδική γαλλική εφημερίδα, αποκάλυψε τα δύσκολα παιδικά χρόνια που πέρασε σε ένα από τα πιο κακόφημα προάστια του βορειοανατολικού Παρισιού (Σεβράν Μποντότ).

Εκεί που οι μετανάστες από την Αγκόλα γονείς του, μετέφεραν την οικογένεια μετά τα πρώτα χρόνια παραμονης στο επίσης κοντινό στην γαλλική πρωτεύουσα, Κρετέιγ.

Εκεί που η νέα γειτονιά του αλλά και το κτίριο που βρίσκοταν το μικρό διαμέρισμα στο οποίο έμεναν ο πατέρας του, η μητέρα του και τα υπόλοιπα οκτώ αδέρφια του, μέχρι και μετά τα μεσάνυχτα ήταν περιτριγυρισμένο από συμμορίες και εμπόρους ναρκωτικών που έκαναν τις συναλλαγές του. Ήταν τότε που για να μπορέσει να προπονηθεί στο ανοιχτό γήπεδο απέναντι από το σπίτι του, έπρεπε να περιμένει μέχρι τις 3-4 το πρωί, ώστε οι δρόμοι να έχουν αδειάσει…

«Την ώρα που γυρνούσα στο σπίτι, συνήθως ξημέρωνε και ο περισσότερος κόσμος – συμπεριλαμβανομένου και του πατέρα μου – έφευγε για να πάει για το μεροκάματο. Έβλεπα τον αδελφό μου να γυμνάζεται με σπασμένο πόδι μέσα στο χιόνι και ήθελα πολύ να ξεφύγω από την κατάσταση στην οποία βρισκόμασταν σαν οικογένεια. Ήθελα να μας βγάλω από τις δύσκολες συνθήκες μέσα στις οποίες διαβιώναμε», είπε πει τότε ο 24χρονος Σιλβέν.

Οι γονείς του είχαν μετακομίσει παράνομα στην χώρα (λόγω του εμφυλίου στην πατρίδα τους) κι έκαναν δουλειές του ποδαριού για να επιβιώσουν, οπότε το μπάσκετ ήταν η μοναδική διέξοδος για τον βενιαμίν της οικογένειας. Δυστυχώς, η έλλειψη νομιμότητας για την παραμονή τους στην Γαλλία, δεν τους επέτρεψε να κάνουν αίτηση για την εισαγωγή του μικρού του γιου στο φημισμένο αθλητικό σχολείο της χώρας (INSEP). Έστω κι αν πληρούσε όλες τις υπόλοιπες προϋποθέσεις...

Σημαντικό ρόλο στην αποφυγή των κακοτοπιών της περιοχής που μεγάλωσε, έπαιξε ο μεγαλύτερος αδελφός του Μπατεκό, ο οποίος διετέλεσε ο πρώτος Γάλλος που προσελήφθη σε staff ομάδας του ΝΒΑ (Γιούτα Τζαζ), ως υπεύθυνος για την ατομική βελτίωση των παικτών. Είχε διαγνώσει το ταλέντο και δεν ήθελε με τίποτε να πάει χαμένο. Γι’ αυτό και μεσολάβησε για να πάρει υποτροφία σε μία σειρά από μπασκετικές ακαδημίες της Φλόριντα, ώστε να αναπτύξει το παιχνίδι του και να επιστρέψει στην Γαλλία, έτοιμος για το επαγγελματικό άλμα.

Η εξάρτηση από το ΝΒΑ και η ατάκα του Πέδρο Μαρτίνεθ!

Όσοι τον έχουν συναναστραφεί, μπορούν να βεβαιώσουν ότι πρόκειται για εξαιρετικά cool και εξωστρεφή τύπο, στον οποίο αρέσει η έντονη ζωή κι έχει πολλούς φίλους. Μπασκετικά, το παντοτινό του όνειρό είναι το NBA. Μέχρι να παίξει στην ACB ήξερε μόνο ό,τιδήποτε είχε να κάνει με τον άλλο πλανήτη του μπάσκετ.

Είχε «τυφλωθεί» με το “I love this game” και δεν είχε ιδέα ποιοί ήταν ο Σπανούλης και ο Καλάθης, που θεωρούνται από τους μεγαλύτερους point-guards που έπαιξαν ποτέ στην Euroleague. Το ισπανικό πρωτάθλημα, όμως και η έντονη επίδραση που είχε, τον βοήθησαν να αλλάξει μυαλά και να προσαρμοστεί περισσότερο στον ευρωπαϊκό τρόπο του παιχνιδιού.

H συνεργασία του με τον Πέδρο Μαρτίνεθ τον άλλαξε και ο Καταλανός νυν τεχνικός της Ρεάλ, που αναδείχτηκε προπονητής της χρονιάς πέρυσι, τον βοήθησε να ανοιχτεί και να εξωτερικεύει ολοένα και πιο συχνά το πολύ εαυαίσθητο, συναισθηματικό προφίλ, που σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να διακρίνουν όσοι τον έβλεπαν να έρχεται κάθε μέρα στο γήπεδο με διαφορετικά παπούτσια και γυαλιά Gucci, λες και ήταν ένα δαχτυλοδεικτούμενο “fashion victime”!

«Αν η κόρη μου δεν ήταν δεσμευμένη, θα ήταν ήθελα εύκολα για γαμπρό!», είχε σχολιάσει κάποτε ο τότε coach του στην Μανρέσα, όπως κάποτε είχε πει ο Ντέιβιντ Μπλατ για τον Νίκο Ζήση ή ενδεχομένως να είχε περάσει από το μυαλό του Ζέλικο Ομπράντοβιτς για τον Διαμαντίδη!

H σχέση ζωής με τον “Kill Bill”

Το συναπάντημα με τον Βασίλη Σπανούλη στο Περιστέρι, όμως, ήταν αυτό που έμελλε να τον αλλάξει επίπεδο και νοοτροπία και να του ανοίξει την πόρτα για την «ελίτ» του ευρωπαϊκού μπάσκετ. «Η σχέση μας, είναι απ’ αυτές που θα διαρκέσουν για πάντα!», είχε πει σε μία συνέντευξή του στην διάρκεια της διόλου ευκαταφρόνητης rookie σεζόν του στην Euroleague με τα χρώματα της Μπάγερν. Και η αλήθεια είναι ότι στην κοινή σεζόν τους στα δυτικά προάστια, ο ένας βοήθησε τον άλλον να γίνουν καλύτεροι.

Γιατί εκείνη την εποχή ο Φρανσίσκο είχε την φήμη ενός ταλαντούχου και εκρηκτικού, πλην όμως απείθαρχου point-guard, ο οποίος αντέγραφε τις κινήσεις των NBAers!
Πέρα από τα μαθήματα αυτοπεποίθησης, ο “Kill Bill” του δίδαξε το ακαταμάχητο side step, που έδωσε έξτρα διάσταση στις επιθετικές του κινήσεις. Η ατάκα του Λαρισινού coach, όμως, που του έχει μείνει βαθιά χαραγμένη, όμως, είναι η ακόλουθη: «Όταν δεν παίζεις με το έντσικτό σου, είσαι παίκτης των 300 δολαρίων. Αντίθετα, όταν το ακολουθείς αξίζεις μίνιμουμ ένα εκατομμύριο!», του είχε πει εν ευθέτω χρόνω ο ομοσπονδιακός προπονητής και ο ίδιος την κουβαλάει πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού του.

To άστοχο σουτ που του άλλαξε όλο το mindset

Η βιαστική επιλογή και το απελπιστικά άστοχο τρίποντο στο καθοριστικό παιχνίδι του Παγκοσμίου Κυπέλλου (2023) με την Λετονία στην Τζακάρτα, ήταν η φάση που τον έχει στιγματίσει για πάντα. Ο ίδιος δεν έψαξε για δικαιολογίας, ούτε κρύφτηκε πίσω από την πρώτη του συμμετοχή με την Εθνική Γαλλίας σε μεγάλη διοργάνωση.

«Μετέτρεψα στην στενοχώρια μου για εκείνη την απόφαση που κόστισε τον αποκλεισμό μας από την συνέχεια του τουρνουά σε κίνητρο και είπα στον εαυτό μου ότι δεν ξαναχάσω νικητήριο σουτ! Κι έκτοτε δεν έχω ξαναστοχήσει σε τόσο σημαντική απόφαση!», είχε σχολιάσει μετά την πρώτη του εκπληκτική χρονιά στο Κάουνας με την Ζάλγκιρις.

Το νικητήριο τρίποντο που «έσταξε» στην εκπνοή του 4ου τελικού με την Ρίτας στο Βίλνιους, απέτρεψε την στέψη των πρωτευουσιάνων και ισοφάρισε την σειρά σε 2-2, αποτέλεσε το highlight των playoffs αλλά και το μεγαλύτερο σουτ της καριέρας του μέχρι τώρα, ενώ ταυτόχρονα σφράγισε την επαναφορά της ομάδας στον θρόνο του λιθουανικού πρωταθλήματος.

Εκείνο το πρωτάθλημα αλλά και η σεζόν που ακολούθησε και ήταν η κορυφαία της καριέρας του στην Euroleague (μ.ο. 16,5π., 2,9ρ., 6,5ασ. & 1,0κλ. με 38,6% τριπ. σε 42αγ.), η οποία επιβραβεύτηκε με μία θέση στην καλύτερη πεντάδα της περυσινής διοργάνωσης.

Αν μη τι άλλο, ο νέος παίκτης του Παναθηναϊκού δεν θα περάσει με τίποτε απαρατήρητος! Απ' όλες τις απόψεις! Και από πλευράς ταλέντου και ποιότητας, αλλά και από πλευράς αποφάσεων...

Το περιστατικό με τον Λούκα Ντόντσιτς στο πλαίσιο του περυσινού Eurobasket στο Κατοβίτσε, αλλά και η πρόταση γάμου που είχε κάνει στην κοπέλα του, μετά από ήττα και στο χειρότερο γήπεδο που έπαιξε ποτέ με την φανέλα της Ρασίνγκ Παρί, εξηγούν γιατί ο τύπος μοιάζει η επιτομή του αυθορμητισμού και της παραξενιάς.