Ολυμπιακός: Να θυμάστε, πάντα, τα λόγια του Χεζόνια

«Η νίκη στην Μπολόνια ήταν τεράστια. Αν υπάρχει turning point στη σεζόν, αυτό είναι με τον Παναθηναϊκό στις 2/1». Αυτό ήταν το φινάλε στο σημείωμα της περασμένης εβδομάδας, όταν και ο Ολυμπιακός πέρασε από την έδρα της Βίρτους. Ακριβώς μία εβδομάδα μετά, ο ήλιος γύρισε!

Ο Ολυμπιακός πέρασε και από την έδρα του Παναθηναϊκού και από εκεί που έβλεπε μπροστά του ένα βουνό με τρεις δύσκολες εκτός έδρας αποστολές, πλέον μπορεί να θεωρεί ξανά τον εαυτό του διεκδικητή του πλεονεκτήματος. Μία κούρσα στην οποία έμεινε πίσω από νωρίς.

Δεν είναι παρά μόνο μία νίκη... βροντοφώναζε ο Γιώργος Μπαρτζώκας μετά το φινάλε. Και με το δίκιο του, αφού στο δικό του job description δε χρειάζεται θριαμβολογία. Έτσι λειτουργεί και η EuroLeague, κερδίζεις, χάνεις, προχωράς.

Ωστόσο, όχι. Δεν είναι απλά μία νίκη για τον Ολυμπιακό το «διπλό» της Παρασκευής. Ο Ολυμπιακός ήταν αυτός που μπήκε με την αμφισβήτηση στις πλάτες του στο ντέρμπι και δεδομένα δεν ξεκινούσε αυτήν την παρτίδα με τα λευκά. Αλλά έφτασε να την παίξει σχεδόν σε όλη της τη διάρκεια με πλεονέκτημα, όντας πολύ πιο διαβασμένος και έτοιμος.

Μετά από 4,5 λεπτά μπάσκετ, του δικού του μπάσκετ, η παραγωγικότητά του έλεγε 17 πόντοι, την ώρα που ο Βεζένκοβ δεν είχε πάρει σουτ. Πόσες ομάδες στην Ευρώπη μπορούν να σκοράρουν τόσο εύκολα, χωρίς τη βοήθεια του σούπερ σταρ τους; Στο μπάσκετ του Ολυμπιακού, συμβαίνει!

Ο Φουρνιέ έβρισκε μονάχα σίδερο, ακόμα και ανενόχλητος στη δεύτερη περίοδο, αλλά μετέτρεψε τον εαυτό του σε παράγοντα ενός ντέρμπι έχοντας μόλις 2 πόντους. Μην ξεγελιέστε από τη στατιστική. Ο τρόπος που διάβασε τα hedge out του Παναθηναϊκού, οι χρόνοι της πάσας του, αυτά «ξεκλείδωσαν» ένα μεγάλο κομμάτι του παζλ.

Και φυσικά η παρουσία του στην πίσω πλευρά του παρκέ. Πολλή κουβέντα έχει γίνει για το δίδυμο Φουρνιέ - Ντόρσεϊ, το οποίο έχει «σπάσει», τουλάχιστον σε ό,τι έχει να κάνει με το πρώτο ημίχρονο. Ο Μπαρτζώκας συνεχίζει να πηγαίνει με αυτούς τους δύο ταυτόχρονα στο παρκέ στα κλεισίματα των παιχνιδιών, κάτι που για να λειτουργήσει θα χρειαστεί και υπερβάσεις στην άμυνα, με τον Φουρνιέ να βάζει χέρια πάνω στην μπάλα και να προσπαθεί φανερά να κάνει όλο αυτό να λειτουργήσει.

Ο Ολυμπιακός είδε το αρχικό του +17 να εξανεμίζεται σε χρόνο... Μπολόνια. Κυρίως γιατί η δεύτερη πεντάδα του δεν μπορεί να κουβαλήσει την αστοχία του Φουρνιέ. Όταν το rotation έσφιξε και ο Γάλλος ανακατεύτηκε με τους starter, όλα κύλησαν πολύ πιο ομαλά. Ακόμα και ο Χολ στο δεύτερο πέρασμά του έδωσε μερικά πράγματα, αφού η πρώτη του παρουσία στο παρκέ ήταν απογοητευτική.

Τα εντός των ματς σκαμπανεβάσματα ενδεχομένως να λυθούν, μόλις ο Γουόρντ επιστρέψει στο παρκέ για να φέρει ακόμα μεγαλύτερη ισορροπία στην άμυνα και όταν ο Μόρις πατήσει για τα καλά γερά στα πόδια του. Στα λεπτά ξεκούρασης του Γουόκαπ, στο διάστημα της τελευταίας περιόδου, ο Αμερικανός αν και άστοχος βοήθησε αρκετά με τις αποφάσεις του για να έχει ο Ολυμπιακός την απαιτούμενη ηρεμία. Γεγονός που του έδωσε το δικαίωμα να παίξει και για λίγα λεπτά έξτρα, δίπλα στον Γουόκαπ στο τελικό βιράζ. Το εκτελεστικό κομμάτι θα το βρει όσο παιρνούν οι μέρες, αλλά η ποιότητά του γίνεται φανερή στον τρόπο που κινείται στο παρκέ. Ακόμα και αν τα πόδια και οι ανάσες του, τον οδήγησαν σε δύο άστοχες βολές στο φινάλε.

Πριν καν ξεκινήσει το ματς, έγραφα στο live του Gazzetta πως ο Ολυμπιακός είναι υποχρεωμένος να κερδίσει με την επίθεσή του. Χωρίς τον Γουόρντ, σε μία έδρα που ο Παναθηναϊκός πολλές φορές πατάει το γκάζι και εξαφανίζεται. Όταν προσπάθησε να το κάνει, ήταν ήδη στο -17, αφού τα πάντα μπροστά δούλευαν ρολόι, χωρίς μάλιστα να συνεχιστεί το αρχικό 4/4 από την περίμετρο. Το τελικό 10/31 δεν είναι δα και κάποιο ποσοστό που σου εξασφαλίζει τη νίκη.

Μέχρι να ζεσταθεί ο Ναν, άλλωστε, τα πάντα φαινόταν εύκολα. Ο Νιλικίνα χωρίς κανέναν λόγο του έδωσε ένα εντελώς άσκοπο φάουλ για δύο βολές ενώ βρισκόταν στο μηδέν και έκτοτε, αφού ζεστάθηκε, έγινε ο υπ' αριθμόν ένα πόλος της επίθεσης, δίνοντας το δικό του σόου. Από ένα σημείο και έπειτα, ο Ολυμπιακός ρίσκαρε με το σουτ των υπολοίπων. Ρίσκαρε διότι ήθελε να διώξει την μπάλα από τα χέρια του Ναν και οι γύρω του έμοιαζαν τόσο «κρύοι» που ήταν ακόμα δυσκολότερο να βάλουν πλέον τα σουτ. Παρόλο που ο σούπερ σταρ του Παναθηναϊκού είχε ιδανικά διαβάσματα, πέραν από τις φάσεις που τελείωσε μόνος του.

Χωρίς αυτό να σημαίνει πως αυτό το τζογάρισμα έδωσε στον Ολυμπιακό κάτι που δεν άξιζε. Μόρις, Φουρνιέ και Παπανικολάου έχασαν και αυτοί μερικά ελεύθερα σουτ, που μπορούσαν να έχουν μετατρέψει το τελικό βιράζ σε... πασαρέλα. Ακόμα και έτσι, όμως, ο Μιλουτίνοφ κράτησε όρθιο το οχυρό. Ο κορυφαίος επιθετικός ριμπάουντερ της λίγκας (εδώ και πολλά χρόνια) και ο καλύτερος σέντερ της σεζόν, πήγε με μανία στην ανανέωση των κατοχών.

Οι «ερυθρόλευκοι» κέρδισαν κατά κράτος αυτήν τη μάχη. Όταν το μπάσκετ τους έχει και δεύτερη ευκαιρία στο μισό γήπεδο, κάποια στιγμή θα το βρουν το ρήγμα. Με την κυκλοφορία της μπάλας, με τη δημιουργία από το ποστ (Γουόκαπ), με το short roll του Μιλουτίνοφ, τα σουτ του Βεζένκοβ που έκοψαν τα πόδια των αντιπάλων του.

Και φυσικά με τον Τάιλερ Ντόρσεϊ, ο οποίος ρωτήθηκε ορθά κοφτά αν έχει βάλει πλώρη για να πάρει το MVP της κανονικής περιόδου. Είναι δεδομένα ο MVP του Ολυμπιακού και αυτός που έχει μακιγιάρει και κάποιες αστοχίες του καλοκαιρινού σχεδιασμού με τον τρόπο που αγωνίζεται. Ή μάλλον, έχει δώσει χρόνο στο να μακιγιαριστούν.

Η μπάλα... καίει στην Μπολόνια και βάζει ένα ξερό σουτ από μέση απόσταση υπό πίεση. Το ίδιο και στο Telekom Center. Ξέρετε τι λένε για την επαναλαμβανόμενη σύμπτωση. Αλλά δεν είναι μονάχα αυτό, μιας και όταν νιώθει καλά, φτιαγμένος από τέτοια πάστα, θα τα βάλει τα σουτ. Είναι η μπασκετική του πρόοδος και η ωρίμανσή του, ο χρόνος που πασάρει (όχι πάντα βέβαια, το χούι δεν κόβεται μαχαίρι), το διάβασμα των καταστάσεων.

Ο Μιλουτίνοφ είναι ο πυλώνας του, αλλά ο Ντόρσεϊ, ναι, είναι ο MVP του. Τυχερός βέβαια, διότι το 24/9/1 που έγραψε ο Βεζένκοβ, θεωρείται ένα πολύ νορμάλ νούμερο για τα τον ίδιο, αλλά δεν παύει να είναι κάτι που μπορεί μονάχα ο Βεζένκοβ να κάνει. Στο μπάσκετ του Μπαρτζώκα, άλλωστε, οι προσωπικοί αριθμοί δεν κάνουν τη διαφορά. Το πιο τρανό παράδειγμα από όλους είναι ο Γουόκαπ, που άφησε πίσω του το πολύ κακό βράδυ στην Μπολόνια.

Όπως θα αφήσει από σήμερα που μιλάμε και ο Ολυμπιακός αυτό της Παρασκευής. Διορθώνοντας το ρεκόρ του και απέχοντας μία νίκη από την τετράδα, με παιχνίδι λιγότερο. Τη μεγάλη νίκη που έψαχνε τη βρήκε. Κυρίως για να πείσει τον εαυτό του πως το πλάνο λειτουργεί, προτού το σκίσει εντελώς η αμφιβολία και η πίεση. Στόχος του, άλλωστε, δεν είναι απλώς μία νίκη επί του Παναθηναϊκού, ούτε το σερί, αλλά η κορυφή, όπως τόνισε ο πρόεδρός του.

Όσο για το θέμα της ενίσχυσης με τον Ταϊρίκ Τζόουνς, θα χρειαστεί λίγη υπομονή, οι εξελίξεις θα είναι δεδομένα άμεσες. Πόση λογική χωράει στο να μείνει ο παίκτης σε ένα τέτοιο περιβάλλον, παρά τη θέλησή του να μετακομίσει στον Ολυμπιακό;

ΥΓ: Το 10-0 σερί στις ευρωπαϊκές μόνο αμελητέο δεν είναι. Στο πέρασμα των χρόνων υπάρχουν παίκτες που ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή, άλλοι που ξεπηδούσαν ως X-Factor. Μία όμως είναι η σταθερά που πιστώνεται το παραπάνω και λέγεται Γιώργος Μπαρτζώκας. Να μην ξεχνάτε ποτέ τα λόγια του Χεζόνια, για τη μεγαλύτερη δυσκολία όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με τον Ολυμπιακό. Ο προπονητής του...