Παναθηναϊκός: Όταν θέλει δεν βλέπει κανέναν!

• Είναι να μην ενεργοποιηθεί το αμυντικό φίλτρο
• Ο ξεχωριστός κύριος Σορτς
• Το καλύτερο τριάρι (που παίζει και... τεσσάρι) της Ευρώπης. Μακράν!
• Ο ήρεμος Ναν και ο παραδειγματικός επαγγελματισμός του Γιούρτσεβεν

Μεγάλο πράγμα για μια ομάδα που στοχεύει ψηλά να έχει χαλύβδινο χαρακτήρα. Να μην τα παρατάει ποτέ. Να έχει εναλλακτικά πλάνα. Να μπορεί να πηγαίνει κόντρα στη ροή ενός αγώνα. Να δείχνει ότι δεν χαμπαριάζει τίποτα και από κανέναν. Ακόμα και όταν φαίνεται να χάνει τον έλεγχο από τα χέρια της.

Ο Παναθηναϊκός το έκανε στην Πόλη πριν από μία εβδομάδα, όταν είδε τη Φενέρμπαχτσε να φέρνει τα πάνω-κάτω και να προηγείται και με επτά πόντους διαφορά. Σε άλλες περιπτώσεις, και το είχαμε αναφέρει και τότε, ο δείκτης του σκορ θα έφτανε στο -17 για τους «πράσινους» αλλά κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ. Παρέμειναν πιστοί στο πλάνο τους, το υπηρέτησαν και στο τέλος δικαιώθηκαν.

Είναι να μην ενεργοποιηθεί το αμυντικό φίλτρο

Ακόμα πιο δύσκολα έγιναν τα πράγματα στο Κάουνας. Πίστευε κανείς ότι με την αμυντική εικόνα του Παναθηναϊκού στο πρώτο ημίχρονο θα μπορούσε η εξέλιξη του αγώνα να ήταν διαφορετική; Θαρρώ ότι το ερώτημα είναι ρητορικό. Ακόμα και όταν κάτι προσπαθούσε να κάνει το «τριφύλλι», έπεφτε σε… κενά αέρος και έβλεπε την Ζάλγκιρις να βγάζει τη μία φάση μετά την άλλη. Στο 23’ το σκορ ήταν 66-52 υπέρ των Λιθουανών. Χρόνος υπήρχε, αλλά ο Παναθηναϊκός δεν έπειθε.

Και κάπου εκεί ενεργοποιήθηκε το αμυντικό φίλτρο το οποίο ήταν… απενεργοποιημένο σε όλο το υπόλοιπο ματς. Πίεση, hustle plays, ενέργεια, επιθετικότητα. Την ίδια ώρα το «καθαρό μυαλό» πήρε τη θέση της τσαπατσουλιάς, οι προσωπικότητες των Όσμαν, Σορτς και Ναν βγήκαν μπροστά και ο Παναθηναϊκός έπαιξε όπως μπορεί και πρέπει να παίζει. Δεν έβλεπε καμία Ζάλγκιρις μπροστά του. Οποιαδήποτε ομάδα και αν ήταν απέναντι στους παίκτες του Άταμαν όταν άρχισε να γυαλίζει το μάτι τους θα είχε την ίδια τύχη. Μπορεί να ακουστεί λίγο υπερφίαλο ή υπερβολικό αλλά όταν ο Παναθηναϊκός θέλει ΔΕΝ βλέπει καμιά ομάδα. Και όταν λέω «θέλει» εννοώ αποδίδοντας βάσει των δυνατοτήτων της ομάδας, του ρόστερ και της ποιότητας που (δεδομένα) διαθέτει.

Και εδώ αποδεικνύεται ξεκάθαρα η φράση «ό,τι πληρώνεις παίρνεις». Σίγουρα δεν μπορεί να βρίσκει βάση πάντα και ούτε θα συμβαίνει κάτι ανάλογο, αλλά σίγουρα η ποιότητα μπορεί να κάνει την διαφορά. Και την έκανε στο Κάουνας. Θυμάστε τι έγραψα χθες λίγο πριν από το τζάμπολ του αγώνα στην «Zalgirio Arena»;

Ο ξεχωριστός κύριος Σορτς

Ότι ο Τι Τζέι Σορτς έχει μπροστά του μια μεγάλη ευκαιρία από τη στιγμή που θα απουσίαζε ο Κώστας Σλούκας. Και φρόντισε να την αρπάξει από τα μαλλιά. Όπως την άρπαξε και στη Μαδρίτη, όταν ο Τζέριαν Γκραντ είχε χρησιμοποιηθεί μόλις 01:30. Αν σε 21 λεπτά συμμετοχής μπορεί ο βραχύσωμος γκαρντ να πραγματοποιεί τέτοιες (ή ανάλογες) εμφανίσεις (με 15 πόντους και 10 ασίστ), τότε ο Εργκίν Άταμαν θα μπορεί (κατά το κλισέ) να τρίβει τα χέρια του από ικανοποίηση.

Και το πολύ ευχάριστο νέο έχει να κάνει με τη νοοτροπία του. Ο Σορτς ξέρει που ήρθε. Και το κυριότερο; Ξέρει τι πρέπει να κάνει. Στην τελική δεν πρέπει να ξεχνάμε κάτι. Δεν είναι εύκολο για έναν παίκτη ο οποίος ήταν ο «alpha male» σε μια ομάδα όπως η Παρί να κάνει τα… ίδια σε μια ομάδα πρωταθλητισμού με πολλές ισχυρές προσωπικότητες και παίκτες που θέλουν την μπάλα στα χέρια τους.

Όπως προσαρμόζεται ο Παναθηναϊκός στο δικό του παιχνίδι, έτσι και ο Σορτς γνωρίζει καλά (και μάλιστα τα καταφέρνει) να προρμοστεί στα νέα του δεδομένα. Ξαναλέω. Δεν είναι καθόλου εύκολο. Όμως εκείνος βάζει πίσω τα προσωπικά του νούμερα και τον μπασκετικό εγωισμό για το καλό του συνόλου. Στα περισσότερα ματς όπου άπαντες είναι παρόντες στα γκαρντ. Από εκεί και πέρα είναι πραγματικά ευλογία για έναν προπονητή και μια ομάδα να γνωρίζει ότι υπάρχουν παίκτες οι οποίοι μπορούν να γεμίσουν τα παπούτσια ο ένας του άλλου.

Και ο Σορτς το έκανε στο Κάουνας καλύπτοντας ιδανικά το «κενό» του Κώστα Σλούκα. Εύκολα μοιράζει κάποιος 10 ασίστ στην Euroleague και μάλιστα σε εκτός έδρας παιχνίδι; Και τα 3 λάθη στα οποια υπέπεσε είναι ένας λογικός αριθμός αναλογικά με τις τελικές του πάσες. Και μια ακόμα απόδειξη για το πόσο επιδραστικό ήταν; Είχε το καλύτερο +/- στην στατιστική του με +14 του Παναθηναϊκού κάθε φορά που βρισκόταν μέσα στο παρκέ.

Το καλύτερο τριάρι (που παίζει και... τεσσάρι) της Ευρώπης. Μακράν!

Τσέντι Όσμαν: Μακράν το καλύτερο τριάρι στην Euroleague. Μακράν. Αυτός και αν δεν… βλέπει κανέναν. Ήταν εκείνος που ουσιαστικά έριξε την Ζάλγκιρις στα σχοινιά στο δεύτερο ημίχρονο χάρη στην τεράστια προσωπικότητά του. Από ένα σημείο και μετά ενεργοποίησε το «beast mode» του και το χαρακτηριστικό Meme που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και τα social media όσον τους αντίπαλους αμυντικούς: «Πραγματικά πολύ καλή προσπάθεια να με μαρκάρεις. Κρίμα να το βάλω πάνω από το κεφάλι σου».

Και έτσι ήταν. Από ένα σημείο και μετά ο Τούρκος φόργουορντ μπήκε στη «ζώνη του λυκόφωτος» και άρχισε να πετάει βότσαλα στον... ποταμό «Νέμουνας» που βρίσκεται δίπλα ακριβώς από την «Zalgirio Arena». Όποιος και αν βρέθηκε στον δρόμο του, όποιος και αν προσπάθησε να τον σταματήσει, τον έστειλε στο… ταμείο ανεργίας. Με μια λέξη ο Όσμαν ήταν «απολαυστικός». Και εδώ φάνηκε πόσο πολύ είχε λείψει ο υγιής Όσμαν από τα ματς με τη Βαλένθια (εντός) και Αρμάνι (εκτός).

Ναι μεν ο Παναθηναϊκός έχει το βάθος και τους παίκτες για να καλύψει τα κενά, αλλά η απουσία του συγκεκριμένου κάνει… μπαμ. Τόσο επιθετικά, όσο και αμυντικά χάρη στο μέγεθος του. Τυχαίο ότι από το «τέσσερα» έκανε και τη μεγαλύτερη ζημιά στην Ζαλγκίρις Κάουνας στο δεύτερο ημίχρονο στο άκρως λειτουργικό σχήμα του Άταμαν με τα τρία γκαρντ και τον Όσμαν πάουερ φόργουορντ; Παρεμπιπτόντως αυτό ήταν και το σημείο που ο Άταμαν έδεσε... κόμπο τον Μασιούλις καθώς τον έπιασε στον ύπνο. Ο Όσμαν; Πραγματικό «πασπαρτού» στα χέρια του Εργκίν Άταμαν.

Ο ήρεμος Ναν και ο παραδειγματικός επαγγελματισμός του Γιούρτσεβεν

Για τον Κέντρικ Ναν δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Είναι δεδομένο ότι όταν ΔΕΝ χάνει το μυαλό του και είναι συγκεντρωμένος στο παιχνίδι, μόνο καλά πράγματα μπορεί να συμβούν. Και θεωρώ ότι αποδείχθηκε περίτρανα στο δεύτερο ημίχρονο, όταν και «όπλισε» από τη πλευρά του προκειμένου να τρέξει ο Παναθηναϊκός ένα επιμέρους σκορ 37-12 με το οποίο έφερε ακόμα μεγαλύτερο παγετό στο Κάουνας. Μεγαλύτερο από τους -7 βαθμούς που ήταν η θερμοκρασία στην λιθουανική πόλη.

Όσο για τον Ομέρ Γιούρτσεβεν; Σας παραπέμπω σε παλαιότερα κείμενα μου. Έχω γράψει πολλές φορές ότι ο Τούρκος ως 3ος σέντερ ΠΡΕΠΕΙ να κρίνεται και ΜΟΝΟ. Όχι ως πρώτος και ούτε ως δεύτερος. Ασχέτως εάν έπρεπε να πάρει αυτόν τον ρόλο λόγω των πολλών προβλημάτων πέρυσι και φέτος. Και είχα εξηγήσει ότι αποτελεί πολυτέλεια για μια ομάδα της Euroleague που στοχεύειο ψηλά να έχει τον Γιούρτσεβεν 3ο σέντερ. Με τα (επιθετικά) καλά του και τα (αμυντικά) κακά του. Παρόλα αυτά η περριρέουσα ατμόσφαιρα για πιθανή αποδέσμευσή του ήταν πολύ έντονη και λίγο-πολύ όλα προς αυτήν την κατεύθυνση έτειναν. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Παναθηναϊκός ήταν στην αγορά και είχε ανοικτά τα μάτια για πιθανή απόκτηση ψηλού. Όμως έχουμε πει και έχουμε γράψει πολλές φορές για το πόσο «στεγνή» είναι η συγκεκριμένη αγορά στους σέντερ.

Πιστεύει κανείς ότι εάν ο Γιούρτσεβεν έβγαινε στην αγορά δεν θα έβρισκε ομάδα; Σαν τα… κοράκια θα έπεφταν όλες επάνω του για να τον αποκτήσουν. Όλα δείχνουν λοιπόν παραμονή αν και μέχρι και πριν από το ματς στο Κάουνας (χωρίς να παίζει ρόλο η εμφάνιση που ακολούθησε) ο Τούρκος πέντε ήταν με το ένα πόδι στην έξοδο. Όταν ωστόσο ο ίδιος δείχνει ΤΟΣΟ μεγάλο επαγγελματισμό, είναι ΤΟΣΟ συνεπής και αποδέχεται τον συγκεκριμένο ρόλο σε μια ομάδα που την ξέρει και τον ξέρει, τότε αμφότερες οι δύο πλευρές επέλεξαν τον πιο safe δρόμο. Αυτόν της παραμονής στην ομάδα έως το τέλος της σεζόν.

Καλές γιορτές σε όλους και όλες. Καλά Χριστούγεννα να έχετε, καλή Πρωτοχρονιά και να σας φέρει το 2026 ό,τι έχετε ονειρευτεί και θελήσει. Με υγεία πάνω απ’ όλα. Εδώ θα είμαστε να τα λέμε, να συζητάμε, να συμφωνούμε και να διαφωνούμε. Να είστε καλά!