Παναθηναϊκός: Η πρώτη πρόκληση του Ομπράντοβιτς

• Η σιγουριά με «Ζοτς» και ο απαραίτητος χρόνος
• Κωδικός: Οικογένεια

Ε, εντάξει. Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά με αυτά που έχουν συμβεί τις τελευταίες τρεις εβδομάδες στον Παναθηναϊκό με τους τραυματισμούς. Και κάθομαι τώρα και αναρωτιέμαι: Έχει μείνει τίποτε άλλο; Δηλαδή… κάπου ώπα.

Είπαμε: Τραυματίστηκε ο Κέντρικ Ναν στις ατομικές του στις ΗΠΑ έχοντας υποστεί ρήξη έσω μηνίσκου. Πάει στα κομμάτια νωρίς ήταν ακόμα. Κάταγμα στο τέταρτο μετακάρπιο του αριστερού του χεριού (ευτυχώς όχι του καλού) ο Χέιζ-Ντέιβις κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας. Κι αυτό. Πείτε, ότι μπορεί να συμβεί.

Ακολούθησε η θλάση του Ρογκαβόπουλου στο φιλικό με το Μαρούσι. Η κακοδαιμονία άρχισε να φτάνει σε άλλο level. Ε, ήρθε και η θλάση του Μουστάφα Φαλ για να βάλει το κερασάκι στην τούρτα των αναπάντεχων εξελίξεων στις τάξεις της ομάδας. Για την ακρίβεια ΝΑ είναι το κερασάκι και να μην υπάρξουν και άλλες, δυσάρεστες, εκπλήξεις. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε και κάτι ακόμα.

Ο Σλούκας ακόμα δεν είναι έτοιμος για να ανεβάσει ρυθμούς στις προπονήσεις, ο Λεσόρ ακολουθεί κάποιο μέρος ακόμα, οπότε… «και μη χειρότερα» θα πρέπει να λένε στον Παναθηναϊκό. Μάνι μάνι στο ξεκίνημα της χρονιάς το «τριφύλλι» θα στερηθεί σίγουρα τις υπηρεσίες τεσσάρων παικτών από το βασικό rotation της ομάδας, ενώ υπάρχει ο κίνδυνος να προστεθούν και οι δύο που προαναφέραμε.

Για να κάνω και μια αντιπαραβολή με τον Ολυμπιακό. Φανταστείτε τους «ερυθρόλευκους» να ξεκινούσαν τη χρονιά χωρίς τον Μοντέρο (σ.σ. Ναν), τον Φουρνιέ (σ.σ. Χέιζ-Ντέιβις μιας και ο Αμερικανός θα παίζει περισσότερο στο «τρία» φέτος), τον Παπανικολάου (σ.σ. Ρογκαβόπουλο), τον Χολ (σ.σ. Φαλ) και να ήταν ανέτοιμοι οι Μιλουτίνοφ (σ.σ. Λεσόρ) και ΜακΙντάιρ (σ.σ. Σλούκας). Εύκολα μπορεί να καταλάβει κάποιος ότι το πρόβλημα είναι πλέον μεγάλο και οι δυσκολίες, πολλές.

Η σιγουριά με «Ζοτς» και ο απαραίτητος χρόνος

Αν μη τι άλλο ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς ξεκινάει την δεύτερη θητεία του στον πάγκο του Παναθηναϊκού έχοντας μπροστά την πρώτη, μεγάλη, πρόκληση. Να αντέξει στους πρώτους «κραδασμούς» της χρονιάς και να περάσει το συγκεκριμένο διάστημα όσο το δυνατόν (πιο) αναίμακτα. Με τις λιγότερες δυνατές απώλειες όσον αφορά τα αποτελέσματα στις πρώτες αγωνιστικές της Euroleague. Και φυσικά να ΜΗΝ δει άλλο όνομα στη λίστα των τραυματιών. Enough is enough. Α! Και μην πει κανείς για ενίσχυση. Με Άταμαν να το συζητούσαμε. Με Ομπράντοβιτς, μπα..

Μπορεί η παρουσία του «Ζοτς» στον πάγκο του Παναθηναϊκού να προσδίδει μια… άλλη σιγουριά και έναν διαφορετικό αέρα εμπιστοσύνης αλλά σε καμία περίπτωση δεν κρατάει «μαγικό ραβδάκι» έχοντας να διαχειριστεί τόσες πολλές απουσίες. Κακά τα ψέματα. Είναι πολλές και κομβικές. Δεν θα αποτελέσει κάποιο άλλοθι αλλά μια πραγματικότητα. Έτσι και αλλιώς δεν περιμένω να δω τον Παναθηναϊκό να πετάει φωτιές και να είναι «χάρμα ιδέσθαι» από το ξεκίνημα της σεζόν. Ούτε καν. Θα χρειαστεί χρόνος ώστε να εμφυσήσει ο Ομπράντοβιτς την φιλοσοφία του και κάθε παίκτης ξεχωριστά να αντιληφθεί και να ανταποκριθεί στον ρόλο του.

Και όσο οι προπονήσεις θα είναι λειψές και με τόσες πολλές απουσίες, άλλο τόσο θα αυξάνεται και ο χρόνος που θα χρειαστεί ώστε να «δέσει» ο Παναθηναϊκός και να παρουσιάσει όλα όσα έχει ο Σέρβος προπονητής στον μυαλό του. Ακόμα και αν επιστρέψουν οι τραυματίες έχοντας χάσει τα πρώτα παιχνίδια της σεζόν στην Euroleague, αυτό δεν σημαίνει ότι την αμέσως επόμενη ημέρα θα βγάζει και μάτια η ομάδα. Αυτό για να ξέρουμε τι λέμε και που βρισκόμαστε.

Παρόλα αυτά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο Ομπράντοβιτς θα έχει αυτήν την πρόκληση. Δεν φοβάται τίποτα. Δεν φοβάται καμία πρόκληση. Ο Ομπράντοβιτς «τρέφεται» από το κίνητρο. Και στο πρώτο κομμάτι της νέας σεζόν, το κίνητρο (που έτσι και αλλιώς είχε υπογράφοντας την επιστροφή του στον Παναθηναϊκό) πολλαπλασιάστηκε. Θα χρειαστεί δουλειά. Πολλή δουλειά. Και δεν θα είναι εύκολο και για έναν ακόμα (σημαντικό στα δικά μου μάτια), λόγο.

Έχουμε πει πολλές φορές, το έχει πει και ο ίδιος ο «Ζοτς», ότι ναι μεν έχει τις δικές του αρχές και την δική του φιλοσοφία αλλά ταυτόχρονα βάζει στην τακτική του και το… διαφορετικό μπάσκετ. Το μπάσκετ εκείνο που συνεχώς εξελίσσεται. Και προσαρμόζει τις ιδέες του με το «σήμερα» και το «αύριο» του μπάσκετ. Όμως κοινός παρονομαστής είναι ένας. Η προπόνηση. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς θα πιάσει από το χέρι τον παίκτη για να του δείξει το ακριβές σημείο που πρέπει να κάθεται. Να του δείξει ακριβώς που έχει τα πόδια του. Θα σταματήσει 100 φορές την προπόνηση εάν χρειαστεί για το ίδιο πράγμα. Αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει.

Τι θέλω να πω με αυτό; Ότι το «challenge» του Σέρβου προπονητή είναι πολύ μεγάλο στο ξεκίνημα της σεζόν από τη στιγμή που στηρίζεται πάρα πολύ στην προπόνηση. Να βγάλει εις πέρας την πρώτη, δύσκολη, αποστολή. Ξαναλέω. Δεν θα είναι εύκολο. Και τα επτά εντός έδρας παιχνίδια (από τα οκτώ) στο ξεκίνημα της σεζόν στην Euroleague μπορεί να αποδειχθεούν ως ευχή και κατάρα μαζί. Από τη μία είναι ένα βατό πρόγραμμα, αλλά από την άλλη θα υπάρχει το «πρέπει» της νίκης. Υπήρχε το «πρέπει» στον πλήρη Παναθηναϊκό. Τώρα μπορεί να γίνει και αναγκαίο. Και ας θα βρισκόμαστε μόλις στις πρώτες αγωνιστικές της διοργάνωσης.

Κωδικός: Οικογένεια

Για το Super Cup δεν χρειάζεται να πούμε κάτι. Οτιδήποτε και αν γίνει στη Ρόδο θα ξεχαστεί την αμέσως επόμενη ημέρα. Ναι, είναι τα πρώτα επίσημα παιχνίδια αλλά αν ρωτήσετε τους «πράσινους», η σεζόν ξεκινάει στις 24 Σεπτεμβρίου απέναντι στην Παρί και συνεχίζεται στις 30 Σεπτεμβρίου απέναντι στην Βιλερμπάν.

Και κάτι τελευταίο. Μπορεί να υπάρχουν ατυχίες, αλλά κανείς στον Παναθηναϊκό δεν τις επικαλείται. Η λέξη «οικογένεια» φέτος θα είναι δυνατή. Και φάνηκε και στο γεύμα που παρέθεσε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος στην ομάδα. Ο ισχυρός άνδρας της «πράσινης» ΚΑΕ είπε ότι «αυτό που έχουμε χτίσει, με όλα τα σύμβολα του Παναθηναϊκού, χτίσαμε αυτή την οικογένεια ξανά» έχοντας αναφερθεί στις μεγάλες επιστροφές του Ζοτς, του Διαμαντίδη, του Μπατίστ και φυσικά και την παρουσία του Φραγκίσκου Αλβέρτη.

Και η λέξη «οικογένεια» βγήκε και από τα χείλη του Ομπράντοβιτς: «Σε ευχαριστώ που μου έδωσες τη δυνατότητα να είμαι πίσω σε αυτή την υπέροχη οικογένεια του Παναθηναϊκού. Θα προσπαθήσω να υποσχεθώ, εκπροσωπώντας όλους, ότι θα παλέψουμε για το καλύτερο. Είμαστε στο γήπεδο όλη μέρα από νωρίς το πρωί και θα προσπαθήσουμε για το καλύτερο. Αν αυτό είναι αρκετό, ποιος ξέρει. Αλλά θα δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό, για να έχουμε αυτή την ομάδα στο επίπεδο που ανήκει, στο επίπεδο κουλτούρας, σε αυτό που ξέρουν για τον Παναθηναϊκό σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο.»

Ναι. Υπάρχουν ατυχίες. Όμως υπάρχουν και τα πιο γερά θεμέλια από ποτέ…