Παναθηναϊκός: Ο Μπάντιο στα χέρια του Ομπράντοβιτς; Αυτό και αν έχει ενδιαφέρον...

Μπράνκου Μπάντιο λοιπόν. Σίγουρα δεν προκάλεσε έκπληξη η είδηση της απόκτησής του από τον Παναθηναϊκό. Ήταν κάτι το αναμενόμενο. Οι «πράσινοι» τον είχαν «κυκλώσει» από τη πρώτη στιγμή, είχαν κάνει τις διερευνητικές τους επαφές, είχαν προετοιμάσει το έδαφος και απλά περίμεναν το «πράσινο φως» από τον Ομπράντοβιτς.

Ο Σέρβος τεχνικός το άναψε με μεγάλη του χαρά και με συνοπτικές διαδικασίες ο Παναθηναϊκός ολοκλήρωσε την μεταγραφή του στο «τριφύλλι» για τα επόμενα τρία χρόνια. Πλήρωσε το buy out στη Βαλένθια ύψους 1.5 εκατομμυρίου ευρώ (σ.σ. αναμένεται η ολοκλήρωση της τυπικής διαδικασίας), θα ακολουθήσει η επίσημη ανακοίνωση από την ΚΑΕ και ο παίκτης θα τεθεί στην διάθεση του «Ζοτς».

Εδώ που τα λέμε, μια ομάδα Euroleague, δεν πληρώνει κάθε μέρα τόσο υψηλό buy out για να αποκτήσει έναν παίκτη ο οποίος θα στοιχίσει σε βάθος τριετίας έξι εκατομμύρια ευρώ στο σύνολο. Και αυτό δείχνει δύο πράγματα: Το πρώτο και το κυριότερο το πόσο πολύ ήθελε ο Παναθηναϊκός τον συγκεκριμένο παίκτη και το δεύτερο το πόσο σημαντικός ήταν για την ομάδα του, με την οποία είχε ανανεώσει πρόσφατα έως το 2029.

Όμως... Ομπράντοβιτς παρόντος, πάσα αρχή παυσάτω. Τα έχουμε πει από τη πρώτη στιγμή. Κάθε επιθυμία του «Ζοτς» θα είναι και διαταγή για την διοίκηση της ομάδας καθώς ο 66χρονος τεχνικός έχει τα πάρει κλειδιά του συλλόγου, δεν υπάρχει κανένα... αντικλείδι και είναι είναι εκείνος που αποφασίζει (και θα αποφασίζει) για τα πάντα. Τελεία και παύλα.

Το είπε και ο GM της ομάδας, Δημήτρης Κοντός, σε μια πρόσφατη συνέντευξή του: «Εάν ο Ομπράντοβιτς θέλει τον Μπάντιο, θα κάνουμε τα πάντα για να τον φέρουμε». Και τον έφεραν. Τόσο απλά. Χωρίς να μπουν σε διαδικασία κάποιου... σίριαλ, χωρίς τίποτα. Αν μη τι άλλο ο Σενεγαλέζος γκαρντ ήταν ένας από τους καλύτερος παίκτες που θα μπορούσε να αποκτήσει μια ομάδα που ήθελε (και φυσικά μπορούσε) να καταβάλλει το buy out.

Ο ορισμός του παίκτη-προπονητή

Μπορεί φέτος να έκανε την «breakout season» του αλλά είναι ένας elite two way γκαρντ, ειδικά στο κομμάτι της περιφερειακής άμυνας που τόσο πολύ «πονούσαν» οι «πράσινοι» τα τελευταία χρόνια. Φέρνει σκληράδα, hustleness, ενέργεια, αθλητικότητα, άμυνα πάνω στην μπάλα. Στοιχεία τα οποία είναι απαραίτητα για ομάδες με υψηλούς στόχους που θέλουν να πρωταγωνιστήσουν. Γιατί δεν αρκούν μόνο οι «πριμαντόνες» σε μια ομάδα.

Ο Μπάντιο είναι ένας παίκτης-προπονητή. Ένας παίκτης-σημαντικό γρανάζι σε μια ομάδα που θα είναι καλοδουλεμένη. Και όλοι γνωρίζουν το πόσο καλοδουλεμένες είναι οι ομάδες του Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Ένας παίκτης ο οποίος μπορεί να μην είναι το πρώτο όνομα και να μην φέρνει κόσμο στο αεροδρόμιο για να τον υποδεχτούν αλλά μέσα στις τέσσερις γραμμές του παρκέ (και του Glass Floor) μπορεί να κάνει την διαφορά με τον δικό του τρόπο και με τη δική του συνεισφορά.

Και προσέξτε. Ο Μπάντιο ναι μεν φημίζεται για τις αμυντικές του αρετές οι οποίες τον έβαλαν στην «ελίτ» της Euroleague τη φετινή σεζόν, αλλά είναι και ένας άκρως αποτελεσματικός γκαρντ στην επίθεση. Οι 11.2 πόντοι με τους οποίους έκλεισε τη σεζόν σε μια ομάδα που πήγε έως το Final Four αποτελούν και του λόγου το αληθές.

Δεν ξέρω αν στον Παναθηναϊκό θα έχει τόσες πολλές προσπάθειες ανά αγώνα όπως αυτές που έπαιρνε στη Βαλένθια με 3,8 δίποντα και 5,2 τρίποντα αλλά σίγουρα θα έχει το δικό του κομμάτι στην επιθετική «πίτα» του Ομπράντοβιτς. Και είναι ένας παίκτης ο οποίος μπορεί να έχει ως primary θέση αυτήν του shooting guard (όπως και ο Ναν δηλαδή) αλλά σίγουρα μπορεί να σταθεί και ως point guard (δίπλα από τον Ναν) χωρίς ωστόσο να έχει τις δημιουργικές ικανότητες που θα έχει ανάγκη ο Παναθηναϊκός. Όμως εδώ θα βάλω έναν μεγάλο αστερίσκο και ένα μεγάλο ερωτηματικό. Στα χέρια του Ζέλικο Ομπράντοβιτς ΟΛΑ αυτά μπορεί να αλλάξουν και να δούμε μια ακόμα πιο βελτιωμένη version του Μπράνκου Μπάντιο σε ΟΛΑ τα επίπεδα.

Η μπασκετική ευφυΐα του «Ζοτς» (σ.σ. και όχι μόνο η μπασκετική δηλαδή) δεν μπαίνει σε καμία ζυγαριά. Γι' αυτό και είναι ο καλύτερος όλων. Ξέρει τι να ζητήσει από έναν παίκτη, τι να πάρει από έναν παίκτη, πώς να το πάρει και στο τέλος πώς να το αξιοποιήσει. Και ο Μπράνκου Μπάντιο μοιάζει να είναι ένα ακατέργαστο διαμάντι στα χέρια του.

Το έχει ξανακάνει ο Ζοτς

Άλλωστε και στο παρελθόν έχει βάλει και με το παραπάνω την πινελιά του σε παίκτες, οι οποίοι πανηγύρισαν ευρωπαϊκούς και εγχώριους τίτλους με τον Παναθηναϊκό επειδή είχαν γίνει «πλαστελίνη» στα χέρια του Σέρβου. Χατζηβρέττας, Νίκολας, Γιασικεβίτσιους, Σπανούλης, Διαμαντίδης, Φώτσης, Τσαρτσαρής. Καθένας είχε τον δικό του ρόλο και μέσα σ' έναν γαλαξία αστέρων είχαν καταλάβει πολύ καλά τις υποχρεώσεις τους και τα όσα έπρεπε να κάνουν προκειμένου να πετύχουν μαζί με το σύνολο.

Και αυτό θα (προσπαθήσει να) κάνει και φέτος ο Ομπράντοβιτς στον Παναθηναϊκό. Σίγουρα υπάρχει ανυπομονησία για τον «νέο Παναθηναϊκό» στην δεύτερη εποχή Ομπράντοβιτς μετά από μια τριετία όπου το ατομικό ταλέντο είχε τον πρώτο λόγο συγκριτικά με την τακτική και την καθημερινή διδασκαλία του μπάσκετ. Και δεν είναι μόνο ο Σενεγαλέζος καθώς το ίδιο ισχύει και για την ατομική εξέλιξη (μέσα από την σωστή ομαδική λειτουργία) και εκείνων που είχαν μείνει πίσω στο rotation επί Άταμαν όπως οι Μήτογλου, Τολιόπουλος, Καλαϊτζάκης και (αλλά σε μικρότερο βαθμό) Ρογκαβόπουλος.

Επιστρέφοντας στον Μπάντιο θεωρώ ότι θα δούμε μια βελτιωμένη version του Τζέριαν Γκραντ στους «πράσινους», με μεγαλύτερη φρεσκάδα και μεγάλο περιθώριο βελτίωσης. Και πιστεύει κανείς ότι δεν θα βελτιωθεί και ότι δεν θα κάνει μεγαλύτερο step up στα χέρια του Ομπράντοβιτς;