Παναθηναϊκός: Δεν «τσιμπάει» και τελειώνει την δουλειά 

Αν έλεγε κάποιος πριν από το τζάμπολ των φετινών Playoffs ότι στις 6 Μαΐου και λίγο πριν από το τζάμπολ του Game 3 της σειράς ότι ο Παναθηναϊκός θα είχε κάνει το 0-2 στη Βαλένθια και ότι θα χρειαζόταν άλλη μια νίκη για να πάρει το εισιτήριο για το Final Four, σίγουρα θα τον κοιτούσαν κάπως… απορημένα. Σε στυλ «μα καλά, τι λέει αυτός;» Όπως κοιτούσαν και εμένα που είχα προβλέψει αυτές τις δύο νίκες -προ τραυματισμού Σλούκα βέβαια- επί ισπανικού εδάφους.

Πλέον ο Παναθηναϊκός κρατάει το καρπούζι, κρατάει και το μαχαίρι. Έχει μπροστά του τρία «ματς μπολ» πρόκρισης για το Final Four της Αθήνας αλλά δεν πρέπει να σκέφτεται με αυτόν τον τρόπο. Που (επιτρέψτε μου να γνωρίζω) ΔΕΝ σκέφτεται. Κανείς μέσα στην ομάδα δεν έχει επαναπαυτεί μετά τις δύο νίκες στην «Roig Arena» την περασμένη εβδομάδα. Αντίθετα θεωρούν ότι το σκορ είναι 2-2 και ότι το αποψινό ματς έχει τον χαρακτήρα «win or go home».

Άλλωστε το είπε και ο Κέντρικ Ναν: «Τo Game 3 είναι σαν Game 5 για εμάς, για να τελειώσουμε τη σειρά και να προχωρήσουμε». Αυτή ακριβώς είναι η νοοτροπία που επικρατεί στα «πράσινα» αποδυτήρια. Σαν να μην υπάρχει αύριο. Άλλωστε η επιτυχία από την αποτυχία και η αισιοδοξία από το «ξενέρωμα» είναι 40 λεπτά… δρόμος. Αν μη τι άλλο η ψυχολογία της ισπανικής ομάδας βρίσκεται στα τάρταρα τη δεδομένη χρονική στιγμή και δη μετά τα δύο ματς στην Βαλένθια.

Αλλιώς τα περίμεναν ο Πέδρο Μαρτίνεθ και οι παίκτες του και αλλιώς τους ήρθαν τα πράγματα. Πίστευαν ότι με τον ενθουσιασμό θα έκαναν την ζημιά στον Παναθηναϊκό, αλλά κάπως λάθος τα είχαν υπολογίσει. Τους ήρθε από εκεί που δεν το περίμεναν. Σαν να δέχθηκε η Βαλένθια ένα κροσέ και ένα άπερκατ και να σωριάστηκε φαρδιά-πλατιά στο ρινγκ.

Τώρα ο Παναθηναϊκός ΔΕΝ πρέπει να την αφήσει να σηκωθεί. Πρέπει να της δώσει το ολοκληρωτικό χτύπημα, να μετρήσει ο διαιτητής έως το «10» και να την «τελειώσει» με νοκ άουτ παίρνοντας το εισιτήριο για το Final Four. Πώς; Μένοντας προσηλωμένοι στον στόχο τους και στο παιχνίδι τους, κάνοντας την δουλειά τους και κλείνοντας τα αυτιά στις… σκούπες και στα φαράσια. Δεν υπάρχει καμία υπεροψία και καμία υποτίμηση της Βαλένθια. Το αντίθετο θα έλεγα.

Άλλωστε στην Ισπανία και τα δύο ματς κρίθηκαν στις λεπτομέρειες. Όπως έκανε το 0-2 ο Παναθηναϊκός θα μπορούσε να είχε κάνει το 2-0 η Βαλένθια. Ήταν πολύ λεπτές οι ισορροπίες. Και σε καμία περίπτωση δεν έχει τελειώσει κάτι ακόμα. Μπορεί σήμερα να μπουν οι παίκτες του Πέδρο Μαρτίνεθ και να πετάνε βότσαλα στον ωκεανό σουτάροντας έξω από τα 6.75 μέτρα. Πολύ θέλει να συμβεί; Άλλωστε αυτό δεν είναι το παιχνίδι τους; Υπενθυμίζω ότι στα δύο ματς της κανονικής περιόδου η Βαλένθια είχε 28/77 τρίποντα! Δηλαδή 14 εύστοχα ανά αγώνα (που όντως είχε ευστοχήσει από 14 φορές σε καθένα από αυτά τα ματς) για 38,5 προσπάθειες. Αντίστοιχα στα δύο ματς των Playoffs είχε 22/71 τρίποντα.

Τι θέλω να πω με αυτό; Ότι σε μια βραδιά όπου θα μπαίνουν τα σουτ της ισπανικής ομάδας, μπορεί να αλλάξει άρδην η ιστορία της σειράς. Και από εκεί που η ψυχολογία της βρίσκεται στο ναδίρ (καθώς ακολούθησε και ήττα, επίσης στις λεπτομέρειες, από τη Μανρέσα για την ACB) να βρεθεί στο ζενίθ και μετά να ανακτήσουν την χαμένη τους αυτοπεποίθηση. Και αυτό ΔΕΝ πρέπει να συμβεί. ΔΕΝ πρέπει να αφήσουν οι «πράσινοι» τους Ισπανούς να το ξαναπιστέψουν.

Ας έχει ο Παναθηναϊκός την αγωνιστική συνέπεια που είχε την περασμένη εβδομάδα και όλα θα πάρουν τον δρόμο τους μετά. Στο χέρι των «πρασίνων» βρίσκεται αυτή τη στιγμή η πρόκριση στο Final Four. Αν και έχω αναφέρει ξανά ότι ήταν στο χέρι τους από τη πρώτη στιγμή και πριν από το τζάμπολ της σειράς καθώς ήταν το φαβορί και ας μην είχαν το αβαντάζ της έδρας.

Εξάλλου πριν από την έναρξη της σειράς θεωρούσα ότι η Βαλένθια ήταν το καλύτερο «ματσάρισμα» για τον Παναθηναϊκό και την επέλεγα με κλειστά τα μάτια αντί της Ρεάλ. Μέχρι στιγμής το «τριφύλλι» έχει δείξει πόσο σημαντικό ρόλο παίζουν η εμπειρία, οι παραστάσεις και το «know how» στα Playoffs και στα ματς που αρχίζουν να κρίνονται όλα. Μπορεί να μην έκανε καλή regular season αλλά αν επιτευχθεί ο μίνιμουμ στόχος με την πρόκριση στο Final Four, κανείς δεν θα θυμάται τι θα είχε προηγηθεί στην regular season, εάν θα έπαιξε καλά κ.ο.κ.

Από εκεί και πέρα ο Παναθηναϊκός και συνολικά ο οργανισμός και οι φίλαθλοι πρέπει να είναι πολύ προσεχτικοί στο σημερινό παιχνίδι. Όπως έγινε γνωστό η Βαλένθια ήρθε στην Ελλάδα με ιδιωτική ασφάλεια περιφρούρησης. Δεύτερη φορά που το κάνει μετά το ματς της 5ης Φεβρουαρίου στο Ισραήλ κόντρα στην Χάποελ.

Δεν ξέρω εάν θα θελήσουν να προβοκάρουν μετά τα όσα συνέβησαν στο Game 2 αλλά σε καμία μα καμία περίπτωση ΔΕΝ πρέπει να «τσιμπήσει» κανείς και -ουσιαστικά- να τους κάνει τη χάρη. Δηλαδή να τους βοηθήσουν να πετύχουν τον στόχο τους μεταφέροντας το ενδιαφέρον έξω τις τέσσερις γραμμές του Glass Floor. Τη δουλειά τους εκείνοι, τη δουλειά τους και οι «πράσινοι». Τόσο μέσα στον αγωνιστικό χώρο όσο και στις εξέδρες με κόσμια συμπεριφορά (όπως ζήτησε και ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος) προκειμένου να «τσεκάρουν» το εισιτήριο του Final Four για 3η συνεχόμενη χρονιά.

ΥΓ: Άταμαν... τρέμε. Έρχεται ο Ρογκαβόπουλος να σου «φάει» τη θέση! Κυπελλούχος στο basketaki ο κόουτς «Ρόγκα» με την ομάδα του. Αυτό που ήθελα να τονίσω ήταν η παρουσία των συμπαικτών του Έλληνα διεθνούς φόργουορντ στο γήπεδο προκειμένου να τον υποστηρίξουν και να του συμπαρασταθούν. Μέχρι και κόρνες είχε επιστρατεύσει Λεσόρ. Ναν, Γκριγκόνις, Φαρίντ, Χουάντσο, Γκραντ, Τολιόπουλος, Καλαϊτζάκης. Όλοι εκεί. Πραγματικα πολύ όμορφη εικόνα που δείχει και την υγεία που υπάρχει στα αποδυτήρια.

VISA: Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου