Παναθηναϊκός: Έχει ο καιρός γυρίσματα

• Το λιγότερο να βγει και να ζητήσει συγγνώμη
• Δυσκόλεψαν τα πράγματα, ακόμα στο χέρι του
• Η σκληράδα στην άμυνα και οι αλλαγές
• Η ενσωμάτωση του Χέιζ - Ντέιβις και το πρόβλημα στο «πέντε»

Γίνεται ο ήρωας της βραδιάς. Βάζει καλαθάρα. Τυχερό καλάθι; Ναι, και τυχερό. Γιατί το σουτ του Μπόλντγουιν είχε και δόση τύχης. Σιγά μην ήθελε να σκοράρει με ταμπλό από την κορυφή. Σοβαροί να είμαστε.

Ευστοχεί λοιπόν. Χαρίζει τη νίκη στην ομάδα του. Πανηγυρίζει. Και με το δίκιο του. Έχει τη στιγμή του. Και το πρώτο πράγμα που θα σκεφτεί είναι, αντί να το χαρεί με τους συμπαίκτες του, να πάει να σταθεί επίτηδες πάνω στο σήμα της αντίπαλης ομάδας, να δείξει στην ουσία ασέβεια, να σταυρώσει τα χέρια του και να κοιτάζει προκλητικά στον αντίπαλο πάγκο; Γι’ αυτό είναι μικρός παίκτης. Όχι αγωνιστικά. Γιατί δεν αμφισβητεί κανείς ότι είναι καλός παίκτης ο Μπόλντγουιν.

Όμως με αυτήν την ενέργεια απέδειξε για μια ακόμη φορά τον λόγο που δεν έχει ιδιαίτερες συμπάθειες. Άλλωστε έχει και βεβαρυμένο παρελθόν. Δεν θυμάστε τι έγινε στο ματς της Κωνσταντινούπολης όταν πήγε να πιαστεί στα χέρια με τον Τζέριαν Γκραντ; Γιατί; Επειδή έκαναν το «ζντο» της νίκης στο κέντρο του γηπέδου και ο Μπόλντγουιν θεώρησε ότι πήγαν εκεί επίτηδες προκειμένου να σταθούν τότε οι «πράσινοι» στο σήμα της Φενέρ.

Το λιγότερο να βγει και να ζητήσει συγγνώμη

Λες και είχε πάρει χαμπάρι ο Γκραντ που ήταν εκείνη τη στιγμή. Και προφανώς ήθελε το «οφθαλμός αντί οφθαλμού» στο «Telekom Center Athens». Δηλαδή μετά από τέτοιο buzzer beater αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκε. Μην θυμηθώ καν τις ατάκες του πριν από το Final Four του Άμπου Ντάμπι για τον Γκραντ ή πριν από τα playoffs του 2024 το beef που δημιούργησε με τον Κέντρικ Ναν όταν έπαιζε ακόμα στη Μακάμπι.

Δηλαδή τι περίμενε μετά από αυτήν την προκλητική κίνηση; Να πάνε και να του δώσουν το χέρι; Σαφέστατα και ήθελε να προκαλέσει. Πλήρως αντισυναδελφικό. Και έγινε ό,τι έγινε στη συνέχεια με τον Ματίας Λεσόρ να βγαίνει έξω από τα ρούχα του. Το λιγότερο που πρέπει να κάνει ο Μπόλντγουιν είναι να βγει και να ζητήσει συγγνώμη από τους παίκτες του Παναθηναϊκού. Φανταστείτε: Μέχρι και ο πάντα προκλητικός Ρούντι που είχε ευστοχήσει σε αυτό το τρελό buzzer beater το 2019, το μόνο που έκανε ήταν να πανηγυρίσει με τους συμπαίκτες του.

Γι’ αυτό θα πω και πάλι κάτι και θα το κλείσω εδώ. Όσο καλός παίκτης και αν είναι ο Μπόλντγουιν μέσα στις τέσσερις γραμμές, όσο επιδραστικός και αν ήταν στη νίκη της Φενέρμπαχτσε με 85-83 έχοντας 13 πόντους, 9 ασίστ και 4 ριμπάουντ, άλλο τόσο αδίκησε (και πάλι) την προσπάθεια του και κατ΄ επέκταση τη νίκη της ομάδας, αποδεικνύοντας πόσο μικρός χαρακτήρας είναι. Και ξέρετε: Όποιος δεν σέβεται κάποιον χωρίς να υπάρχει λόγος, δεν ξεχνιέται εύκολα. Κρατήστε για παράδειγμα τις δηλώσεις του Όσμαν και του Χουάντσο μετά το τέλος. Δεν ξέρω εάν… πάτησε το κουμπί του κινήτρου στους παίκτες του Παναθηναϊκού. Δεν ξέρω αν αφύπνισε όλον τον Παναθηναϊκό. Θα δείξει.

Δυσκόλεψαν τα πράγματα, ακόμα στο χέρι του

Πάμε τώρα παρακάτω. Ο Παναθηναϊκός έχασε την ευκαιρία να «πατήσει» καλύτερα βαθμολογικά σε αυτό το ματς. Η αλήθεια είναι ότι έχασε έδαφος, μετατρέποντας κάθε παιχνίδι από εδώ και στο εξής σε «must win». ¨Εφτασε αισίως στις 12 ήττες, όσες είχε συνολικά πέρυσι με τη λήξη της κανονικής περιόδου. Και έχει μπροστά του άλλα 10 ματς έως και το τέλος της φετινής regular season.

Αν μη τι άλλο δυσκολεύουν τα πράγματα αν και οι αποστάσεις είναι πολύ μικρές από τη στιγμή που απέχει μόλις δύο νίκες από την 2η θέση και μία από τα απευθείας playoffs. Και πάλι. Στο χέρι των «πρασίνων» είναι ακόμα η επίτευξη του στόχου. Υπάρχει δρόμος. Όχι μακρύς. Και αυτό διότι μπήκαμε στην τελική ευθεία. Όμως σίγουρα ο Παναθηναϊκός έχει την εμπειρία, τις δυνατότητες, την ποιότητα, το ρόστερ και την τεχνογνωσία για να φτάσει εκεί που θέλει.

Η αλήθεια είναι ωστόσο ότι στο ματς με τη Φενέρμπαχτσε θα μπορούσε να νιώσει πολύ πιο άνετα ενόψει της συνέχειας. Όμως οι λεπτομέρειες έμελλε να κρίνουν τον τελικό νικητή. Θα μπορούσε κάλλιστα να μην φτάσει το παιχνίδι στο τελευταίο σουτ όπου εκεί τα πάντα θα μπορούσαν να συμβούν. Όπως και συνέβησαν.

Κάποιες κακές επιθετικές επιλογές αδίκησαν την αμυντική προσπάθεια. Σίγουρα ο Κέντρικ Ναν ήθελε να το πάρει πάνω του, σίγουρα ήθελε να βάλει την υπογραφή του μετά την επιστροφή του στην ενεργό δράση, αλλά ήταν ολοφάνερο ότι στερούσε από πλευράς ρυθμού και καθαρού μυαλού στα κρίσιμα σημεία. Εντάξει. Συμβαίνουν αυτά. Στην τελική ο Ναν πήγε να πάρει κάποιες προσπάθειες, ασχέτως εάν δεν ήταν οι καλύτερες δυνατές επιλογές. Δεν τις πήρα… εγώ.

Η σκληράδα στην άμυνα και οι αλλαγές

Ο Παναθηναϊκός πρέπει να κρατήσει την σκληράδα που έβγαλε στην άμυνα. Ναι μεν δέχτηκε (και πάλι) ελεύθερα σουτ από την περιφέρεια ωστόσο οι παίκτες του Άταμαν έβγαλαν αμυντική ενέργεια, έβαζαν τα κορμιά τους και έπαιξαν πιο σκληρά απ’ όσο μας είχαν συνηθίσει. Μακάρι να είναι αυτή μια βελτίωση γιατί θεωρώ ότι στην επίθεση θα το… βρει ο Παναθηναϊκός μετά και την πλήρης ενσωμάτωση του Κέντρικ Ναν ο οποίος ολοένα και θα βρίσκει ρυθμό.

Σίγουρα έπαιξαν πολύ καλύτερα οι «πράσινοι» συγκριτικά με την Παρτίζαν και έδειξαν να έχουν κάνει ένα βηματάκι προς τα εμπρός. Αυτό που μου έκανε εντύπωση και έρχεται αντίθετα στο αμυντικό δόγμα του Άταμαν είχε να κάνει με την άμυνα με αλλαγές. Οι «πράσινοι» επέλεξαν τις αλλαγές με αποτέλεσμα να φέρουν το ματς στα μέτρα τους και να ελέγξουν το παιχνίδι ωστόσο δεν τις συνέχισαν και έδωσαν τη δυνατότητα στη Φενέρ να ξαναβρεί ελεύθερα σουτ.

Απλούστατα τα hedge out βοήθησαν την τουρκική ομάδα να «ελευθερώσει» την μπάλα και ο Μπιμπέροβιτς (αλλά και ο Γιάντουνεν) να πάρουν εκ νέου «καλά σουτ» έξω από τα 6.75 μέτρα με τα οποία «φρέναραν» το πράσινο μομέντουμ. Παρόλα αυτά κρατάμε ότι δοκιμάστηκαν και άλλα πράγματα, τα οποία μπορεί και να αποδειχθούν οδηγός ενόψει της συνέχειας.

Η ενσωμάτωση του Χέιζ - Ντέιβις και το πρόβλημα στο «πέντε»

Είναι δεδομόμενο ότι όταν μπει και ο Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις στην πράσινη εξίσωση, τότε τα πράγματα θα γίνουν ακόμα καλύτερα για τον Παναθηναϊκό. Άλλωστε το επόμενο ματς της Euroleague είναι στις 26 Φεβρουαρίου με αντίπαλο την Παρί εντός έδρας, οπότε θα υπάρχει και ο χρόνος της ενσωμάτωσης του μέσα στην ομάδα. Θεωρώ ότι θα δούμε άλλον Παναθηναϊκό με τον Χέιζ-Ντέιβις μέσα στο παρκέ. Γι’ αυτό και αποκτήθηκε άλλωστε. Και σίγουρα θα τον δούμε να εναλλάσσεται με τον Χουάντσο στο «τέσσερα» αλλά και να παίζει μαζί του στις δύο θέσεις των φόργουορντ. Και τότε θα υπάρχει συνδυασμός αθλητικότητας και μεγέθους που θα αποτελεί μεγάλο όπλο.

Μιας και είπα Χουάντσο. Θεωρώ ότι έκανε από τα καλύτερα παιχνίδια του. Επιδραστικός και στις δύο πλευρές του παρκέ. Και αν θα έχει και τις απαραίτητες «ανάσες» με την έλευση του Χέιζ-Ντέιβις, τότε ενδεχομένως να βγάλει ακόμα καλύτερο κομμάτι του εαυτού του. Μένει να το δούμε. Βέβαια απαραίτητη προϋπόθεση είναι να πάρει πράγματα ο Παναθηναϊκός από τη θέση του σέντερ. Δεν ξέρω εάν ο Χέιζ-Ντέιβις φέρει την ολοκληρωτική άνοιξη αλλά σίγουρα οι «πράσινοι» χρειάζονται το «κάτι παραπάνω» από το «πέντε».

Μακάρι η μεταγραφή να είναι ο Ματίας Λεσόρ. Μακάρι να μπορεί να παίξει έστω στο 70% των δυνατοτήτων του. Πάντως έως τώρα ούτε ο Ρισόν Χολμς έχει σταθερότητα, αλλά ούτε και μπορεί ο Παναθηναϊκός να στηρίζεται στον «γερόλυκο» Κένεθ Φαρίντ, ο οποίος μπορεί να κάνει συγκεκριμένα πράγματα. Χρειάζεται περαιτέρω σκληράδα στο «πέντε». Εάν θα πάρει ή όχι παίκτη; Το είχαμε πει και μέσα στην εβδομάδα στο Gazz Floor. Θα εξαρτηθεί από την κατάταση του Λεσόρ. Λογικά μέσα στο επόμενοπ 10ημερο θα έχει ξεκαθαρίσει.

Συμπερασματικά θεωρώ ότι ο Παναθηναϊκός μπορεί να το γυρίσει και ΘΑ το γυρίσει. Αρκεί να έχει και λίγο τύχη. Ικανότητα υπάρχει. Ταλέντο υπάρχει. Ποιότητα υπάρχει. Εμπειρία υπάρχει. Παίκτες υπάρχουν. Τύχη δεν έχει έως τώρα. Είναι αυτό που λέει και η παροιμία ότι «είναι στραβό το κλήμα, το τρώει και ο γάιδαρος» η οποία στην παρούσα φάση ταιριάζει… γάντι. Τύχη για παράδειγμα είχε ο Μπόλντγουιν. Και μην μου πει κανείς ότι πριν από 10 ημέρες είχε τύχη ο Παναθηναϊκός με το σουτ του Τζέριαν Γκραντ απέναντι στη Ρεάλ. Το ένα ήταν κανονικό σουτ, το άλλο ήταν σουτ… προσευχή.

Ο Παναθηναϊκός δεν πρέπει να κοιτάζει μακριά στα ματς της Euroleague. Σε καμία περίπτωση. Να προσπαθήσει να μπει στην εξάδα σε πρώτη φάση. Και πιστέψτε με: ΚΑΜΙΑ ομάδα δεν θα ήθελε να τον έχει αντίπαλο στα playoffs. Καμία. Γιατί τον Απρίλιο θα μιλάμε και για άλλον Παναθηναϊκό αγωνιστικά.

VISA

Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου.