Παναθηναϊκός: Νίκησε, αλλά... πότε σκοπεύει να εμφανιστεί;

Με το κεφάλι καζάνι από τις απανωτές εκπομπές και από τα απερίγραπτα μποτιλιαρίσματα των ημερών, και …ακόμα πιο καζάνι απ’ όσα είδα στο αλλόκοτο ματς της Βιτόρια, μου ‘ρχεται να βρω το κείμενο που έγραψα μετά από τον αγώνα Βασκόνια-Ολυμπιακού και να γεμίσω κόπι-πέιστ με αυτό την αποψινή στήλη. «Καρμπόν», το λέγαμε παλιά το κόπι-πέιστ.

Η ελληνική ομάδα έκανε παρέλαση στη Χώρα των Βάσκων απέναντι σε έναν αντίπαλο που έχει το χάρισμα να κατεβάζει τον επισκέπτη στο επίπεδό του, ώσπου βιάστηκε να φύγει από το γήπεδο και απείλησε να αρπάξει την ήττα μέσα από τα δόντια της νίκης. Στο τέλος, βέβαια, μετράει μόνο η νίκη κλπ κλπ και πάντως κερδίζουν οι Έλληνες: ο Παναθηναϊκός απόψε, ο Ολυμπιακός πριν από ένα δεκαήμερο.

Επειδή ποιότητα, επειδή εμπειρία, επειδή προσωπικότητα, επειδή η τύχη βοηθάει τους ικανούς και η ικανότητα γίνεται ρέντα πάνω στο τεντωμένο σχοινί. Ο Παναθηναϊκός θα «άξιζε» απόλυτα την ήττα εάν έχανε αυτό το ματς -με αφετηρία το 54-71 του 30ού λεπτού- αλλά άξιζε και τη νίκη, διότι αυτός ήταν που έσπασε τον κουμπαρά για να φέρει στην Ευρώπη έναν alpha male όπως ο Κέντρικ Ναν.

Η μπάλα έφυγε από τα χέρια του Αμερικανού με το ταμπλό να κοκκινίζει και την κόρνα να ξελαρυγγιάζεται όπως εκείνη η φωνακλού κυρία της Εουσκάντι, και όλοι γνώριζαν ότι θα ανοιγόκλειναν τα μάτια και θα την έβλεπαν να σκάει με πάταγο μέσα στο καλάθι. Δεν υπάρχει τίποτε πιο εκκωφαντικό από τη σιωπή μίας εκκωφαντικής έδρας τη στιγμή που τα ντεσιμπέλ βυθίζονται από το 150 στο απόλυτο μηδέν. Είναι σαν να τραβάει κάποιος ξαφνικά τα καλώδια σε συναυλία των Μότορχεντ.

Ο Ναν δεν έβαλε μόνο το νικητήριο καλάθι, αλλά και τα τρία που κράτησαν τον Παναθηναϊκό όρθιο όταν το παρκέ άρχισε να γέρνει στο τελευταίο τετράλεπτο: 71-78, 73-80, 78-84, όλα διά χειρός αυτού που άκουγε συνεχώς στα αυτιά του την με ελληνική προφορά ιαχή «M-V-P! M-V-P!»

Ναι, χωρίς πάσες, χωρίς τίποτε. Ποιος χρειάζεται ασίστ όταν η καλύτερη πάσα είναι από το δεξί στο αριστερό; Ο Παναθηναϊκός που ακόμα και στα καλύτερά του παίζει περισσότερο με το «εγώ» παρά με το «εμείς» τελείωσε τον αγώνα με 14 ασίστ και 18 λάθη. Μόλις κοπάσουν οι πανηγυρισμοί, βέβαια, θα μείνει στις οθόνες το συνοφρυωμένο πρόσωπο του Αταμάν να μιλάει για «επικίνδυνη κατάσταση» και να προειδοποιεί για καταποντισμούς και λιμούς.

Παρακολουθώντας την ομάδα του να γίνεται στο φινάλε έρμαιο ενός αντιπάλου που δεν έχει καμία δουλειά στην Euroleague, o Τούρκος δεν είχε κουράγιο ούτε για να πανηγυρίσει το καλάθι του Ναν. Περισσότερο αναστεναγμός ήταν αυτό που έβγαινε από τα χείλη του, παρά αλαλαγμός.

Ο Παναθηναϊκός έφερε το παιχνίδι στα μέτρα του όταν πόνταρε στις αμυντικές πεντάδες του, αλλά θύμιζε ελβετικό τυρί γεμάτο τρύπες όταν είχε στην παρκέ έναν ή περισσότερους από τους παίκτες που αντιμετωπίζουν προβλήματα προσαρμογής ή που γίνονται εύκολος στόχος στα μετόπισθεν. «Ομάδα με τέτοιο ρόστερ δεν επιτρέπεται να παίζει τόσο άσχημα», είπε ο Αταμάν μετά από τον αγώνα.

Ο Τζέριαν Γκραντ έβαλε το χεράκι του (με αρκετές βοήθειες) για να μείνει ο Μάρκους Χάουαρντ στο κουλουράκι, ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ γέμισε το γήπεδο με τη δράση του, ο Τσέντι Όσμαν φορούσε τη φανέλα της Εθνικής Τουρκίας μέσα από την πράσινη και έκαιγε κηροζίνη, ο Ναν ήταν ο Ναν που δεν χρειάζεται κανέναν για να φορέσει φίμωτρο σε ολόκληρη κερκίδα.

Στο τέλος έγιναν όλα λάθος και η Βασκόνια πέτυχε σερί 9-2 σε ένα δίλεπτο απέναντι σε ρεσιτάλ τσαπατσουλιάς, με αφετηρία τον χαμένο αιφνιδιασμό των Ρογκαβόπουλου, Χουάντσο στο 75-82, αλλά το ποντίκι δεν μπόρεσε να καταπιεί τη γάτα.

«Αυτή τη φορά, ο αριθμός των χαμένων ριμπάουντ έμεινε μονοψήφιος», πήγα να προσθέσω, μέχρι που κοίταξα το φύλλο της στατιστικής και είδα τον αριθμό 10. Το δέκατο και τελευταίο πήγε να γίνει μοιραίο, μετά από την εσκεμμένα άστοχη βολή του Φόρεστ 5’’ πριν το φινάλε, αλλά την τελευταία λέξη την είπε ο Κέντρικ Ναν μέσα σε χαλασμό. Ο ίδιος που χρεώνεται το λάθος στη χαμένη βολή, αφού αμέλησε να βάλει το κορμί του μπροστά στον σουτέρ.

Η άμυνα των Ντιάλο, Φόρεστ ήταν σχεδόν τέλεια, αλλά στη φωτογραφία του αγώνα οι δυό τους έγιναν φόντο σε πόστερ. Σε πόλη, όπου επτά χρόνια τώρα ο Παναθηναϊκός έχανε μόλις έβγαινε από το αεροπάνο, στο αεροδρόμιο που δεν υπάρχει.

Πολύ περισσότερα (για τον Παναθηναϊκό, για τον Ολυμπιακό, για τον Άρη. για όλους και για όλα) θα ακούσετε και θα δείτε στο δίωρο Gazz Floor, ακολουθώντας αυτόν εδώ τον σύνδεσμo. Η αγαπημένη σας εκπομπή επιστρέφει το βράδυ της Παρασκευής, αμέσως μετά τη λήξη του αγώνα του Ολυμπιακού με το Ντουμπάι. Με την ευκαιρία, τώρα που έπεσαν οι σφυγμοί, ρίξτε και μια ματιά στο Old School, το οποίο επέστρεψε δριμύτερο για τρίτη σερί σεζόν και θα προβάλλεται κάθε Τετάρτη.