Άρης: Περισσότερο εντυπωσιακή ήταν η ωριμότητά του

Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες. Η υπερεκτίμηση μιας κατάστασης πάντα οδηγεί σε υπερβολική σιγουριά κι αυτή μοιραία καταλήγει στην χαλάρωση. Η όλη διαδικασία, του λάθους και της επιμόρφωσης μέσω αυτού, είναι τουλάχιστον διδακτική. Χθες (13/10) για παράδειγμα, το σεμινάριο που παρακολούθησε ο Άρης ήταν πανεπιστημιακού επιπέδου. Εκεί που περπατούσε στ’ αστέρια μέσα από την απολαυστική παράσταση του πρώτου δεκαλέπτου, ξαφνικά βρέθηκε σε μάχη επιβίωσης σε σκυλομαχία. Κι εκεί ήρθε η ανάπαυλα, η face to face συζήτηση μεταξύ προπονητή-παικτών και η ολοκληρωτική αλλαγή. Ή μάλλον, η αντίδραση που είπε και ο Βασίλης Σπανούλης ο οποίος χθες (… έγινε κι αυτό) χαμογέλασε στη συνέντευξη Τύπου.

Το χαμόγελο βέβαια δεν αφορούσε αποκλειστικά την ώριμη αντίδραση της ομάδας του αλλά τις διαδοχικές αναφορές του στο «σοκ» της Καρδίτσας και στην αγρυπνία ενός 24ώρου. Για να το επαναλαμβάνει στον δημόσιο λόγο του, φανταστείτε πόσες φορές το αναφέρει στους παίκτες του. Σαν το κόκαλο στον λαιμό του έχει καθίσει και δεν κατεβαίνει ούτε με το γλυκό νερό των διαδοχικών νικών, ούτε με την σκληρή κόρα του ψωμιού, σαν τις άμυνες που έβγαλε η ομάδα του απέναντι στην Ντερτόνα.

Θαρρώ ότι με εξαίρεση το πρώτο καλάθι του δευτέρου ημιχρόνου – από ένα «κόψιμο» χωρίς την μπάλα του Μάντοξ στην πλάτη του Μπιρτς – άλλο εύκολο καλάθι δεν έβαλαν οι Ιταλοί. «Μάτωναν» να βρουν σουτ κι ας πήραν επιθετικά ριμπάουντ. Κι αυτό είναι αναπόφευκτο όταν η άμυνα ανεβαίνει ψηλά. Στην τελευταία περίοδο, η Ντερτόνα, βούτηξε σε βάθος 100 μέτρων δίχως οξυγόνο. Ανάσα δεν μπορούσε να πάρει κι έσκασε. «Κερδισμένο το στοίχημα Σταμάτη». Κάτι δικό μου.

Η εξήγηση είναι απλή. Ο Άρης έκανε εντυπωσιακή στροφή (σκέψης) στο ημίχρονο κι αφού αυτή οδήγησε στην ολοκληρωτική αλλαγή της αγωνιστικής συμπεριφοράς του, «δάγκωσε» και τους Ιταλούς οι οποίοι για τριάντα λεπτά (ίσως) είχαν κάνει το καλύτερο παιχνίδι τους στη χρονιά. Βέβαια, τέτοιου είδους φιλότιμο επιστροφής είχαν παρουσιάσει και με τη Ρέτζιο Εμίλια. 24 πόντους έβαλαν όλους κι όλους στο δεύτερο ημίχρονο καθώς η ομάδα του Σπανούλη τους «στραγγάλισε» στην άμυνα. Επιθετικά, η μπάλα κυκλοφόρησε, κυρίως όμως μίλησαν οι προσωπικότητες.

Το έγραψε και η στατιστική που δεν συνηθίζει να βλέπει ο Βασίλης Σπανούλης. Ματ Μόργκαν και Τζερεμάια Ρόμπινσον Ερλ. Ποιότητα, κύριοι. Ο πρώτος είχε 14 πόντους μέσο όρο στην Euroleague, στο Eurocup θα κολλήσει; Ο δεύτερος ήταν στο στόχαστρο ομάδων της Euroleague που χτίστηκαν για την κατάκτηση του τίτλου. Το είπε και ο Μάριο Φιορέτι όταν του ζητήθηκε να πει τί διαφορετικό είδε στον Άρη σε σχέση με όσα είχε διαπιστώσει στο scouting. «Ομάδα υψηλότατου επιπέδου για τη διοργάνωση».

Χωρίς δόση συντηρητισμού, στέκομαι στην άμυνα και σ’ αυτά που δεν φαίνονται. Στην άμυνα με αλλαγές που «δένει» με τη συμπεριφορά του ο Κεμ Μπιρτς ή ακόμη στους χώρους που καλύπτει ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος. Ή επίσης στη μεταμόρφωση του Ελάιζα Μήτρου Λονγκ ο οποίος στο τέλος της χρονιάς θα έχει κάνει εντυπωσιακό step up στην καριέρα του και τότε θα καταλάβει τι είχε κάνει λάθος στην καριέρα του. Ποτέ δεν είναι αργά.

Επίλογος. Η ώριμη συμπεριφορά ήταν πιο σπουδαία από την εντυπωσιακή εμφάνιση του πρώτου δεκαλέπτου. Κάθε παιχνίδι στοιχειοθετεί κι ένα μάθημα. Στην Καρδίτσα ο Άρης έμαθε ότι η μύτη πρέπει να μένει χαμηλά και ότι η (αγωνιστική) ζωή δεν αρχίζει, ούτε και τελειώνει από μια ήττα. Στα τελευταία παιχνίδια έμαθε ότι η διάρκεια κάνει τη διαφορά. Το… «τι 30, τι 40» δεν υπάρχει στο μπάσκετ. Μόνο 40 και τίποτε άλλο. Θα υπάρξουν και «30» αλλά δεν πρέπει να κοστίζουν.