Αρης: Εκεί όπου απαγορεύεται να τεμπελιάσεις

Απέναντι σε μία ομάδα πολύ καλύτερη από τον Καρδίτσα, ο Άρης ήταν ένας Άρης πολύ καλύτερος από τον Άρη του μελαγχολικού Σαββατόβραδου: ο Άρης του Αλεξάνδρειου. Το Παλέ ήταν, είναι και θα είναι ο καλύτερος παίκτης του, ακόμα και τώρα που -λόγω περιορισμένης χωρητικότητας- γίνεται εμπόδιο στο σχέδιο εισβολής στα μεγαλύτερα σαλόνια.

Όταν προσθέτει τη δική του αύρα στην ατμόσφαιρα ο …νουνός του γηπέδου, ο φιλοξενούμενος είναι καταδικασμένος να υποφέρει. Όχι ότι γνώριζαν τα μειράκια της Μπούργκος στο παρκέ, ποιος ήταν ο σχεδόν 70άρης κύριος με το ξυρισμένο κεφάλι που γνώρισε την αποθέωση άμα τη εμφανίσει του…

O Λιντέλ, ο Μοκόκα και οι άλλοι νεοφερμένοι άκουγαν «Αλεξάνδρειο» και δεν καταλάβαιναν περί τινος πρόκειται, αλλά τώρα ξέρουν. Σε αυτή την ατμόσφαιρα, που (πέρα από το υβρεολόγιο προς τρίτους) δίνει φτερά στα πόδια και κάνει τους μέτριους καλούς, δεν γίνεται να τεμπελιάσεις ούτε να αδιαφορήσεις. Η Καρδίτσα κείται μακράν.

Ο Βασίλης Σπανούλης, βέβαια, δεν ανέχεται μύγες στο σπαθί του. «Στο δεύτερο ημίχρονο το παρακάναμε με τις ντρίμπλες και παρασυρθήκαμε σε εγωιστικό μπάσκετ», παραπονέθηκε όταν είδε τους Ισπανούς να κατεβάζουν τη διαφορά από τους 25 πόντους στους 14. «Χρειαζόμαστε περισσότερη σταθερότητα και αυτοσυγκέντρωση».

Ο Άρης έχει ακόμη θεματάκια, όπως η έλλειψη αθλητικότητας και μεγέθους στη θέση του πόιντ γκαρντ (Ντιμιτρίεβιτς, Τολιόπουλος και προσεχώς Γιόβιτς). Στην περιφερειακή άμυνα γίνεται δουλίτσα χάρη στην πίεση που ασκούν από τη θέση «2» ο Μοκόκα και ο Μόργκαν, αλλά στην οργανωμένη επίθεση ο Άρης γίνεται περισσότερο ομάδα στιγμών, παρά τριγωνομετρίας.

Οταν τρέχει στην κατηφόρα, βέβαια, μετατρέποντας την άμυνα σε επίθεση και τον τίμιο ιδρώτα σε οίστρο, είναι απολαυστικός και κάνει το κοινό να χορεύει στο, επιτέλους ανακαινισμένο (μεγαλύτερο και καλύτερα φωτισμένο) Αλεξάνδρειο.

Ο Μοκόκα μετουσίωσε το δικό του κλέψιμο σε τρίποντο ρυθμού και μπήκε για τα καλά στο νόημα, ο Μπερτς έδωσε την ασίστ της χρονιάς με τυφλό μακροβούτι στη σέντρα,ο Θανάσης ξεχύθηκε στον αιφνιδιασμό απειλώντας να γκρεμίσει το καλάθι, ο Τολιόπουλος έκλεψε τη μπάλα με βολ πλανέ τερματοφύλακα, ο Άρης εξαφανίστηκε στον ορίζοντα.

Με τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο να διεκπεραιώνει η βρώμικη δουλειά και να πλησιάζει σιγά σιγά τον μπασκετμπολίστα που ο ίδιος ονειρευόταν στα μικράτα του. Ο κόσμος, που καταλαβαίνει από μπάσκετ, τον χειροκρότησε θερμά.

«We’re doing a great job being ourselves», είπε στο ημίχρονο ο Τζερεμάια Ρόμπινσον-Ερλ (και όχι «Ερλ Ρόμπινσον»). Αυτό ακριβώς: στο πρώτο ημίχρονο του αποψινού αγώνα με τη δις πρωταθλήτρια του BCL Μπούργος, ο Άρης ήταν η καλύτερη βερσιόν του εαυτού του. Αυτόν αδίκησε στην πρεμιέρα της Basket League και κανέναν άλλον.

Εφ’ όσον ο Άρης ορθοποδήσει γρήγορα, η Καρδίτσα θα μείνει στις μνήμες των οπαδών του (ιδίως εκείνων των ουκ ολίγων που ταξίδεψαν στη Θεσσαλία) για να συμβολίζει το σημείο επανεκκίνησης, και ίσως ναδίρ, μίας χρονιάς που εκκινεί με όνειρα και οράματα.

Τα υπόλοιπα θα τα πούμε αύριο βράδυ στο αγαπημένο σας Gazz Floor, αμέσως μετά τον αγώνα του Παναθηναϊκού με τη Φενέρμπαχτσε. Δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά οι ομάδες μας έχουν βάλει πλώρη για ένα απίθανο 10-0 σε αυτή την ευρωπαϊκή εβδομάδα. Όχι μόνο οι μεγαλόσχημοι, αλλά και οι λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις, που καλά καλά δεν γνώριζαν κατά πού πέφτουν τα σύνορα: η Μύκονος, ο Κολοσσός, ο Ηρακλής , ο Προμηθέας.

Η ΑΕΚ πήγε στα ξεκούδουνα να χαλάσει τη μαγιά, μέχρι που ο πολύς Ερτέλ ανακάλυψε πεταμένο πίσω από τον πάγκο της το κοκκαλάκι της νυχτερίδας. Εάν συνεχίσουν και ολοκληρώσουν το σερί οι νότιοι «αιώνιοι» το επόμενο διήμερο, θα χρειαστεί να ξεσκονίσουμε το τετράδιο των ρεκόρ.