Παναθηναϊκός: Πήγε για μαλλί η Βαλένθια και την... κουρεύει γουλί

• Κακό του κεφαλιού τους
• Σαν να ήταν έτοιμος από... πάντα ο Παναθηναϊκός
• Αν είναι να παίζει έτσι ας πάει στα... αλήθεια μια βόλτα στο φεγγάρι

Ξέρετε, είναι από τις στιγμές που ευλογείς την επιλογή σου όσον αφορά τον επαγγελματικό προσανατολισμό που είχες από παιδί. Να μπορείς να κάνεις το χόμπι σου επάγγελμα και να γίνεσαι μάρτυρας τέτοιων αγώνων όπως το Game 2 μεταξύ Βαλένθια-Παναθηναϊκού για τα Playoffs της Euroleague στην «Roig Arena». Τυχεροί όσοι το ζήσαμε δια ζώσης.

Ματσάρα από τις λίγες. Ίσως ένα από τα καλύτερα στην ιστορία των Playoffs στην Euroleague. Και έγινε ακόμα καλύτερο με την ΚΑΛΑΘΑΡΑ του Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις στην εκπνοή του αγώνα. Ένα σουτ που ίσως και να… έστειλε ήδη τον Παναθηναϊκό στο Final Four της Αθήνας. Με διπλό «break» στην Βαλένθια και έχοντας μπροστά του το Telekom Center Athens, πραγματικά, δεν βλέπω πώς μπορούν οι «πράσινοι» να χάσουν το εισιτήριο του Final Four. Ακόμα και να γυρίσει ο κόσμος ανάποδα, ο Παναθηναϊκός θα έχει τον πρώτο λόγο για την πρόκριση.

Όπως ανέφερα και χθες, ο Παναθηναϊκός ήταν, είναι και παραμένει το φαβορί της σειράς. Ουδέποτε ήταν το αουτσάιντερ επειδή δεν είχε το πλεονέκτημα της έδρας. Και όπως φάνηκε μέσα στις τέσσερις γραμμές του παρκέ, οι προσωπικότητες είναι και εκείνες που «παίρνουν» τα μεγάλα ματς και τα παιχνίδια εκείνα που κρίνονται στις λεπτομέρειες και στο τελευταίο σουτ.

Καλό το μπάσκετ του προπονητή, απαραίτητο για τα παιχνίδια της κανονικής περιόδου, αλλά όταν η μπάλα θα «καίει» την διαφορά (θα) την κάνουν πάντα οι παίκτες. Και θεωρώ ότι αποδείχθηκε με τον πλέον εμφατικό τρόπο και στα δύο πρώτα ματς της σειράς στην Ισπανία.

Κακό του κεφαλιού τους

Ο Παναθηναϊκός επέστρεψε με την επίτευξη του απόλυτου στόχου, έχοντας δύο νίκες στις αποσκευές του. Και αν βάλουμε στην εξίσωση και τον τρόπο με τον οποίο ήρθαν αυτές οι νίκες, δεν πιστεύω ότι υπάρχει γυρισμός για την Βαλένθια. Εικάζω ότι έχουν «κοπεί» τα πόδια (αλλά και η… μαγκιά) των Ισπανών ενόψει της συνέχειας. Όσο ριψοκίνδυνη και αν είναι η εν λόγω πρόβλεψη που κάνω, και πάντα με τον κίνδυνο να εκτεθώ, θεωρώ ότι η σειρά θα κλείσει στο 3-0.

Άλλωστε δεν θα κρυφτώ πίσω από του δάχτυλο μου, καθώς αυτό ακριβώς είχα προβλέψει στο Gazz Floor πριν από τον τραυματισμό του Σλούκα. Και εδώ φαίνεται ακόμα περισσότερο το μέταλλο και η mentalité αυτής της ομάδας. Να καλύπτει άψογα το κενό του αρχηγού και ηγέτη της, με τον Άταμαν να λέει πριν από το τζάμπολ των Playoffs «ότι έχουμε το ρόστερ για να καλύψουμε το κενό του Κώστα». Και πράγματι. Το έκαναν. Και έπαιξαν ΟΛΟΙ και για τον Κώστα Σλούκα.

Στο κρισιμότερο σημείο της σεζόν, ο Παναθηναϊκός έδειξε ΠΟΙΟΣ είναι και ΠΟΣΟ βαριά είναι αυτή φανέλα. «Πηγαίνοντας κόντρα» στα όσα μπορεί να πίστευαν για την πορεία του τη φετινή σεζόν, έφτασε στο σημείο να είναι το απόλυτο φαβορί για τη πρόκριση στο Final Four. Θυμάστε τους υπολογισμούς και τα κομπιουτεράκια που είχαν βγει πριν από μερικές εβδομάδες; Που υπήρχε ακόμα ανοικτό το ενδεχόμενο να μείνει και εκτός 10άδας; Μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι κάθε φορά που τα άκουγαν και τα διάβαζαν όλα αυτά μέσα στον Παναθηναϊκό, χαμογελούσαν σαρδόνια. Γιατί ήξεραν. Ήξεραν και ξέρουν τις δυνατότητες τους και ποιο είναι το ταβάνι τους.

Εκτός 10άδας δεν υπήρχε περίπτωση να έμενε η ομάδα. Έμεινε εκτός Playoffs πληρώνοντας μερικές ανόητες ήττες στο «T-Center». Έπρεπε να παίξει Play In. Έπαιξε. Και κέρδισε με χαρακτηριστική άνεση τη Μονακό για την είσοδο στα Playoffs. Εκεί θα έβρισκε απέναντι του το… θαύμα της Βαλένθια που είχε τερματίσει στην 2η θέση της κανονικής περιόδου.

Και αν «επέλεξαν» οι Ισπανοί να παίξουν με τον Παναθηναϊκό και όχι με την Ζάλγκιρις την τελευταία αγωνιστική της regular season με τη νίκη τους απέναντι στην Ντουμπάι BC, τότε μαγκιά τους. Ήθελαν τον δύσκολο δρόμο. Τι δύσκολος δηλαδή; Απροσπέλαστος. Και αν νόμιζαν ότι θα ήταν εύκολα τα πράγματα επειδή πριν από μερικές ημέρες είχαν νικήσει εύκολα στην κανονική περίοδο, τότε κακό του κεφαλιού τους. Τα θέλουν και τα παθαίνουν. Άλλωστε τα κάνουν αυτά οι Ισπανοί σε γενικές γραμμές καθώς και στο παρελθόν οι ομάδες από την Ιβηρική χερσόννησο έχουν επιλέξει αντίπαλο. Αν νόμιζαν ότι θα έχουν εύκολο έργο κόντρα στους «πράσινους», τότε... ηθελέστα και παθέστα.

Σαν να ήταν έτοιμος από... πάντα ο Παναθηναϊκός

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έκαναν και προκλητικές δηλώσεις. Ας πρόσεχαν. Όλα αυτά αποτέλεσαν το καλύτερο «καύσιμο» για την «πράσινη» μηχανή η οποία απέκτησε επιπλέον κίνητρα. Όχι ότι δεν είχε. Σαφέστατα και είχε. Όμως αυτό το αλατοπίπερο που πρόσθεσε ο Ζαν Μοντέρο ήταν το κερασάκι στην τούρτα για τα ματς στη Βαλένθια. Καλύτερα να μασάς παρά μιλάς όπως έλεγε και ένα σλόγκαν ελληνικής διαφήμισης.

Πραγματικά δεν ξέρω αν… τοιχοκολλήθηκε η δήλωση του στα αποδυτήρια όπως είχα γράψει πριν από μερικές ημέρες, αλλά το βέβαιο είναι ότι ο Παναθηναϊκός παρουσιάστηκε πανέτοιμος για αυτά τα δύο παιχνίδια στην «Roig Arena», τόσο πνευματικά όσο και αγωνιστικά. Για τα λάθη του Άταμαν έχουμε πει πολλά πράγματα. Και δεν είναι άμοιρος ευθυνών για το πρόσωπο του Παναθηναϊκού τους προηγούμενους μήνες. Όμως στη Βαλένθια παρέδωσε ρεσιτάλ από τον πάγκο, βάζοντας και την δική του υπογραφή στο διπλό break για το 0-2 και το «match ball» πρόκρισης.

Οι «πράσινοι» παρουσιάστηκαν σε αυτά τα παιχνίδια σαν να ήταν έτοιμοι από πάντα. Εξαιρετικό διάβασμα, άρτια προετοιμασία και το κυριότερο; Προσαρμοστικότητα σε δύο ΤΕΛΕΙΩΣ διαφορετικά παιχνίδια. Και σε ματς χαμηλού σκορ, αλλά και σε παιχνίδι υψηλού σκορ. Με τον Άταμαν να διαχειρίζεται άψογα το ρόστερ, να κάνει σωστές αλλαγές, να προσαρμόζει τις πεντάδες και τα πρόσωπα ανάλογα με το μομέντουμ και τις ανάγκες του αγώνα, να χρησιμοποιεί σωστά τα τάιμ άουτ ενώ καθένας ήξερε πολύ καλά τι έπρεπε να κάνει μέσα στο ματς.

Η Βαλένθια είναι καλή ομάδα. Πολύ καλή ομάδα. Και επειδή βρέθηκα στην «Roig Arena» ο θόρυβος είναι εκκωφαντικός και άκρως ενοχλητικός όταν παίρνει μομέντουμ. Δεν είναι εύκολο για τις αντίπαλες ομάδες να επιστρέψουν, ειδικά με τον τρόπο τον οποίο αγωνίζεται. Με αυτόν τον τρελό ρυθμό ο οποίος μπορεί να κρατήσει το γήπεδο στο πόδι για πολλά λεπτά.

Όμως ο Παναθηναϊκός το έκανε. Και το έκανε με μεγάλη επιτυχία. Και το κυριότερο; Με καινούργιους πρωταγωνιστές. Μπορεί ο Κέντρικ Ναν να αποτελεί την σταθερή αξία των «πρασίνων» αλλά χρειάζεται τους δικούς του σωματοφύλακες. Στο Game 1 ήταν οι Λεσόρ και Σορτς. Στο Game 2 έπρεπε να γίνει εκείνος «σωματοφύλακας» του τρομερού Χέιζ-Ντέιβις.

Αν είναι να παίζει έτσι ας πάει στα... αλήθεια μια βόλτα στο φεγγάρι

Λοιπόν, έχω να προτείνω κάτι: Θυμάστε την φωτογραφία που είχε «ανεβάσει» ο Αμερικανός με τον ίδιο να φοράει στολή αστροναύτη και να «πατάει» στο φεγγάρι λέγοντας ότι θα είναι το επόμενο ταξίδι του; Τι έκανε για όλους δεν το θυμούνται; Επειδή είχαν ακουστεί πολλά για τα ταξίδια-αστραπή που είχε κάνει σε Ινδία, Σαντορίνη, Ελβετία στα… ρεπό του Παναθηναϊκού, θέλησε να τρολάρει τους πάντες. Και ανέφερε χαριτολογώντας ότι θα πάει και στο φεγγάρι. Ε, αν είναι να παίζει έτσι, να πάει! Χίλιες φορές να πάει! Πραγματικά ήταν απολαυστικός.

Αν και στα προηγούμενα παιχνίδια δεν «πατούσε» καλά, σε αυτό το ματς ήταν χάρμα ιδέσθαι. Όχι μόνο για το σουτ με το οποίο μετέτρεψε 15.000 Ισπανούς σε αγάλματα, αλλά και επειδή ήταν συνολικά ο καλύτερος παίκτης του Παναθηναϊκού. Καθοριστικός και αποφασισμένος. Άλλωστε για κάτι τέτοια παιχνίδια δεν δαπάνησε ο Γιαννακόπουλος ένα καράβι χρήματα για να τον αποκτήσει; Τι και αν στο Game 1 είχε πετύχει μόλις 5 πόντους; So what? Οι μεγάλοι παίκτες γνωρίζουν ότι θα έρθει και η σειρά τους και ο Χέιζ-Ντέιβις το έδειξε και με το παραπάνω.

Το σημαντικό είναι ότι ο Παναθηναϊκός μπορεί να βγάζει διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Ένα στατιστικό αποτυπώνει από μόνο του αυτό που θέλω να πω: Στο Game 1 οι Όσμαν, Χέιζ-Ντέιβις, Ρογκαβόπουλος και Γκραντ είχαν συνολικά 9 πόντους με 3/9 εντός παιδιάς. Στο Game 2 αυτή η τετράδα μέτρησε 60 πόντους με 9/15 δίποντα, 11/20 τρίποντα και 9/9 βολές. Μέσα σε 48 ώρες άλλαξε εντελώς η εικόνα τους. Έφεραν το παιχνίδι στα μέτρα τους and the rest is… history! Η ουσία είναι ότι ο Παναθηναϊκός έκανε το 0-2 με δύο νίκες στην Ισπανία και πλέον έχει το καρπούζι, έχει και το μαχαίρι της πρόκρισης στο Final Four! Τα υπόλοιπα στο Telekom Center Athens την επόμενη εβδομάδα.

ΥΓ: Η Βαλένθια πήγε για μαλλί στα Playoffs και κινδυνεύει να βγει κουρεμένη… γουλί! Έδειξε ότι δεν ξέρει να χάνει. Δυστυχώς πολλά τα νεύρα μετά το τέλος του αγώνα. Και χωρίς λόγο. Και από παίκτες εκτός 12άδας. Κανείς δεν προκάλεσε κανέναν. Μεγάλο το λάθος των Ισπανών να αντιδράσουν έτσι και να δημιουργηθεί ένταση από το πουθενά.

ΥΓ 2: Κλασσική περίπτωση βλάβης όπως ήταν ο τίτλος και μιας cult ταινίας. Cult ήταν όλα όσα ακολούθησαν μετά το τέλος, με την αστυνομία στα αποδυτήρια για τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, τις ανακοινώσεις σε βάρος του, την λεκτική «επίθεση» του Πέδρο Μαρτίνεθ κατά του ισχυρού άνδρα της «πράσινης» ΚΑΕ κ.ο.κ. Από τις ήττες που δεν μπορεί να διαχειριστεί μια ομάδα η οποία πίστευε ότι θα έκανε… πλάκα στον Παναθηναϊκό στα ματς της Ισπανίας. Ξαναλέω. Ας πρόσεχαν.

ΥΓ 3: Υπόκλιση στους 1.200 φίλους του Παναθηναϊκού, οι οποίοι βρέθηκαν στην «Roig Arena», είχαν την δική τους συμμετοχή, βοήθησαν την ομάδα τους να κάνει το 2/2 και να βρεθεί μια ανάσα από το Final Four της Αθήνας.

ΥΓ 4: Και τώρα… T-Center μπροστά σε 18.000 φιλάθλους!

VISA: Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου