Ο Νοέμβρης των πράσινων θαυμάτων

Ο μήνας των θαυμάτων στον Παναθηναϊκό συνεχίζεται: ο Κένεθ Φαρίντ ήρθε από την άκρη του κόσμου για να μετατρέψει το χάος του Βελιγραδίου σε ομαδάρα, ο Εργκίν Αταμάν ομολόγησε δημόσια ότι η πατρότητα μίας νίκης ανήκει στον βοηθό του (Χρ. Σερέλης), ενώ ο Κέντρικ Ναν έκανε την αυτοκριτική του και μετέτρεψε μία αναποδιά όχι σε νεύρα, αλλά σε κινητήριο δύναμη για να ξαναβρεί τον εαυτό του.

Κάπως έτσι, η ομάδα που μπήκε στο Νοέμβριο παραπατώντας μετράει τρεις συνεχόμενες νίκες που μπορεί να γίνουν πέντε πριν ξαναβγεί από το ΟΑΚΑ, ενώ όλοι, μα όλοι, αισθάνονται αισιόδοξοι στο πρώτο βιράζ αυτού του μαραθωνίου. Όταν πια η κανονική περίοδος φτάσει στο 1/3, ο Παναθηναϊκός θα βρίσκεται πολύ κοντά στην κορυφή και δεν αποκλείεται να την πατήσει κιόλας, εάν ο Ιτούδης και ο …έτερος Ομπράντοβιτς σκουντουφλήσουν στο μεταξύ.

Η τελευταία φάση του πρώτου ημιχρόνου καθρέφτισε το εικοσάλεπτο που είχε προηγηθεί και έκανε τα μάτια να ματώσουν. Όταν ο Κώστας Σλούκας στήθηκε στη γραμμή για να σουτάρει δύο βολές, τις οποίες αξιοποίησε, το χρονόμετρο έγραφε 0.01.3. Και όμως, αυτά τα δεκατρία δέκατα του δευτερολέπτου αποδείχθηκαν αρκετά για να σκοράρει η Ντουμπάι, με πάσα αμέρικαν φούτμπολ του Καμπεγκέλε και λέι-απ του Έλις, στην πλάτη του Ναν ο οποίος είχε αποκοιμηθεί.

«Mea culpa», ομολόγησε στα αποδυτήρια ο Αμερικανός, με προφορά από τα γκέτο του Σικάγου. «Κόουτς, να βάλουμε τον Καλαϊτζάκη για να σφίξει η άμυνα», συμβούλευε την ίδια στιγμή ο Χρήστος Σερέλης τον Άταμαν.

Ο Ναν επέστρεψε στο παρκέ αποφασισμένος να εξιλεωθεί για τη γκάφα, ο Παναγιώτης Καλαϊτζάκης κατέφτασε για να πιέσει τους μέχρι τότε ξέγνοιαστους γκαρντ της Ντουμπάι και η εικόνα του παιχνιδιού άλλαξε, με τελευταία πινελιά την είσοδο του Τζέριαν Γκραντ αντί του ανήμπορου να επηρεάσει το παιχνίδι Σορτς. Όταν προστέθηκε στην εξίσωση ο φορτωμένος με φάουλ Χουάντσο, ο Παναθηναϊκός έκλεισε τους διαδρόμους στα νώτα του και το παρκέ έγειρε προς τη γνώριμη κατεύθυνση.

Με τον Μπέικον θεατή και τον Αβράμοβιτς ανενεργό λόγω μικροτραυματισμού, τσακωμένη και με το τρίποντο, η Ντουμπάι δεν είχε δύναμη πυρός για να αντιμετωπίσει έναν αντίπαλο προικισμένο με 10-12 παίκτες κλάσης και με ορδές ενθουσιασμένων οπαδών στο πλευρό του.

Ακόμα και χωρίς τον χτυπημένο Τσέντι Όσμαν, που στραβοπάτησε σε μία προσγείωση και έπαθε διάστρεμμα στον αριστερό αστράγαλο, ο Παναθηναϊκός εξαφανίστηκε στον ορίζοντα. Από το καλάθι με το οποίο ο Φίλιπ Πετρούσεφ έγραψε το 59-61 μέχρι το φινάλε της γιορτής, μεσολάβησαν ακριβώς 14 λεπτά αγώνα. Σε αυτό το διάστημα, οι «πράσινοι» πέτυχαν 54 πόντους και δέχθηκαν 21, ω της ισοπέδωσης και του απολαυστικού μονολόγου.

Καλού κακού ο Άταμαν άφησε μέσα τους βασικούς μέχρι το τέλος, αλλά δεν νομίζω ότι υπάρχει ενδεχόμενο ισοβαθμίας ανάμεσα στους δύο αποψινούς μονομάχους. Το γήπεδο όπου θα διεξαχθεί το φάιναλ-φορ, η νεοφώτιστη ομάδα από την αραβική χερσόνησο θα το ξαναδεί του χρόνου.

«Δεν θα εκπλαγώ αν ο Φαρίντ αναδειχθεί Παίκτης του Μήνα», έγραψα κάποια στιγμή στη ζωντανή περιγραφή του αγώνα, εδώ στο Gazzetta. O Aμερικανός φούσκωσε και αυτή τη φορά τη στατιστική του και την έκανε χάρμα ιδέσθαι χωρίς να γράψει τίποτε διψήφιο, ωστόσο η πληθωρική παρουσία του στα μετόπισθεν (με τις 4 τάπες και τα αστραπιαία μπες-βγες μεταξύ περιφέρειας και ρακέτας) έκανε την υπόλοιπη ομάδα να τεμπελιάζει και να αμύνεται με τα βλέμματα.

Ο Φαρίντ ταλαιπωρήθηκε από τον δυναμικό Καμπενγκέλε και κάποια στιγμή κουράστηκε σε πείσμα όσων τον θεωρούν βιονικό, αλλά κέρδισε τη μονομαχία στα σημεία και -το σημαντικότερο- έδωσε οντότητα στο ζωγραφιστό, ντυμένος με τη φορεσιά του Λεσόρ.

Τώρα που τα ξαναζυγίζω, βέβαια, Παίκτης του Μήνα για τον Παναθηναϊκό, και ίσως για ολόκληρη τη Euroleague, δεν είναι ο Φαρίντ, αλλά ο Κώστας Σλούκας. «Δεν θα ξαναπαίξουμε τόσο άσχημα», υποσχέθηκε στο Βελιγράδι, χωρίς φυσικά να υποψιάζεται ότι το αεροπλάνο από την Ταϊβάν έφερνε τον αη-Βασίλη. Ποτέ δεν έμοιαζε τόσο χαώδης η απόσταση που χωρίζει την Αθήνα από τη σέρβικη πρωτεύουσα.

Το μπάσκετ που έπαιξε ο αρχηγός του Παναθηναϊκού τα τελευταία 7 ευρωπαϊκά ημίχρονα δικαιώνει τις μεγαλοστομίες του Άταμαν και όσων άλλων υποκλίνονται αυτές τις μέρες στον μαέστρο των 36 Μαΐων. Όσοι ήμασταν στη Ρίγα, βέβαια, ξέρουμε. Από τον Σεπτέμβριο και μετά, ο Σλούκας ζει μία δεύτερη νιότη, που-κρίνοντας από αυτό το δείγμα γραφής ίσως να είναι καλύτερη και από την πρώτη.

Για όλα τα υπόλοιπα, δεν έχετε παρά να κλικάρετε σε αυτόν εδώ τον σύνδεσμο , για να παρακολούθησετε το σημερινό Gazz Floor, με τον Ιωάννη Παπαπέτρου πάντοτε σε πρώτο πλάνο. Το καινούριο Old School ασχολήθηκε περισσότερο με τον Ολυμπιακό και, αν το χάσατε, μπορείτε να το δείτε εδώ. Επιστρέφουμε δριμύτεροι στις οθόνες σας, με τον Hoopfellas στο τραπέζι του αναλυτή, το βράδυ της Παρασκευής, γύρω στις 11 μμ, αμέσως μετά τον αγώνα των «ερυθρολεύκων» με την Παρί.