Από τον μανιμαλισμό στον μαξιμαλισμό

Από τον «Μανιμαλ-ισμό» του Παρισιού στον μαξιμαλισμό της Μαδρίτης: ο Παναθηναϊκός έπαιξε ολοκληρωτικό μπάσκετ στο γήπεδο όπου ο Κένεθ Φαρίντ φόρεσε κάποτε χρυσό παγκόσμιο μετάλλιο και η Σπανιόλα «βασίλισσα» επέστρεψε στα δώματά της ξεγυμνωμένη.

Ο Φαρίντ δεν ήταν ένα ιμιτασιόν προϊόν από ψεύτικη χρυσόσκονη όπως φοβήθηκαν όσοι διάβασαν στην ούγια «made in Taiwan», αλλά το ανήμερο θηρίο που το 2014 καμάρωνε δίπλα στον Κάρι και στον Κάιρι. Και ο Παναθηναϊκός δεν είναι πια η ασυνάρτητη ομάδα που προ ημερών έκανε τον αρχηγό της να ντρέπεται, αλλά μία ομαδάρα που θυμίζει τον κατακτητή της Ευρώπης.

Σε ό,τι έχει να κάνει με την επιρροή του στο παιχνίδι των «πρασίνων», ο νεοφερμένος Φαρίντ έχει τα εχέγγυα για να γίνει ο Ναν του 2025, ο παίκτης που κάνει τους πάντες να αισθάνονται καλύτερα και σύσσωμη την ομάδα να παίζει καλύτερα απ’ όσο νόμιζε ότι μπορεί.

Ορισμένοι συμπαίκτες του μάλιστα απέκτησαν την ξεχασμένη πολυτέλεια της ξένοιαστης ανάσας. Ο καταπονημένος Γκραντ έπαιξε απόψε μόλις 55 δευτερόλεπτα, ενώ ο Κέντρικ Ναν κάθισε στον πάγκο δίχως να χολοσκάει, αφού ο Τι Τζέι Σορτς, που πλέον νιώθει τα νώτα του θωρακισμένα, ξαναβρίσκει σιγά σιγά τον παινεμένο εαυτό του.

Το ίδιο ισχύει για τον Κώστα Σλούκα, που εξοικονομεί δυνάμεις και καθαρά βλέμματα χάρη στην παρουσία ενός αθλητικού ψηλού στην πίσω γραμμή, και φυσικά για τον απελευθερωμένο από το «πρέπει» και από το «δεν μπορώ» Ντίνο Μήτογλου.

Για σχεδόν όλους τους παίκτες του Παναθηναϊκού, ο Φαρίντ είναι μία πρόσθετη μπουκάλα οξυγόνου, εκεί που ένιωθαν ότι ανέβαιναν στο Έβερεστ με τα πνευμόνια έτοιμα να εκραγούν. Κάτι σαν μετενσάρκωση του Ματίας Λεσόρ, για να λέμε τα πράγματα με το άλλο όνομά τους.

Ποιος περίμενε αυτό το νταμπλ μετά από το Βατερλώ της προηγούμενης εβδομάδας στο Βελιγράδι; Πριν συμπληρωθεί εβδομάδα από τις προειδοποιητικές βολές του Δημήτρη Γιαννακόπουλου, παίκτες και προπονητής πέρασαν ξανά στο απυρόβλητο και επιστρέφουν στον Αθήνα με το βλέμμα στραμμένο στην …Αθήνα.

«Αυτές οι δύο νίκες απέδειξαν το πραγματικό επίπεδό μας», τόνισε ο Εργκίν Άταμαν, λίγο πριν παινέψει τη διοίκηση για την απόκτηση του Φαρίντ. «H εβδομάδα που πέρασε ήταν σαν το τρενάκι του λούνα παρκ», πρόσθεσε ο Αμερικανός. «Έπαιξα δύο αγώνες Euroleague προτού ακόμη μάθω τα ονόματα των συμπαικτών του».

Τόσο στο Παρίσι όσο και στη Μαδρίτη, ο Παναθηναϊκός απάντησε με μπάσκετ στην αναρχία και με ποιότητα στην τυχαιότητα. Ο Φαρίντ είναι το πρόσωπο των ημερών, ο Σορτς κέρδισε σε ανάστημα και δεν μοιάζει πλέον μικρός στο μάτι, αλλά κανένας δεν ενσαρκώνει αυτή την αντεπίθεση όσο ο Κώστας Σλούκας.

Ενώ οι υπόλοιποι εμφανίστηκαν στο προσκήνιο μετά το «έμπα» της «διαβολοβδομάδας», ο Σλούκας ήταν ο ασυμβίβαστος αρχηγός που σκαρφάλωσε στις επάλξεις από το Βελιγράδι κιόλας, όταν οι υπόλοιποι έψαχναν πού να κρύψουν τα ντροπιασμένα μούτρα τους. Όχι μόνο λόγια, αλλά και με πράξεις. Όχι μόνο με πράξεις, αλλά και με λόγια.

Το θαρραλέο σάλπισμα του Σλούκα μετέτρεψε το 0-2 σε 2-2 και ανέβασε ξανά τον Παναθηναϊκό στους πάνω ορόφους της βαθμολογίας. Με τρεις απανωτούς αγώνες στο ΟΑΚΑ το ερχόμενο 20ήμερο, μάλλον θα περάσει καιρός μέχρι να ξαναπιάσει τρικυμία.

«Ο Παναθηναϊκός μπορεί να φτάσει στο +15», έγραφα στο live του αγώνα από το πρώτο δεκάλεπτο κιόλας. Για μια φορά, η πατροπαράδοτη κατηφόρα του Παλάθιο, αυτή για την οποία μιλούσε ο Ιωάννης Παπαπέτρου στις εκπομπές μας, είχε αντίστροφη κατεύθυνση.

Στο ξεκίνημα της σεζόν βιάστηκα ο αφελής να χαρακτηρίσω τη Ρεάλ φαβορί για μία θέση στο φάιναλ-φορ και ίσως και για τον τίτλο, αλλά τώρα ψάχνω να βρω τα βίντεο για να τα χακάρω, προτού μου κρεμάσουν κουδούνια αυτοί που νομίζουν ότι ειδικεύομαι στις προβλέψεις. Ψάλτη με έφτιαξαν, όχι προφήτη.

Η ρακένδυτη «βασίλισσα» έχει μαζέψει αξιόλογο υλικό, ωστόσο προπονητικά είναι (όχι η καλύτερη, αλλά) η χειρότερη ομάδα της Euroleague. Ούτε αρχή, ούτε μέση, ούτε τέλος. Ούτε υποκείμενο, ούτε ρήμα, ούτε αντικείμενο, ούτε βέβαια καλολογικά στοιχεία. Μια χυδαία σπατάλη ταλέντου και χρήματος.

Υποψιάζομαι ότι ο Σέρτζιο Σκαριόλο (που πάντως νίκησε πρόσφατα τους Μπαρτζώκα, Σάρας και «Ζοτς») θα ακολουθήσει σύντομα τον Πενιαρόγια στο ταμείο ανεργίας, εκτός αν η διοίκηση της Ρεάλ σεβαστεί τις περγαμηνές του με την Εθνική Ισπανίας.
Άλλο επάγγελμα όμως ο προπονητής συλλόγου, άλλο ο προπονητής Εθνικής ομάδας. Μη κοιτάτε που ο πανούργος Άταμαν τα κάνει και τα δύο καλά.

Τα υπόλοιπα τα είπαμε λίγες ώρες πριν από το τζάμπολ στο σημερινό Gazz Floor, το οποίο υπάρχει σε αυτόν εδώ τον σύνδεσμο. Η αγαπημένη σας εκπομπή επιστρέφει στο YouTube του Gazzetta το βράδυ της Παρασκευής, αμέσως μετά από τον αγώνα του Ολυμπιακού με την Αρμάνι, με Ιωάννη Παπαπέτρου και με Hoopfellas. Eδώ μπορείτε να παρακολουθήσετε και το τελευταίο Old School, αφιερωμένο σε μεγάλο βαθμό (αλλά όχι εξ ολοκλήρου) στον Κένεθ Φαρίντ και τον Παναθηναϊκό.