Το επισκεπτήριο του «Manimal»

Όσοι διάβασαν «Ταϊβάν» και έσπευσαν να συμπεράνουν ότι ο Παναθηναϊκός στρατολόγησε έναν παίκτη από τα αζήτητα μόνο και μόνο για να μπαλώσει τσάτρα πάτρα το κενό του αισθάνονται σήμερα αποσβολωμένοι σαν να έπεσαν από τον Πύργο του Άιφελ. Σε ένα ματς που είχε ρυθμό πρωταθλήματος Ταϊβάν ή Ινδονησίας αλλά προδιαγραφές «NBA Europe», ο Κένεθ Φαρίντ έβγαλε στο πάλκο τον «Μanimal» του Μουντομπάσκετ 2014 και ξανάφερε στον Παναθηναϊκό το φως.

Μεθαύριο θα κληθεί να παίξει στο ίδιο γήπεδο όπου κάποτε σκαρφάλωσε σε παγκόσμιο βάθρο και σκόραρε περισσότερο από δαίμονες όπως ο Στεφ Κάρι και ο Κάιρι Ίρβινγκ. Η ζωή του Φαρίντ κάνει παράξενους κύκλους και ίσως έφτασε η στιγμή για να αφήσει πίσω του τα χρόνια της λησμονιάς.

Προτού ακόμη μάθει τα ονόματα των νέων του συμπαικτών, ο 36χρονος Αμερικανών θύμισε το δικό του όνομα στους πολλούς που τον είχαν ξεχάσει. Πόσοι ψηλοί μπορούν να καυχηθούν για ντεμπούτο 17 πόντων και 10 ριμπάουντ σε σκάρτα 24 λεπτά συμμετοχής;

«Τελικά το μπάσκετ είναι σαν το ποδήλατο, δεν ξεχνιέται ποτέ», έμοιαζε να σκέφτεται ο Φαρίντ όσο παρακολουθούσε από τον πάγκο τα τελευταία λεπτά του αγώνα του Παρισιού. Ο Ντίνος Μήτογλου έπαιξε σαν να κινδύνευε η δική του θέση (και όχι αυτή του απόντος Γιούρτσεβεν), οπότε δεν χρειάστηκε να ξαναμπεί στο παιχνίδι για το τελευταίο μπιζάρισμα ο ήρωας της βραδιάς.

«Το πρόσωπο της βραδιάς είμαι εγώ», φώναζε από το παρκέ ο Τι Τζέι Σορτς. Σαστισμένος και αποπροσανατολισμένος μέσα στο παλιό του σπίτι, ο κοντορεβυθούλης του Παναθηναϊκού ζήτησε από τους συμπαίκτες του να τον κουβαλήσουν μέχρι την τελική ευθεία, αλλά όταν είδε το κοντέρ να γράφει 87-86 πήρε τη μπαγκέτα στα χέρια του.

Ο πολύπειρος Εργκίν Άταμαν ήξερε ότι τα χέρια του Σορτς ήταν πλέον τα πιο σίγουρα και απλά φρόντισε να οχυρώσει τα νώτα του με δύο καλούς αθλητές (Γκραντ, Ναν). Τι κι αν κακοκάρδισε το κοινό που πέρυσι τον αποθέωνε; Εκτός από τον τέως υπολοχαγό του, Ναντίρ Ιφί, οι υπόλοιποι παλιόφιλοι έχουν σκορπίσει στους πέντε ανέμους. Τρία καλάθια και μία πάρε-βάλε ασίστ του Σορτς στο τελευταίο τρίλεπτο έδωσαν στην Παρί τη χαριστική βολή.

Για τον Φαρίντ, όμως, λέγαμε. Η παρουσία ενός «Λεσόρ» αντί του Λεσόρ έβαλε όλα τα κομμάτια στη θέση τους, έφερε ισορροπία στην ομάδα και έδωσε ανάστημα στη θέση «5»: με επιθετικά ριμπάουντ (7), με τάπες (3), με μούσκουλα, με έλεγχο της εναέριας κυκλοφορίας, με σκοράρισμα από το βαμμένο (17 π.), με κερδισμένα φάουλ (7), με σωστές άμυνες στο πλευρό παικτών που επί εβδομάδες ζητούσαν απεγνωσμένα βοήθεια.

Το Παρίσι δεν έχει Ταβάρες και Γκαρούμπα και Λεν, αλλά ο Παναθηναϊκός δικαιούται να πιστεύει ότι απόψε ξανάγινε ομάδα. Δείτε, μόνο, πόσο πιο άνετα αισθάνονταν απόψε οι περιφερειακοί: ο Ναν, ο Γκραντ, ο Σορτς, ο Σλούκας που βρήκε τρόπο να νοικοκυρέψει όταν γύρω του βασίλευε το χάος.

Όταν το σκορ έγινε 70-65 και το κοντέρ των ριμπάουντ έγραψε 14-5 σε ένα ολόκληρο δεκάλεπτο (το τρίτο), οι περισσότεροι πίστεψαν ότι ο Παναθηναϊκός όδευε προς τρίτη σερί ήττα. Η Παρί παίζει ένα μπάσκετ που κάνει τα μάτια να ματώνουν και υστερεί σε ατομικό ταλέντο, είναι ο εφιάλτης του τηλεσκηνοθέτη έτσι όπως σουτάρει πιο γρήγορα κι από το ριπλέι της προηγούμενης φάσης, αλλά αυτό δεν την καθιστά ακίνδυνη ούτε ασήμαντη.

Απέναντι στο τρελοκομείο των Γάλλων, που κάνουν τις αλλαγές πέντε πέντε και εκτελούν τρίποντα σε καταστάσεις τέσσερις εναντίον ενός, ο Παναθηναϊκός μοίρασε 27 ασίστ και υπέπεσε σε μόνο 10 λάθη. Με άλλα λόγια, απόψε κέρδισε το μπάσκετ. Πόσο είπαμε ότι τελείωσε εκείνος ο ημιτελικός της Σαϊτάμα;

Πολύ περισσότερα για τον Παναθηναϊκό και τον Φαρίντ, αλλά και για Ολυμπιακό και για Άρη και για ΠΑΟΚ και για οτιδήποτε άλλο κινείται γύρω από την πορτοκαλί μπάλα, με τον Ιωάννη Παπαπέτρου πάντοτε σε πρώτο πλένο, μπορείτε να ακούσετε και να δείτε στο σημερινό Gazz Floor, ακολουθώντας αυτόν εδώ τον σύνδεσμο. Συντονιστείτε στο YouTube του Gazzetta και αύριο για το καθιερωμένο Old School.