Παναθηναϊκός: Τον θυμάστε; Αν όχι, συστήνεται ξανά…

• Το κλειδί ότι γουστάρουν οι ίδιοι οι παίκτες
• Και στην... ούγια, Ομπράντοβιτς
• Δηλαδή σε αυτόν τον Παναθηναϊκό θα επιστρέψει και ο Ναν;

Πώς το λέει το τραγούδι; «Να ‘χα χίλια μάτια, τα μάτια σου να βλέπω…» Ε, στην προκειμένη περίπτωση να ‘χε κάποιος… χίλια μάτια για να βλέπει τα όσα παρουσιάζει ο Παναθηναϊκός του Ζέλικο Ομπράντοβιτς μέσα στις τέσσερις γραμμές. Για μια ακόμη φορά ήταν απολαυστικός. Ισοπεδωτικός. Καθηλωτικός. Υπερηχητικός. Και πιστέψτε με, είναι πολλά ακόμα τα επίθετα, τα οποία θα μπορούσαν να χαρακτηρίσουν τον νέο Παναθηναϊκό. Έναν Παναθηναϊκό που, η αλήθεια είναι, είχαμε πολλά χρόνια να δούμε. Πάρα πολλά. Περίπου 15!

Βέβαια κάποιες κακές γλώσσες θα βάλουν στην κουβέντα την δυναμικότητα της Παρί, της Βιλερμπάν και της Μακάμπι που έχει αντιμετωπίσει έως τώρα το «τριφύλλι». Και μάλιστα τις έχει αντιμετωπίσει εντός έδρας. Χωρίς να υπάρχει μεγάλος βαθμός δυσκολίας. Το ακούω. Ισχύει. Όμως ισχύει και κάτι άλλο. Ότι ίσως και ο Παναθηναϊκός να τις έκανε να μοιάζουν ακόμα χειρότερες απ’ ότι πραγματικά μπορεί να είναι. Δεν λέω ότι θα διεκδικήσουν τα playoffs.

To θεωρώ απίθανο. Όμως όπως είπε με στόμφο ο «Ζοτς» στη συνέντευξη Τύπου «είναι η Euroleague και τίποτε δεν είναι εύκολο». Ε, λέτε να γνωρίζει λιγότερα ο Ομπράντοβιτς; Ε, όποιος πιστεύει ότι ξέρει περισσότερα, με γεια του και χαρά του.

Το κλειδί ότι γουστάρουν οι ίδιοι οι παίκτες

Η ουσία είναι ότι ο φετινός Παναθηναϊκός έχει φέρει χαμόγελα. Πολλά χαμόγελα. Και όχι μόνο στους φιλάθλους του. Τα έχει φέρει στους ίδιους τους παίκτες οι οποίοι πραγματικά γουστάρουν πολύ φέτος. Και όχι μόνο οι παίκτες. Και όλοι όσοι εργάζονται στην ομάδα. Ξέρω μπορεί να ακούγεται αυτό που λέω ως «μπηχτή» για τον προηγούμενο προπονητή, αλλά δεν είναι. Στην τελική καθένας έχει τον τρόπο του, την φιλοσοφία του και την προσωπικότητα του. Όμως ότι είχε «χάσει» την ομάδα και τα αποδυτήρια, θεωρώ ότι φαινόταν και το γνώριζε όλος ο κόσμος.

Ξαναλέω. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει ο μέγιστος σεβασμός στα όσα πρόσφερε με αποκορύφωμα την Euroleague το 2024 και η οποία θα κοσμεί για πάντα την οροφή του «T-Center». Έτσι, για να είμαστε δίκαιοι και να ξέρουμε και τι λέμε. Όμως έπρεπε να γίνει η αλλαγή και αυτή η αλλαγή αποτυπώνεται ήδη μέσα στα παιχνίδια. Γιατί εύκολο μπορεί να αντιληφθεί κάποιος τα vibes που υπάρχουν.

Μετά το τέλος του αγώνα ο Ομπράντοβιτς είπε ότι «θέλω οι παίκτες να είναι χαρούμενοι». Τι καλύτερο να το ακούνε αυτό οι παίκτες. Και από ποιον; Από τον καλύτερο όλων. Για εκείνον προτεραιότητά του είναι η υγεία, τόσο η ψυχική όσο και η σωματική, των παικτών. Μετά έρχονται όλα τα υπόλοιπα καθώς έτσι και μόνο έτσι θα υπάρχει και «υγεία» μέσα στην ομάδα ώστε να λειτουργούν όλα σωστά.

Και αν μη τι άλλο η «χαρά» των παικτών αποτυπώνεται. Από την γλώσσα του σώματος, από τις αντιδράσεις τους, από την όρεξη τους, από την διάθεση τους να παίξουν άμυνα. Γιατί γνωρίζουν ότι μόνο εάν παίξουν πρωτίστως καλή άμυνα θα μπορούν να διεκδικήσουν τον χρόνο τους και τα λεπτά συμμετοχής τους. Αυτή η άμυνα. Πόσο πολύ είχε λείψει όλα αυτά τα χρόνια. Όμως μαζί με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς επέστρεψαν και όλα όσα είχαν ξεχαστεί στο πέρασμα των χρόνων.

Κυρίες και κύριοι, ο Παναθηναϊκός συστήνεται ξανά στην Euroleague. Όχι ότι είχε χάσει την αίγλη του, την λάμψη του ή το brand name του. Απλά έψαχνε όλο αυτό το διάστημα μια αγωνιστική ταυτότητα. Βέβαια, για να είμαι δίκαιος, τηρουμένων των «υλικών» που διέθετε και των δεδομένων που επικρατούσαν κατά καιρούς όλο αυτό το διάστημα που μεσολάβησε, έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε. Όμως κάτι του έλειπε. Και αυτό το «κάτι» ήταν όλη αυτή η αύρα που έφερε ο Ζοτς.

Και στην... ούγια, Ομπράντοβιτς

Εντός και εκτός των τεσσάρων γραμμών. Γιατί καλή είναι η τακτική, καλές είναι οι αγωνιστικές λεπτομέρειες, καλή είναι η μπασκετική φιλοσοφία, αλλά υπάρχουν και πολλά πράγματα που πρέπει να γίνονται για την εύρυθμη λειτουργία της ομάδας και έξω από αυτές. Η επαφή, οι συνομιλίες, οι συμβουλές, η εμπειρία, η καθημερινή ενασχόληση με τα πάντα. Από το πώς θα μπορούσε να νιώσει καλύτερα ένας παίκτης εάν έχει ένα πρόβλημα έως και από το πώς θα μπορούσε να διαμορφωθεί το πρόγραμμα ενός παίκτης για να έχει την ξεκούραση που απαιτείται. Και αναφέρω αυτό το παράδειγμα γιατί το είπε και ο ίδιος ο Ομπράντοβιτς λίγο μετά το τέλος του αγώνα με την Μακάμπι.

Άλλη μια εύκολη νίκη, άλλη μια καθολική επικράτηση. Και βλέπετε: Αν όλα τα… γύρω-γύρω λειτουργούν σωστά, τότε λειτουργεί σωστά και η ομάδα κατά τη διάρκεια των αγώνων. Σίγουρα δεν θα είναι πάντα έτσι. Δεν είναι εφικτό να είναι πάντα έτσι. Θα έρθουν ήττες. Θα έρθουν δύσκολες βραδιές. Όμως βάζω στοίχημα ότι αυτές οι «κακές βραδιές» θα έχουν καλύτερη διαχείριση. Τυχαίο ότι μετά την ήττα από τον ΠΑΟΚ στο Super Cup, μοιράστηκαν συγχαρητήρια για την προσπάθεια; Και σε καμία περίπτωση «τιμωρία» προς… γνώση και συμμόρφωση;

Ο κόσμος του Παναθηναϊκού έχει φύγει από το «T-Center» μετά από αυτά τα τρία παιχνίδια «γεμάτος». Πολύ «γεμάτος». Χορτασμένος από μπάσκετ. Από το μπάσκετ με το οποίο ο Ζοτς είχε… συστήσει τον Παναθηναϊκό στην Euroleague. Με αρχές. Με στόχευση. Με τακτική. Με άμυνα. Και είμαι βέβαιος ότι ακόμα και αν έρθει κάποια ήττα, ναι μεν θα υπάρχει η πίκρα του αποτελέσματος, αλλά ταυτόχρονα θα υπάρχει ικανοποίηση για το μπάσκετ, όπως θα υπάρχει και εμπιστοσύνη. Όλοι θα γνωρίζουν ότι στο επόμενο ή στο μεθεπόμενο παιχνίδι ο Παναθηναϊκός θα έχει διορθώσει όλα τα κακώς κείμενα.

Α! Μιας και είπα άμυνα. Ο Παναθηναϊκός έχει την 2η καλύτερη άμυνα στην Euroleague με 72,6 πόντους παθητικό και την άλλη εβδομάδα θα αντιμετωπίσει τη Φενέρ που έχει την καλύτερη άμυνα με 70 πόντους παθητικό. Σίγουρα θα είναι το πιο δυνατό τεστ από το ξεκίνημα της σεζόν. Μέχρι το επόμενο. Την επιστροφή του Ζοτς στο Βελιγράδι (13/10) ως αντίπαλος της Παρτίζαν. Εκεί όπου θα κληθεί να διαχειριστεί ένα παιχνίδι, παράλληλα με το συναίσθημα.

Δηλαδή σε αυτόν τον Παναθηναϊκό θα επιστρέψει και ο Ναν;

Ας μην προτρέχουμε. Έχουμε καιρό έως τότε. Τα πολύ ευχάριστα ήρθαν από τον Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις, ο οποίος όχι μόνο επέστρεψε, αλλά επέστρεψε σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα! Και να είστε σίγουροι ότι αν ο Σέρβος τεχνικός είχε και την παραμικρή αμφιβολία για τον βαθμό της ετοιμότητας του, δεν υπήρχε περίπτωση να παίξει. Και έδειξε ο Αμερικανός ότι είναι πανέτοιμος. Πνευματικά και αγωνιστικά με two way παιχνίδι έχοντας 13 πόντους, 4 ριμπάουντ, 4 ασίστ και 1 κλέψιμο.

Που να βρει και ρυθμό… Θέλω να πω ότι θα ανέβει ακόμα περισσότερο το επίπεδο της ομάδας. Α! Που να επιστρέψει και ο Ναν. Α! Και ο Σλούκας. Α! Και ο Φαλ. Α, ξέχασα! Και ο Χουάντσο. Σας το είπα και την προηγούμενη φορά. Η εξίσωση θα είναι δύσκολη μετά, αλλά αμφιβάλει κανείς ότι ο Ομπράντοβιτς στο τέλος της ημέρας δεν θα βρει την λύση; Η σεζόν είναι μεγάλη. Τα παιχνίδια πολλά. Και όλοι, μα όλοι, θα έχουν τις ευκαιρίες τους και τον χρόνο που τους αναλογεί.

Και ο Μαντζούκας εξακολουθεί να αρπάζει τις ευκαιρίες. Και σιγά μην της αφήσει. Έχει ήδη τον μεγαλύτερο μέσο όρο συμμετοχής σε αυτά τα τα τρία ματς με 22:47 λεπτά (σ.σ. ναι μην τρίβετε τα μάτια σας. Είναι ο μεγαλύτερος, ανήκει στον Μαντζούκα και δεν υπάρχουν… 30άρια), σκοράρει 12.3 πόντους με 56% στα τρίποντα (9/16), κατεβάζει 4 ριμπάουντ, μοιράζει 1.3 ασίστ όπως επίσης και 1 μπλοκ. Εάν δεν είναι αυτό step up από παίκτη, τότε ποιο μπορεί να είναι ;

Και το θέμα είναι ότι όλοι μπαίνουν σιγά-σιγά στην εξίσωση. Όλοι. Πάω στοίχημα ότι κανείς δεν έχει παράπονο από τον Ζοτς. Ακόμα και στις δύσκολες βραδιές…

VISA: Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου.