Είναι Ολυμπιακάρας ο Τόμας Γουόκαπ;

Κατ’ αρχάς, ενός λεπτού σιγή για να κηδέψουμε την αφέλεια όσων υιοθετούν αναχρονιστικές μπαρούφες τύπου «αυτός δεν φεύγει από την ομάδα, είναι Ολυμπιακάρα, αγαπάει τη φανέλα, είναι ένας από εμάς, θα μείνει χίλια τοις εκατό, αυτός θα γεράσει στο λιμάνι, είμαστε οικογένεια». Αντικαταστήστε το όνομα της ομάδας με το αντίστοιχο της αρεσκείας σας, εάν έχετε αλλεργία στο κόκκινο.

Επειδή βέβαια το μονοπάτι έχει περπατηθεί ξανά και ξανά (χωρίς να δίνει μαθήματα), το Σχέδιο Β είναι πανέτοιμο για χρήση,πάνω πάνω στο συρτάρι. «Ο τάδε είναι αχάριστος και αγνώμων». Και επιπρόσθετα: «Θα ακούσει τα εξ αμάξης όταν επιστρέψει ως αντίπαλος». «Και δικαίως», ξεσπαθώνουν τα social media. «Και δικαίως», συμφωνούν οι έγχρωμοι κονδυλοφόροι, που βυθίζονται εκόντες άκοντες στην ίδια ρουφήχτρα.

Κάπως έτσι, χωρίς τον παραμικρό πόνο ψυχής, αποχώρησαν από τον Ολυμπιακό για λάθος ή για …πολύ λάθος προορισμούς ακολουθώντας την οσμή του χρήματος ο Σλούκας, ο Φαλ, ο Πετρούσεφ, οσονούπω ο Γουόκαπ, παλαιότερα ο Πάσπαλι και ο Δημήτρης Παπανικολάου, διόλου απίθανο να έπεται και συνέχεια. Ας μην ανοίξω συζήτηση για συμπεριφορές που έφεραν παγωμάρα στην εξέδρα από αθλητές υπεράνω υποψίας (π.χ. Πρίντεζης) δίχως απαραίτητα να συνοδεύονται από αποσχιστικές τάσεις.

Εννοείται ότι υπάρχουν και παραδείγματα αντίστροφης διαδρομής, με τρανότερο όλων το φευγιό του Βασίλη Σπανούλη, που το 2010 πήδηξε απ’ ευθείας από τη μία όχθη του Ρουβίκωνα στην απέναντι. Στο σημερινό άρθρο αναφέρομαι κυρίως στον Ολυμπιακό διότι αυτός βρίσκεται στην επικαιρότητα λόγω Τόμας Γουόκαπ. Και επειδή αυτός, ο πρωταθλητής Ευρώπης, είναι που υποτίθεται ότι δεν κινδύνευε ιδιαίτερα από τέτοιου είδους ανταρσίες.

«Ο Παναθηναϊκός και η Ντουμπάι χαλάνε την αγορά με τα εκατομμύρια που προσφέρουν», είπε σε μάλλον ανύποπτο χρόνο ο Γιώργος Μπαρτζώκας. Σωστό μεν, προσθέτω και τη Χάποελ στην εξίσωση, αλλά και ο Ολυμπιακός δεν λυπήθηκε το χρήμα όταν βγήκε –νωρίς νωρίς- στην αγορά για να πάρει τον Γιαν Μοντέρο πριν ξεκινήσει πλειστηριασμός.

Τα συμβόλαια που προσφέρθηκαν στον Δομινικανό αλλά και στον Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ, φαίνεται ότι υπήρξαν καταλύτης στο –νομίζαμε φιλήσυχο και κατασταλαγμένο- μυαλό του Γουόκαπ. Ο Τεξανοέλληνας είδε να καταφτάνουν με διπλάσιες αποδοχές δύο παίκτες που αγωνίζονται στην ίδια θέση με τον ίδιο και αυτομάτως αισθάνθηκε ριγμένος, ίσως επειδή περίμενε να πληρωθεί αναδρομικά για τα πέντε χρόνια της απροσμέτρητης προσφοράς του στην ομάδα. Να πάρει κάτι σαν εφ’ άπαξ, για να το πω πιο κυνικά. Πλησιάζει άλλωστε στο φινάλε της καριέρας του.

Αίφνης, ο Γουόκαπ, δεύτερος ή τρίτος παίκτης του Ολυμπιακού σε προσφορά στην πενταετία των φάιναλ φορ και της επιστροφής στον ευρωπαϊκό θρόνο, ακρογωνιαίος λίθος στο σύστημα του Μπαρτζώκα, έπεσε ένατος στη λίστα των καλοπληρωμένων και κακοπληρωμένων της ομάδας. Ένατος! Εξωφρενικό δεν είναι;

Τα 1,15 εκατομμύρια μπορεί να ακούγονταν παραπάνω από ικανοποιητικά τη μέρα που υπογράφηκε το συμβόλαιο, αλλά στο μεταξύ τα αφεντικά τρελάθηκαν και η Euroleague πληρώνει παρανοϊκές υπεραξίες. «Ναι, αλλά ο Θωμάς είναι Ολυμπιακάρας και δεν θα δημιουργήσει πρόβλημα», διαβεβαίωναν εαυτούς και αλλήλους οι αιθεροβάμονες. Είναι Ολυμπιακάρας ο Θωμάς Γουόκαπ; Βεβαίως και είναι, για να μη σας πω ότι μεγάλωσε με αφίσα του Δεληκάρη στο δωμάτιό του. Επίσης, τα παιδιά τα φέρνει ο πελαργός.

«Πρέπει να πηγαίνεις εκεί που σε σέβονται, σε εκτιμούν και σε πληρώνουν ανάλογα», δήλωσε ξεκούδουνα ο Γουόκαπ μετά το φινάλε της Basket League. Στον Ολυμπιακό, έκαναν αρχικά ότι δεν το άκουσαν το καμπανάκι. «Ζητάνε αυξήσεις όταν η ομάδα παίρνει αυξήσεις αλλά δεν δέχονται μειώσεις όταν σέρνονται», δήλωσε, ασυνήθιστα αιχμηρός, ο Γιώργος Αγγελόπουλος, όταν του ζητήθηκε σχόλιο.

Έλεγα τότε στο Gazz Floor (που επιστρέφει δριμύτερο σε λίγες μέρες) ότι είναι ολισθηρό μονοπάτι για οποιαδήποτε ομάδα να κρατάει στις τάξεις της δυσαρεστημένους αθλητές. Το φυτίλι ήταν αναμμένο, αλλά βραδυφλεγές. Βραδυφλεγές, αλλά αναμμένο.

Η φλόγα προσπέρασε τον Τάιλερ Ντόρσεϊ για τον οποίο υπήρξαν και υπάρχουν μνηστήρες, αλλά έφτασε στα πόδια του Γουόκαπ όταν βάλθηκε να τον φλερτάρει η Ντουμπάι. «Δεν είναι δυνατόν να με κρατάνε με μισθό 1,1 εκατομμύρια ευρώ όταν έχω προσφορά 3 εκατομμυρίων», λέει σε απλά ελληνικά η πανταχούσα που κατέφτασε στα γραφεία της ΚΑΕ Ολυμπιακός με άψογο τεξανοπειραιώτικο αξάν.

Πώς δεν είναι, μίστερ; Η υπογραφή κάτω κάτω στο συμβόλαιο δική σας δεν είναι; Πρόκειται για μπαϊράκι φυτεμένο σε κινούμενη άμμο και ο Ολυμπιακός έχει κάθε δίκιο να επικαλείται τις συμβατικές υποχρεώσεις του παίκτη, αλλά το γυαλί έχει σπάσει και ο ξεμυαλισμένος από τα πετροδολάρια Γουόκαπ είναι μάλλον απίθανο να ξαναφορέσει τα ερυθρόλευκα.

Με αγωνιστικούς όρους, ο προσεχώς 34χρονος γκαρντ είναι αναλώσιμος όσο ποτέ άλλοτε, αν και …όχι ακριβώς αναλώσιμος, αφού οι νεοφερμένοι έχουν διαφορετικές δεξιότητες και ίσως αργήσουν να προσαρμοστούν. Και υπάρχει και το ζητηματάκι με το δυσεύρετο ελληνικό διαβατήριό του. Πρόκειται, ωστόσο, για βαρύ πλήγμα γοήτρου, μία βαθιά ρωγμή (δεύτερη σερί μετά τα λόγια πικρίας του Φαλ) σε ένα αποδυτήριο που έμοιαζε οχυρωμένο με μπετόν αρμέ.

Να που είναι και το οπλισμένο σκυρόδεμα ευάλωτο στους κανονιοβολισμούς της νέας εποχής. Ο Ολυμπιακός νόμιζε ότι θα απαντήσει στην παράνοια με αγαπησιάρικο νοικοκυριό, αλλά δεν γίνεται να πατάει ταυτόχρονα σε δύο βάρκες. Ιδίως όταν η μία βρίσκεται στο Πασαλιμάνι και η άλλη στα στενά του Ορμούζ.