Παναθηναϊκός: Όταν ο Ομπράντοβιτς θέλει, ο Γιαννακόπουλος πραγματοποιεί…

• Πήρε όποιον ήθελε
• Έπρεπε να μπει και το χέρι βαθιά στην τσέπη
• Αυτά θα προσφέρει ο Φρανσίσκο στον Παναθηναϊκό

Μα θα είχε ολοκληρώσει ο Παναθηναϊκός το ρόστερ του, θα είχε πάρει (και) τον Σιλβέν Φρανσίσκο και εγώ θα σφύριζα αδιάφορα τσαλαβουτώντας σε κάποια παραλία; Ε, όχι δα. Αυτό έλειπε. Οπότε παίρνω ένα μικρό… τάιμ άουτ από τις (πάντα απαραίτητες και αναγκαίες) καλοκαιρινές διακοπές διότι το επιτάσσει η επικαιρότητα μετά το (νέο) «μπαμ» των «πρασίνων».

Ουσιαστικά τι έγινε; Αυτό που περιμέναμε εδώ και καιρό. Αυτό που λέγαμε και γράφαμε εδώ και καιρό. Ότι μετά την πώληση του Τσέντι Όσμαν στον ΠΑΟΚ, ο Παναθηναϊκός είχε αλλάξει το αγωνιστικό του πλάνο και «κυνηγούσε» κάποιο «μεγάλο ψάρι» για τη θέση του βασικού point guard. Και όχι απλά κάποιον παίκτη με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που θα μπορούσε να κάνει τη δουλειά του Ζοτς.

Η φυγή του Τούρκου έκανε αναγκαία την απόκτηση παίκτη ο οποίος θα μπορεί να κάνει την διαφορά. Α! Και να σκοράρει. Και ας ήταν σε διαφορετική θέση. Θεωρώ ότι ο Φρανσίσκο ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να αποκτήσει το «τριφύλλι» προκειμένου να κλείσει το ρόστερ του. Ναι, είχε ακουστεί και το όνομα του Καμπάτσο, αλλά είχα διαχωρίσει τη θέση μου από την πρώτη στιγμή όσον αφορά τον Αργεντινό. Μπορεί να είναι πραγματικός floor general αλλά η… ημερομηνία λήξης του (σωματική, ηλικιακή και αγωνιστική) ολοένα και κοντζύγωνε.

Στα δικά μου μάτια ο Παναθηναϊκός έπρεπε να πάρει κάτι «φρέσκο» και άκρως ποιοτικό. Μάλιστα, μετά τις… οικονομικές εξελίξεις που προέκυψαν στην Βιλερμπάν τις τελευταίες ημέρες με αποτέλεσμα το πολλά υποσχόμενο project να τείνει να μετατραπεί σε… πραγματική «φούσκα» ολκής, αυτομάτως τ’ όνομα του Σιλβέν Φρανσίσκο επανήλθε στο «πράσινο» προσκήνιο.

Πήρε όποιον ήθελε

Και λέω επανήλθε γιατί ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς αυτόν ήθελε. Ασχέτως εάν δεν μπορούσε να τον αποκτήσει λόγω της συμφωνίας του με την Βιλερμπάν. Όμως ήταν ο παίκτης που θα του έκανε την δουλειά. Σε όλα τα επίπεδα. Εκτελεστικά και δημιουργικά. Ήταν ο παίκτης με τις παραστάσεις από την Euroleague, εκείνος με συνεχόμενη και ραγδαία εξέλιξη όσον αφορά τις προσωπικές του εμφανίσεις, εκείνος ο οποίος γνώριζε μεταξύ άλλων την ελληνική πραγματικότητα, εκείνος που προέρχονταν από μια εξαιρετική σεζόν έχοντας πραγματοποιήσει statement season στα παρκέ της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης.

Είχαμε αναφέρει πολλές φορές ότι ο Παναθηναϊκός παρακολουθούσε διακριτικά την περίπτωση του. Είχε ενημερωθεί το front office (και δη οι Δημήτρης Κοντός, Νίκος Παππάς, οι οποίοι βρίσκονται σε καθημερινή επαφή με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς) για όλα συνέβαιναν εντός των τειχών της Βιλερμπάν και απλά… παραμόνευε. Με κινήσεις «κάτω από το ραντάρ» έγινε η σωστή προσέγγιση στην υπόθεση και με συνοπτικές διαδικασίες «έκλεψαν« οι «πράσινοι» τον Φρανσίσκο.

Πριν προχωρήσω στα όσα περιμένει ο Παναθηναϊκός και στα όσα μπορεί να προσφέρει ο Γάλλος πλέι μέικερ, θέλω να σταθώ σε κάτι που έχει τη σημασία του. Θυμάστε τι λέγαμε από τη πρώτη στιγμή που ανέλαβε ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς τον Παναθηναϊκό; Ότι θα έχει τα κλειδιά της ομάδας σπίτι του. Ότι θα είναι το απόλυτο αφεντικό. Ότι θα παίρνει όλες τις αποφάσεις, αγωνιστικές και μη. Ότι θα έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στα πάντα. Και σχεδόν ενάμιση μήνα μετά την μεγάλη του επιστροφή, θεωρώ ότι αποδεικνύεται και μάλιστα περίτρανα.

Όλες οι κινήσεις του Παναθηναϊκού στην offseason είναι δικές του και μόνο δικές του αποφάσεις. Στελέχωσε την ομάδα σύμφωνα με τα δικά του θέλω και στο ήδη άκρως ποιοτικό ρόστερ έκανε τις απαραίτητες προσθαφαιρέσεις βάσει, ξαναλέω, της δικής του φιλοσοφίας. Αν εξαιρέσουμε τον Λάιλς ο οποίος ναι μεν ήταν στόχος του αλλά προτίμησε να επιστρέψει στο ΝΒΑ από το να συνεχίσει και τη νέα σεζόν στην Euroleague, όλοι οι υπόλοιποι στόχοι, πήραν σάρκα και οστά.

Και να σας πω και κάτι ανοίγοντας μια παρένθεση; Ίσως στο τέλος της ημέρας βγει και σε καλό, γιατί ως μια πρώτη ματιά ο Γιαμπουσέλε ταιριάζει (θεωρητικά πάντα) καλύτερα στο «τριφύλλι». Απλά όταν έψαχνε ψηλό έχοντας βγει στην επιφάνει το όνομα του Τρέι Λάιλς, ο Παναθηναϊκός ο Γιαμπουσέλε δεν ήταν διαθέσιμος για την Euroleague. Γιατί πιστεύω ότι στον Γάλλο θα πήγαινε ο Ζοτς από την πρώτη στιγμή. Κλείνω την παρένθεση.

Έπρεπε να μπει και το χέρι βαθιά στην τσέπη

Φυσικά δεν αρκεί μόνο η επιθυμία του προπονητή και δη του Ομπράντοβιτς γιατί μιλάμε για αστρονομικά νούμερα και τρελά χρήματα που έπρεπε να δαπανηθούν για συμβόλαια και buy out. Διαβάσατε στο θέμα του Gazzetta για το budget το οποίο ξεπερνά κάθε προηγούμενο για τον Παναθηναϊκό και συνολικά για το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Σίγουρα ο σύλλογος είναι από τους πιο κερδοφόρους στην Euroleague λόγω των χορηγικών συμφωνιών και του «Telekom Center Athens» απ’ όπου έχει αρκετά έσοδα. Όμως πιστεύει κανείς ότι θα μπορούσαν να καλύψουν προϋπολογισμό που ξεπερνάει τα 60 εκατομμύρια ευρώ; Σοβαροί να είμαστε.

Χρειάζεται να μπει βαθιά στην τσέπη και το χέρι του ιδιοκτήτη. Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος το έκανε. Και συνεχίζει να το κάνει πραγματοποιώντας όλες τις επιθυμίες του Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Ανεξάρτητου κόστους. Τα οικονομικά δεδομένα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ έχουν αλλάξει. Η αγορά είναι διαφορετική. Δεν είναι όπως πριν από 20-30 χρόνια. Καμία σχέση. Και για να μπορέσει μια ομάδα να φτάσει σε τέτοια νούμερα, χρειάζεται και η τρέλα της διοίκησης. Όπως την είχαν οι αείμνηστοι Παύλος και Θανάσης Γιαννακόπουλος οι οποίοι δεν λογάριαζαν χρήματα και συμβόλαια με τα δεδομένα της τότε εποχής, έτσι την έχει και ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος ο οποίος είχε δώσει όλες τις απαραίτητες εγγυήσεις στον Ζέλικο Ομπράντοβιτς για να εστιάσει σε όποιον παίκτη ήθελε και του έκανε.

Από εκεί και πέρα, όλα τα υπόλοιπα θα φανούν μέσα στις τέσσερις γραμμές. Άλλωστε το παρκέ (και το Glass Floor φυσικά) θα αποτελέσει και τον καθρέπτη της ομάδας. Και ο Σιλβέν Φρανσίσκο ήρθε για να συμπληρώσει το καρέ των γαλλικών «Rafale» που θέλουν να «απογειώσουν» τον Παναθηναϊκό μαζί με τους Μπόνγκα, Μπάντιο και το ήδη «γεμάτο» και πλούσιο ρόστερ της ομάδας.

Ο Ζοτς ήθελε να δώσει σκληράδα στο «τριφύλλι» και γι’ αυτόν τον λόγο εισηγήθηκε τις προσθήκες του Γερμανού φόργουορντ και του Σενεγαλέζο γκαρντ, ενώ ο Γιαμπουσέλε μπορεί να υστερεί σε ύψος ως… σέντερ, αλλά τη σεζόν που ολοκληρώθηκε στο ΝΒΑ ανταποκρίθηκε περίφημα στο «πέντε». Σάμπως μπορεί εύκολα να τον σπρώξει κάποιος; Και στον Παναθηναϊκό θα «υπηρετεί» και τις δύο θέσεις της front line λύνοντας τα χέρια του Ζέλικο Ομπράντοβιτς.

Αυτά θα προσφέρει ο Φρανσίσκο στον Παναθηναϊκό

Πάμε τώρα στον Σιλβέν Φρανσίσκο. Μιλάμε για έναν παίκτη ο οποίος επιλέχθηκε στην καλύτερη πεντάδα της Euroleague έχοντας πραγματοποιήσει MVP candidate season και οδηγώντας την Ζάλγκιρις στα playoffs. Αν μη τι άλλο ήταν από τα πιο hot ονόματα της αγοράς αλλά όπως είναι γνωστό είχε «καπαρωθεί» από τη Βιλερμπάν. Με τη συνέχεια να είναι γνωστή όπως την αναφέραμε προηγουμένως.

Τι μπορεί να περιμένει λοιπόν ο Ζοτς από τον Γάλλο point guard; Με μια απλή, αλλά τόσο περιεκτική απάντηση, θα πω «πολλά». Είναι, πλέον, ένας ολοκληρωμένος πλέι μέικερ ο οποίος δεν θυμίζει ούτε στο ελάχιστο τον (από τότε εξαιρετικό) παίκτη του Περιστερίου πριν από τέσσερα χρόνια.

Είναι εξαιρετικός στο (αγαπημένο του Ομπράντοβιτς) pick n roll, είτε δημιουργώντας για τον εαυτό του εκτελώντας με mid range, μακρινό σουτ (39% πέρυσι στο τρίποντο) και drive, είτε για τους συμπαίκτες του (σ.σ. προέρχεται από σεζόν με 6.5 ασίστ κατά μέσο όρο). Και αυτό ήταν το νούμερο «1» αγωνιστικό ζητούμενο για τον Ζοτς.

Πρόκειται για ικανότατο σκόρερ (σ.σ. είχε 16.5 πόντους τη σεζόν που ολοκληρώθηκε στην Euroleague), δεν φοβάται να πάρει την μπάλα όταν «καίει» ενώ έχει τη δυνατότητα να βρεθεί στην ίδια πεντάδα και με άλλους παίκτες που θέλουν την μπάλα στα χέρια τους (όπως οι Σλούκας και Ναν). Σίγουρα θα πρέπει να μάθει με χαμηλότερο usage από 30% που είχε στην Ζάλγκιρις και αυτό διότι δεν θα περνούν από τα χέρια του οι ίδιες μπάλες όπως τα τρία τελευταία χρόνια.

Αμυντικά ναι μεν πιέζει πάνω στην μπάλα προσπαθώντας να κλέψει και να ανοίξει το transition αλλά σίγουρα αποτελεί αδυναμία του η ομαδική άμυνα και δη μακριά από την μπάλα, ενώ είναι ο παίκτης που «χτυπάνε» οι αντίπαλοι προπονητές στα «μις ματς». Κάτι που θα πρέπει να δουλέψει ο Ομπράντοβιτς μέσα από την καθημερινότητα των προπονήσεων.

Εν κατακλείδι μιλάμε για μια κίνηση του Παναθηναϊκού που κάνει αίσθηση και με την οποία έριξε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τους τίτλους τέλους στην μεταγραφική (και τόσο πλούσια και ποιοτική) offseason της ομάδας.

Τα υπόλοιπα μέσα στις τέσσερις γραμμές.

Προς το παρόν καλό υπόλοιπο καλοκαιριού σε όλους και καλές βουτιές!