Μηνύματα από τη φετινή Ευρωλίγκα!

• Τι μας διδάσκει ο φετινός μαραθώνιος:

Ο όγκος των παιχνιδιών, η ένταση και ο υψηλός βαθμός ανταγωνιστικότητας δημιούργησαν νέα δεδομένα, στοιχειοθετώντας μια καινούργια κατάσταση για τα front offices των ομάδων. Το παιχνίδι, εντός και εκτός των τεσσάρων γραμμών, αλλάζει. Όπως ακριβώς αλλάζουν οι κοινωνίες, ο ρυθμός της ζωής και οι τάσεις που εμφανίζονται σε όλα τα πεδία εν μέσω αυτής της διαδικασίας αλλαγών.

Τι μας διδάσκει ο φετινός μαραθώνιος:

-Μεγάλα ρόστερ. Το γκρουπ των “13+ένας ή δυο νεαροί” μπαίνει στο συρτάρι γιατί οι απαιτήσεις σε όρους ενέργειας και ανθεκτικότητας αλλά και σε επίπεδο πλουραλισμού σε συνάρτηση με τη διαδραστικότητα του παιχνιδιού, είναι τεράστιες. Οι ομάδες χρειάζονται ποιοτικό βάθος. Η σεζόν είναι μεγάλη και τα παιχνίδια (σε αντίθεση π.χ. με την Αμερική και το ΝΒΑ) παίζονται με φουλ ένταση από την πρώτη ανταγωνιστική. Σε μια ομάδα που έχει στόχους κορυφής, οι παίχτες των θέσεων “11 με 16” στο rοtation πρέπει να είναι υψηλού επιπέδου.

-Conditioning. Η φυσική κατάσταση έχει ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα πλέον. Ο ρυθμός που παίζεται το παιχνίδι είναι αρκετά υψηλός και σε συνδυασμό με το κομμάτι της έντασης και των πολλών επαφών, απαιτεί άψογη σωματική προετοιμασία. Το physicality στην Ευρωλίγκα (και λόγω πλαισίου κανονισμών, μιας και πρόκειται για μια λίγκα η οποία ευτυχώς ακόμα δεν έχει πάρει όλα τα όπλα από τις άμυνες) είναι κάτι που δύσκολα συναντάς σε άλλη λίγκα παγκοσμιώς. Αποκτάει λοιπόν, με τα νέα δεδομένα, μεγαλύτερη σημασία από το “τι μπορείς να κάνεις μέσα στο παρκέ”, το “πόσο συχνά μπορείς να βρίσκεσαι μέσα σε αυτό”. Η ανθεκτικότητα ιεραρχείται πλέον αρκετά ψηλά.

-Management skills. Έχοντας στα χέρια τους μεγαλύτερα ρόστερ, οι προπονητές οφείλουν να βρουν τρόπο να περάσουν τον “σκόπελο” της διαχείρισης κρατώντας τους πάντες ευχαριστημένους (στα όρια του δυνατού φυσικά). Ο όγκος των παιχνιδιών λειτουργεί βοηθητικά εδώ όμως η εξέλιξη στο οικονομικό κομμάτι (αθλητές στην άκρη του πάγκου ή συμπληρωματικοί που παίζουν ελάχιστα, αμοίβονται με μεγάλα συμβόλαια που αυτομάτως δημιουργούν απαιτήσεις πέραν της συνειδητότητας αναφορικά με τον προγραμματισμού του ρόλου).

-Τα συνεχή ταξίδια παράγουν περισσότερες ώρες πραγματικής “μάχης” στο αγωνιστικό πεδίο όμως μειώνουν τις εργατοώρες σε επίπεδο προπόνησης. Οι κόουτς έχουν λιγότερο χρόνο για να βάλουν νέα πράγματα και να εγκαταστήσουν δομές στο παιχνίδι των ομάδων τους. Χρησιμοποιούν πλέον τη “βιωματική εμπειρία” μέσα από τις πραγματικές αγωνιστικές συνθήκες για να πλάσουν ή να εξελίξουν το γκρουπ τακτικά. Στη λίγκα των “tacticians” & των προπονητών, η νέα πραγματικότητα αναφορικά με τον διαθέσιμο χρόνο προπόνησης λειτουργεί ανασταλτικά. Οι ομάδες πρέπει να μάθουν να παίζουν πιο απλά και γρήγορα και τα επιτελεία να φιλτράρουν σε βάθος τον όγκο πληροφοριών, ώστε να δίνουν στους αθλητές αυτές ακριβώς που χρειάζονται και μπορούν να συγκρατήσουν.

-Με βάση το παραπάνω, οι ατομικές δεξιότητες παίζουν ακόμα μεγαλύτερο ρόλο στο παιχνίδι καθότι είναι προφανής η συμβατότητα με το καινούργιο πλαίσιο παιχνιδιού (“πιο απλά, πιο γρήγορα). Η Ευρωλίγκα παραμένει ίσως η πιο advanced τακτικά επαγγελματική λίγκα όμως η σημασία του ατομικού ταλέντου γίνεται ακόμα πιο μεγάλη.

-Τwo-way χαρακτήρας, το “τάλισμαν” της επιτυχίας. Το έχουμε σημειώσει πολλάκις τα τελευταία χρόνια. Πλέον δεν αρκεί μια π.χ. ελίτ άμυνα για να φτάσεις στην κορυφή. Ένα γκρουπ που φιλοδοξεί να διεκδικήσει τον θρόνο, οφείλει να μπορεί να πιάσει υψηλά standards σε άμυνα και επίθεση, καθώς αυτή ακριβώς η συνθήκη δημιουργεί τη βάση ώστε να μπορεί να επιβιώσει σε μάχες διαφορετικής φύσεως, διαβάζοντας σωστά τον διαδραστικό χαρακτήρα αυτής της αγωνιστικής πλατφόρμας. Ολυμπιακός, Ρεάλ φέτος & Φενέρ, Μονακό πέρυσι, δείχνουν τον δρόμο.

Σημειώνοντας όλα αυτά λοιπόν, έχει μεγάλο ενδιαφέρον το πως θα αναγνώσει το κάθε front office αυτήν ακριβώς την είσοδο σε μια νέα εποχή για τη διοργάνωση. Η Offseason που έρχεται, θα είναι αν μη τι άλλο συναρπαστική.

VISA: Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου.