Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός: Ο ένας εμπνέει εμπιστοσύνη και ο άλλος... ανασφάλεια!

• Παναθηναϊκός: Ευτυχώς που έπαιζε με την ASVEL!
• Ολυμπιακός: Γίνεται σταδιακά «άλλη ομάδα» την κατάλληλη στιγμή!

Τι νομίζετε ότι είναι το διάστημα των 2,5 μηνών και οι 13 εναπομείνασες αγωνιστικές που απομένουν για την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου; Όπως πέρασαν σαν... νεράκι τα 2/3 του πρωτόγνωρου – στα χρονικά της διοργάνωσης – φετινού «μαραθωνίου» στην regular season, έτσι γρήγορα θα περάσει και το υπόλοιπο της διαδρομής!

Οπότε, από ‘δω και στο εξής, ου μην και νωρίτερα, τα όποια λάθη απαγορεύονται πολύ απλά γιατί ο ανταγωνισμός για τις έξι θέσεις που οδηγούν απευθείας στην post season και τις τέσσερις που «πριμοδοτούν» με πλεονέκτημα έδρας, είναι τόσο μεγάλος, που δύο σερί νίκες και αντίστοιχα δύο διαδοχικές ήττες, μπορούν να φέρουν τα πάνω κάτω και από την 4άδα να βρεθεί μία ομάδα εκτός εξάδας και αντίστροφα.

Και από ‘κει που έκανε τα πλάνα της με τρόπον τινά ευνοϊκές προϋποθέσεις για την πρόκριση στο Final 4, να βρεθεί ξαφνικά να δίνει νοκ άουτ αγώνες play-in, ώστε να κλειδώσει την συμμετοχή της στα προημιτελικά! Και από ‘και και πέρα, να χρειάζεται «σπάσιμο» έδρας για να πλησιάσει στο ετήσιο κορυφαίο ραντεβού της Αθήνας (22-24 Μαϊου)...

Με αυτά και με εκείνα, λοιπόν, η ολοκλήρωση της 25ης στροφής, κάλυψε το 65,78% της εφετινού προγράμματος και βρήκε τους δύο κολοσσούς του ελληνικού μπάσκετ με... ανάμεικτα συναισθήματα. Κατ’ αρχάς το βασικό είναι ότι και οι δύο νίκησαν, έκαναν ένα βήμα προς τα εμπρός και απέχουν μία και δύο νίκες αντίστοιχα από την κορυφή, έχοντας το προνόμιο να κρατούν την τύχη τους στα χέρια τους.

Αν υπάρχουν δύο κομμάτια, που αυτή την στιγμή διαχωρίζουν τις δύο ομάδες, αυτά είναι ο αγωνιστικός ρυθμός και η σταδιακή αφομοίωση των ρόλων που χαρακτηρίζει ξεχωριστά «πράσινους» και «ερυθρόλευκους», παράγοντες που ουσιαστικά καθορίζουν την διαφορά στην αγωνιστική εικόνα που παρουσιάζουν την δεδομένη χρονική στιγμή.

Ας εξετάσουμε, όμως, ξεχωριστά τις δύο ομάδες, αρχίζοντας από τα πιο «φρέσκα κουλούρια» του Παναθηναϊκού, έτσι όπως τον είδαμε στο μας της Λιόν με την ουραγό Βιλερμπάν.

Παναθηναϊκός: Ευτυχώς που έπαιζε με την ASVEL!

Κατ’ αρχάς να ξεκαθαρίσουμε κάτι πολύ σημαντικό στην «οικονομία» της συζήτησης... Η αναμέτρηση στην Γαλλία ήταν από τις πλέον «πονηρές» που θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν στην φάση που βρίσκονται οι «πράσινοι»! Από την άποψη ότι πριν το τζάμπολ το φαβορί «κουβαλάει» ένα υπέρβαρο «πρέπει» επειδή παίζει με την ουραγό της βαθμολογίας και αποδυναμωμένη ομάδα του Πιερ Πουπέ (κακά τα ψέματα, αν έπαιζε ο Ντε Κολό θα βλέπαμε άλλη Βιλερμπάν)...

Γιατι αν κερδίσει εύκολα, κανείς δεν θα του δώσει συγχαρητήρια ή θα ασχοληθεί με τα κέρδη της βραδιάς («έλα βρε αδερφέ, με τους τελειωμένους παίζαμε»), ενώ αν νικήσει δύσκολα – όπως και συνέβη χθες – η κριτική θα πάει σύννεφο!

Σκεφτείτε, λοιπόν, τι θα γινόταν αν ο Παναθηναϊκός έχανε και τώρα βρισκόταν ισόβαθμος με την Ζάλγκιρις στην 10η θέση της βαθμολογίας... Δύο βαθμούς πίσω από τον δεύτερο Ολυμπιακό, που έχει και έναν αγώνα λιγότερο!

Επομένως, ανεξαρτήτως του πως παρουσιάστηκε μέσα στις τέσσερις γραμμές, το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι ότι η ομάδα επέστρεψε στην βάση της, έχοντας στις αποσκευές της τη νίκη (79-78), που της επέτρεψε να ανέβει ένα σκαλί στην κατάταξη.

Ώστε να «χτίσει» πάνω σε αυτή και περιμένοντας την επιστροφή του Ναν, να αφήσει πίσω της την πολύ μέτρια έως προβληματική (για την ποιότητα του ρόστερ και τις προσδοκίες που υπάρχουν) αγωνιστική εικόνα που έχει μέσα στο 2026! Σκεφτείτε ότι για πρώτη φορά, μετά τον Οκτώβριο του 2023 (ρεκόρ 2-3), ο «επτάστερος» συμπλήρωσε έναν ημερολογιακό μήνα με αρνητικό απολογισμό (τον Ιανουάριο είχε 3 νίκες και 4 ήττες)!

Ο χρόνος υπάρχει, το υλικό είναι εξαιρετικό και όλα δείχνουν ότι θα προστεθεί και ένας ακόμη παίκτης από το πάνω ράφι. Οπότε αυτό που απομένει να βρεθούν στην ίδια σελίδα ξανα οι παίκτες με τον προπονητή, ώστε το «τριφύλλι» να κάνει τις νίκες που χρειάζεται και να κλείσει την regular season όσο πιο ψηλά γίνεται.

Γιατί πέραν της απουσίας του κορυφαίου σκόρερ και πολυτιμότερου παίκτη του (στα τέσσερα παιχνίδια χωρίς τον περσινό MVP, οι «πράσινοι» μετά βίας ξεπερνούν τους 80 πόντους), είναι πλέον πασιφανές ότι η γλώσσα του σώματος των παικτών απέχει πλέον αρκετά από εκείνη του Εργκίν Αταμάν.

Και πραγματικά αν δεν υπήρχε ο συγκινητικός, χθες, Κώστας Σλούκας (26π.. 3ρ., 9ασ. & 4λ. με 10/10 βολ., 2/4 διπ. & 4/5 τριπ. σε 28’), δεν θα έφτανε ούτε ο Γκραντ (15π., 5ρ. & 3ασ. με 3/7 τριπ. σε 36’), ούτε ο Χολμς (11π., 9ρ., 3κλ. & 3κοψ. με 5/7 σουτ σε 32’), οι οποίοι έκαναν την δουλειά τους και με το παραπάνω, παίρνοντας άριστα στο αμυντικό κομμάτι.

Σε γενικές γραμμές, αν υπάρχει ένας τομέας στον οποίο ο Παναθηναϊκός παρουσιάζει μία αξιοσημείωτη πρόοδο μετά τις δύο απανωτές εντός έδρας ήττες από τον Ολυμπιακό και τον Αρμάνι, αυτός είναι η ανασταλτική λειτουργία και η διάθεση που βγάζουν οι παίκτες στο να είναι συμπαγείς πίσω, σε έναν βαθμό έχει γλιτώσει τα χειρότερα που θα μπορούσαν να προκύψουν φερ’ ειπείν κόντρα στην Βίρτους και την Μπασκόνια στο “Telecom Center Athens”!

Γιατί το να χρειάζεται ο αρχηγός της ομάδας, στα 36 του, να κάνει μία ακόμη υπέρβαση, καταγράφοντας τέσσερα ατομικά ρεκόρ για φέτος (σε πόντους, εύστοχες βολές, εύστοχα τρίποντα και χρόνο συμμετοχής), ώστε να νικήσει ο Παναθηναϊκός αυτή την Βιλερμπάν (χειρότερη επίθεση, τελευταία σε αξιολόγηση και πιο άστοχη εντός πεδιάς στην διοργάνωση), δεν είναι καθόλου κολακευτικό. Ειδικότερα τα 4 παιδαριώδη λάθη στα τελευταία 103 δευτερόλεπτα που πήγαν την διαφορά από το +9 στο +1!

Μιλάμε για μία ομάδα που τελείωσε το πρώτο μέρος με 22,2% στα δίποντα (4/18) και η οποία μέσα σε διάστημα εννιά λεπτών (από το 14-3 στο 4’ μέχρι το 17-19 στο 13’) είχε 1/14 σουτ και 3 λάθη! Έτσι όπως ήταν χθες η ομάδα του Τόνι Πάρκερ, ο Άρης που αγωνίζεται στο Eurocup και του οποίου την έδρα επισκέπτονται αύριο (01/02, 16.00) οι «πράσινοι», ίσως να κέρδιζε πιο εύκολα απ’ ότι το «τριφύλλι».

Υγ.1: Σίγουρα ο τρόπος του Άταμαν με τον Σορτς (τον βάζει κάτι δίλεπτα και τρίλεπτα και μετά από έναν-δύο άστοχα σουτ ή μία κακή άμυνα, τον βγάζει, δεν βοηθάει καθόλου τον Αμερικανό να βρει ρυθμό και να βοηθήσει την ομάδα και τον εαυτό του.

Υγ.2: Με μ.ο. 5,1 πόντους, 12/32 δίποντα και 0/9 τρίποντα στο 2026, όμως (29,2% εντός πεδιάς σε 16,1’), δεν πρέπει και ο ίδιος ο Τι Τζέι να κάνει την αυτοκριτική του για να δει τι φταίει;

Ολυμπιακός: Γίνεται σταδιακά «άλλη ομάδα» την κατάλληλη στιγμή!

Στο κατάμεστο ΣΕΦ, οι Πειραιώτες είχαν μπροστά τους την δεύτερη μεγαλύτερη πρόκληση στο νέο έτος και κατάφεραν να κλείσουν τον Ιανουάριο έχοντας το καλύτερο ρεκόρ σε σύγκριση με τους προηγούμενους τρεις αγωνιστικούς μήνες!

Από το 4-3 του Οκτωβρίου, το 3-2 του Νοεμβρίου και το 2-2 του Δεκεμβρίου (με μέσο παθητικό 93,7 πόντων), ο Ολυμπιακός κατάφερε να γυρίσει εντελώς τον διακόπτη στην άμυνα, να συνδυάσει την σταθερά βελτιούμενη ανασταλτική λειτουργία με ολοένα και μεγαλύτερη αφομοίωση των ρόλων και σταδιακά να παρουσιάσει μία αγωνιστική εικόνα που εκπέμπει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη! Κάτι που πλέον αποτυπώνεται και στα αποτελέσματα.

Ο απολογισμός των έξι νικών και της μόλις μιας ήττας (στο τέλος, από την πρωτοπόρο Φενερμπαχτσέ στην Τουρκία) στον πρώτο μήνα του νέου έτους, δείχνει πολλά πράγματα για την μπασκετική ωρίμανση της ομάδας.

Κατ’ αρχάς, οι «ερυθρόλευκοι» των οκτώ νικών στα εννέα τελευταία ματς, μέσα σε διάστημα ενός μηνός στον οποίο ενσωμάτωσαν τρεις νέους παίκτες στο ρόστερ τους (Μόρις, Τζόουνς και Τζόσεφ) και καλοδέχτηκαν πίσω στην αγωνιστική δράση δυο παιδια (Γουορντ και ΜακΚίσικ) με μεγάλη ενεργειακή συμβολή και στο αμυντικό κομμάτι, είναι μία τελείως διαφορετική ομάδα στο νευραλγικό κομμάτι της αμυντικής προσέγγισης.

Σύμφωνοι, ακόμη δεν έχει επιτευχθεί η επιθυμητή διάρκεια στα μετόπισθεν, αλλά θυμηθείτε λίγο πόσους πόντους δέχονταν οι πρωταθλητές για ένα διόλου ευκαταφρόνητο διάστημα 1,5 μήνα (από το τελευταίο ματς που δεν δέχτηκαν πάνω από 80 πόντους στο 2025 με την Ζάλγκιρις, μέχρι το τέλος του έτους) και θα αντιληφθείτε πόσο μεγάλη πρόοδος έχει συντελεστεί.

Από το μέσο παθητικό των 91,4 πόντων στους αγώνες που έδωσε στο παραπάνω διάστημα (ρεκόρ 3-4), ο Ολυμπιακός έχει κατεβάσει τον μέσο όρων πόντων που δέχεται μετά την Πρωτοχρονιά στους 78,8 (!) και μαθηματικά πλέον, έχει την δεύτερη καλύτερη άμυνα του Ιανουαρίου (πρώτη είναι η Μπάγερν με μ.ο. 78,4π.)!

Πέραν της άμυνας, αν υπήρχε κάτι στο οποίο επίσης δεν «κολάκευε» τους «ερυθρόλευκοι» στους πρώτους τρεις μήνες της σεζόν (πάντα σε σχέση και με τις προηγούμενες τέσσερις σεζόν), αυτό είχε να κάνει με την υστέρηση που είχε σε αποτελέσματα και πιθανές ισοβαθμίες με τις περισσότερες ομάδες από το πάνω ράφι.

Αν εξαιρέσουμε το πολύ σημαντικό (για πολλούς λόγους) «διπλό» στο “T-Center” που ήρθε την τελευταία αγωνιστική του 1ου γύρου, αλλά και τη νίκη επί της Χάποελ στο Φάληρο (με το ισχνό +4), η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα έχει χάσει και μάλιστα με διόλου ευκαταφρόνητες διαφορές από τους υπόλοιπους μεγάλους αντιπάλους (-8 απο την Φενέρ, -7 εντός από την Βαλένθια, -12 από την Ρεάλ, -13 από την Μπάρτσα και -5 εντός από την Μονακό) στην μάχη για την είσοδο στα playoffs και την απόκτηση πλεονεκτήματος έδρας.

Με δεδομένο, λοιπόν, ότι όλοι περιμέναμε την εικόνα του κόντρα στην Μπαρτσελόνα, που ήταν το ματς με τον μεγαλύτερη συντελεστή δυσκολίας στην σειρά των πέντε αγώνων που ακολουθούσαν την ήττα στην Πόλη από την πρωταθλήτρια Ευρώπης, μπορούμε πλέον να πούμε με βεβαιότητα ότι:

• Ο Ολυμπιακός βρίσκεται στο καλύτερο «φεγγάρι» της σεζόν και ίσως στην πιο κατάλληλη στιγμή (από πλευράς timing για το ξεκίνημα του φορμαρίσματος μίας ομάδας που θέλει να φτάσει στο peak της τον Μάϊο), δείχνει να «κλικάρει» το ίδιο αποτελεσματικά σε άμυνα και επίθεση. Κι όλα αυτά έχοντας προσθέσει πολύ πρόσφατα δύο παίκτες κι ενώ περιμένει την επιστροφή του Μόρις και του Παπανικολάου, που είναι άκρως απαραίτητοι.
• Κόντα σε μία από τις πιο βελτιωμένες ομάδες της Euroleague στην άμυνα (επί Πασκουάλ, οι Καταλανοί έχουν ρεκόρ 9-5 και δέχονταν 77,7 πόντους), οι Πειραιώτες έκαναν τα δύο καλύτερα δεκάλεπτα της σεζόν και χάρη σε αυτά και μόνο, «έπνιξαν» τους «μπλαουγκράνα». Στην πρώτη περίοδο που οι φιλοξενούμενοι είχαν 4/13 σουτ και υπέπεσαν σε 6 λάθη, η διαφορά έφτασε στο μέγιστο +17, ενώ στην τελευταία και ειδικότερα μετά το 61-66 στο 30’27”, οι γηπεδούχοι έτρεξαν ένα επιμέρους 26-9, υποχρεώνοντας την Μπάρτσα σε 3/11 σουτ με 8 λάθη στα τελευταία 9,5 λεπτά. Και από ‘κει που το ματς φαινόταν να τους φεύγει από τα χέρια, τελικά έχασαν με σουτ στην εκπνοή την υπερκάλυψη του -13 της Βαρκελώνης!
• Χωρίς ακόμη να έχουν εντυπωσιάσει όσο τα προηγούμενα χρόνια και να έχουν φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο απόδοσης, οι πρωταθλητές απέχουν μόλις μία νίκη από την κορυφή, στην οποία θα στρογγυλοκάθονταν αν έπαιζαν άμεσα και κέρδιζαν με +9 το εξ’ αναβολής εντός έδρας παιχνίδι με την πρωτοπόρο Φενέρμπαχτσε (θα διεξαχθεί στις 17/03). Ωστόσο, με το μπάσκετ που παίζουν το τελευταίο διάστημα και το βατό πρόγραμμα που έχουν μέχρι τον επαναληπτικό του ΣΕΦ με τον Παναθηναϊκό (06/03), δεν αποκλείεται να την έχουν προσεγγίσει πριν υποδεχτούν τον Σάρας και την παρέα του (μέχρι τότε οι Τούρκοι έχουν να δώσουν τέσσερα από τα έξι ματς που θα παίξουν σε Βαρκελώνη, Παρίσι, ΟΑΚΑ και Βελιγράδι κόντρα στον Ερυθρό Αστέρα και να υποδεχθούν την Μονακό).

Κλείνοντας, θα ήταν παράλειψη να μην υποκλιθώ στην συμπεριφορά του Φουρνιέ, που αναγνωρίζοντας ότι ο Ντόρσεϊ βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση, είναι εξαιρετικός συμπαίκτης και δεν βγάζει εγωισμούς (αν και θα μπορούσε κάλλιστα) και δίνει μεγάλο βάρος και σε άλλους τομείς (όπως η ενέργεια στην άμυνα και η δημιουργία) στους οποίους αποδεικνύεται ότι μπορεί να είναι χρήσιμος!

Επίσης, πολλά εύσημα αξίζουν στην διοίκηση που έδωσε μεγάλη μάχη για την απόκτηση του Ταϊρίκ Τζόουνς, που ταιριάζει γάντι στο παιχνίδι του Ολυμπιακού, συμπληρώνει άριστα τον Μιλουτίνοφ και σε κάθε παιχνίδι αποδεικνύει ολοένα και περισσότερα ότι μπορεί να αποτελέσει την προσθήκη-κλειδί για την σκληράδα που έλειπε από την frontline της ομάδας.

Υγ.1: Για τον Βεζένκοβ δεν υπάρχουν πολλά λόγια! Με 23,6 πόντους, 6,7 ριμπάουντ, 29/30 βολές, 69,1% στα δίποντα & 54,0% στα τρίποντα μόνο τον Ιανουάριο, πως γίνεται να μην βγει MVP του μήνα;

Υγ.2: Αν και ελαφρώς υπέρβαρος, σε βάθος χρόνου, ο Τζόσεφ θα δώσει πράγματα. Σκεφτείτε ότι είχε να παίξει 9 μήνες σε επίσημο παιχνίδι και χάρη στις παραστάσεις του και την ενέργεια που έβγαλε, ο Μπαρτζώκας τον άφησε στο παρκέ στο μεγαλύτερο μέρος της 4ης περιόδου, οπότε και έγινε η ολική επαναφορά.

VISA
Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου.