Παναθηναϊκός: Δεν ξέρει ο προφεσόρ, δεν ξέρει...

• Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη, παύει να είναι σύμπτωση
• Άνοιξε τα μάτια των ομάδων ο Παναθηναϊκός με τον Φαρίντ
• Δεν ξέρει ο προφεσόρ, ε;
• Μαθήματα μπάσκετ

Μην πάτε πολύ πίσω. Μόνο εννέα ήμερες και δη την περασμένη εβδομάδα. Λίγο μετά το τέλος του αγώνα στο Βελιγράδι όπου ο Παναθηναϊκός είχε γνωρίσει βαριά ήττα από τον Ερυθρό Αστέρα παίζοντας άθλιο μπάσκετ. Όπως άθλιο ήταν και το μπάσκετ του στην Μπολόνια. Και εκεί ήττα. Με κάτω τα χέρια.

Αν μη τι άλλο η εικόνα ήταν εκείνη που είχε προβληματίσει και όχι οι ήττες. Η μεγάλη εικόνα δηλαδή. Αν θυμάστε είχε βγει ο Κώστας Σλούκας και είχε πει: «Ντρέπομαι ως αρχηγός για αυτήν την εικόνα και υπόσχομαι ότι θα τη βελτιώσουμε». Αρχηγού παρόντος, πάσα αρχή παυσάτω! Απόδειξη;

Πέμπτη βράδυ 13ης Νοεμβρίου: Η κατήφεια, ο προβληματισμός, τα καμπανάκια, η δυσαρέσκεια, έμοιαζαν ως ένας (όχι τόσο, αλλά) μακρινός εφιάλτης. Ο Παναθηναϊκός είχε γυρίσει τον διακόπτη και είχε παρουσιάσει ένα τελείως διαφορετικό πρόσωπο στα δύο επόμενα εκτός έδρας παιχνίδια που ακολούθησαν σε Παρίσι και Ρεάλ. Αν υπάρχει εξήγηση; Φυσικά και υπάρχει.

Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη, παύει να είναι σύμπτωση

Πρώτα απ’ όλα οι ίδιοι οι παίκτες κάθισαν κάτω και είπαν με μια φωνή «ως εδώ και μη παρέκει». Κατάλαβαν τα λάθη τους. Όλοι. Και ο προπονητής. Και από τη στιγμή που προστέθηκε στο ρόστερ και ένας κανονικός σέντερ, το νερό άρχισε να μπαίνει στο αυλάκι. Από εκεί και πέρα τι χρειαζόταν; Αφενός ο Κένεθ Φαρίντ να ανταποκρινόταν στα… βασικά της θέσης και αφετέρου μια νίκη.

Μια νίκη ψυχολογίας. Όπερ και εγένετο μέσα σε 48 ώρες και πιο συγκεκριμένα από την στιγμή της άφιξης του Αμερικάνου σέντερ στην Αθήνα έως και το τέλος του αγώνα με την Παρί στο Παρίσι. Μ’ έναν σμπάρο, δυο τρυγόνια για τον Παναθηναϊκό καθώς «τίκαρε» και τα δύο κενά κουτάκια. ΚΑΙ ήρθε η νίκη αλλά ΚΑΙ η ανέλπιστα τρομερή εμφάνιση του Φαρίντ μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Να δεχθώ ότι δεν τον περίμεναν οι αντίπαλοι και γι’ αυτόν τον λόγo έπιασε αυτήν την απόδοση ο Φαρίντ; Να το δεχθώ. Να δεχθώ ότι ο Παναθηναϊκός βρήκε έστω έναν παίκτη ο οποίος να γνωρίζει τη θέση και να μην θυμίζει η άμυνα ξέφραγο αμπέλι στη ρακέτα ενώ να υπήρχε και ένας σέντερ τον οποίο να ένιωθαν καλά οι ψηλοί της Παρί; Να το δεχθώ. Να δεχθώ την αμφιβολία που υπήρχε όσον αφορά τις «εξετάσεις» που θα περνούσε απέναντι σε κανονικότατους σέντερ όπως οι Ταβάρες και Λεν στη Ρεάλ; Να την δεχθώ και αυτήν.

Όμως σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση. Και η back to back ματσάρα του Φαρίντ στη Μαδρίτη ήρθε να αποδείξει του λόγου το αληθές. Δεν ξέρω αν οι «πράσινοι» χτύπησαν φλέβα χρυσού δίνοντας τεράστιο κίνητρο σ’ έναν παίκτη εγνωσμένης, αν μη τι άλλο, αξίας τον οποίο είχε… ξεβράσει το υψηλό επίπεδο και βολόδερνε σε Πουέρτο Ρίκο, Μεξικό, Ταϊβάν και γενικά σε μη προηγμένα πρωταθλήματα. Κανείς δεν μπορεί να το ξέρει ακόμα.

Άνοιξε τα μάτια των ομάδων ο Παναθηναϊκός με τον Φαρίντ

Παρόλα αυτά για ένα πράγμα είμαι, πλέον, 100% σίγουρος και πέσατε να με φάτε όταν το έγραψα (παραθέτοντας και συγκεκριμένα επιχειρήματα) λίγο μετά την επίσημη ανακοίνωση για την απόκτηση του. Ο Φαρίντ αγαπάει το μπάσκετ. Το λατρεύει. Παίζει σαν να μην υπάρχει αύριο. Παίζει σαν να βρίσκεται στο prime του στους Ντένβερ Νάγκετς. Παίζει σαν πραγματικός Manimal και πραγματικά απορώ για ποιον λόγο δεν είχε απασχολήσει και άλλες ομάδες από τη στιγμή που είναι τόσο στενή η αγορά και πολύ περισσότερο στους ψηλούς. Φοβούντουσαν; Δεν ήθελαν να πάρουν τέτοιο ρίσκο; Φαντάζομαι ότι ο Παναθηναϊκός… άνοιξε πολλά μάτια με τον Φαρίντ και μην αποκλείετε και άλλες παρόμοιες κινήσεις από ομάδες της Euroleague. Ειδικά από τη στιγμή που είναι σχεδόν απίθανο να τους βγάλουν από συμβόλαια.

Θα μου πείτε, βέβαια, τόσο εύκολο να βρεθούν ανάλογοι Φαρίντ; Σαφέστατα και όχι και γι’ αυτόν τον λόγο πρέπει να δοθούν (όπως πολύ σωστά τα έδωσε και ο Άταμαν) τα εύσημα στην διοίκηση του Παναθηναϊκού και στο πώς ενήργησε ώστε να πάρει τον Αμερικανό σέντερ, τον οποίο ειρήσθω εν παρόδω, έβγαλε από συμβόλαιο. Όμως από τελείως διαφορετική αγορά. Όλοι είχαν αμφιβολίες στο άκουσμα του ονόματος του ωστόσο υπάρχουν συγκεκριμένοι άνθρωποι που ξέρουν να κάνουν συγκεκριμένες δουλειές. Και όπως αποδεικνύεται η επιλογή του Φαρίντ μόνο… τυχαία δεν ήταν και σε καμία περίπτωση δεν αποτέλεσε κίνηση πανικού.

Το αν έχει ή όχι την ίδια διάρκεια είναι κάτι που θα φανεί στο άμεσο μέλλον. Ξαναλέω. Δεν έχει αποκτηθεί για να είναι πρώτος ή δεύτερος σέντερ, αλλά έχει αποκτηθεί για να είναι τριτοτέταρτος. Ασχέτως εάν με τον τρόπο τον οποίο παίζει θυμίζει τον Ματίας Λεσόρ με αποτέλεσμα να αναρωτιούνται κάποιοι αν ο Γάλλος σέντερ άλλαξε… αριθμό στη φανέλα του. Εγώ βλέπω έναν παίκτη ο οποίος «πεινάει» για ποιοτικό μπάσκετ και μπάσκετ στο υψηλότερο επίπεδο. Έναν παίκτη ο οποίος βάζει και το σώμα του στη φωτιά. Έναν παίκτη, έτοιμο να προσφέρει και την τελευταία σταγόνα του ιδρώτα του. Έγραψα και μετά το ματς με την Παρί. Αλλιώς μπορεί να φανεί ένας ετερόφωτος παίκτης (έστω και αν είναι από το πάνω ράφι) έχοντας δίπλα του γκαρντ πολύ χαμηλού επιπέδου και διαφορετικά όταν έχει δίπλα του τον Σλούκα, τον Σορτς, τον Ναν, τον Γκραντ. Πραγματικά, δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν θα του γίνει ανανέωση έως και το τέλος της σεζόν. Και με τη σωστή διαχείριση θα μπορεί να προσφέρει πολλά και περισσότερα.

Δεν ξέρει ο προφεσόρ, ε;

Α! Μην ξεχάσω. Βλέποντας το ματς στη Μαδρίτη ήχησε στα αυτιά μου η φωνή του Κώστα Σλουκα από τα αποδυτήρια του «Μπερσί» μετά το τέλος του αγώνα με την Παρί: «Δεν ξέρει ο προφεσόρ, ε; Δεν ξέρει…» ακούστηκε να λέει θέλοντας να αποθεώσει τον Εργκίν Άταμαν. Ένας Εργκίν Άταμαν ο οποίος κακώς κάκιστα δέχθηκε αυστηρή κριτική από τους προπονητές των πληκτρολογίων την τελευταία εβδομάδα τη στιγμή που έπαιζε ουσιαστικά χωρίς...κανέναν σέντερ. Να κριθεί. Ναι. Όμως όταν έχει την ομάδα πλήρης (χωρίς να βάζω τον Λεσόρ στην εξίσωση), έχει κάνει προπονήσεις μαζί και έχει δώσει κάποια επίσημα παιχνίδια. Να το συζητήσουμε τότε.

Για δεύτερο σερί ματς Τούρκος τεχνικός παρέδωσε προπονητικό σεμινάριο. Και αν ο άπειρος Ταμπελίνι της Παρί δεν είχε τις παραστάσεις, την προσωπικότητα και το υπόβαθρο προκειμένου να τον κοντράρει, τότε τι να πούμε για τον πολυνίκη Σκαριόλο.Ο Άταμαν του πήρε την προπονητική ταυτότητα σε αυτό το ματς, τον έδεσε κόμπο και τον άφησε να αναρωτιέται τι… κακό τον βρήκε μέσα στη Μαδρίτη. Μάλλον θα διαβάσει αύριο στην… «Marca» τι έγινε (παραφράζοντας και μια χαρακτηριστική ατάκα από τα ματς του Euro 2004).

Ο προπονητής του Παναθηναϊκού έκανε τρομερό κοουτσάρισμα για δεύτερο σερί ματς και είχε ΟΛΕΣ τις απαντήσεις σε οτιδήποτε δοκίμαζε ο Σκαριόλο ή δεν δούλευε σωστά για τους «πράσινους». Και ξέρετε. Το να παραδέχεται κάποιος τα λάθη του, ακόμα και αν δεν τα πει ποτέ δημόσια, λέει πολλά για τον χαρακτήρα του και την προπονητική του ικανότητα. Παράδειγμα: Για δεύτερο σερί ματς πήρε την μπάλα από τα χέρια του Κέντρικ Ναν, ο οποίος δεν αγωνίστηκε περισσότερα από 23 λεπτά ενώ εκτέλεσε όλα και όλα πέντε σουτ σε όλο το ματς.

Αποτέλεσμα; Σε δύο εκτός έδρας και πολύ δύσκολα παιχνίδια οι πράσινοι να έχουν μοιράσει 44 ασίστ και να έχουν υποπέσει σε μόλις 14 λάθη! Το στατιστικό είναι τρομακτικό εάν αναλογιστεί κάποιος ότι μέχρι το διπλό ταξίδι σε Παρίσι και Μαδρίτη ο Παναθηναϊκός μοίραζε 18 ασίστ ανά αγώνα για 12 λάθη. Και πιο χαρακτηριστικό ακόμα; Σλούκας και Σορτς είχαν σε αυτά τα δύο παιχνίδια με Παρί και Ρεάλ 26 ασίστ στο σύνολο έχοντας υποπέσει σε μόλις 4 λάθη! Δεν λέω, μπορεί να υπάρξουν (που σίγουρα θα υπάρξουν) παιχνίδια όπου η μπάλα θα πρέπει να περνάει πρώτα από τα χέρια του Ναν. Όμως, με αυτήν την τακτική, όπου οι «πράσινοι» γύρισαν εξαιρετικά τη μπάλα παραδίδοντας μαθήματα σεμιναριακού μπάσκετ, το αποτέλεσμα ήταν κάτι παραπάνω από απολαυστικό και χάρμα ιδέσθαι. Και πώς ήρθε αυτό το μπάσκετ σεμιναριακού επιπέδου; Με το...σύστημα του Άταμαν. Με το κλειστό rotation χρησιμοποιώντας ουσιαστικά οκτώ παίκτες, τους Γκραντ και Σαμοντούροβ να παίζουν συνολικά κάτι περισσότερο από τρία λεπτά και τους Καλαϊτζάκη, Γκριγκόνις στο DNP.

Μαθήματα μπάσκετ

Ο Κώστας Σλούκας ήταν πραγματικός «floor general» και κρατούσε την μπαγκέτα ως ένας… μπασκετικός μαέστρος. Ήξερε ΠΑΝΤΑ τι έπρεπε να κάνει και πότε να το κάνει. Διάβαζε και την παραμικρή λεπτομέρεια στην άμυνα της Ρεάλ. Παρέδωσε απλόχερα μαθήματα αποτελεσματικού μπάσκετ διδάσκοντας πώς παίζεται η θέση του πλέι μέικερ σ’ ένα ματς με τον υψηλότερο, ίσως, βαθμό δυσκολίας.

Όπως το έκανε και ο Τι Τζέι Σορτς, ο οποίος λειτούργησε στην Μαδρίτη ως DJ έχοντας «χορέψει» στο ταψί τους Μαδριλένους. Ναι, αυτός ήταν ο Σορτς που είχαν στο μυαλό τους οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού όταν τον απέκτησαν. Δεν ξέρω (αν και δεν το πιστεύω να σας πω την πάσα μου αλήθεια) εάν έπιασε τόπο το ανοικτό «κράξιμο» του Άταμαν όπως συνηθίζει να κάνει θέλοντας (και) να δώσει επιπλέον κίνητρο αλλά σίγουρα ο Σορτς έχει νιώσει πολύ πιο άνετα στα δύο τελευταία ματς με αποκορύφωμα αυτό στη Μαδρίτη.

Ήταν ο Σορτς της… Παρί. Και αν και είχε πει ο Άταμαν ότι θα πρέπει ο παίκτης να προσαρμοστεί στο σύστημα του Παναθηναϊκού, εγώ είδα τον Άταμαν να προσαρμόζει το παιχνίδι πάνω του κάθε φορά που βρίσκονταν στο παρκέ. Και μπράβο του που το έκανε. Και ιδού τα αποτελέσματα! Ο καλύτερος φετινός Σορτς. Μέχρι τον… επόμενο! Και φυσικά δεν πρέπει να ξεχάσουμε τον Χουάντσο Ερνανγκόμεθ, ο οποίος μπορεί να ήταν άστοχος με 1/6 τρίποντα αλλά κατέβασε ό,τι ριμπάουντ υπήρχε και δεν υπήρχε με τρομερά hustle plays και έπαιξε τρομερή άμυνα πάνω στον φορμαρισμένο Τρέι Λάιλς, τον οποίο απενεργοποίησε και έβγαλε εντελώς εκτός αγώνα. Τι άλλο να ζητούσε ο Άταμαν από τον Ισπανό;

Είχα πει πριν από τα ταξίδια των «πρασίνων» και τα συνεχόμενα εκτός έδρας ματς σε Μονακό, Βελιγράδι, Παρίσι και Μαδρίτη, ότι θα ήταν μια χαρά εάν έκαναν το 2/4. Το έκαναν, αν και είχα υπολογίσει ως νίκη το ματς με τον Ερυθρό Αστέρα και όχι αυτό με τη Ρεάλ. Τώρα έχει μπροστά του τρία ματς στο Telekom Center Athens απέναντι σε Ντουμπάϊ, Παρτίζαν και Βαλένθια. ΑΥΤΟΣ ο Παναθηναϊκός που είδαμε (κυρίως) στην Μαδρίτη δεν έχει να φοβηθεί τίποτα και κανέναν, ειδικά από τη στιγμή που μετράει αντίστροφα ο χρόνος και για τις επιστροφές. Όπως και για την… περαιτέρω ενίσχυση στη θέση του σέντερ.