Παναθηναϊκός: Η ιταλική παγίδα αλλά και η σημασία του πλήρους ρόστερ

• Η ευκαιρία και ο αστερίσκος του Γιούρτσεβεν
• Οι προσαρμογές του Άταμαν

Απ’ όπου και αν το πιάσει κάποιος, κάθε επίσκεψη του Παναθηναϊκού στη Μπολόνια «ξυπνάει» όμορφες στιγμές. Επτά νίκες σε οκτώ επισκέψεις στην ιταλική πόλη δεν τις λες και λίγες. Από την άλλη θα μου πείτε «παίζει μπάσκετ η παράδοση;» Σαφέστατα και όχι. Όμως δείχνει ότι η ελληνική ομάδα βρίσκει τον τρόπο ή τους τρόπους για να φεύγει χαμογελαστή από την αποκαλούμενη «La Rossa», λόγω των κόκκινων στεγών των κτιρίων στη Μπολόνια.

Αποκορύφωμα φυσικά το 2002, όταν και είχε «ράψει» το τρίτο -τότε- αστέρι στη φανέλα με την επική νίκη κόντρα στην (όπως ονομαζόταν τότε λόγω του χορηγού) Κίντερ Μπολόνια στον μεγάλο τελικό της Euroleague. Ο Παναθηναϊκός, λοιπόν, ταξίδεψε στον ιταλικό βορρά προκειμένου να διατηρήσει αυτήν την παράδοση και να παραμείνει -στην παρούσα φάση- στην κορυφή της κατάταξης μαζί με την Χάποελ Τελ Αβίβ η οποία έχει πραγματοποιήσει εξαιρετική εκκίνηση.

Ματς πραγματική… παγίδα για τον Παναθηναϊκό. Και δεν πρέπει να πέσει μέσα. Mind the gap που λένε και στις στάσεις του μετρό και του τραίνου. Θα χαλάσει ο κόσμος έτσι και χάσει; Όχι. Σε καμία περίπτωση. Όμως είναι από τα ματς που «πρέπει» να πάρει και ενδεχόμενη περίπτωση ήττας ίσως και να μετρήσει αρνητικά στο τελικό ταμείο της χρονιάς και της κατάταξης που θα έχει στην regular season.

Όλα αυτά είναι μακριά. Όμως, το κλισέ των προπονητών και των παικτών οι οποίοι δεν σταματούν να λένε «παιχνίδι με το παιχνίδι» ισχύει στον απόλυτο βαθμό.

Η ευκαιρία και ο αστερίσκος του Γιούρτσεβεν

Πονηρό ματς. Αρκετά. Ειδικά και λόγω των καταστάσεων που έχουν διαμορφωθεί με τις απουσίες και τα προβλήματα του Παναθηναϊκού. Ε, δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου να υπάρχει ένας διαθέσιμος σέντερ και ο δεύτερος να παίζει κατά συνθήκη. Και το οξύμωρο της υπόθεσης είναι ότι ο Ρισόν Χολμς αποκτήθηκε για να μπορεί να καλύπτει όσο το δυνατόν καλύτερα το κενό του Ματίας Λεσόρ. Και να που έφτασε η στιγμή που απουσιάζουν και οι δύο.

Φανταστείτε, λοιπόν, να είχε αποχωρήσει ο Γιούρτσεβεν. Δεν θα ήταν το πρόβλημα μεγαλύτερο; Έστω και για ένα-δύο ματς. Θα έβγαζε ο Μήτογλου 40λεπτο ως σέντερ; Όχι. Θα έπρεπε να γίνουν διάφορες άλλες αλχημείες (όπως ο Χουάντσο στο «πέντε» το οποίο ειρήσθω εν παρόδω δεν αποκλείεται και να δούμε για λίγα λεπτά απόψε) προκειμένου να ανταποκρινόταν ο Παναθηναϊκός στο ματς.

To Gazzetta στην προπόνηση του Παναθηναϊκού στην Μπολόνια

Αποστολή: @gkouvaris #pao #paobc pic.twitter.com/NDMOUMMAlf

— gazzetta.gr (@gazzetta_gr) October 23, 2025

Μπορεί ο Τούρκος σέντερ να μην είναι στο ίδιο επίπεδο με τον Λεσόρ ή τον Χολμς, μπορεί να έχει πολλά σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του, μπορεί στην άμυνα να έχει αδυναμίες, αλλά δεν παύει να είναι σέντερ Euroleague. Και έχω ξαναπεί. Εάν βρει χρόνο και χώρο και νιώσει ότι περικλύεται από εμπιστοσύνη, τότε θα μπορέσει να αποδώσει και σε ικανοποιητικό βαθμό. Όπως συμβαίνει και με κάθε παίκτη ο οποίος θα νιώθει σημαντικός σε μια ομάδα.

Είδαμε τον Γιούρτσεβεν στην Πόλη. Πήρε μπάλες, τελείωσε φάσεις και έδειξε να πατάει πολύ καλύτερα. Για 3ος σέντερ ο Γιούρτσεβεν είναι πολυτέλεια. Ξαναλέω. Για 3ος! Γιατί πολλοί κάνουν το λάθος και τον κρίνουν ως πρώτο και ως δεύτερο. Ο Τούρκος είναι ο 3ος σέντερ. Αντίστοιχα ο Κουζέλογλου ο 4ος ψηλός ή το 4ο τεσσάρι της ομάδας. Δεν μπορεί κάποιος να έχει τις ανάλογες απαιτήσεις. Φυσικά υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος. Ούτε ο Γιούρτσεβεν θα πρέπει να επαναπαύεται στο ρόλο του «3ου» και πιστέψτε με, δεν το κάνει.

Οι προσαρμογές του Άταμαν

Οπότε στο παιχνίδι κόντρα στη Βίρτους θα δούμε ανακάτεμα της τράπουλας από τον Άταμαν. Με δεδομένο ότι ο Μήτογλου θα χρησιμοποιηθεί απόψε μόνο στο «πέντε» μοιράζοντας τη θέση με τον Γιούρτσεβεν, σίγουρα είναι αδύνατον για τον Χουάντσο να βγάλει όλο το παιχνίδι στο «τέσσερα». Πιθανότερο σενάριο να βρεθεί για αρκετά λεπτά ο Όσμαν ως «πάουερ φόργουορντ» (κάτι που μπορεί να ισχύσει και στην περίπτωση του Ρογκαβόπουλου για τα λεπτά που θα βρεθεί στο παρκέ) και να δούμε σχήματα με τρία γκαρντ τα οποία, έτσι και αλλιώς, αρέσουν στον Άταμαν.

Και αυτή είναι και η σημασία του να έχει μια ομάδα που στοχεύει στην κατάκτηση της Euroleague γεμάτο και ποιοτικό ρόστερ. Να μπορεί ο προπονητής να έχει την ευελιξία των αλλαγών και των προσαρμογών από παιχνίδι σε παιχνίδι. Όμως η Βίρτους θέλει προσοχή. Είναι αθλητική και σκληρή ομάδα που πάει πολύ το παιχνίδι στο physical.

Όπερ και σημαίνει ότι θα χρειαστεί και από τον Παναθηναϊκό η ανάλογη σκληράδα προκειμένου να «ματσάρει» την αθλητικότητά της και ταυτόχρονα να υπάρξει σωστό διάβασμα προκειμένου να βρεθούν οι επιθετικές λύσεις. Μην ξεχνάμε ότι στα δύο εντός έδρας παιχνίδι της, η Βίρτους κράτησε Ρεάλ και Μονακό στους 68 και 73 πόντους αντίστοιχα. Αν μη τι άλλο, κάτι λέει αυτό.

😤☘️ Ο Τι Τζέι Σορτς ετοιμάζεται για το ματς με τη Βίρτους Μπολόνια

Αποστολή: @gkouvaris#pao #paobc pic.twitter.com/dWpBnzkpbD

— gazzetta.gr (@gazzetta_gr) October 23, 2025

Και συμφωνώ απόλυτα με αυτό που είπε ο Ιωάννης Παπαπέτρου στην εκπομπή της Πέμπτης «Gazz Floor bu Novibet», ότι γι’ αυτό το ματς ο Καλαϊτζάκης ήταν απαραίτητος. Θα μπορούσε κάλλιστα να βγάλει τον Κάρσεν Έντουαρντς από τον ρυθμό του. Όμως ο τραυματισμός τον κράτησε στην Αθήνα και θα αναλάβουν άλλοι, όπως ο Γκραντ, αυτήν την ευθύνη. Πάντως εάν και εφόσον γίνει αυτό και ο Έντουαρντς δεν είναι τόσο επιδραστικός, θεωρώ ότι θα μπλοκάρει και όλη η Βίρτους μετά.

Στο μεταξύ είναι η τρίτη συνεχόμενη χρονιά που ο Παναθηναϊκός θα αντιμετωπίσει την Βίρτους σε διαφορετικό γήπεδο στην Μπολόνια. Το 2023-24 με το buzzer beater του Κέντρικ Ναν ήταν η «Virtus Segafredo Arena», πέρυσι το θρυλικό «Palamalaguti» όπου οι «πράσινοι» είχαν στεφθεί πρωταθλητές Ευρώπης το 2002 και φέτος η ιστορική «Paladozza», το πάλαι ποτέ «σπίτι» του Εργκίν Άταμαν όταν ήταν προπονητής στην Φορτιτούντο τη σεζόν 2006-07. Άραγε θα… τριτώσει το καλό για την ελληνική ομάδα;