Ολυμπιακός - Ρεάλ: Ο... σπόρος της αμφιβολίας

• Η χρησιμότητα του Φουρνιέ και ο «σκασμένος» Γουίλιαμς Γκος
• Είναι τόσο καλή η Ρεάλ για να απειλήσει τον Ολυμπιακό;

Η αφετηρία της τρίτης πράξης στην κόντρα του Ολυμπιακού με τη Ρεάλ, θα έπρεπε τους «ερυθρολεύκους» καβάλα στο άλογο της αυτοπεποίθησης, του μομέντουμ και τους αντιπάλους τους μια ανάσα πριν από το «τετέλεσται».

Οι Μαδριλένοι και αγωνιστικά και πνευματικά, έμοιαζαν έτοιμοι να παραδοθούν, αλλά ο -δίχως Φουρνιέ- Ολυμπιακός, γέμισε την κόλλα με περισσότερες μουντζούρες παρά καλλιγραφίες στο φινάλε. Και μοιραία παρέτεινε η παραμονή του στην Ισπανία έως την Πέμπτη, με την ελπίδα να βάλει την τελεία στη σειρά και να μη χρειαστούν οι... υπερωρίες του Game 5.

Αν κάποιον πρέπει να κατηγορήσει ο Ολυμπιακός, δεν έχει παρά να κοιτάξει στον καθρέπτη του. Η ευκαιρία απέναντι στη Ρεάλ ήταν ιδανική. Το 36-44 με τη φούρια του Ράιτ θα μπορούσε να αποτελέσει χαριστική βολή, αν οι «ερυθρόλευκοι» κρατούσαν το οχυρό και έβαζαν τον Ματέο σε αμφιβολία, αλλά στο τρίτο δεκάλεπτο οι ανορθογραφίες κράτησαν με τεχνητή αναπνοή τη «βασίλισσα».

🔴💥 Η είσοδος του Ολυμπιακού με σύνθημα από κόσμο για το ευρωπαϊκό!

Αποστολή: Δημήτρης Οικονόμου #OlympiacosΒC pic.twitter.com/OZJ46JLflm

 

— gazzetta.gr (@gazzetta_gr) April 29, 2025

Δέκα τον αριθμό, όλα κομβικά και πληρωμένα με τόκο στο transition. Ο Χεζόνια ένιωσε άνετα, μαζί και ο κόσμος των Μαδριλένων που είδε το ισχνό προβάδισμα των δύο πόντων μετά από 30 λεπτά, ως αφορμή για διαρκές ξέσπασμα σε χειροκρότημα. Δεν έχει δα και τη... βαλκανική κοσμοχαλασιά η Movistar Arena, αλλά παραμένει ένα γήπεδο κατηγορικό, πολλώ δε μάλλον όταν οι γκαρντ σου υποπίπτουν σε τρία απανωτά λάθη μέσα σε σκάρτο δίλεπτο της τελευταίας περιόδου. Η στατιστική του δευτέρου ημιχρόνου για τον Ολυμπιακό οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε ήττα.

Η χρησιμότητα του Φουρνιέ και ο «σκασμένος» Γουίλιαμς Γκος

Περίπου δύο ώρες πριν από το τζάμπολ έγινε γνωστή η είδηση της απουσίας του Εβάν Φουρνιέ. Ο Γάλλος αποτελεί πολύ μεγάλο κεφάλαιο για τον Ολυμπιακό, ερχόμενος να αναλάβει έναν ρόλο που δεν υπήρχε πέρσι. Αυτού που θα αναλάβει τις ευθύνες έχοντας την μπάλα στα χέρια.

Η κλάση και το πείσμα του Βεζένκοβ πήγαν να σκαρώσουν ανατροπή με έξι συνεχόμενους πόντους, αλλά το μπάσκετ του 2025 το ορίζουν οι αποφάσεις των σπουδαίων γκαρντ. Ο Φουρνιέ υπήρξε κομβικός παρότι άστοχος στο Game 2, αφού τράβηξε με τη βαρύτητά του την προσοχή της άμυνας, έφερε πόντους που έδιωξαν το άγχος και κυρίως φώναξε «εγώ». Με την μπάλα στα χέρια του. Ο πλήρης Ολυμπιακός εμφανίστηκε για την πρώτη εβδομάδα, πήρε προίκα το 2-0 και πλέον ελπίζει, όπως τόνισε και ο Μπαρτζώκας να έχει τον Γάλλο έτοιμο για το Game 4.

Μόλις ο Γουίλιαμς Γκος παρέδωσε από την κούραση, τέτοιος παίκτης στον Ολυμπιακό δεν υπήρχε. Για την αυτοπεποίθηση με την οποία αγωνίζεται, τα σημειώσαμε από την περασμένη εβδομάδα. Ή για την ακρίβεια εδώ και καιρό, πριν καν έρθει το μαγικό για εκείνον 2025. Ο Αμερικανός έγινε αλλαγή μετά από σκάρτα έξι λεπτά στο 3ο δεκάλεπτο, έχοντας βάλει τα χέρια στα γόνατα. Ψάχνοντας απεγνωσμένα τις ανάσες του. Πιστός στον ρόλο του πολιορκητικού κριού, αφού περίσσεψαν μπάλες στην περιφέρεια. Πάντα εκεί στα αμυντικά του καθήκοντα, τις περισσότερες φορές απέναντι στον δαίμονα Καμπάτσο.

Μπροστάρης στο σχήμα των τριών γκαρντ που έχτισε τη διαφορά στο ημίχρονο, αλλά χωρίς συμπαραστάτη στην περίμετρο στο τελικό βιράζ. Ο Γουόκαπ προερχόμενος από πολύμηνη απουσία, έχει προλάβει ήδη να προσφέρει στη σειρά. Μετά από ένα τρίποντο στο πρώτο μέρος έγινε στόχος για την άμυνα της Ρεάλ. Ο Βιλντόζα παίζει περισσότερο με το ένστικτο από ό,τι τη λογική και ο Μπαρτζώκας προτίμησε να ρίξει τη ζαριά του Πίτερς στο «3» για σταθερό σκορ και μέγεθος, αλλά οι Μαδριλένοι χάθηκαν στον ορίζοντα.

Είναι τόσο καλή η Ρεάλ για να απειλήσει τον Ολυμπιακό;

Οι υπερβολές καμία φορά αποτελούν κακό σύμβουλο. Ο κόσμος του Ολυμπιακού έχει μάθει να ζει με αυτές. Ο οργανισμός της ομάδας όμως δεν έχει να αποδείξει κάτι, ως προς τη διαχείρισή τους. Τα κεφάλια ήταν σκυμμένα μετά την ήττα, αλλά όχι σε βαθμό πανικού. Σίγουρα τα γαλόνια στο πέτο της Ρεάλ, μετατρέπουν το τέταρτο παιχνίδι σε πόλεμο. Όσο δε «σκοτώνεις» το θηρίο στα κάτω του, τόσο πιο επικίνδυνο γίνεται, παίζοντας για τη ζωή του.

Η ομάδα του Ματέο αντέδρασε, αφού διαθέτει παίκτες με κλάση. Ένα ματς που θα στραβώσει κάποιες φορές φαίνεται εξ αρχής. Ο Μούσα ένιωσε ζεστός, λειτουργώντας ως γεννήτρια, λέξη που μπήκε για μία μέρα στη ζωή των Μαδριλένων. Οι «μπλάνκος» σκόραραν στην πρώτη περίοδο τρεις φορές μετά από διεκδικούμενες μπάλες, που έπεσαν στα δικά τους χέρια, είτε από χαμένα ριμπάουντ ή από καραμπόλες.

Ο Ταβάρες ξέχωρα από τους 15 πόντους του, τον ήλιο που σκεπάζει στη ρακέτα, λειτούργησε άψογα ως δημιουργός με το Gortat screen του (ανοίγει χώρο στον γκαρντ για λέι απ) κάτω από τη ρακέτα. Εκτός των άλλων πήρε ξανά όλες τις μάχες από τον Φαλ. Ο Ολυμπιακός θέλει πολλά περισσότερα από τον σέντερ του. Βρισκόμενος σε μία φάση με τον Φελίζ στην πλάτη του, άργησε τόσο να τον βάλει στο καλάθι που του επέτρεψε μετά από δύο επαφές το φάουλ. Το ζερό των προσπαθειών του επιθετικά κάνει τους «ερυθρολεύκους» προβλέψιμους.

Στην πραγματικότητα όμως και η Ρεάλ δεν μπορεί να υπερηφανεύεται πως πήρε βαθμό μεγαλύτερο από τη βάση. Τα τέσσερα τρίποντα της εκκίνησης έγιναν 6/19, αλλά τα λάθη της έμειναν στο 11. Η 2nd unit δε λειτούργησε στο δεύτερο δεκάλεπτο, αλλά και ο Ολυμπιακός δεν πήρε πράγματα από αυτούς που συνηθίζει στο σημείο εκείνο. Η δική της βάση το βράδυ της Τρίτης ήταν ανώτερη από αυτήν της αντίπερας όχθης, και η ευκαιρία πετάχτηκε στα σκουπίδια.

Και πλέον, δίχως υπερβολή, πηγαίνει για «πόλεμο». Ο σπόρος της αμφιβολίας είναι κακός σύντροφος για το μυαλό. Τα δεδομένα κατ' ουσίαν δεν έχουν αλλάξει άρδην, παρά την ευαισθησία που προκαλεί στις χορδές τους η παρουσία ή μη του Φουρνιέ. Ο Ολυμπιακός είναι η καλύτερη ομάδα της σειράς και «έκαψε» το κανονάκι που του έδινε η προίκα του 2-0 από το Φάληρο.

Το βράδυ της Πέμπτης καλείται να μπει στο παρκέ και να πείσει τη Ρεάλ πως ήρθε για να βάλει τέλος. Αυτή θα πρέπει να παντρευτεί τις αμφιβολίες, το άγχος και την ανασφάλεια. Αυτή που ακόμα και μετά τη νίκη της, απέχει μια σπρωξιά από το χάος. Ο ορίζοντας των πέντε παιχνιδιών είναι μεν πιο ορατός, αλλά παραμένει πιο μακριά από ό,τι η απόσταση του Πειραιά από το Άμπου Ντάμπι.

ΥΓ: Ο Ράιτ τελείωσε φάσεις στο πρώτο ημίχρονο, αλλά και σε εκείνο το κομμάτι πήγε να τελειώσει μία φάση μπροστά στον Ταβάρες και δέχτηκε στοπ. Το να πηγαίνεις πάνω στον ψηλό της Ρεάλ με φόρα για την επαφή είναι δείγμα θάρρους και θράσους, αλλά εμπεριέχει και ρίσκο. Στις τελευταίες κατοχές ο Ολυμπιακός χρειαζόταν μια πιο συνετή επιλογή.