Ολυμπιακός: Έχει δίκιο ο Χεζόνια για τον MVP των «ερυθρολεύκων»

• Οι μεγάλες προσωπικότητες
• Η Μαδρίτη και η πίεση του Ολυμπιακού

Δύο ημέρες πριν, μετά την πρώτη νίκη του Ολυμπιακού επί της Ρεάλ, σταθήκαμε στο πόσο άρεσε... ενδόμυχα του Μπαρτζώκα πως η διαφορά δεν ξέφυγε και τα μυαλά δεν πήραν αέρα. Ακόμα και έτσι όμως, η Ρεάλ βρήκε τρόπο να αντιδράσει.

Οι Πειραιώτες δεν είχαν και δεν έχουν λόγο να φοβηθούν τη φετινή της έκδοση. Δε θέλει όμως και πολύ να στραβώσει ένα παιχνίδι. Ο ίσκιος του Ταβάρες είναι αρκετός. Τα χέρια του έκρυψαν τον ορίζοντα, ο Ματέο έβαλε τους Καμπάτσο, Γιουλ ταυτόχρονα στον παρκέ, πάρκαρε τον Γκαρούμπα και πήγε με τον καλύτερό του παίκτη, τον Χεζόνια στο «4» για να ανοίξει το γήπεδο.

Ξαφνικά ο Ολυμπιακός βρέθηκε να κυνηγάει από το -13 και κάποιος έπρεπε να του θυμίσει πως στη συγκεκριμένη σκακιέρα, ξεκινάει με τα λευκά. Ο Μιλουτίνοφ έκανε την αρχή, γεμίζοντας με μούσκουλα τις δύο ρακέτες. Κυριαρχικός σε άμυνα, ριμπάουντ και τελειώνοντας τις φάσεις.

Ο Λι πήρε τη σκυτάλη, πηγαίνοντας με φόρα πάνω στο θεριό. Ακολούθησε ένα τρίποντο. Τα κομμάτια μπήκαν σιγά σιγά σε τάξη, ακόμα και αν τα σουτ έβρισκαν σίδερο. Όπως είπε και ο Μπαρτζώκας στους παίκτες του στο ημίχρονο, αυτά αργά ή γρήγορα θα έμπαιναν.

Οι μεγάλες προσωπικότητες

Ο Ολυμπιακός είχε απάντηση σε κάθε πρόβλημα που του έβαλε η Ρεάλ. Βρήκε λύση στο μέγεθος. Άφησε στην άκρη το μπλαζέ ύφος της πρώτης περιόδου, που δεν ακουμπούσε αντίπαλο στην άμυνα.

Έπαιξε με έναν ψηλό και τους Πίτερς, Βεζένκοβ ταυτόχρονα για να κλείσει την πληγή του ριμπάουντ, αλλά και να αντιμετωπίσει τη ζώνη με τους καλύτερους σουτέρ του παρόντες.

Υποχρέωσε τη Ρεάλ για ακόμα ένα παιχνίδι σε αρνητικό δείκτη ασίστ/λαθών και την υπέταξε με 28% από την περίμετρο, παρόλο που ο Ταβάρες ναρκοθέτησε τη ρακέτα. Στον μόνο που δεν έβαλε φρένο, ήταν στον καταπληκτικό Χεζόνια, τον καλύτερο παίκτη της Ρεάλ μακράν στη χρονιά.

Το φινάλε του Game 2 βρήκε τον Φουρνιέ άστοχο μεν, αλλά καθοριστικό στο 3ο δεκάλεπτο, που κουβάλησε στις πλάτες του την επίθεση και δεν άφησε τη Ρεάλ να ξεφύγει, μέσα από προσωπικές στιγμές κλάσης. Τον Βεζένκοβ σταθερά πάνω από τους 20. Τον Μιλουτίνοφ με αριθμούς που προσεγγίζουν το double double και αρκετές άμυνες που δεν καταγράφονται, σκιάχτρο κανονικό.

Πίτερς και Γουίλιαμς Γκος έβαλαν την πινελιά τους με μεγάλα σουτ στο φινάλε. Μία μεγάλη παρένθεση εδώ. Είναι φανερό πως ο Αμερικανός γκαρντ παίζει πλέον με καντάρια αυτοπεποίθησης. Στο ρολόι απομένουν 66 δευτερόλεπτα για το τέλος. Τα 12 εξ αυτών στον Ολυμπιακό, με προβάδισμα έξι πόντων. Ο Γουίλιαμς Γκος είδε καθαρά τον ορίζοντα και το πήρε απόφαση πως πρέπει να σουτάρει, κουβαλώντας πίσω του το φανταστικό 2025 που διανύει. Δεν είμαι και πολύ σίγουρος πως θα έπαιρνε την ίδια απόφαση αν η σειρά παιζόταν Απρίλιο του 2024. Χρειάζεται τυφλή εμπιστοσύνη στο χέρι σου αυτό το σουτ, υπό αυτές τις συνθήκες. Τέλος παρένθεσης.

Ο Γουόκαπ έκλεισε με 6 ασίστ και μηδέν λάθη. Ο Λι υπεύθυνος για την αλλαγή του ρυθμού και τον πανηγυρισμό... ξέσπασμα του Μπαρτζώκα, μετά από την τρομερή του άμυνα.

Μία ομάδα γεμάτη από προσωπικότητες και X-Factors που έρχονται έτοιμοι ανά πάσα στιγμή για να κρίνουν τις τύχες ενός παιχνιδιού. Αν ρωτούσες όσους βρέθηκαν στο ΣΕΦ, ποιος ήταν ο MVP του Game 2, θα πάρεις σίγουρα 5-6 διαφορετικά ονόματα ως απάντησης.

Τελικά ο Χεζόνια είχε δίκιο, όταν απάντησε «Μπαρτζώκας», στην ερώτηση «ποιο είναι το δυσκολότερο πράγμα για μία ομάδα, αντιμετωπίζοντας τον Ολυμπιακό». Ο προπονητής του είναι ο πραγματικός MVP!

Η Μαδρίτη και η πίεση του Ολυμπιακού

Αυτό που αναφέραμε και στην κάμερα του Gazzetta έχει να κάνει με την προσέγγιση του Ολυμπιακού. Το προτιμότερο είναι να πάει έχοντας στο μυαλό του πως το σκορ της σειράς βρίσκεται στο 0-0. Να μην... ερωτευτεί το προβάδισμά του.

Αφού και ο εγωϊσμός της Ρεάλ μπροστά στο κοινό της θα βγει μπροστά. Μην ξεχνάμε πως υπάρχουν παίκτες επίσης με μεγάλη προσωπικότητα. Αλλά έχει τα δικά της προβλήματα, που καθρεπτίζονται γύρω από την πίεση, την οποία φανερά αντιμετωπίζει ο Ματέο.

Ο κόουτς των Ισπανών παίζει για τη δουλειά του στη σειρά και φαίνεται. Αλλά και η γλώσσα του σώματος των υπολοίπων δε φανερώνει μια ομάδα συμπαγή και συσπειρωμένη. Ο Ολυμπιακός αν της βάλει πίεση, μπορεί να τη στείλει στον δικό της λάκκο. Όχι απλώς να μη γυρίσει στο ΣΕΦ για πέμπτο παιχνίδι, αλλά να κλείσει εισιτήρια για Άμπου Ντάμπι το βράδυ της Τρίτης. Εδώ που τα λέμε, με βάση την εικόνα των 80 λεπτών στο ΣΕΦ, αυτό είναι και το δίκαιο.

Άλλωστε οι Πειραιώτες πηγαίνουν βήμα βήμα. Στην αρχή ήταν το πλεονέκτημα της έδρας, μετά η επούλωση των πληγών ένεκα των τραυματισμών. Στη συνέχεια ήρθε η πρώτη θέση και η υπεράσπιση των κεκτημένων, αφού τρεις χρονιές το ΣΕΦ αλώθηκε, όμως η λύση βρέθηκε μακριά από αυτό.

Αποτελεί πλέον κοινό μυστικό πως οι «ερυθρόλευκοι» φτιάχτηκαν με αυτοσκοπό τον τίτλο. Παραμένει σκληρό να κρίνεται μια ομάδα στην EuroLeague αποκλειστικά από αυτό και προσθέτει πίεση που μεταφράζεται σε αστοχία, αλλά η προίκα του 2-0 τον καθιστά... βασιλιά στη σειρά και η ομάδα των 11 «διπλών» δεν έχει λόγο μη βρει το χέρι της στη Μαδρίτη και να ξεμπερδέψει!