ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE
O ΝΤΡΟΥ ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΤΟ GAZZETTA.GR

Νίκολας: «Μακάρι να τα ζούσα όλα από την αρχή στον Παναθηναϊκό!» (pics & vids)

Ο Ντρου Νίκολας μιλάει στο gazzetta.gr για τη θητεία του στον Παναθηναϊκό, νοσταλγεί το παρελθόν και τα όσα έζησε στο ΟΑΚΑ, θυμάται τους Μπατίστ, Σάρας, Σπανούλη, Ομπράντοβιτς, Παύλο και Θανάση Γιαννακόπουλο ενώ στέλνει το δικό του μήνυμα για τον Διαμαντίδη: «Πείτε του Μήτσου να κάνει social media».

Νίκολας: «Μακάρι να τα ζούσα όλα από την αρχή στον Παναθηναϊκό!» (pics & vids)

Τρίτη 24 Ιουνίου 2008. Λίγο πριν από τις 8 το βράδυ, το «φλερτ» του Παναθηναϊκού με έναν από τους καλύτερους σκόρερ που είχαν αγωνιστεί στην EuroLeague, έπαιρνε επίσημη μορφή: «Η ΚΑΕ Παναθηναϊκός ανακοινώνει την υπογραφή συμφωνίας με τον Ντρου Νίκολας για την επόμενη διετία» ήταν το λιτό κείμενο της ανακοίνωσης για τη συμφωνία με τον 27χρονο -τότε- Αμερικανό γκαρντ.

Μια μεταγραφή που είχε... αργήσει δύο χρόνια να πραγματοποιηθεί αφού υπήρχε έντονο ενδιαφέρον για τον Ντρου Νίκολας και το καλοκαίρι του 2006, αλλά εκείνος είχε επιλέξει την Εφές αντί του Παναθηναϊκού: «Ακόμα μετανιώνω που δεν είχα πάει από τότε στον Παναθηναϊκό» είναι η χαρακτηριστική ατάκα του Ντρου Νίκολας σε μια εκ βαθέων συνέντευξη που παραχώρησε στο gazzetta.gr! Ένας παίκτης που αγαπήθηκαν όσο λίγοι από την «πράσινη» εξέδρα, έχοντας κατακτήσει δύο τρόπαια EuroLeague (2009, 2011), τρία πρωταθλήματα (2009, 2010, 2011) και ένα κύπελλο (2009) κατά τη διάρκεια της τριετίας του στο ΟΑΚΑ.

Όπως μας είπε περίμενε να συνεχίσει στον Παναθηναϊκό το 2011 και δεν έκρυψε μια μικρή πικρία που του έχει μείνει από τότε. Παρόλα αυτά έχει μόνο καλές αναμνήσεις από τους «πράσινους» και όπου σταθεί και όπου βρεθεί θα μιλήσει με τα καλύτερα λόγια για την «αγαπημένη» του ομάδα. Ο Ντρου Νίκολας είπε επίσης ότι πέρασε στον Παναθηναϊκό τα καλύτερα χρόνια της καριέρας του, αναπόλησε τις στιγμές με τον Διαμαντίδη, τον Γιασικεβίτσιους, τον Σπανούλη, τον Ομπράντοβιτς, τον Μπατίστ, τον Ιτούδη και όλους όσους συνεργάστηκε εκείνη την τριετία.

Μετά τη θητεία του στο ΟΑΚΑ, ο Νίκολας μετακόμισε σε Μιλάνο και ΤΣΣΚΑ και έριξε πρόωρα τους τίτλους τέλους της καριέρας του. Μόλις 32 ετών. Έκτοτε επέστρεψε στις ΗΠΑ και στη Φλόριντα απ' όπου δέχθηκε με μεγάλη χαρά να γυρίσει τον χρόνο πίσω και να θυμηθεί τις ένδοξες στιγμές του με το «τριφύλλι» στο στήθος.

Σχολιαστής, προπονητής και scouter στο ΝΒΑ!

Ο πάλαι ποτέ Αμερικανός γκαρντ του Παναθηναϊκού μίλησε αρχικά για τις σημερινές του ασχολίες λέγοντας ότι «στην αρχή βρέθηκα στο ESPN και ήμουν σχολιαστής στα ματς του NCAA. Στη συνέχεια ασχολήθηκα με την προπονητή και ήμουν βοηθός σε ένα λύκειο στη Φλόριντα και έκτοτε βρέθηκα στο ΝΒΑ ως scouter ομάδων. Στην αρχή και για τρία χρόνια ήμουν στους Μινεσότα Τίμπεργουλβς και εδώ και έναν χρόνο βρίσκομαι στους Φιλαντέλφεια 76ers.»

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην οικογένειά του, αλλά και στο γεγονός ότι περιμένει σε δύο μήνες τον ερχομό της δεύτερης κόρης του: «Η ζωή είναι ωραία. Μένω μόνιμα στη Φλόριντα με τη σύζυγό μου και τη μικρή μου κόρη, επίσης έχω έναν θετό γιο ο οποίος του χρόνου θα βρεθεί στο κολέγιο ενώ τον Απρίλιο περιμένουμε και τη δεύτερη κόρη μας! Είμαι πολύ ενθουσιασμένος όπως καταλαβαίνεις! Από εκεί και πέρα μου αρέσει πολύ η δουλειά μου και αυτό που κάνω τώρα διότι παραμένω μέσα στο μπάσκετ που αγαπώ πολύ. Να παρακολουθώ παίκτες και παράλληλα να διατηρώ φιλίες από το μπάσκετ.»

«Ένιωσα γεμάτος στον Παναθηναϊκό, τα καλύτερα χρόνια της καριέρας μου»

Όπως είναι γνωστό, ο 38χρονος Ντρου Νίκολας αποχώρησε από την ενεργό δράση σε μικρή ηλικία και όπως μας είπε «σίγουρα μπορούσα να παίξω και άλλο. Δεν το συζητώ καν. Είχα ωστόσο κάποια προβλήματα με τον αστράγαλό μου. Όμως είναι και το άλλο. Δεν είναι και τόσο εύκολο να βρίσκεσαι τόσα πολλά χρόνια από το σπίτι σου. Δηλαδή να είσαι Αμερικανός, να παίζεις στην Ευρώπη και να απουσιάζεις 10 μήνες κάθε χρόνο από τους δικούς σου ανθρώπους. Στην δική μου περίπτωση ίσχυε και κάτι ακόμα. Είχα κατακτήσει πολύ περισσότερα απ' όσα περίμενα. Δύο τρόπαια EuroLeague με τον Παναθηναϊκό, ενώ είχα αναδειχθεί και πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης. Ξέρεις, ένιωθα γεμάτος. Γεμάτος και χαρούμενος για το πώς εξελίχθηκε η καριέρα μου. Παντως θα μπορούσα να συνεχίσω για 2-3 χρόνια ακόμα. Πράγματι.»

Το καλοκαίρι του 2011 αποχώρησε από το ΟΑΚΑ ωστόσο αν τον ρωτούσε κάποιος τότε αν ήθελε να φύγει, σίγουρα θα πάρει αρνητική απάντηση: «Όταν έφυγα από τον Παναθηναϊκό, ουσιαστικά δεν το ήθελα. Κατά κάποιον τρόπο μου ζήτησαν να φύγω τότε. Και ήταν κατά κάποιον τρόπο, δεν θέλω να πω προσβλητικό, αλλά στενάχωρο. Δεν ήθελα να μείνω κάπου όπου δεν με ήθελαν. Και έτσι αποχώρησα. Βέβαια γνωρίζω πόσο πολύ με αγαπάνε οι φίλοι της ομάδας. Επικοινωνούν μαζί μου μέσω των social media και μου στέλνουν μηνύματα αγάπης και του ευχαριστώ πολύ γι΄αυτό. Άλλωστε τα χρόνια μου στον Παναθηναϊκό ήταν και τα καλύτερα της καριέρας μου!»

Ο Νίκολας απέχει σήμερα τα παρκέ. Δεν θέλει να παίξει μπάσκετ και έχει την εξήγησή του γι' αυτό: «Να σου πω την αλήθεια δεν μου έχει λείψει να παίζω και ξέρεις γιατί; Όλα αυτά τα χρόνια προσπαθούσα να προετοιμάζω τον εαυτό μου όσο το δυνατόν καλύτερα ώστε να μπορούσα να αντεπεξέλθω στις απαιτήσεις της χρονιάς. Και αν πάω να παίξω τώρα θα θυμώσω πολύ με εμένα. Επειδή θα δω ότι αλλιώς είχα συνηθίσει τον εαυτό μου και αλλιώς είμαι τώρα» ενώ ήταν κατηγορηματικός στην ερώτηση «αν θα το έχει ακόμα το σουτ» λέγοντας χαρακτηριστικά: «Ω ναι. Το σουτ θα υπάρχει. Πάντα θα υπάρχει (γέλια). Το σουτ είναι σαν το ποδήλατο. Μπορεί να έχεις να κάνεις καιρό ποδήλατο και να το καβαλήσεις ύστερα από χρόνια, αλλά δεν πρόκειται να πέσεις. Μπορεί στην αρχή να προσπαθήσεις να βρεις λίγο την ισορροπία σου, αλλά μετά θα οδηγήσεις, όπως οδηγούσες. Έτσι και το σουτ. Μπορεί να χάσω μερικά στην αρχή, αλλά μετά θα βρω πάλι τον ρυθμό μου!»

«Βλέπω τώρα φωτογραφίες του Ομπράντοβιτς να ουρλιάζει και γελάω»

Μιλώντας για το παρελθόν και τα τρία χρόνια που πέρασε στο ΟΑΚΑ έφερε ξανά στο μυαλό του την μεγάλη ομάδα του 2009 που είχε κατακτήσει το τρόπαιο στο Βερολίνο: «Διαμαντίδης, Σπανούλης, Σάρας, Μάικ, Φώτσης, Τσαρτσαρής, Πέκοβιτς, εγώ. Θεωρώ ότι ήταν η καλύτερη ομάδα που αγωνίστηκε ποτέ στην EuroLeague. Έχοντας φυσικά τον coach Ομπράντοβιτς και τον coach Ιτούδη να μας καθοδηγούν. Υπήρχε απίστευτο ταλέντο σε αυτήν την ομάδα.»

Φυσικά ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς του έχει μείνει και με το... παραπάνω ανεξίτηλος στη μνήμη μου: «Το αστείο είναι ότι κάθομαι κάποιες φορές και βλέπω φωτογραφίες από τότε ή κάποια βίντεο. Και παρακολουθώ τον Ομπράντοβιτς να φωνάζει και να ουρλιάζει (Γέλια). Πραγματικά είναι πολύ διασκεδαστικό που τα βλέπω τώρα και με κάνουν να γελάω. Παράλληλα έρχονται στο μυαλό εκείνες οι στιγμές που περάσαμε μαζί. Μάλιστα θυμάμαι όταν είχα πρωτοέρθει στον Παναθηναϊκό και δεν γνώριζα καλά τον Ομπράντοβιτς, τον έβλεπα να μου φωνάζει συνέχεια! Το έκανε όμως για να προσαρμοστώ και να αφομοιώσω καλά τον ρόλο μου. Και το κατάλαβα στη συνέχεια.»

Και εξήγησε τι ήθελε να πει: «Να σου πω την αλήθεια δεν ήξερα εάν και εφόσον ο Παναθηναϊκός ήθελε τελικά να με κρατήσει στην αρχή. Τους δύο πρώτους μήνες δεν έπαιζα πολύ. Όμως κάτι τέτοιο άλλαξε στη συνέχεια και αφού είχα προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Μου έδειξαν εμπιστοσύνη, μου έδωσαν χρόνο και άρχισα να αποκτάω και ρυθμό. Από εκεί και πέρα, θυμάμαι είχαμε κερδίσει ένα Κύπελλο Ελλάδας απέναντι στον Ολυμπιακό και όλοι πανηγυρίζαμε μεταξύ μας. Ο coach Ομπράντοβιτς το χάρηκε μεν αλλά δεν θεωρούσε ότι έκανε κάτι. Ήταν απλά μια ακόμα μέρα στην δουλειά για εκείνον.»

«Εγώ, ο Μάικ, ο Σάρας, ο Μπίλι και ο Μήτσος»

Σκαλίζοντας λίγο παραπάνω τις αναμνήσεις του από την τριετία που πέρασε στο ΟΑΚΑ, άρχισε να μιλάει για μερικούς παίκτες ξεχωριστά: «Ο Μάικ (σ.σ. Μπατίστ) ήταν εκείνος με τον οποίο ήμουν πιο κοντά. Ξέρεις, Αμερικανός και εκείνος και είχαμε αρχικά καλύτερη επαφή μεταξύ μας. Μην ξεχνάς ότι στην τριετία μου στον Παναθηναϊκό δεν υπήρχαν άλλοι Αμερικανοί παίκτες. Και ο Μάικ ήταν σαν τον μεγάλο μου αδερφό. Μου έδειξε τα πάντα για την ομάδα, την Αθήνα, με βοήθησε να προσαρμοστώ, ήταν εκεί για εμένα. Ειδικά την περίοδο που δεν έπαιζα καλά, ήταν πάντα δίπλα μου και με στήριζε».

Για τον Γιασικεβίτσιους είπε ότι «έχει απίστευτη προσωπικότητα. Πάντα είναι πολύ ζεστός με τους γύρω του, αλλά και πάρα πολύ ανταγωνιστικός στο παρκέ. Ήταν και είναι νικητής. Πάντα έπρεπε να τον σεβαστείς. Προετοιμάζε καλά τον εαυτό του και για αυτό ήταν πάντα έτοιμος όταν έπρεπε» και συνέχισε μιλώντας για τον Σπανούλη:

«Ο Μπίλι συνεχίζει αυτό που έκανε καλά. Και αυτό φάνηκε από το γεγονός ότι είναι πλέον ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της EuroLeague. Μάλιστα επικοινώνησα μαζί του για να του δώσω τα συγχαρητήριά μου. Αυτό που μου έχει μείνει από τον Σπανούλη η σπάνια προσήλωση που είχε στο μπάσκετ και η φοβερή του εργατικότητα. Δεν υπάρχει πουθενά αλλού. Βέβαια αυτό που θυμάμαι καλά και το οποίο ίσως να μην το γνωρίζει ο κόσμος, έχει να κάνει με τις προλήψεις. Θεέ μου είναι απίστευτα προληπτικός. Θα σου δώσω ένα παράδειγμα: Στα ταιμ άουτ κοιτούσε τα παπούτσια κάποιου συγκεκριμένου παίκτη. Αν έπαιζε καλά στο ματς, τότε σε κάθε τάιμ άουτ αυτό έκανε. Κοιτούσε τα συγκεκριμένα παπούτσια! Είναι τρελό!»

Όσον αφορά την απόφαση του Σπανούλη να φύγει από τον Παναθηναϊκό το καλοκαίρι του 2010, ο Νίκολας είπε πώς «ήθελε μια άλλη πρόκληση στην καριέρα του. Ήθελε να δοκιμάσει κάτι το διαφορετικό. Δεν θα ήθελα να πω ότι επέλεξε να πάει σε μια ομάδα για να γίνει ο πρώτος ηγέτης, αλλά ότι αναζητούσε αυτήν την πρόκληση. Και φυσικά κανείς μας δεν θύμωσε ή δυσαρεστήθηκε που επέλεξε να πάει στον Ολυμπιακό.»

Και φυσικά δεν θα μπορούσε να μην μιλήσει για τον Δημήτρη Διαμαντίδη: «Ο Μήτσος ήταν ο απόλυτος νικητής! Όταν μιλάμε για έναν παίκτη που είχε ένα τεράστιο χάρισμα. Μπορεί να μην είχε 20 πόντους ή 10 ασίστ σε κάθε ματς αλλά πάντα ήταν εκείνος που έκανε τα πάντα για να κερδίσει η ομάδα. Και τα οποία δεν φαίνονταν στη στατιστική. Και ξέρεις κάτι; Πάντα έβρισκε αυτό που έλειπε και έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει. Και αν έπρεπε να επιλέξω κάποιον παίκτη να πάρει τη μπάλα στην τελευταία επίθεση, αυτός θα ήταν ο Διαμαντίδης. Χωρίς δεύτερη σκέψη. Όχι ότι δεν μπορούσαν οι άλλοι. Όμως εγώ θα την έδινα στον Μήτσο. Και είναι τελείως διαφορετικός χαρακτήρας από τον Σάρας ή τον Σπανούλη η τον Μάικ. Φοβερός παίκτης και σπάνιος άνθρωπος. Μοναδική προσωπικότητα». Η επικοινωνία που έχει μαζί τους γίνεται κυρίως μέσω των social media και οπως είπε ο Ντρου «έχουμε κρατήσει επαφή με τον Σάρας και τον Μπίλι. Όμως με τον Μήτσο όχι εδώ και δύο χρόνια. Δεν έχει social media. Πείτε του να κάνει (γέλια).»

«Οι ξεχωριστοί Παύλος και Θανάσης Γιαννακόπουλος»

Την εποχή που βρέθηκε στον Παναθηναϊκό, οι Παύλος και Θανάσης Γιαννακόπουλος είχαν τα ηνία της ομάδας και ο Αμερικανός γκαρντ είχε κάτι να πει και για τους δύο: «Πραγματικά πολύ λυπηρό που δεν υπάρχουν πια στη ζωή. Πάντα θα τους θυμάμαι. Μάλιστα τότε δεν θε ξεχάσω ποτέ το πόσο πολύ εμπιστευόντουσαν τον coach Ομπράντοβιτς. Όπως και τον Μάνο (σ.σ. Παπαδόπουλο). Και σε εμάς τους παίκτες είχαν μόνο καλά λόγια να πουν. Υπηρχε τεράστιος σεβασμός και αγάπη. Φυσικά ως ιδιοκτήτες ήθελαν μόνο νίκες. Όμως και όταν χάναμε κάποια ματς, πάντα ήταν δίπλα μας. Και στο τέλος αυτό είναι που μένει σε έναν παίκτη. Και αυτό ήταν που τους έκανε ακόμα πιο ξεχωριστούς».

Για το αν εξακολουθεί να ενημερώνεται για την πορεία του Παναθηναϊκού είπε ότι «δεν παρακολουθώ συστηματικά τα ματς του Παναθηναϊκού, αλλά όποτε μπορώ θα τα δω. Χαίρομαι πάρα πολύ για τον Νικ Καλάθη, με τον οποίο υπήρξαμε συμπαίκτες όταν κατακτήσαμε το τρόπαιο στην Βαρκελώνη. Παίζει πολύ καλά και είναι εκείνος που οδηγεί τον Παναθηναϊκό. Και πιστεύω ότι θα οδηγήσει την ομάδα και παλι στο Final 4 για να μας φέρει ένα ακόμα αστέρι» και όταν του ζητήσαμε να διευκρινίσει το «μας φερει», ο Νίκολας ήταν κατηγορηματικός: «Ο Παναθηναϊκός είναι η ομάδα μου. Πάντα θα είναι!»

Μιλώντας για το φετινό ρόστερ, μοιραία η κουβέντα πήγε και στα όσα ακούγονται κατά καιρούς για το ποιος είναι καλύτερος σουτέρ: Ο Ντρού ή ο Φριντέτ; «(γέλια) Αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι ο Τζίμερ ξέρει να σουτάρει πολύ-πολύ καλά. Οπότε θα πάω με εκείνον όσον αφορά τη σύγκριση (γέλια)», ενώ για τον Ρικ Πιτίνο, είπε: «Δεν είχα την ευκαιρία να τον αντιμετωπίσω στο NCAA γιατί δεν έτυχε να παίξουμε εναντίον του Λούιβιλ όταν ημουν στο Μέριλαντ. Όμως πρόκειται για έναν Hall Of Famer. Και μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα μπόρεσε να προσαρμοστεί στην Ευρώπη και να δείξει πράγματα στον Παναθηναϊκό. Και μάλιστα έχοντας αναλάβει την ομάδα στα μέσα της σεζόν και τις δύο φορές. Ελπίζω να μείνει έναν χρόνο ακόμα και να δείξει το έργο του».

«Δεν ξεχνιέται η έξοδος από τη φυσούνα του ΟΑΚΑ για ντέρμπι με τον Ολυμπιακό»

Σε ερώτηση για το αν θα ήθελε να τα ζήσει όλα αυτά ξανά από την αρχή, ο 38χρονος Αμερικανός είπε χαρακτηριστικά: «Μακάρι να μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω και να ζούσα ξανά τα χρόνια μου στον Παναθηναϊκό. Τρία χρόνια όπου κερδίσαμε δύο τρόπαια EuroLeague και τρία πρωταθλήματα Ελλάδας. Όμως δεν ήταν τα κύπελλα αυτά που έκαναν την διαφορά αλλά η καθημερινότητα με την ομάδα. Τα παιδιά που ήμασταν μαζί, οι πολύωρες προπονήσεις του coach Ομπράντοβιτς μέχρι αργά το βράδυ, τα ταξίδια, όλη η διαδικασία μέχρι να καταφέρουμε κάποια πράγματα. Είναι απίθανες στιγμές...»

Και να ΄ταν μόνο αυτό; «Αυτά που έζησα στο ΟΑΚΑ, ήταν μοναδικά. Κάθε φορά που έβγαινα από τη φυσούνα, ειδικά στα ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, και έβλεπα τον κόσμο να είχε γεμίσει το γήπεδο 1,5 ώρα πριν από το τζάμπολ, είναι ανεξίτηλα στη μνήμη μου. Ήταν εκεί και μας αποθέωναν. Όρθιοι. Δεν σταματούσαν να τραγουδούν. Η πιο ζεστή ατμόσφαιρα που υπάρχει. Ήταν κάτι το μοναδικό. Και να σου πω και κάτι; Πολλές από τις επιτυχίες του Παναθηναϊκού οφείλονται στους φιλάθλους. Με την παρουσία τους στο ΟΑΚΑ ανάγκαζαν όλες τις ομάδες που ερχόντουσαν να παίξουν εναντίον μας να πιστέψουν ότι δεν έχουν καμία τύχη...»

«Μετανιώνω μόνο που δεν πήγα νωρίτερα στον Παναθηναϊκό»

Κάνοντας ειδική αναφορά στα ντέρμπι με τον Ολυμπιακό είπε ότι «θα ήθελα πολύ να ερθω και πάλι στο ΟΑΚΑ για να παρακολουθήσω από κοντά ένα ντέρμπι των δύο ομάδων! Να ζήσω ξανά αυτήν την ατμόσφαιρα και να θυμηθώ τα παλιά. Και παράλληλα να δείξω και στην οικογένειά μου το μέρος όπου έζησα μοναδικές στιγμές και το πόσο σημαντικό είναι για μένα. Και να πω επίσης ότι με συγκινεί πολύ το γεγονός ότι ο κόσμος του Παναθηναϊκού ακόμα με θυμάται και συνεχίζει να μιλάει για μένα.»

Ο Ντρου Νίκολας μπορεί να μετακόμισε στο ΟΑΚΑ το καλοκαίρι του 2008, αλλά ο Παναθηναϊκός είχε εκφράσει νωρίτερα ενδιαφέρον για την απόκτησή του. Συγκεκριμένα το 2006 όταν και είχε κερδίσει τον τίτλο του καλύτερου σκόρερ της EuroLeague: «Ίσως να μην το γνωρίζει πολύ κόσμος αυτό, αλλά το καλοκαίρι του 2006 ήμουν πολύ κοντά στο να υπογράψω στον Παναθηναϊκό. Είχαμε κάνει συζητήσεις, ήμασταν κοντά, αλλά στο τέλος επέλεξα να συνεχίσω στην Εφές. Και μετανιώνω για αυτό ακόμα και σήμερα! Θα μπορούσα να έχω πάει νωρίτερα στον Παναθηναϊκό και να κέρδιζα μία ακόμη EuroLeague».

«Στο σουτ του Σισκάουσκας νόμιζα ότι η μπάλα θα μείνει για πάντα στον αέρα»

Μπορεί το 2009 στο Βερολίνο ο Παναθηναϊκός να είχε dream team και να θεωρείται μία από τις καλύτερες ομάδες όλων των εποχών στην EuroLeague (αν όχι η καλύτερη) αλλά ο Νίκολας είπε ότι «καλύτερη στιγμή μου δεν ήταν το 2009, αλλά το τρόπαιο του 2011. Και ξέρεις γιατί; Επειδή τότε κανείς δεν περίμενε ότι θα το κατακτούσαμε. Ειδικά στα προημιτελικά, όταν έπρεπε να αντιμετωπίσουμε με μειονέκτημα έδρας την Μπαρτσελόνα. Παρόλα αυτά τα καταφέραμε, πήγαμε στο Final 4 και πήραμε την EuroLeague». Όσο για την χειρότερη στιγμή του; «Η μέρα που έφυγα από τον Παναθηναϊκό...»

Πάντως στο Βερολίνο ήταν ο πρωταγωνιστής της τελευταίας φάσης, Όταν ο Ραμούνας Σισκάουσκας επιχειρούσε το τρίποντο για τη νίκη της ΤΣΣΚΑ Μόσχας επί του Παναθηναϊκού, έχοντας μπροστά του τα απλωμένα χέρια του Ντρου Νίκολας: «Δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσω αυτή τη στιγμή. Νόμιζα ότι η μπάλα θα μείνει για πάντα στον αέρα! Ήταν καλό το σουτ. Και όπως έβλεπα την τροχιά της μπάλας νόμιζα ότι θα έμπαινε μέσα και για κλάσματα του δευτερολέπτου σκέφτηκα ότι 'χάσαμε το κύπελλο'. Όμως ευτυχώς η μπάλα χτύπησε το σίδερο... Και θυμάμαι η εντολή του coach Ομπράντοβιτς σε εκείνη τη φάση ήταν να παίξουμε άμυνα και όχι να κάνουμε φάουλ. Στην πορεία της φάσης, έγινε αλλαγή στα μαρκαρίσματα με τον Διαμαντίδη και βρέθηκα εγώ στον Σισκάουσκας. Μόνο εγώ και ο Σίσκα στην τελευταία φάση του τελικού.»