Ολυμπιακός: Αδέξιος και βιαστικός

Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες αναλύει τις αγωνιστικές αιτίες της ήττας του Ολυμπιακού στο Μόναχο, ωστόσο του άρεσε που ακόμη και με τόσο κακό μπάσκετ είχε πιθανότητες να φύγει με τη νίκη.

Ολυμπιακός: Βιαστικός και αδέξιος

Ο Ολυμπιακός έχασε ένα δικό του παιχνίδι στο Μόναχο. Πλάκα κάνω. Ψάχνω απλά να βρω πρόλογο.

Θα χαρακτήριζα τους «ερυθρόλευκους» στον χθεσινό αγώνα, αδέξιους

Ανόητα λάθη, βιασύνη και γενικότερα γλίστρησαν από τα χέρια τους ευκαιρίες να κάνουν τον αντίπαλο να αισθανθεί άβολα. 

Το μπάσκετ είναι δίκαιο παιχνίδι και ο καλύτερος νικάει. Η Μπάγερν διέκοψε το σερί τριών διαδοχικών νικών του Ολυμπιακού, ένα σερί το οποίο είχε μετατρέψει την ομάδα κάτι ανάμεσα σε Λος Άντζελες Λέικερς και Μαϊάμι Χιτ που είπε κι ο Μεσίνα.

Οχι για τους πρωταγωνιστές, αλλά για τον κόσμο. Προσγείωση λοιπόν, αλλά όχι ανώμαλη.

Αλίμονο, μία ήττα έγινε και τίποτα περισσότερο.

ΕΧΑΣΕ ΓΙΑΤΙ…

Ας ξεκινήσουμε με την καθιερωμένη αγωνιστική ανάλυση με το γνωστό πλέον, πρώτο μάθημα.

Στο παρκέ παίζουν δύο ομάδες και υπάρχουν φορές όπως χθες που ο αντίπαλος είναι καλύτερος. Δεν είναι κακό. Συμβαίνει.

Θα προχωρήσω λοιπόν σε όσα είδαν τα δικά μου μάτια με τυχαία σειρά.

Η Μπάγερν σκόραρε 21 πόντους από τα 15 «ερυθρόλευκα» λάθη. Μέχρι και το συγκεκριμένο ματς ο Ολυμπιακός έκανε 11.2 λάθη.

Στο Audi Dome έκανε 15. Δεν είναι τραγικός αριθμός. Τραγικός αριθμός είναι οι 21 πόντοι που σκόραρε ο αντίπαλος από αυτά τα 15 λάθη.

Δηλαδή οι 21 από τους 74 πόντους της Μπάγερν ξεκίνησαν από χέρια παίκτη του Μπαρτζώκα.

Το έχω γράψει 1000 φορές θα το γράψω 1001, άλλο λάθος είναι να κάνεις βήματα, επιθετικό φάουλ ή να πετάξεις την μπάλα στα… πουλιά κι άλλο να την δώσεις στα χέρια του αμυντικού.

Over dribbling. Τρίτη φορά που το αναφέρω σε πέντε αγωνιστικές. Με προβληματίζει έντονα το συγκεκριμένο. Πολλές φορές η μπάλα κολλάει στα χέρια ενός γκαρντ που ντριμπλάρει αλόγιστα αντί να μετακινεί την μπάλα.

Για παράδειγμα ο Σλούκας το κάνει αρκετά καλώντας ξανά και ξανά τον ψηλό για να παίξει pick ‘n’ roll. Δεν είναι φυσικά μόνο αυτός που το κάνει. Κι ο Σπανούλης κι ο ΜακΚίσικ κι ο Χάρισον το κάνουν.

Κόντρα στην Μπάγερν «κόλλησε» η μπάλα σε χέρια ενός παίκτη, πολλές φορές και έτσι δεν έβρισκε ροή η επίθεση.

Κακή δημιουργία. Σπανούλης και Σλούκας ήταν σε κακή βραδιά. Δεν μιλάμε για τον Superman και τον Batman για να παίζουν πάντα πολύ καλά. Θα έχουν και τέτοιες βραδιές. Άνθρωποι είναι.

Ο Ολυμπιακός είναι φτιαγμένος με άξονες αυτούς τους δύο. Όταν αυτοί οι δύο δεν λειτουργούν, δυσκολεύει το πράγμα κι η ομάδα δεν αποκτά ρυθμό.

Κακός ο Χάρισον. Ο τρίτος «πόλος» της επίθεσης ήταν επίσης σε κακό βράδυ. Συνεπώς αυτομάτως έχουμε τα τρία από τα τέσσερα «ασόδυα» με κακή απόδοση.

Εμεινε ο Τζένκινς να παλεύει μόνος του.

Για να κλείσω το κομμάτι της δημιουργία… ο ΜακΚίσικ δημιουργεί κυρίως για τον εαυτό του και λιγότερο για τους άλλους.

Εχασε όλες τις διεκδικούμενες μπάλες. Δεν θυμάμαι μία φορά που παίκτης του Ολυμπιακού να κέρδισε μία κατοχή που ήταν 50-50 η κατάληξή της. Προφανώς υπερβάλλω γιατί όλο και κάποια θα υπήρξε, αλλά μιλάω για την μεγαλύτερη εικόνα.

Οι παίκτες της Μπάγερν ήταν ένα κλικ πιο μπροστά σε όλες τις διεκδικούμενες μπάλες. Θυμάμαι χαρακτηριστικά μία φάση στην δεύτερη περίοδο που η μπάλα κυλάει στο παρκέ και ο Χάρισον την κοιτάζει. Δεν επικρίνω μόνο τον Χάρισον, αλλά όλους. Απλά την ώρα που συνέβη η συγκεκριμένη φάση με παραξένεψε αρνητικά.

Άμυνα στον Μπόλντγουιν. Ο Τρινκιέρι επέμεινε αρκετά στην αδυναμία του Σλούκα και του Σπανούλη στην άμυνα πάνω στην μπάλα. Για αυτό τους «σημάδευε» κυρίως με τον Μπόλντγουιν ώστε να εκμεταλλευτεί την εκρηκτικότητά του και να δημιουργήσει ρήγμα.

Σε αυτό το σημείο επιτρέψτε μου να τονίσω πως ο Σπανούλης φέτος προσπαθεί αρκετά στα αμυντικά του καθήκοντα. Δεν είναι επ ουδενί αμυντικός ογκόλιθος, αλλά να του αναγνωρίσουμε την προσπάθεια κι ας μην είναι αρκετή πάντα.

Κακές επιθετικές επιλογές στην άμυνα με αλλαγές. Η Μπάγερν είναι γνωστό πως έχει επιλέξει να αντιδρά με αλλαγές στα σκριν. Ο Ολυμπιακός φυσικά και το γνώριζε, είχε ετοιμαστεί για αυτό, αλλά μερικές φορές κολλάει το μυαλό.

Εκατό φορές τα είχαν πει, αλλά την ώρα της δράσης έρχεται αυτό το ένστικτο να τρυπώσει στο μυαλό και να σε κάνει να σκεφτείς κάτι άλλο από το πλάνο που έχει οριοθετηθεί.

Ο Ολυμπιακός αντέδρασε κάκιστα τις περισσότερες φορές στις αλλαγές της άμυνας της Μπάγερν, δεν σημάδεψε, δεν είχε την υπομονή να βρει το mismatch και αναλώθηκε σε προσωπικές ενέργειες, τρίποντα μετά από μία (μπορεί και καμία) πάσα και υπερβολική χρήση ντρίμπλας που ανέφερα και πιο πάνω.

ΗΤΑΝ ΚΑΚΟΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΙΓΟ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

Ένα από τα πολλά χαρακτηριστικά μίας πολύ καλής ομάδας από μία καλή ομάδα είναι και η ικανότητα που έχει να νικάει όταν δεν παίζει καλά. Ο Ολυμπιακός χθες ήταν κακός κι όμως έστω κι έτσι έφτασε μία κατοχή μακριά από την διεκδίκηση της νίκης.

Στα δικά μου μάτια αυτό αποτελεί μία εξαιρετικά ενθαρρυντική εικόνα από το παιχνίδι του Μονάχου.

Με τα ψέμματα αν ο ΜακΚίσικ προτιμούσε μία «μπούκα» από το βιαστικό τρίποντο στο 72-68, ίσως μιλάγαμε τώρα για «το φημισμένο dna που επέστρεψε στον Πειραιά κι έκανε μία ανατροπή από τα παλιά».

Με το σκορ 72-70 κι ένα λεπτό να απομένει οι γηπεδούχοι θα αισθάνονταν εξαιρετικά άβολα. Δεν σημαίνει πως θα είχαμε διαφορετικό αποτέλεσμα, αλλά σίγουρα θα υπήρχαν περισσότερες πιθανότητες για διαφορετικό αποτέλεσμα.

Σε άλλα θετικά νέα της βραδιάς στο Μόναχο είναι σίγουρα η παρουσία του Τζένκινς και στις δύο πλευρές του παρκέ και τα δίλεπτα ξεσπάσματα των Παπανικολάου και ΜακΚίσικ στο δεύτερο ημίχρονο.

Ο Μπαρτζώκας στο τελευταίο πεντάλεπτο πήγε με αυτούς τους τρεις στην περιφέρεια παίζοντας το χαρτί της «ενέργειας» και του βγήκε μέχρι ενός σημείου.

ΥΓ: Είπαμε να προσθέσει μυικά κιλά ο Έλις, αλλά μου δείχνει πως έχασε κάτι από την εκρηκτικότητα του; Στο γρήγορο άλμα να τελειώσει την φάση ίσως; Δεν μπορώ να καταλάβω τι ακριβώς, αλλά μου βγάζει πως είναι κάπως πιο βαρύς.

Και δεν εννοώ τα 105 κιλά που έφτασε, αλλά στον τρόπο που κινείται.

ΥΓ 2: Σλούκας, Σπανούλης και Χάρισον είχαν 3/8 δίποντα και 0/12 τρίποντα.

ΥΓ 3: Κάθε παιχνίδι είναι διαφορετικό. Μπορεί αυτά που έκαναν χθες λάθος, να τα κάνουν σωστά αύριο και να τα ξανακάνουν λάθος μεθαύριο και σωστά παραμεθαύριο.

Οι ομάδες μεταμορφώνονται από εβδομάδα σε εβδομάδα. Η Euroleague δεν είναι της πλάκας. Να είστε υπομονετικοί με τις ομάδες σας.