Παναθηναϊκός: Φανταστείτε να μην τον είχε ξεπεράσει το μπάσκετ...

• Το παθητικό των 69,4 πόντων και το +20 ανά αγώνα
• Τα δύο βασικά στοιχεία
• Έχει αναγκάσει τους αντιπάλους σε 112 άστοχα τρίποντα
• Πάικτης-κλειδί ο Φαλ

Να ξεκινήσω από μια μεγάλη αλήθεια: Φέτος, είτε φεύγει κάποιος από το «Telekom Center Athens» ύστερα από ένα ματς του Παναθηναϊκού, είτε παρακολουθεί τα παιχνίδια από την τηλεόραση, αμέσως μετά τη λήξη νιώθει «γεμάτος». Χαρούμενος. Ικανοποιημένος. «Χορτασμένος» από μπάσκετ. Και την ίδια στιγμή νιώθει ανυπομονησία. Ανυπομονησία για το επόμενο παιχνίδι. Μετράει αντίστροφα τις μέρες... Στην κυριολεξία!

Πραγματικά αυτό που προσφέρει ο φετινός Παναθηναϊκός στο ξεκίνημα της σεζόν, αρέσει. Και αρέσει πολύ. Είναι απολαυστικός. Χωρίς απαραίτητα να «πιάνει» κόκκινα στην απόδοσή του. Χωρίς να κάνει το κάτι παραπάνω. Είπαμε, θέλει χρόνο ακόμα και... καλό Δεκέμβριο-Ιανουάριο θα μπορούμε να πούμε βγάλουμε πιο ασφαλή συμπεράσματα. Προς το παρόν απλά κάνει τα αυτονόητα τα οποία τόσο πολύ είχαν λείψει όλα τα τελευταία χρόνια. Και το κυριότερο όλων; Παίζει άμυνα.

Κακά τα ψέμματα αλλά οι «πράσινοι» μας είχαν συνηθίσει να ξεκινούν τα ματς «κυνηγώντας» στο σκορ (και τα «μάζευαν» στην 3η περίοδο) και συνήθως να έχουν δεχθεί από 40 έως και 50 πόντους στα πρώτα ημίχρονα. Και υπήρχε γκρίνια. Αν όχι γκρίνια, σίγουρα όχι αυτήν την ικανοποίηση που προσφέρει η ομάδα έως τώρα.

Το μπάσκετ δεν άρεσε. Δεν θυμάστε που λέγαμε ότι υπήρχαν στιγμές που ήταν απαραίτητο και το... κολλύριο όταν παρακολουθούσε κάποιος παιχνίδι του Παναθηναϊκού; Φαντάζομαι θα το θυμάστε. Όπως φαίνεται όμως, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς και οι παίκτες του έχουν βάλει στόχο να τα... κλείσουν όλα τα φαρμακεία. Δεν θα αγοράζει κανείς, πια, κολλύρια. Λουκέτο τους βάζουν.

Το παθητικό των 69,4 πόντων και το +20 ανά αγώνα

Μετά και την 5η αγωνιστική λοιπόν, ο Παναθηναϊκός έχει κάνει το 5/5 μετά και τη μεγάλη του νίκη στο Βελιγράδι, ενώ βρίσκεται στους +100 πόντους! Όπερ και σημαίνει 20 πόντους διαφορά ανά αγώνα, έχοντας μόλις 69,4 πόντους παθητικό και 89,4 πόντους στην επίθεσή του. Κοινώς είναι επιβλητικός. Δεν άφησε τους αντιπάλους του να πάρουν ανάσα και καλά-καλά ούτε να σκεφτούν ότι θα μπορέσουν να απειλήσουν.

Μπορεί τα τρία πρώτα ματς να ήταν του... χεριού του και από τα (θεωρητικά πάντα) «must win» που είχε «κυκλώσει» με το «W» της νίκης αλλά ακολούθησαν δύο πολύ δύσκολα τεστ. Το ένα απέναντι σε ομάδα που είναι από τις διεκδικήτριες του τίτλου όπως η Φενέρμπαχτσε στην Αθηνα και το άλλο κόντρα σε μια από τις πιο δύσκολες έδρες της Euroleague. Και μάλιστα σε ματς ειδικών συνθηκών καθώς επέστρεφε ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς ως αντίπαλος της Παρτίζαν για πρώτη φορά μετά την αποχώρησή του. Από... εδώ πάνε και οι άλλοι.

Αποδείχθηκε περίτρανα ότι στον επαγγελματικό αθλητισμό δεν υπάρχουν συναισθηματισμοί. Ο Παναθηναϊκός συνέχισε με την ίδια φόρα και δεν άφησε κανένα περιθώριο στην σερβική ομάδα να... σκεφτεί έστω και στο ελάχιστο ότι θα μπορούσε να διεκδικήσει κάτι από αυτό το ματς. Και μην ξεχνάτε ότι το «τριφύλλι» είχε φύγει τέσσερις συνεχόμενες χρονιές με ήττα από το Βελιγράδι, ενώ η τελευταία του νίκη ήταν από το... πολύ μακρινό 2010! Και πάλι επί Ζέλικο Ομπράντοβιτς.

Τα δύο βασικά στοιχεία

Α! Μιας και είπα Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Το τι «ομορφιές» είχαν ακουστεί, δεν λέγονται. Ότι ο Ομπράντοβιτς δεν θα ήταν πια ο ίδιος προπονητής στα 66 του χρόνια. Ότι δεν μπορεί να ακολουθήσει την νέα τάξη πραγμάτων στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Ότι οι ιδέες του δεν είναι «φρέσκιες». Ότι τον... έχει ξεπεράσει το μπάσκετ. Δηλαδή «ότι φανεί του λωλοστεφανή». Μα είναι δυνατόν; Για τον Ομπράντοβιτς μιλάμε. Και πιστέψτε με «διαβάζει» κάθε μέρα. Μαθαίνει ακόμα και τώρα. Βάζει νέα πράγματα στο πλούσιο playobook του, τα οποία υποστηρίζει και προσεγγίζει με την δική του φιλοσοφία.

Έχοντας όπως ανέφερα και προηγουμένως μία βασικότατη αρχή. Την άμυνα. Θα ζει και θα πεθαίνει με την άμυνά του. Τα δύο βασικά στοιχεία στην άμυνα είναι α) η διάθεση και β) η συγκέντρωση. Μετά έρχονται οι τακτικές και το προπονητικό πλάνο. Αν δεν υπάρχουν διαθεση και συγκέντρωση, οτιδήποτε και αν έχει πει ο προπονητής στην προπόνηση, θα είναι σαν να έχει μπει από το ένα αυτί και να έχει βγει από το άλλο. Με τον Ομπράντοβιτς αυτά δεν υπάρχουν. Γιατί ξέρουν οι παίκτες ότι εάν... υπάρξουν τέτοια φαινόμενα, δεν πρόκειται να παίξουν.

Υπήρξε για παράδειγμα φάση στα μέσα της 3ης περιόδου, όταν δημιούργησε φάση ο Κάρλικ Τζόουνς για τον εαυτό του με αποτέλεσμα να «ανοίξει» τον κεντρικό διάδρομο, αλλά ως δια μαγείας του έκρυψαν ταυτόχρονα τον ουρανό οι Φρανσίσκο και Γιαμπουσέλε οι οποίοι είχαν το ίδιο timing στην προσπάθεια για μπλοκ και φυσικά τον φιλοδώρησαν με μια μεγαλοπρεπέστατη τάπα. Όλα αυτά με το σκορ στο +18 για τον Παναθηναϊκό. Καμία φάση χαμένη. Καμία φάση δεν περνάει έτσι. Στην άμυνα διεκδικούν όλες τις μπάλες.

Έχει αναγκάσει τους αντιπάλους σε 112 άστοχα τρίποντα

Το επιθετικό βράδυ της ομάδας δεν ήταν καλό. Τουλάχιστον όχι από τα βράδια που θα θυμάται κάποιος εύκολα. Όχι ότι τα ποσοστά ευστοχίας ήταν άσχημα με 50% στα δίποντα και 38% στα τρίποντα για εκτός έδρας παιχνίδι. Στις βολές τα χάλασε λίγο ο Παναθηναϊκός με το 64% αλλά εντάξει. Ουτε γάτα, ούτε ζημιά. Όμως όταν ένα μέτριο επιθετικά βράδυ συνδυάζεται με ένα εξαιρετικό αμυντικά βράδυ, τότε οι πιθανότητες της νίκης θα είναι με το μέρος του Παναθηναϊκού.

Υπογράμμισα ένα ακόμα ποσοστό το οποίο και έχω... υπογραμμίσει και στα προηγούμενα παιχνίδια των «πρασίνων». Η Παρτιζαν σούταρε με 15% στα τρίποντα (4/26)! Προσέξτε τώρα: Η Παρί είχε 13/39, δηλαδή 26 άστοχα. Η Βιλερμπάν είχε 9/30, δηλαδή 21 άστοχα. Η Μακάμπι είχε 6/28, δηλαδή 22 άστοχα. Η Φενέρ είχε επίσης 9/30. Στο σύνολο οι πέντε αντίπαλοι των «πρασίνων» έως τώρα μέτρησαν συνολικά 41/153 τρίποντα. Όπερ και σημαίνει ότι αστόχησαν 112 φορές έξω από τα 6.75 και με το ποσοστό να έφτανε μετά βίας στο 26,7%. Αυτό σημαίνει ότι ο Παναθηναϊκός τους ανάγκασε σε κακά σουτ. Τουλάχιστον τα περισσότερα από αυτά ήταν εκτός συστήματος. Και αυτό πιστώνεται στην καλή άμυνα καθώς όλοι κυνηγούν το κλέψιμο, τα defelctions, τη δυσκολία στις γωνίες πάσας χάρη στα ψηλά σχήματα του Ζοτς κ.ο.κ.

Σημειώστε ότι στο Βελιγράδι δεν αγωνίστηκε και ο παίκτης ο οποίος είναι... παντού στην άμυνα και ένας από τους καλύτερους (αν όχι ο καλύτερος) του Παναθηναϊκού στην ατομική άμυνα. Ο Ίζακ Μπόνγκα. Ακόμα και έτσι βρέθηκαν οι αμυντικές λύσεις. Γιατί; Επειδή όλοι βαδίζουν και βρίσκονται στην ίδια σελίδα. Είδαμε τον Φαλ. Μπήκε ξανά και έπαιξε σαν να ήταν μέλος της ομάδας χρόνια και σαν να μην είχε λείψει ποτέ. Ανέφερα μετά το ματς με τον Προμηθέα με αφορμή τη συμμετοχή του Γάλλου σέντερ, να επιστρέφουν ένας ένας και να εντάσσονται στην εξίσωση της ομάδας.

Πάικτης-κλειδί ο Φαλ

Ο Φαλ ήταν ο παίκτης-κλειδί στο Βελιγράδι. Αν μπορέσει να συνεχίσει έτσι, χωρίς να αντιμετωπίσει άλλα προβλήματα κατά τη διάρκεια της σεζόν και να «βγάζει» 15 λεπτά δίνοντας τις απαραίτητες ανάσες στον Ματίας Λεσόρ, τότε ο Παναθηναϊκός βρήκε πορτοφόλι που είχε πέσει από την Ακρόπολη. Όχι ότι δεν ξέραμε τι παίκτης είναι ο «Μους». Ξέραμε. Όμως ο ίδιος έχει βαλθεί να το υπενθυμίσει σε όλους... Αρκεί να μείνει υγιής. Τίποτε άλλο...

Επίσης να σταθώ και σε κάτι που είπα χθες στο «Gazz Floor». Οι παίκτες γουστάρουν. Και γουστάρουν πολύ. Γουστάρουν την κατάσταση, γουστάρουν την ομάδα, γουστάρουν τους συμπαίκτες τους, γουστάρουν την καθημερινότητά τους, γουστάρουν τον προπονητή τους. Και θαρρώ ότι φαίνεται. Είναι χαρούμενοι και το δείχνουν. Και γι' αυτό αποτυπώνεται στο παρκέ.

Για να σας προλάβω. Θα έρθουν, όπως έχουμε αναφέρει επανειλημμένως και άσχημες βραδιές. Και ήττες. Μπορεί και οι επονομαζόμενες «κακές ήττες» (αν και όλες οι ήττες είναι κακές και θα είναι κακές για τον Παναθηναϊκό) σε παιχνίδια που δεν θα το περιμένουν. Ε, ακόμα και τότε, ακόμα και αν ακολουθήσουν ώρες στο βίντεο και στην ανάλυση των λαθών, άπαντες θα συνεχίσουν να γουστάρουν. Το κακό βράδυ μπορεί να είναι και την Παρασκευή στο T-Center απέναντι στην πολύ επικίνδυνη Χάποελ. Δεν θα αλλάξει κάτι.

Παρόλα αυτά αξίζει να πούμε ότι μέχρι το ταξίδι στην Κωνσταντινουπολη στο τέλος του μήνα για το ματς με την Εφές (30/10) προηγούνται τρία εντός με την ομάδα του Δημήτρη Ιτούδη, την Μπασκόνια και την Αρμάνι Μιλάνο. Μια πρώτης τάξεως ευκαιρία πριν ξεκινήσει τα συνεχόμενα ταξίδια να φτάσει και στο 8-0 μετά τις οκτώ πρωτες αγωνιστικές. Στο χέρι των «πρασίνων» είναι.

Α! Και μια ερώτηση αντί επιλόγου. Τελικά το μπάσκετ ξεπέρασε τον Ομπράντοβιτς; Το έχω απορία...

VISA: Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου.