Σταμάτα Ζέλικο, δεν είναι πια αστείο

Ταξίδεψα στο Βελιγράδι για να περιγράψω αγώνα του Παναθηναϊκού με προπονητή Ομπράντοβιτς τον Μάρτιο του 2010, την προτελευταία αγωνιστική της β’ φάσης της περιόδου. H Παρτίζαν βρισκόταν σε τροχιά πρόκρισης στο φάιναλ-φορ του Παρισιού, ενώ ο πρωταθλητής της προηγούμενης σεζόν Παναθηναϊκός πατούσε και με τα δύο πόδια εκτός διοργάνωσης, αφού είχε ξεκινήσει τον Όμιλο με 4 ήττες σε ισάριθμα παιχνίδια. Εκτός της Παρτίζαν, τον είχαν νικήσει στο ΟΑΚΑ η μετέπειτα πρωταθλήτρια Μπαρτσελόνα και το …Μαρούσι, του Γιώργου Μπαρτζώκα.

Μολονότι βαθμολογικά αδιάφοροι, οι «πράσινοι» κέρδισαν εύκολα στη Χάλα Πιονίρ (66-82), με πρωταγωνιστή τον Ντρου Νίκολας. Αλλά αυτό δεν άλλαξε τους ανέμους της βραδιάς. Ο Ομπράντοβιτς αποθεώθηκε σε τέτοιον βαθμό, ώστε ήταν αδύνατο να διεκπεραιώσουμε την προσυμφωνημένη συνέντευξη στον αγωνιστικό χώρο μετά το ματς. Κάθε φορά που ο «Ζοτς» ξεμύτιζε από τα αποδυτήρια και ερχόταν προς το μέρος της κάμερας, οι Σέρβοι φίλαθλοι ξεκινούσαν τα ωσαννά.

Αυτό κράτησε γύρω στα 20 λεπτά, με τις κερκίδες να παραμένουν κατάμεστες, παρά τη συντριβή. Ευτυχώς, οι παραγωγοί της ομάδας κατάλαβαν το πρόβλημα και κράτησαν το κύκλωμα ανοιχτό. Ό,τι και αν συμβαίνει στο σπίτι της Παρτίζαν, από όπου και αν φυσάει, οικοδεσπότης ήταν, είναι και θα είναι ο Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς.

Ήταν απόλυτα ταιριαστό να συνοδευτεί η αποψινή επίσκεψη με ένα αριστούργημα. Το ολοκληρωτικό μπάσκετ που έπαιξε ο Παναθηναϊκός απέναντι στην αποσβολωμένη Παρτίζαν έμοιαζε βγαλμένο από ένα μέλλον όπου οι αμερικανιές θα επέστρεφαν στο χρονοντούλαπο απ’ όπου ξεκλειδώθηκαν τα τελευταία χρόνια, ώστε να ξαναγυρίσεε στο προσκήνιο το μπάσκετ του προπονητή.

Εκμοντερνισμένο μεν, με έμφαση στην αφρικάνικη ταχυδύναμη για να μη μας περάσουν για τίποτε αναχρονιστές, αλλά total basketball που κάνει το γήπεδο να μοιάζει απελπιστικά μικρό στα μάτια του αντιπάλου και το καλάθι απολαυστικά φαρδύ στα μάτια των τυχερών που βρίσκονται στη δούλεψη του ποντίφηκα Ζέλιμιρ.

Όσο δύσκολο και αν είναι να γεμίσουν 700-800 λέξεις κειμένου με τα ίδια και τα ίδια κοσμητικά επίθετα, ας μην αραδιάσω πάλι το αφήγημα περί του …Αταμάν που εκτίθεται περισσότερο με κάθε βραδιά και με κάθε ματς που περνάει.

Στον Παναθηναϊκό του Οκτωβρίου 2026 αρκεί ένα ενεργητικό 75-80 πόντων για να κερδίζει με 20άρες. Ο ΠΑΟΚ μπορεί να ξεγυμνώθηκε νωρίτερα απόψε στη Λιθουανία, αλλά αξίζει κάποιου είδους έπαινο επειδή κατόρθωσε να γράψει σκορ που αρχίζει με τον αριθμό «8» απέναντι στον Παναθηναϊκό.

Η Παρτίζαν, πάλι, χρειάστηκε 25 λεπτά για να ξεπεράσει τους 30 πόντους και 38 για να φτάσει τους 50, αφού ο Ομπράντοβιτς ξεφούρνισε αμέσως μετά από την ανάπαυλα ένα νεογέννητο αμυντικό τέρας: Γκραντ, Μπάντιο, Ρογκαβόπουλος, Γιαμπουσέλε, Φαλ. Αυτοί οι πέντε έκρυψαν το ελληνικό καλάθι στην αφετηρία της γ’ περιόδου και έβαλαν την παύλα δίπλα στην άνω τελεία.

Με τον «μίστερ Ίζακ Μπόνγκα», τον μετρ της πολυπλόκαμης άμυνας, να παρακολουθεί τους νυν και τους πρώην συμπαίκτες του ντυμένος με πολιτικά! Και με τον πληθωρικό Νάιτζελ Χέις-Ντέιβις να βάζει υποψηφιότητα για την ορφανή θέση του Αμερικανού πρέσβη. «Εδώ είναι το Garden της Ευρώπης», μονολογούσε μετά. «Αρκεί να μη μας πετάνε αντικείμενα και να μη μας φτύνουν…».

Υπενθυμίζω ότι ο Παναθηναϊκός παίζει από το ξεκίνημα της σεζόν άνευ Σλούκα και άνευ Ναν και στοιχηματίζω ότι το κοινό του ανυπομονεί για την πρώτη σύγκρουση με τους πρωταθλητής Ευρώπης. Ως παρατηρητής που πέρασε περίπου μία ώρα παρακολουθώντας εκ παραλλήλου το «πράσινο» ρεσιτάλ και την διαγραφόμενη «κόκκινη» πανωλεθρία, σας διαβεβαιώ ότι οι οπαδοί του Παναθηναϊκού είχαν κάθε δικαίωμα στην αδημονία. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι τα βαρομετρικά θα παραμείνουν αναλλοίωτα όλο το χειμώνα. Ηδη, στη Βαλένθια, το χαμηλό έγινε υψηλό μέσα σε λίγα λεπτά!

Embarrassment of riches, το λένε στις Αμερικές αυτό που διαθέτει ο Ομπράντοβιτς. Έχεις τόσα πλούτη, που αρχίζεις και ντρέπεσαι όταν τα αραδιάζεις στο τραπέζι των κοινών θνητών. Ο Παναθηναϊκός πέρασε αλώβητος αυτή τη νύχτα Τρίτης και 13 και συνεχίζει την υψηλή πτήση, η οποία μπορεί να τον φέρει ακόμα και στο 8-0 με τις τρεις εντός έδρας αναμετρήσεις που έπονται.

Η Χάποελ του Ιτούδη μπορεί μεθαύριο να αποδειχθεί πιο σκληρό καρύδι από τα προηγούμενα θύματα, μπορεί και όχι. Προς το παρόν και μέχρι νεωτέρας, ο Παναθηναϊκός παίζει μόνος του. Τη Βαλένθια οι «πράσινοι» θα την επισκεφτούν Νοέμβρη μήνα, παραμονές του κρίσιμου Ελλάδα-Γεωργία, όπου η Εθνική θα χρειαστεί κάμποσα από τα παιδιά του «τριφυλλιού». Σόρι κιόλας που πάω να ανοίξω άσχετη συζήτηση, αλλά κάπως πρέπει να γεμίσει το ρημάδι το κείμενο.

Σπεύσατε τώρα στο Gazz Floor, όπου η ανάλυση των αποψινών αγώνων έχει ξεκινήσει από νωρίς και θα συνεχιστεί μέχρι τελικής πτώσεως. Θα με βρείτε και εμένα εκεί, μαζί με Ιωάννη Παπαπέτρου, Παντελή Μπούτσκο, Στέφανο Μακρή και σύσσωμη την ομαδάρα του Gazzetta, με ένα απλό κλικ σε αυτόν εδώ τον σύνδεσμο.

VISA: Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου.