Ο Μπράξτον Κι στο Gazzetta: «Αν είχα πρόταση από Ολυμπιακό; Ουδέν σχόλιο... »

• Η συνέντευξη του Μπράξτον Κι στο Gazzetta

Ο Μπράξτον Κι μας συστήθηκε ουσιαστικά την περσινή σεζόν και έμελλε να κατασκηνώσει στη σκέψη μας μετά το πέρας των Playoffs της EuroLeague την περασμένη σεζόν, όταν και ως παίκτης της Βαλένθια απέκλεισε τον Παναθηναϊκό από το Final Four της Αθήνας.

O 29 χρονος φόργουορντ δεν είναι ο τύπος του παίκτη που θα περάσει απαρατήρητος μέσα στα παρκέ κι αν κάτι θα μπορούσε να τον χαρακτηρίσει είναι ότι είναι παίκτης ειδικών αποστολών, «εργάτης» της άμυνας με νοοτροπία νικητή που κάνει τη... βρώμικη δουλειά, αλλά και πάνω απ' όλα ένας μπασκετμπολίστας που δεν φοβάται να πει την άποψή του ακόμα κι αν πρόκειται να ταράξει τα νερά της EuroLeague.

Ο Μπράξτον Κι αποφάσισε να ξανασυστηθεί αυτή τη φορά ως παίκτης της Φενέρμπαχτσε σε μία εκ βάθεων συζήτηση στο Gazzetta αποκαλύπτωντας τον λόγο που πήρε την απόφασή του να κάνει το επόμενο βήμα στην καριέρα του και να μετακομίσει στην Κωνσταντινούπολη για χάρη της Φενέρμπαχτσε. Μίλησε για τη συνύπαρξή του με τον εκρηκτικό Σάρας Γιασικεβίτσιους, αναλύοντας το νέο κεφάλαιο της πορείας του ως το πολυεργαλείο στη φαρέτρα του Λιθουανού προπονητή και τους υψηλούς στόχους της τουρκικής ομάδας.

Παράλληλα, ταξίδεψε στις επικές περσινές μάχες των playoffs με τη Βαλένθια απέναντι στον Παναθηναϊκό, αποκάλυψε τι σκεφτόταν όταν έπαιζε στο Game 5 με σπασμένη μύτη, αγνοώντας τα μηνύματα των φίλων των «πρασίνων» που τον έλεγαν... τρελό, όταν πίστευε στην ανατροπή από το 2-0, ενώ έφερε στο φως της δημοσιότητας την κουβέντα που είχε με τον Εβάν Φουρνιέ σχετικά με τη δημοσιοποίηση των συμβολαίων στη EuroLeague.

Όσο για το αν το όνομά του συνδέθηκε με τον Ολυμπιακό πριν φορέσει τα κίτρινα της Φενέρ; Η αφοπλιστική του ατάκα «Ουδέν σχόλιο, ουδέν σχόλιο!» με ένα πλατύ χαμόγελο είπε πολλά περισσότερα από χίλιες λέξεις.

Η συνέντευξη του Μπράξτον Κι στο Gazzetta

Πρώτα απ’ όλα, θα ήθελα να μάθω τι ήταν αυτό που σε έκανε να πάρεις την απόφαση να πας στη Φενέρμπαχτσε φέτος;

«Ήταν δύσκολο. Είχαμε μια καλή χρονιά πέρυσι με τη Βαλένθια. Βλέποντας όμως την «πορεία της ομάδας πέρυσι, που έφτασε μέχρι το Final Four και πάντα ήθελα να παίξω για έναν προπονητή που είναι εκρηκτικός, εκφραστικός. Είναι παρόμοιος με τον Πέδρο (σ.σ. Μαρτίνεθ), αλλά σίγουρα με τον δικό του τρόπο. Οπότε το να έρθω εδώ —μια ομάδα με μεγάλη ιστορία, πολλούς σπουδαίους παίκτες και προπονητές— ήταν μια απόφαση βασισμένη σε όλη αυτή την κληρονομιά. Νιώθω ότι είναι ένα πολύ απαιτητικό πρόγραμμα για να είσαι μέρος του και εδώ είσαι πάντα στο επίκεντρο».

Πώς είναι λοιπόν να συνεργάζεσαι με τον Σάρας Γιασικεβίτσιους; Είναι πολύ απαιτητικός, φωνάζει πολύ; Πώς το βιώνεις εσύ;

«Είναι σίγουρα διαφορετικά. Όπως είπα, μοιάζει λίγο με τον Πέδρο από τη θητεία μου στη Βαλένθια, είναι κι αυτός έντονος. Φωνάζει και έχει παρόμοιες αντιδράσεις. Αλλά ο Σάρας είναι σε άλλο επίπεδο! Έχω μάθει όμως να προσαρμόζομαι. Έχουμε μια πολύ καλή σχέση εντός και εκτός γηπέδου, οπότε μπορώ να καταλάβω από πού ορμάται. Ίσως ο τρόπος του να είναι ορισμένες φορές λίγο αμφιλεγόμενος, αλλά μεταξύ μας είμαστε μια χαρά».

Η Φενέρμπαχτσε είναι μια εντελώς νέα ομάδα φέτος. Ο ρόλος σου είναι πολύ σημαντικός, ειδικά η αμυντική σου επίδραση. Πώς πρόκειται να προσεγγίσεις τα παιχνίδια απέναντι σε όλες αυτές τις μεγάλες ομάδες, όπως τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό; Ποιος είναι ο μεγαλύτερος στόχος που θέλεις να πετύχεις;

«Αυτές οι ομάδες είναι πραγματικά πολύ δυνατές. Έχουμε πολλούς νέους παίκτες. Ακόμα προσπαθούμε να βρούμε τον ρυθμό μας, να δούμε ποια σχήματα λειτουργούν καλά, πώς να παίζουμε μαζί, πού αρέσει στον καθένα να παίρνει τη μπάλα και πώς μπορώ εγώ να τους βοηθήσω στην άμυνα. Σίγουρα διανύουμε μια περίοδο προσαρμογής. Αλλά είχαμε πολλά φιλικά προετοιμασίας και μερικά επίσημα παιχνίδια μέχρι στιγμής όπου δουλέψαμε για να αποκτήσουμε ρυθμό και συνοχή. Όπως αναφέρθηκε, τα παιχνίδια με τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό είναι δύσκολα, έχουν πολλούς σπουδαίους παίκτες και στις δύο πλευρές που παίζουν με το σωστό τρόπο. Ο Ολυμπιακός μόλις κατέκτησε το τρόπαιο. Εμείς απλώς ψάχνουμε τον δρόμο μας. Ο στόχος μας είναι να διεκδικήσουμε όλους τους τίτλους που μπορούμε: το Τουρκικό Πρωτάθλημα και τη EuroLeague. Να είμαστε ανταγωνιστικοί όλη τη χρονιά. Και προφανώς να βρεθούμε στην πρώτη τετράδα ώστε να πάρουμε το πλεονέκτημα έδρας στα playoffs. Αυτός είναι ο στόχος μας».

Έχετε ήδη παίξει σε φιλικό τουρνουά και στο Super Cup της EuroLeague απέναντι στον Ολυμπιακό. Τους αντιμετώπισες και πέρυσι παίζοντας στη Βαλένθια. Πώς θα συνέκρινες τον περσινό Ολυμπιακό με τον φετινό;

«Προφανώς πέρυσι έπαιζα με τον Γιαν Μοντέρο. Προσθέτοντας αυτόν, προσθέτοντας τον Κόντι (σ.σ. Μίλερ-ΜακΙντάιρ). Βασικά, ξέχασα το όνομα ενός παιδιού, του νο24 από την Βιλερμπάν... »

Του Εντιάι;

«Ναι! Παίζει πάρα πολύ καλά για αυτούς. Κάνει όλα αυτά τα πράγματα που πολλοί άλλοι παίκτες δεν θέλουν να κάνουν. Φαίνεται σε εξαιρετική κατάσταση, βρήκε τον ρόλο του σε μια γεμάτη ταλέντο ομάδα. Με την ενέργεια που βγάζει, κάνει εξαιρετική δουλειά. Θα έλεγα ότι αυτή είναι η μεγαλύτερη διαφορά που βλέπω. Προφανώς, ο Φουρνιέ, ο Ντόρσεϊ, ο Βεζένκοβ θα κάνουν αυτό που ξέρουν να κάνουν — είναι σπουδαίοι παίκτες και δίνουν ώθηση στην ομάδα. Η προσθήκη όμως αυτών των νέων παικτών τους έδωσε σίγουρα μια διαφορετική διάσταση».

Πώς σου φάνηκε η μεταγραφή του Γιαν Μοντέρο στον Ολυμπιακό και του Μπράνκου Μπάντιο στον Παναθηναϊκό από τη Βαλένθια;

«Περάσαμε όλοι μια δύσκολη φάση πέρυσι όταν είμασταν μαζί, αλλά θεωρώ πως είναι κάτι πολύ καλό για αυτούς. Πιστεύω ότι και οι δύο πάνε περίφημα μέχρι στιγμής. Ο Μπάντιο περνάει καλά, έχει έναν καλό ρόλο σε μια πολύ ταλαντούχα ομάδα, όπως και ο Γιαν. Δεν είχα την ευκαιρία να δω πολλά από τα παιχνίδια τους γιατί παίζουμε τις ίδιες μέρες, αλλά θα είναι όμορφο να δω τον Μπάντιο και τον Γιαν».

Η σεζόν της Βαλένθια ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία, φτάνοντας στο Final Four της Αθήνας. Ωστόσο, η ομάδα διαλύθηκε. Κάθε παίκτης πήγε σε διαφορετική ομάδα, ακόμα και ο προπονητής πήγε στη Ρεάλ Μαδρίτης. Πώς βλέπεις το νέο εγχείρημα της Βαλένθια με τον Τσάβι Αλμπέρτο στη θέση του προπονητή;

«Πιστεύω ότι ο Τσάβι θα τα πάει περίφημα. Ανέλαβε όταν ο Πέδρο αποβλήθηκε στο Game 3 εναντίον του Ολυμπιακού, έκανε εξαιρετική δουλειά μπαίνοντας στα παπούτσια του και έδωσε σε πολλούς παίκτες αυτοπεποίθηση και ελευθερία. Κάνουν σπουδαία δουλειά αυτή τη στιγμή. Είναι αήττητοι, νομίζω, στη EuroLeague, παίζουν πολύ καλά. Μίλησα με τα παιδιά, κρατάω επαφή μαζί τους και το διασκεδάζουν. Προφανώς έχουν τον Τζέι Τζέι Σορτς και μερικούς ακόμα ταλαντούχους παίκτες. Πιστεύω θα πάνε εξαιρετικά φέτος».

Θέλω να γυρίσω τον χρόνο πίσω, στη σειρά των playoffs απέναντι στον Παναθηναϊκό. Πρώτα απ’ όλα, έπαιξες στο Game 5 με σπασμένη μύτη. Ήταν απίστευτο. Πού βρήκες τόσο μεγάλο κίνητρο για να αγωνιστείς σε αυτή την κατάσταση;

«Δουλέψαμε τόσο σκληρά όλη τη σεζόν για να φτάσουμε σε εκείνο το σημείο. Προφανώς χάναμε με 2-0, κερδίσαμε δύο παιχνίδια εδώ στην Αθήνα, και δυστυχώς έσπασα τη μύτη μου. Αλλά είπα στον εαυτό μου: "Δεν υπάρχει περίπτωση να χάσω αυτό το παιχνίδι". Έπρεπε να παίξω. Η ομάδα μου με χρειαζόταν, οι οπαδοί μας με χρειάζονταν, οι προπονητές με χρειάζονταν. Δεν γινόταν να κάτσω στον πάγκο σε ένα τόσο μεγάλο παιχνίδι. Κερδίσαμε, ήταν μια τρελή στιγμή για εμάς, για την ιστορία μας, για την ομάδα και το πρόγραμμά μας. Καταφέραμε να πάρουμε την πρόκριση, αλλά ήταν τρέλα. Η ατμόσφαιρα ήταν απίστευτη, όλα πορτοκαλί. Ήταν υπέροχο που ήμουν μέρος εκείνης της στιγμής, που πήραμε τη νίκη και το κάναμε για τους φιλάθλους και τους συμπαίκτες μου. Δεν θα άλλαζα τίποτα».

Υπήρξε κάποια στιγμή, όταν χάνατε με 2-0, που ένιωσες ότι δεν θα καταφέρετε να πετύχετε τον στόχο σας;

«Όχι. Μάλιστα είχα κάνει και ένα tweet. Έψαξα στο Google αν υπήρχε κάποια ομάδα που είχε επιστρέψει ποτέ από το 2-0. Η Ρεάλ το είχε κάνει απέναντι στην Παρτιζάν. Έκανα λοιπόν το tweet. Πολλοί οπαδοί, οπαδοί του Παναθηναϊκού, μου έγραφαν σχόλια όπως "είσαι τρελός", ενώ πολλοί οπαδοί της Βαλένθια χαίρονταν που είχαμε ακόμη ελπίδα και πίστη. Στο τέλος της ημέρας, είχαμε πίστη. Χάσαμε δύο παιχνίδια από buzzer beaters. Ο Νάιτζελ (σ.σ. Χέιζ-Ντέιβις) έβαλε το νικητήριο buzzer beater πάνω μου, στο Game 1 έβαλαν τρία ή τέσσερα buzzer beaters από την τρίτη περίοδο ως την τέταρτη... πολλά δύσκολα σουτ. Νομίζω ο Τσέντι Όσμαν έβαλε ένα ταμπλό-και-μέσα. Έβαλαν ορισμένα πολύ δύσκολα σουτ. Ξέραμε όμως ότι είμασταν εκεί. Κάναμε απλώς μερικές προσαρμογές στα παιχνίδια 3, 4 και 5 και πήραμε τις νίκες».

Ως Αμερικανός παίκτης που ήρθε στην Ευρώπη για να κυνηγήσει τους στόχους του, βλέπεις ότι υπάρχει έντονη αντίδραση από τους φιλάθλους κι όχι μόνο. Στη σειρά των playoffs ακούστηκαν πολλά εκατέρωθεν. Εσύ πώς καταφέρνεις να μένεις συγκεντρωμένος σε αυτό που κάνεις;

«Είμαι πάντα απόλυτα αφοσιωμένος. Νιώθω ότι όταν έρθει η ώρα του αγώνα, δεν βλέπω πραγματικά κανέναν από όσους κάθονται δίπλα στο παρκέ ή στις κερκίδες. Δεν επηρεάζομαι. Περιστασιακά μπορεί να ανταλλάξω λίγο trash talk με κάποιον οπαδό, αλλά πέρα από αυτό είμαι απόλυτα συγκεντρωμένος στο παιχνίδι. Εστιάζω μόνο σε όσα συμβαίνουν μέσα στο παρκέ».

Έκανες μια δήλωση πριν από λίγους μήνες σχετικά με τους μισθούς στη EuroLeague και το ότι θα ήθελες να δημοσιοποιούνται, όπως συμβαίνει στο NBA. Ο Εβάν Φουρνιέ συμφώνησε μαζί σου επειδή έχει παίξει στο εξωτερικό. Ποια είναι η οπτική σου πάνω σε αυτό το θέμα;

«Είχα μια πολύ καλή συζήτηση με τον Εβάν Φουρνιέ. Νομίζω αφού το δημοσίευσα αυτό, παίξαμε εναντίον του και κουβεντιάσαμε λίγο. Μου έθεσε ένα πολύ σωστό επιχείρημα: ότι η ευρωπαϊκή κουλτούρα προτάσσει να μην δημοσιοποιούνται οι μισθοί, πράγμα που σέβομαι και δεν το γνώριζα. Η δική μου οπτική είχε να κάνει περισσότερο με το να δώσουμε στους παίκτες περισσότερες ευκαιρίες να κατανοήσουν τις διαπραγματεύσεις. Αν αυτός ο παίκτης παίρνει τόσα κι ο άλλος τόσα, έχεις μια καλύτερη εικόνα της αγοράς, ώστε οι παίκτες να παίρνουν καλύτερες αποφάσεις για τους εαυτούς τους και οι μάνατζερ να έχουν καλύτερη ιδέα για το τι συμβαίνει στην αγορά. Πιστεύω ότι η διαφάνεια θα ήταν καλή, δεν θεωρώ ότι θα έβλαπτε κανέναν. Επίσης, θεωρώ ότι θα βοηθούσε τη λίγκα να δώσει μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα στους παίκτες και να δοθεί έμφαση στο "εντάξει, αυτός ο παίκτης αμείβεται με τόσο". Πολλοί θεωρούν ότι είμαι τρελός γι' αυτό, αλλά πιστεύω πως είναι κάτι που ίσως άλλαζε λίγο τα δεδομένα και έδινε μια νέα αύρα στη λίγκα».

Αυτό είναι κάτι με το οποίο ερχόμαστε αντιμέτωποι κι εμείς οι δημοσιογράφοι, όταν πρέπει να αρθρογραφήσουμε για τους μισθούς και τα μπάτζετ των ομάδων και ψάχνουμε παντού να βρούμε στοιχεία χωρίς αποτέλεσμα.

«Πιστεύω ότι απλώς θα έκανε τα πράγματα —όπως είπες κι εσύ— πιο εύκολα για εσάς, πιο εύκολα για τους παίκτες, πιο εύκολα για τους φιλάθλους. Θεωρώ ότι όλοι θα έπρεπε να γνωρίζουν. Μακάρι κάποια μέρα να γίνει. Ξέρω ότι πολλοί παίκτες στη EuroLeague μπορεί να διαφωνούν μαζί μου, όπως και πολλοί άλλοι αλλού, αλλά πιστεύω ότι θα βοηθούσε».

Ανέφερες ότι μίλησες με τον Εβάν Φουρνιέ γι' αυτά τα θέματα. Είχα δει ένα δημοσίευμα από ισπανικά μέσα ενημέρωσης που σε συνέδεε με τον Ολυμπιακό πριν υπογράψεις στη Φενέρμπαχτσε. Ίσχυε;

«Ουδέν σχόλιο! Ουδέν σχόλιο, ουδέν σχόλιο!

(Γέλια)

Επίσης σχετικά με το θέμα των μισθών, κόσμος μου έλεγε "αν οι οπαδοί ξέρουν πόσα παίρνουμε, μετά θα μας αποδοκιμάζουν". Κι εγώ σκέφτομαι: ειλικρινά, στην Ευρώπη έτσι κι αλλιώς σε αποδοκιμάζουν, οπότε το να ξέρουν πόσα βγάζεις δεν κάνει καμία διαφορά! (Γέλια)»

Ως Αμερικανός παίκτης που έρχεται να παίξει στην Ευρώπη, είσαι ένας παίκτης που δίνει έμφαση στην άμυνα, σου αρέσει να κινείσαι χωρίς τη μπάλα, και τα στατιστικά σου μπορεί να μην είναι σε κάθε παιχνίδι στα ύψη, αλλά κάνεις όλη αυτή τη «βρώμικη δουλειά», όπως λέμε. Θεωρείς ότι σου ταιριάζει περισσότερο η Ευρώπη σε σχέση με τις ΗΠΑ;

«Προσπαθώ απλώς να βρω τρόπους να νικάμε. Μου αρέσει να νικάω, έχω κερδίσει σε κάθε επίπεδο που έχω αγωνιστεί, οπότε βρίσκω τον τρόπο να συνεχίζω αυτό το σερί. Δεν θα έλεγα ότι το ένα μου ταιριάζει περισσότερο από το άλλο· απλώς προσπαθώ να επηρεάζω θετικά το αποτέλεσμα και τη νίκη κι αυτό είναι κάτι που με ακολουθεί όπου κι αν πάω».

Όμως θα θέλαμε να σε γνωρίσουμε καλύτερα και ως άνθρωπο: Τι κάνεις στον ελεύθερο χρόνο σου; Τι μουσική ακούς; Τι σου αρέσει να τρως; Πες μας κάτι για εσένα.

«Προσπαθώ να μάθω λίγα τουρκικά, να απολαύσω την κουλτούρα και το φαγητό, δοκιμάζω νέες γεύσεις εκεί. Πραγματικά πολύ καλό φαγητό! Και πανέμορφα μέρη, ο Βόσπορος είναι υπέροχος, οπότε προσπαθώ να περνάω περισσότερο χρόνο έξω. Δεν είχα πολύ χρόνο ακόμα... δεν έχω βρει ένα προπονητήριο γκολφ, θέλω να παίξω γκολφ αλλά δεν έχω βρει ακόμα κάτι εκεί κοντά. Επίσης, η κόρη μου ασχολείται με τα άλογα, οπότε έχω μπει κι εγώ στον κόσμο της ιππασίας!»

Όπως ο Γιόκιτς;

«Ναι, ακριβώς, ακριβώς! Δεν πίστευα ποτέ ότι θα το έκανα όταν ήμουν συμπαίκτης του, αλλά κοίτα με τώρα! Όμως είναι όμορφα, το απολαμβάνω. Απολαμβάνω απλώς το να βρίσκομαι στη φύση, προσπαθώ να υιοθετήσω την τουρκική κουλτούρα περισσότερο απ' όσο περίμενα, οπότε τα απολαμβάνω όλα».