Παναθηναϊκός: Η «Aura» σε όλο της το μεγαλείο

Πραγματικά δεν ήξερε κάποιος που να πρωτοκοιτάξει. Στον Ζέλικο Ομπράντοβιτς; Στον Μάικ Μπατίστ ο οποίος άκουγε προσεκτικά τα όσα του έλεγε ο Σέρβος τεχνικός; Στον Φραγκίσκο Αλβέρτη ο οποίος ήταν, είναι και θα είναι «αιώνια πιστός» στον Παναθηναϊκό; Ή μήπως στον Δημήτρη Διαμαντίδη ο οποίος με τη σειρά του επέστρεψε στους «πράσινους» προκαλώντας κύμα ενθουσιασμού στους φιλάθλους;

Ε, όταν κάθισαν όλοι μαζί δίπλα από τη μπασκέτα και παρακολουθούσαν τα σουτ των παικτών, αυτομάτως άρχισαν να «ξυπνούν» και μνήμες των περασμένων (και άκρως δοξασμένων) χρόνων. Η «νέα εποχή» για την οποία έχει γίνει τόσο μεγάλος ντόρος από τη μέρα που ανακοινώθηκε η μεγάλη επιστροφή του «Ζοτς», ξεκίνησε και επίσημα.

Όσο για το τελικό αποτέλεσμα; Κανείς δεν μπορεί να πει τίποτα απολύτως. Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί το παραμικρό. Άλλωστε στην παρούσα φάση δεν είναι και αυτό που απασχολεί. Προς το παρόν όλοι λαχταρούν και περιμένουν με ανυπομονησία το πρώτο τζάμπολ της σεζόν. Για να ακριβολογώ, το πρώτο τζάμπολ των... φιλικών. Είναι τόσο μεγάλη η αγωνία για την νέα χρόνια που δεν αποκλείεται οι φίλοι της ομάδας να έχουν αρχίσει να χαράζουν τους τοίχους των σπιτιών τους τις μέρες, μέχρι τα πρώτα ματς.

Πραγματικά δεν θυμάμαι ποτέ άλλοτε να υπάρχουν τόσο στιβαρά θεμέλια πριν από την έναρξη μια σεζόν. Και άλλες φορές υπήρχε μεγάλη αισιοδοξία και άλλες φορές υπήρχε ανυπομονησία, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί το οτιδήποτε με το φετινό. Η αύρα είναι σπάνια. Πολύ σπάνια. Και δεν πιστεύω ότι είναι εύκολο να την ξανανιώσει ο οργανισμός του Παναθηναϊκού. Αν έβλεπε κάποιος αυτήν την εικόνα πριν από κάποια χρόνια, δεν θα πίστευε ότι ήταν προϊόν της τεχνητής νοημοσύνης; Κι όμως, συμβαίνει. Ο Παναθηναϊκός μπαίνει σε μια διαφορετική εποχή.

Το «κλισέ» ότι «σημασία έχει το ταξίδι και όχι ο προορισμός» βρίσκει εφαρμογή στα όσα... αναμένονται στις τάξεις των «πρασίνων» τη νέα σεζόν. Για να μην παρεξηγηθώ. Σίγουρα οι τίτλοι και τα τρόπαια αποτελούν (και πάντα θα αποτελούν) αυτοσκοπό για τον Παναθηναϊκό. Άλλωστε γι' αυτόν τον λόγο έχει γίνει αυτή η τεράστια επένδυση από τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο με την προσθήκη πρωτοκλασάτων παικτών και ανθρώπων οι οποίοι λατρεύονται από τον κόσμος του Παναθηναϊκού και οι ίδιοι (έχουν αποδείξει ότι) λατρεύουν τον σύλλογο. Θανατηφόρος και άκρως ελπιδοφόρος ο εν λόγω συνδυασμός.

Απλά θέλω να πω ότι ο Παναθηναϊκός ξεκινάει φέτος με τις καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις. Η στήριξη του κόσμου; Δεδομένη. Η ισχυρή ομάδα; Δεδομένη. Η σιγουριά που προσφέρει η παρουσία του Ζέλικο Ομπράντοβιτς; Δεδομένη. Η συσπείρωση με Μπατίστ, Αλβέρτη, Διαμαντίδη; Δεδομένη. Πραγματικά, δεν ξέρω αν υπάρχει μεγαλύτερη μπασκετική ονείρωξη στις τάξεις των «πρασίνων» από την έναρξη της φετινής σεζόν.

Από εκεί και πέρα το μπάσκετ είναι ένα τελείως διαφορετικό κομμάτι. Διαφορετικό και απρόβλεπτο. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο Παναθηναϊκός διαθέτει ένα άκρως γεμάτο και ποιοτικό ρόστερ. Και παρέμεινε «γεμάτο» και ποιοτικό ακόμα και μετά την πώληση του Τσέντι Όσμαν. Ακόμα και του Βασίλη Τολιόπουλου θα μπορούσε να προσθέσει κάποιος, ο οποίος συνεχίζει να πραγματοποιεί πολύ καλές εμφανίσεις με την Εθνική μας Ομάδα.

Μπορεί η φιλοσοφία να άλλαξε καθώς ο Ομπράντοβιτς θέλει να προσδώσει το αμυντικό φίλτρο το οποίο έλειπε πάρα πολύ τα προηγούμενα χρόνια του Άταμαν αλλά τα «υπερόπλα» εξακολουθούν να υπάρχουν στον «πράσινο» οπλοβαστό. Και είναι έτοιμα να ενεργοποιηθούν ανά πάσα ώρα και στιγμή. Σίγουρα η παρουσία των «legends» έχει την δική της «Aura» στην καθημερινότητα της ομάδας, αλλά οι παίκτες θα είναι εκείνοι που θα έχουν την μεγαλύτερη ευθύνη μέσα στις τέσσερις γραμμές.

Και αν μη τι άλλο ξεχειλίζουν από ποιότητα. Θυμάστε τι έγινε τον περασμένο Φεβρουάριο; Ο Παναθηναϊκός είχε φτάσει μια ανάσα από τον Γκέρσον Γιαμπουσέλε, αλλά ο Γάλλος την ύστατη στιγμή βρήκε το συμβόλαιο που ήθελε στο NBA και δη στους Μπουλς. Τι έκαναν αμέσως οι «πράσινοι»; Πάλεψαν την πιο δύσκολη περίπτωση του Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις και κατάφεραν να κάνουν δικό τους τον Αμερικανό πάουερ φόργουορντ. Τώρα; Τώρα υπάρχουν και οι δύο στο «πράσινο» ρόστερ. Τρομερό...

Επίσης: Ποιος παίκτης έκλεψε την παράσταση στην Euroleague που ολοκληρώθηκε παίρνοντας από το χέρι την Ζάλγκιρις έως τα playoffs; Ο Σιλβέν Φρανσίσκο; Ποια φανέλα θα φοράει φέτος ο Γάλλος γκαρντ; Νομίζω ότι ξέρετε; Και παράλληλα θα βρεθούν στο «T-Center» παίκτες... Ομπράντοβιτς όπως είναι οι Μπάντιο, Μπόνγκα και Φαλ, ο οποίος έχει τα δικά του κίνητρα ενόψει της επόμενης σεζόν και του δύσκολου τραυματισμού που πέρασε.

Α, να μην ξεχάσω. Λεσόρ από την αρχή της σεζόν και με προετοιμασία. Χουάντσο με ανανέωση. Γκραντ με... Ζοτς. Σλούκας πολύ πιο φρέσκος. Ρογκαβόπουλος το ίδιο. Οι υπόλοιποι Έλληνες στα χέρια του Ομπράντοβιτς, ο οποίος στο παρελθόν (για όσους θυμούνται) είχε στηριχθεί πολύ στον «πράσινο» ελληνικό κορμό.

Μοναδικό «ψεγάδι» ο τραυματισμός του Κέντρικ Ναν, ο οποίος θα τον αφήσει πίσω στο πρώτο κομμάτι της σεζόν. Όμως γι' αυτό δεν είναι τόσο «γεμάτο» το ρόστερ; Και εδώ υπάρχει και μια διαφορά σε σχέση με το προηγούμενο καθεστώς. Εάν ο Αμερικανός δεν είναι 200% καλά δεν πρόκειται να παίξει. Και έτσι πρέπει να γίνεται. Και έτσι θα γίνεται από εδώ και στο εξής. Και φανταστείτε λοιπόν αυτήν την ομάδα και με τον Ναν υγιέστατο...

Γι' αυτό και είπα προηγουμένως. Υπάρχουν πολύ γερά «θεμέλια» ενόψει της νέας σεζόν κάνοντας την ανυπομονησία να αυξάνεται από μέρα σε μέρα.