Εμβαθύνοντας στον “Τσαβισμό”

Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους παίχτες στη φετινή Offseason. Οι οικονομικές της δυνατότητες μεγάλες, οι κινήσεις της σημαντικές. Η Ντουμπάι δείχνει ότι θέλει πολύ να χτυπήσει την πόρτα της ευρωπαϊκής ελίτ ως η “καινούργια Μονακό”. Μια πόλη που συγκεντρώνει πλούτο αλλά δεν είχε κανένα μπασκετικό υπόβαθρο, ένα πρότζεκτ εκατομμυρίων που καταφέρνει τη συσσώρευση σπουδαίου ταλέντου στη λογική του “μεγαλώνουμε γρήγορα, ανταγωνιζόμαστε άμεσα”.

Στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα κατανόησαν ότι η Ευρωλίγκα είναι “η λίγκα των προπονητών” και φρόντισαν να ξεκινήσουν από εκεί φέτος, δίνοντας ένα μεγάλο συμβόλαιο σε έναν από τους καλύτερους στη δουλειά. Ο “Τσαβισμός” είναι η νέα θρησκεία για τους ακόλουθους της ομάδας μπάσκετ. Πρεσβεύει την ταχυδύναμη, την ομαδικότητα, την ανιδιοτέλεια, τον πληθωρικό χαρακτήρα και την αρμονία ανάμεσα στο ατομικό ταλέντο και στη συνεργασία. Εργατοώρες με έμφαση στη λεπτομέρεια, πληθώρα εναλλακτικών, τακτική ετοιμότητα και προσαρμογές ως μέρος της καθημερινότητες και ως καύσιμο για τις ανάγκες του συγκεκριμένου μαραθωνίου.

Η Ντουμπάι ψάχνει έναν ακόμα περιφερειακό (άσσο, defensive stopper) για να ολοκληρώσει το ρόστερ της. Έχει αποκτήσει τεράστιο βάθος και λύσεις σε όλες τις θέσεις. Παράλληλα όμως στοιχειοθέτησε και μια δύσκολη συνθήκη για τον προπονητή της, απόρροια της παρουσίας πολλών σταρ-παιχτών, αρκετοί εξ αυτών κινούνται σε παρόμοιους χώρους στο επιθετικό κομμάτι και θέλουν τη μπάλα στα χέρια τους. Μερικές κινήσεις ήταν όντως εξαιρετικές, όπως η ανανέωση των εκκολαπτώμενων σταρ, Μακίνλεϊ-Ράιτ και Καμπενγκέλε, η απόκτηση του Ντιακιτέ, η υπογραφή του Έλι Οκόμπο, το χαμηλό ρίσκο με τον Ντέιβιον Μιντζ (τυπική below the market κίνηση Τσάβι). Κορυφαία όλων θα ήταν φυσικά αυτή του Άλφα Ντιαλό ο οποίος όμως, σε αντίθεση με τις επιταγές των καιρών, άφησε χρήματα στο τραπέζι για να ζήσει το όνειρο του ΝΒΑ.

Η άλλη πλευρά του φεγγαριού δείχνει ότι η ομάδα του Πασκουάλ υπέγραψε τον (χρησιμότατο σίγουρα) Μπλόσομγκεϊμ στα φόργουορντ όπου είχε ήδη τον Τζάστιν Άντερσον. Έφερε στα ΗΑΕ των Σενγκέλια, μια ηγετική μορφή αλλά και έναν scoring tweener τη στιγμή που ήδη έχει τον Πετρούσεφ στο ρόστερ. Στη θέση “3” κράτησε τον Ντουέιν Μπέικον ο οποίος είναι αμφίβολο για το πόσο συμβατός θα είναι στο μπάσκετ του Πασκουάλ με τη συνήθεια του overdribbling. O Καταλανός πάντα πίστευε στο 1on1 ταλέντο (το ένας εναντίον ενός είναι η βάση των πάντων”) όμως με τον Μούσα, τον Καμπενγκέλε, τον Μπέικον και τους Σενγκέλια-Πετρούσεφ θα χρειαστεί πολλή δουλειά ώστε να φτάσει στο μπάσκετ της ισορροπίας.

Παρόλα αυτά, η Ντουμπάι δείχνει να έχει το υπόβαθρο για να κάνει τουλάχιστον ένα βήμα μπροστά φέτος. Έχει οικοδομήσει το σύνολο της επάνως στην ταχυδύναμη, την αθλητικότητα, τη δημιουργία πλεονεκτήματος μέσα από προσωπική φάση και καλείται να βρει την ισορροπία. Αυτή, αντικειμενικά, είναι και η πιο δύσκολη πίστα για έναν προπονητή, ακόμα και εάν αυτός είναι ο μεγάλος Τσάβι Πασκουάλ. Σε αυτήν τη δύσκολη διαδρομή και αναζήτηση, οι παίχτες-ρόλων του ίσως κρύβουν μέσα τους τη λύση του γρίφου.