Ο Ανδρέας Πιστιόλης στο Gazzetta: «Η πίεση φτιάχνει πρωταθλητές»!

Το μπάσκετ για τον Ανδρέα Πιστιόλη δεν ήταν ποτέ απλώς μια δουλειά. Ήταν πάντα τρόπος σκέψης, καθημερινή μάχη, μια διαρκής αναζήτηση του «κάτι παραπάνω». Από τα χρόνια δίπλα στον Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον Παναθηναϊκό, μέχρι τα μεγάλα ευρωπαϊκά βράδια με τη Γαλατασαράι και τη σημερινή του παρουσία στον πάγκο της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, ο Έλληνας τεχνικός χτίζει αθόρυβα μια διαδρομή γεμάτη απαιτήσεις, πίεση και υψηλές προσδοκίες.

Η φετινή σεζόν τον βρήκε στην κορυφή της VTB League, με την αναγνώριση του προπονητή της χρονιάς να αποτελεί ακόμη έναν σταθμό σε μια πορεία που έχει ως βασικό σημείο αναφοράς τη νίκη. Ωστόσο, ο ίδιος δεν στέκεται στα προσωπικά βραβεία. Μιλά για τη σημασία της νοοτροπίας, για την ανάγκη να εστιάζεις μόνο σε όσα μπορείς να ελέγξεις, αλλά και για την πίεση που συνοδεύει τα μεγάλα κλαμπ, μια πίεση που, όπως λέει, αποτελεί την κινητήριο δύναμή του.

Λίγο πριν το τζάμπολ του Final Four στην Αθήνα, ο Ανδρέας Πιστιόλης μιλάει στο Gazzetta, γυρίζει πίσω στον χρόνο και θυμάται την ατμόσφαιρα του 2007 στο ΟΑΚΑ, τότε που ο Παναθηναϊκός ανέβηκε στην κορυφή της Ευρώπης μέσα σε μια πόλη που «ζούσε και ανέπνεε» για εκείνη τη διοργάνωση. Παράλληλα, αναλύει τις ισορροπίες του φετινού Final Four, εξηγεί γιατί ο Ολυμπιακός κουβαλά τη μεγαλύτερη πίεση, μιλάει για τις προσωπικότητες που μπορούν να καθορίσουν έναν τίτλο και ξεδιπλώνει τη φιλοσοφία του.

«Στο Final Four δεν υπάρχουν φαβορί, μόνο ομάδες που αντέχουν την πίεση»

Μπορούμε να κάνουμε προβλέψεις για το Final Four ή είναι παρακινδυνευμένο;

«Οι προβλέψεις σε ένα Final Four είναι πάντα δύσκολες. Η εμπειρία λέει ότι ο Ολυμπιακός έχει το πιο δύσκολο έργο και τη μεγαλύτερη πίεση. Έχει δείξει μέσα στη χρονιά ότι είναι η καλύτερη ομάδα και αυτό δημιουργεί απαίτηση για τίτλο. Σε ένα ημιτελικό και έναν τελικό παίζεται ολόκληρη η χρονιά. Αυτό είναι το μεγάλο μειονέκτημα της ομάδας που θεωρείται φαβορί. Η πίεση είναι τεράστια και πρέπει να μπορέσεις να τη διαχειριστείς.
Από την άλλη, υπάρχουν ομάδες που φτάνουν με μεγάλο μομέντουμ και αυτοπεποίθηση. Η Φενέρμπαχτσε έχει τεράστιο know how, ξέρει πώς να λειτουργεί σε τέτοιες συνθήκες. Το ίδιο ισχύει και για τη Ρεάλ Μαδρίτης, που διαθέτει τεράστια εμπειρία από παιχνίδια τέτοιου επιπέδου».

«Οι προσωπικότητες δεν αρκούν αν δεν υπάρχει λειτουργία ομάδας»

Οι προσωπικότητες θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στη μάχη του τίτλου;

«Όλες οι ομάδες έχουν προσωπικότητες. Μπορεί κάποιοι παίκτες να μην έχουν την ιστορία άλλων μεγάλων ονομάτων, όμως απέδειξαν φέτος ότι διαθέτουν πνευματική δύναμη και χαρακτήρα για να σταθούν σε μεγάλα παιχνίδια. Οι μεγάλες προσωπικότητες είναι απαραίτητες, αλλά δεν φτάνουν από μόνες τους. Δεν μπορείς να κερδίσεις μόνο με το ταλέντο, αν δεν υπάρχει συνοχή και σωστή λειτουργία. Και φυσικά δεν γίνεται ούτε το αντίθετο.
Ο πρωταθλητής πρέπει να τα κάνει όλα σωστά. Να έχει καλό σύστημα, καλή άμυνα, καλή επίθεση και παίκτες που θα βγουν μπροστά τη σωστή στιγμή. Πρέπει να είσαι καλός σε όλα και σε κάποια σημεία καλύτερος από όλους».

«Η αβεβαιότητα είναι αυτό που κάνει την Ευρωλίγκα μοναδική»

Πιστεύετε πως πρόκειται για ένα από τα πιο αμφίρροπα Final Four των τελευταίων ετών;

«Ναι, γιατί πραγματικά δεν μπορείς να προβλέψεις τι θα συμβεί. Άλλες ομάδες έχουν πλεονεκτήματα, άλλες μειονεκτήματα, αλλά όλες φτάνουν εκεί επί ίσοις όροις. Αυτό είναι που κάνει το Final Four τόσο συγκινητικό και ιδιαίτερο. Δεν μπορείς ποτέ να είσαι σίγουρος για τίποτα. Αυτή η αβεβαιότητα είναι και η μεγάλη γοητεία της Euroleague».

«Το 2007 η Αθήνα ζούσε στους ρυθμούς του Final Four»

Το Final Four επιστρέφει στην Αθήνα και εσείς είχατε ζήσει από μέσα εκείνο του 2007 με τον Παναθηναϊκό. Τι θυμάστε πιο έντονα;

«Θυμάμαι όχι μόνο τις εικόνες, αλλά κυρίως την αίσθηση εκείνων των ημερών. Υπήρχε διαφορετικός παλμός σε όλη την πόλη. Η Αθήνα και γενικά όλη η Ελλάδα ζούσαν στους ρυθμούς του Final Four. Η ατμόσφαιρα στο γήπεδο ήταν ανεπανάληπτη. Το επίπεδο των αντιπάλων, η ένταση των αγώνων, αλλά πάνω απ’ όλα η αφοσίωση της ομάδας στον στόχο. Υπήρχε απόλυτη πίστη ότι έπρεπε να δοθούν τα πάντα για να κατακτηθεί το τρόπαιο. Είναι δύσκολο να περιγράψεις με λόγια πώς αισθανόμασταν εκείνες τις στιγμές. Το ζούσαμε με τρομερή ένταση κάθε λεπτό».

«Ο Διαμαντίδης και ο Μπατίστ έδιναν το κάτι παραπάνω»

Υπάρχει κάποια στιγμή από εκείνο το Final Four που σας έχει μείνει ανεξίτηλη;

«Θυμάμαι έντονα κάποιες άμυνες του Διαμαντίδη και του Μπατίστ. Ήταν στιγμές που ξεπερνούσαν ακόμη και αυτό που ζητούσε ο προπονητής. Όταν θες να κερδίσεις έναν τίτλο, πολλές φορές το 100% δεν αρκεί. Χρειάζεται το κάτι παραπάνω. Ο Διαμαντίδης, με την πίεση που έβαζε πάνω στην μπάλα, άλλαζε τον ρυθμό ολόκληρου του παιχνιδιού. Αυτές οι μικρές λεπτομέρειες ήταν που καθόριζαν τους αγώνες. Ήταν το “above and beyond”. Αυτό που δείχνει ότι μια ομάδα θέλει πραγματικά να γίνει πρωταθλήτρια Ευρώπης».

«Η Ευρωλίγκα χρειάζεται τις ρωσικές ομάδες»

Βλέπετε την ΤΣΣΚΑ να επιστρέφει σύντομα στην Ευρωλίγκα;

«Πάντα προσπαθώ να συγκεντρώνομαι σε όσα μπορώ να ελέγξω. Το πότε θα επιστρέψουν οι ρωσικές ομάδες δεν εξαρτάται από εμάς. Όταν όμως έρθει εκείνη η στιγμή, η ΤΣΣΚΑ θα είναι έτοιμη. Η ομάδα λειτουργεί σε πολύ υψηλό επίπεδο, οργανωτικά και αγωνιστικά. Αυτό που λείπει είναι ο ανταγωνισμός της Ευρωλίγκας και όσα συνεπάγεται αυτό. Προσωπικά θεωρώ σημαντικό να επιστρέψουν οι ρωσικές ομάδες. Είναι ομάδες που συνδέθηκαν με μεγάλες επιτυχίες και ανέβασαν το επίπεδο της διοργάνωσης. Το ευρωπαϊκό μπάσκετ δεν έχει την πολυτέλεια να στερείται συλλόγους που επενδύουν και προσφέρουν πραγματικά στο προϊόν της Ευρωλίγκας».

«Η πίεση είναι το καύσιμό μου»

Πόσο διαφορετική είναι η ζωή ενός πρώτου προπονητή σε έναν τόσο μεγάλο σύλλογο;

«Ακόμη και όταν ήμουν βοηθός προπονητή, ποτέ δεν αισθανόμουν έξω από τις αποφάσεις. Όμως όταν είσαι πρώτος προπονητής, όλες οι τελικές αποφάσεις περνούν από εσένα και αυτό αλλάζει τα πάντα. Η πίεση είναι τεράστια, αλλά για μένα είναι κομμάτι της δουλειάς. Σε σπρώχνει να γίνεις καλύτερος και πιο ανταγωνιστικός. Έχω μεγαλώσει μπασκετικά σε περιβάλλον όπου η πίεση ήταν καθημερινότητα. Δεν έχω μάθει απλώς να ζω με αυτή. Έχω μάθει να λειτουργώ μέσα από αυτή. Αν μου την αφαιρέσεις, είναι σαν να μου αφαιρείς την κινητήριο δύναμή μου, το καύσιμο μου».

«Η ομάδα πρέπει να έχει την τεχνογνωσία της νίκης»

Ποια είναι η βασική ταυτότητα που θέλετε να έχει η ΤΣΣΚΑ;

«Το σημαντικότερο είναι ότι αυτή η ομάδα δουλεύει μαζί εδώ και καιρό. Ο βασικός κορμός έχει παραμείνει ίδιος και εξελίσσουμε το παιχνίδι μας σταδιακά. Αυτό μας δίνει πλεονέκτημα, γιατί έχουμε χτίσει συνήθειες νίκης. Θέλω η ομάδα μου να παλεύει, να μην εγκαταλείπει ποτέ και να έχει τη νοοτροπία ότι πάντα θα βρίσκει τρόπο να κερδίσει».

«Αν κάνεις σωστά όσα ελέγχεις, δεν θα χάσεις πολλά παιχνίδια»

Ποια είναι η βασική φιλοσοφία που κουβαλάτε από όλες τις μεγάλες μπασκετικές σχολές στις οποίες δουλέψατε;

«Η βασική μου φιλοσοφία είναι να συγκεντρώνεσαι σε όσα εξαρτώνται από εσένα. Δεν μπορείς να ελέγξεις την απόδοση του αντιπάλου, ένα διαιτητικό λάθος ή ακόμη και μια κακή επιθετική βραδιά. Αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να παλεύεις για κάθε κατοχή και να παίρνεις τη σωστή απόφαση. Στο τέλος του αγώνα πρέπει να μπορείς να πεις ότι έκανες σωστά όσα ήταν υπό τον έλεγχό σου. Αν το κάνεις αυτό σε όλη τη διάρκεια μιας σεζόν, δεν θα χάσεις πολλά παιχνίδια».

«Το προσωπικό βραβείο είναι τιμή, αλλά ο στόχος είναι πάντα ο τίτλος»

Τι σημαίνει για εσάς η ανάδειξή σας σε προπονητή της χρονιάς στη VTB League;

«Είναι σημαντικό γιατί είναι το πρώτο προσωπικό βραβείο που παίρνω. Είναι μια αναγνώριση της δουλειάς που γίνεται. Όμως για μένα το σημαντικότερο είναι οι τίτλοι της ομάδας. Αυτές οι διακρίσεις δεν έρχονται ποτέ μόνο από έναν άνθρωπο. Είναι αποτέλεσμα της δουλειάς των συνεργατών, της στήριξης της διοίκησης και της συνολικής λειτουργίας του οργανισμού».

«Η Ευρωλίγκα παραμένει η πιο συναρπαστική διοργάνωση στον κόσμο»

Τι σας άφησε περισσότερο ως αίσθηση η φετινή σεζόν στη Euroleague;

«Αυτό που ξεχώρισε ήταν η ανταγωνιστικότητα. Μέχρι το τέλος δεν μπορούσες να προδικάσεις τίποτα. Με εντυπωσίασε η δουλειά του Πέδρο Μαρτίνεθ στη Βαλένθια. Παρουσίασε εξαιρετική φιλοσοφία, ανέβασε επίπεδο την ομάδα και δημιούργησε νέα δυναμική. Επίσης, ο Τάλεν Χόρτον-Τάκερ έδειξε πολύ γρήγορη προσαρμογή στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, κάτι που δεν είναι εύκολο για παίκτες που έρχονται από το NBA. Και φυσικά, το γεγονός ότι μέχρι τις τελευταίες αγωνιστικές δεν ήξερες αν θα βρεθείς πρώτος ή πέμπτος δείχνει γιατί η Ευρωλίγκα είναι τόσο ξεχωριστή. Αυτή η ένταση και η αβεβαιότητα είναι που την κάνουν, κατά τη γνώμη μου, την πιο συναρπαστική μπασκετική διοργάνωση στον κόσμο».