Παναθηναϊκός: Η αξιοκρατία του μπάσκετ

Το μπάσκετ είναι δίκαιο άθλημα. Επιβραβεύει τη σκληρή, μεθοδική δουλειά. Επιβραβεύει επίσης και τους τολμηρούς. Αυτούς που δεν λυγίζουν υπό καθεστώς πίεσης, που “δεν δίνουν μία” για αυτό που μπορεί να έρθει. Κυρίως όμως ανταμοίβει τη δέσμευση, το πείσμα, τη συνέπεια αλλά και τον σεβασμό απέναντι στις αρχές του. Υπάρχουν πάντα εξαιρέσεις, “ξεχωριστές” περιπτώσεις και μοναδικές ιστορίες. Αλλά και η συντριπτική επανάληψη επιβεβαίωσης του κανόνα.

Ο φετινός Παναθηναϊκός ήταν μια από αυτές τις επιβεβαιώσεις του κανόνα. Μια ομάδα με ελίτ ταλέντο, σπουδαίες προσωπικότητες αλλά ελλιπές τακτικό υπόβαθρο και επίπεδο επικοινωνίας που πήγαζε απο την παντελή απαξίωση των λεπτομερειών. Αυτές (στο μυαλό του κόουτς) θα τις έφερναν οι παίχτες που έχουν περπατήσει το μονοπάτι και γνωρίζουν τι ακριβώς πρέπει να κάνουν την ώρα της κρίσεως, η εμπειρία και το πνεύμα νικητή αθλητών όπως ο Κώστας Σλούκας. Όμως στη μεγάλη στιγμή, ο αρχηγός των πρασίνων δεν ήταν εκεί. Και η ομάδα “έπεσε”, πληρώνοντας την έλλειψη καθοδήγησης και των λεπτομέρειών που αφορούν το πλάνο αντιμετώπισης κοινών, καθόλου σύνθετων, αμυντικών τακτικών όπως το trapping (παγίδα) στον Κέντρικ Ναν, το Hard Hedge και η float άμυνα (πλήρης εγκατάληψη του Σορτς από τον Τέιλορ λειτουργεί ως μπαλαντέρ στον άξονα δίνοντας βοήθειες παντού).

Οι περισσότεροι παίχτες των πρασίνων έχουν αντιμετωπίσει τέτοιες τακτικές πολλάκις κατά τη διάρκεια της καριέρας τους. Ο κάθε ένας τους, ασφαλώς γνωρίζει τη λύση. Αυτό είναι κάτι εξόχως διαφορετικό από το να μπορούν όλοι αυτοί, ως γκρουπ, να διαβάσουν ταυτόχρονα, να συγχρονιστούν και να περπατήσουν μαζί τον δρόμο προς την “απλή” αυτή λύση. Το ματς της Τετάρτης αποτέλεσε μια μικρογραφία της φετινής σεζόν για τον Παναθηναϊκό. Διακυμάνσεις, αργά αντανακλαστικά απέναντι σε κοουτσάρισμα πρωτοβουλίας, ανάθεση ευθύνης στο άτομο, έλλειψη τακτικής προετοιμασίας που “γράφει” αρνητικά στην αυτοπεποίθηση των παιχτών. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα προπονητικά underperformances που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια, με βάση πάντα την ποιότητα του υλικού και τις προδιαγραφές του ρόστερ. Το τρίτο και το τέταρτο παιχνίδι της σειράς και η γκροτέσκο απόφαση του να αφήσει στο συρτάρι την άμυνα αλλαγών, θα κατοικούν για αρκετό καιρό στη σκέψη του οργανισμού.

Η οπτική του Έργκιν Άταμαν και η επιμονή του να διαβάζει τα πάντα (διαδραστικότητα παιχνιδιού, in-game τακτικές, ξετύλιγμα rotation) με μοναδικό φίλτρο την επιθετική δυναμική της ομάδας του, “ταβάνιασε” ένα σύνολο που είχε αρκετά υψηλές προδιαγραφές. Μια ομάδα που χρειαζόταν σχήματα με περισσότερο μέγεθος, ενεργοποίηση άμυντικών lineups συμβατών με την κατασκευή της (αρκετά φόργουρντ που μπορούν να αμυνθούν σε διαφορετικές θέσεις, undersized ψηλοί, μικρά κορμιά στα γκαρντ) και μερικούς “κώδικες”/τακτικά σύμβολα, για να πιστέψει και να μπορεί να πάει στη μάχη πραγματικά έτοιμη.

Η Βαλένθια είναι μια εξαιρετική ομάδα και αξίζει 100% τη συμμετοχή της στο F4 της Αθήνας. Την έχουμε εκθειάσε (και) από αυτό εδώ το βήμα ουκ ολίγες φορές μέσα στη σεζόν. Όμως οι πράσινοι, με όλες αυτές τις αδυναμίες τους στο κομμάτι της στρατηγικής, δεν ήταν τόσο μακριά από την πρόκριση στα ματς του τίτλου. Και εκεί, εφόσον κατάφερναν να φτάσουν, η πραγματικότητα πιθανόν θα ήταν διαφορετική για αυτούς αλλά και για τους υπόλοιπους τρεις συμμετέχοντες, με την έννοια ότι αυτός ο Παναθηναϊκός είναι ομάδα φτιαγμένη για τέτοια παιχνίδια.

Τα φετινά playoffs θα πρέπει να λειτουργήσουν επιμορφωτικά για τον Παναθηναϊκό. Η σειρά ήταν άκρως εκπαιδευτική σχετικά με το τι χρειάζεται η ομάδα για να επιστρέψει στην κορυφή. Η βάση που υπάρχει είναι εξαιρετική μιας και ο κορμός των αθλητών με συμβόλαιο για την επόμενη σεζόν δημιουργεί μια πολύ καλή συνθήκη για να χτίσεις, αφού πρώτα διαβάσεις σωστά. Positional size, playmaking, αμυντικό φίλτρο, ενέργεια. Αυτές πρέπει να είναι οι σταθερές των πρασίνων αξιολογώντας και πράττοντας στην Offseason που έρχεται. Οι τελικοί του ελληνικού πρωταθλήματος δε, αποτελούν έναν σημαντικό στόχο αλλά και ένα άκρως αποτελεσματικό εργαλείο επαναξιολόγησης προσώπων και καταστάσεων, στον δρόμο για την οικοδόμηση της νέας ομάδας.