Παναθηναϊκός: Δεν περισσεύει κανείς!

• Σαν έτοιμος από καιρό...
• Η σύμπτωση, ο Λεσόρ και το αναγκαίο 4/4

Καταλάβατε λοιπόν για ποιον λόγο έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας να λέμε στις εκπομπές και παράλληλα να γράφουμε ένα σωρό κείμενα για το πόσο ΑΝΑΓΚΑΙΑ είναι τα μεγάλα ρόστερ στις ομάδες; Για το πόσο θα χρειαστούν κάποια στιγμή ΟΛΟΙ οι παίκτες από τη στιγμή που το πρόγραμμα είναι τόσο απαιτητικό;

Δεδομένα ΟΛΟΙ θα πάρουν τις ευκαιρίες τους. Άλλοι μπορεί να πάρουν λιγότερες, άλλοι περισσότερες. Το θέμα είναι να βροντοφωνάξουν «παρών» όταν (και αν) τους ζητηθεί, να είναι έτοιμοι πνευματικά και μπασκετικά και πιστέψτε ότι αν παρουσιαστούν «όπως πρέπει» θα πάρουν και άλλες ευκαιρίες. Γιατί ο Άταμαν είναι δίκαιος. Και αν αξίζει να παίζει κάποιος να είστε σίγουροι ότι θα παίζει.

Και θα παίζει για έναν απλούστατο (αλλά και τόσο ρεαλιστικό) λόγο. Γιατί ο Τούρκος προπονητής θέλει πάση θυσία (και με οποιοδήποτε κόστος) να κερδίζει. Είτε βρίσκεται στο παρκέ ο Ναν, είτε βρίσκεται ο Καλαϊτζάκης, είτε βρίσκεται ο Λεσόρ, είτε ο Γκριγκόνις, είτε εγώ, είτε ο φούφουτος είτε οποιοσδήποτε άλλος. Και θεωρώ ότι αποδείχθηκε περίτρανα στην αναμέτρηση με την Μονακό.

Σαν έτοιμος από καιρό...

Και επειδή όπως λένε και οι Αμερικανοί «hard work, pays off», ο Λιθουανός γκαρντ/φόργουορντ εξαργύρωσε το πόσο «δουλευταράς» είναι στις προπονήσεις, το πόσο συγκεντρωμένος, το πόσο υπομονετικός και το πόσο πολύ δεν τα έχει αφήσει όλα στη μοίρα τους, αποδέχοντας ότι δεν.. υπολογίζεται και ότι δεν θα παίζει. Ίσα-ίσα. Το αντίθετο. Μιλώντας μετά το ματς με τον Κέντρικ Ναν στα αποδυτήρια, ο Αμερικανός μου είπε ότι ο Γκριγκόνις κάνει τρομερά πολλή δουλειά η οποία δεν φαίνεται και κανείς δεν μπορείς δεν μπορεί να γνωρίζει. Και να, τα αποτελέσματα.

Ούτε λίγο, ούτε πολύ, ο 32χρονος πάτησε παρκέ ύστερα από ενάμιση μήνα και πιο συγκεκριμένα από το ματς με την Παρτίζαν στο Βελιγράδι στις 5 Φεβρουαρίου. Έκτοτε, είτε βρισκόταν εκτός 12άδας, είτε έβλεπε το DNP δίπλα από το όνομα του στο στατιστικό. Η συγκυρία με την απουσία του Ρογκαβόπουλου ο οποίος υπέστη θλάση του άνοιξαν την πόρτα και ο Άταμαν του έδωσε την ευκαιρία.

Ο Γκριγκόνις έμοιαζε σαν να ήταν έτοιμος από καιρό. Και δεν αναφέρομαι τόσο στα 2/2 τρίποντα που είχε αλλά στην διάθεση που έδειξε και στο «πόσο πολύ» το ήθελε. Αν ο Παναθηναϊκός αποκόμισε από αυτό το παιχνίδι και αυτό το μεγάλο κέρδος που ονομάζεται «Μάριους Γκριγκόνις» τότε η νίκη απέναντι στη Μονακό δεν είναι μόνο διπλή επειδή «της πήρε» τη διαφορά σε περίπτωση ισοβαθμίας, αλλά… τριπλή. Γι’ αυτό και επιμένω και λέω. ΔΕΝ περισσεύει κανείς στην ομάδα.

Όσο και αν μοιάζει παραγκωνισμένος. Ο «Γκρίγκο» το ήθελε πολύ. Και να σας πω από που φάνηκε; Ότι δεν ήθελε να πάει σε άλλη ομάδα δανεικός για να παίζει όπως του είχε προταθεί σχετικά πριν από κάποιο χρονικό διάστημα, αλλά ήθελε να διεκδικήσει τη θέση του στον Παναθηναϊκό. Δεν τα παράτησε ποτέ. Δούλεψε και συνεχίζει να δουλεύει. Και σίγουρα θα πάρει και άλλες ευκαιρίες. Απλά απέναντι στους Μονεγάσκους έγινε η αρχή. Λέτε να ήταν συγκυριακό; Μην ξεχνάμε ότι απέναντι στη Μονακό ευστόχησε στο μεγάλο buzzer beater με το οποίο είχε γυρίσει το «πράσινο τσιπάκι» στη χρονιά της κατάκτησης της Euroleague. Άλλωστε ο καλός (μάλλον ο πραγματικός) Γκριγκόνις είχε (και έχει) λείψει πολύ.

Στην ίδια εξίσωση θα βάλω και τον Βασίλη Τολιόπουλο, ο οποίος μπήκε στο πρώτο ημίχρονο, ξεκόλλησε τον Παναθηναϊκό στο σκοράρισμα όταν δεν… έμπαινε με τίποτα η μπάλα στο καλάθι και φρόντισε να κάνει και εκείνος αισθητή την παρουσία του. Με αποκορύφωμα αυτό το… Τζορντανικό καλάθι πετώντας την μπάλα με πλάτη στη μπασκέτα και χωρίς να βλέπει καθόλου. Και εκείνος πήρε την ευκαιρία του αν και ήταν εκτός 12άδας στα τέσσερα τελευταία παιχνίδια της Euroleague. Σίγουρα έπαιξαν ρόλο οι απουσίες του Γκραντ και του Ρογκαβόπουλου ώστε να «ανοίξουν» θέσεις αλλά τόσο ο Γκριγκόνις όσο και ο «Τολιό» απέδειξαν ότι άξιζαν να πάρουν τις ευκαιρίες τους.

Δεν έκαναν κάτι το εξωπραγματικό στο ματς. Απλούστατα ήταν «εκείνοι που έπρεπε» και γι’ αυτόν τον λόγο ο Άταμαν τους χρησιμοποίησε σε ένα ΤΟΣΟ σημαντικό παιχνίδι όπου το ΠΡΕΠΕΙ ήταν τεράστιο. Στο επόμενο μπορεί να είναι ο Καλαϊτζάκης και ο Μήτογλου οι επόμενοι που θα πάρουν τις ευκαιρίες (ανάλογα φυσικά τον αντίπαλο, τις απουσίες και τις ανάγκες που θα χρειαστούν) καθώς αμφότεροι δεν αγωνίστηκαν ούτε ένα δευτερόλεπτο σε αυτό το παιχνίδι.

Η σύμπτωση, ο Λεσόρ και το αναγκαίο 4/4

Γι’ αυτό πιστεύω και λέω ότι ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε καλό δρόμο. Σε οποιαδήποτε θέση της κατάταξης στην κανονική περίοδο και αν τερματίσει στο τέλος, με οποιαδήποτε ομάδα και αν κληθεί να αγωνιστεί στα playoffs, έχοντας ως δεδομένo ότι θα αποφύγει το επικίνδυνο όσο και πονηρό Play-In. Θα εξακολουθεί να κρατάει την τύχη στα χέρια του όσον αφορά την πρόκριση στο φετινό Final Four. Άλλωστε δεν πιστεύω ότι θα ήθελε κάποια ομάδα να πέσει πάνω στον Παναθηναϊκό. Μάλλον το αντίθετο θα επιδιώξουν στις διασταυρώσεις.

Απομένουν τέσσερα ακόμα «do or die» παιχνίδια για τον Παναθηναϊκό. Σε Σόφια κόντρα στην Χάποελ, σε Ισπανία απέναντι σε Βαλένθια και Μπαρτσελόνα και τέλος το εντός έδρας παιχνίδι απέναντι στην Αναντολού Εφές. Το ερώτημα είναι το εξής: Μπορεί ο Παναθηναϊκός να κάνει το 4/4 και να διεκδικήσει στο τέλος μέχρι και πλεονέκτημα έδρας στα playoffs; Τα πάντα μπορώ να περιμένω από τη φετινή διοργάνωση. Από το καλύτερο σενάριο έως και το χειρότερο σενάριο. Να σημειωθεί ότι τα 3/4 εναπομείναντα παιχνίδια είναι απέναντι σε ομάδες με τον ίδιο στόχο με τον Παναθηναϊκό. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, ότι κάθε νίκη από εδώ και στο εξής θα είναι διπλή και τριπλή. Ξαναλέω. Είναι στο χέρι των «πρασίνων».

Παρεμπιπτόντως πιστεύετε στις συμπτώσεις; Σεζόν 2023-24: Ο Παναθηναϊκός χάνει από τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ στις 14 Μαρτίου. Το ρεκόρ στο 18-11 και ήθελε το 5/5 ώστε να έχει στο 100% το αβαντάζ της έδρας. Μαντέψτε: Το έκανε κερδίζοντας κατά σειρά τις Ερυθρό Αστέρα εκτός, Μπαρτσελόνα εντός, Βίρτους εκτός, Μπάγερν εκτός και Άλμπα εντός. Ρεκόρ 23-11 και πλεονέκτημα.

Κοιτάξτε να δείτε φέτος. Χάνει και πάλι ο Παναθηναϊκός από τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ στις 6 Μαρτίου, το ρεκόρ στο 16-14 , οι «πράσινοι» με την πλάτη στον τοίχο και ακολουθούν τέσσερις σερί νίκες. Θα επαναληφθεί άραγε η ιστορία και ο Παναθηναϊκός θα φτάσει σε ένα τρομερό σπριντ στην τελική ευθεία φτάνοντας ακόμα και στο πλεονέκτημα της έδρας;

Πάντως δεν πρέπει να ξεχνάμε κάτι. Το 4/4 ήρθε από τη στιγμή που βρέθηκε και πάλι στην ομάδα ο Ματίας Λεσόρ! Ούτε είναι τυχαίο το γεγονός που ο Ναν μπήκε σε... MVP Mode όπως ανέφερε χαρακτηριστικά στην Euroleague. Ε, δεν μπορεί να είναι τυχαίο…

VISA: Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου.