Παναθηναϊκός: Ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ εγκρεμιζόταν

• «Άδειος» στο Βελιγράδι
• Ούτε με τη Ρεάλ είχε πείσει
• Το ντεφορμάρισμα του Όσμαν και ο εξής... κανένας σέντερ

Μετά το παιχνίδι της περασμένης Τρίτης, όταν ο Παναθηναϊκός επικράτησε της Ρεάλ Μαδρίτης στο Telekom Center Athens, φάνηκε να υπάρχει γενική συσπείρωση. Έξτρα κίνητρο. Πάθος. Λύσσα. Διάθεση. Ενέργεια. Και λίγο-πολύ όλοι ήθελαν να πιστέψουν ότι «κάτι άλλαξε» και ότι αυτό το ματς ήταν η σπίθα που έλειπε προκειμένου να φορτσάρουν οι «πράσινοι» ενόψει της συνέχειας.

Αμ, δε. Μακάρι να ήταν έτσι τα πράγματα. Η νίκη επί της Ρεάλ ήρθε από την επήρεια ενός αναλγητικού που είχαν πάρει οι «πράσινοι» προκειμένου να νιώσουν καλύτερα μετά τις τελευταίες τους, κακές εμφανίσεις τους, και απλά στη συνέχεια συνέχισαν να νοσούν. Και αυτό αποδείχθηκε εμφατικά στο Βελιγράδι. Κακά τα ψέμματα. Όλοι είχαν στο πίσω μέρος τους μυαλού τους ότι ο Παναθηναϊκός μπορούσε να κάνει το 2/2 και να έκλεινε την διπλή αγωνιστική με δύο νίκες που θα μπορούσαν να του αλλάξουν μία και καλή το αγωνιστικό του τσιπάκι.

«Άδειος» στο Βελιγράδι

Όμως παρουσιάστηκε «άδειος» στην «Beogradska Arena». Άδειος από… βενζίνη στο ντεπόζιτο, άδειος από ενεργειακά αποθέματα, άδειος από ψυχολογικά αποθέματα, άδειος από διάθεση, άδειος από δυνάμεις, άδειος παντού. Όμως ρε διάβολε όχι να παρουσιάσει και αυτό το πρόσωπο. Τόσο αποκαρδιωτικό. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει άλλη λέξη για να περιγράψει την παρουσία του Παναθηναϊκού στο συγκεκριμένο παιχνίδι. Αν δεν κάνω μεγάλος λάθος ίσως να είναι και η χειρότερη φετινή του εμφάνιση. Θεωρώ ότι ξεπέρασε ακόμα και τα πολύ άσχημα βράδια του στην Ιταλία και δη σε Μπολόνια και Μιλάνο. Κοινώς δεν… βλεπόταν.

Ο Παναθηναϊκός έχει αγωνιστικό πρόβλημα. Μεγάλο. Ακόμα και η νίκη που έκανε απέναντι στη Ρεάλ ήταν νίκη αντίδρασης μετά το στραπάτσο που υπέστη στο Αλεξάνδρειο. Σαν το γεφύρι της Άρτας ένα πράγμα. Προσπάθησε να χτίσει απέναντι στους Μαδριλένους αλλά ύστερα από 48 ώρες και μέσα σε 40 αγωνιστικά στο Βελιγράδι, κατέρρευσαν και πάλι τα πάντα σαν ένας χάρτινος πύργος.

Πραγματικά εδώ που έχει φτάσει η κατάσταση δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να προλάβει ο Παναθηναϊκός το «τραίνο» της εξάδας. Θεωρητικά μπορεί από τη στιγμή που τον ευνόησαν και τα αποτελέσματα της αγωνιστικής, αλλά πρακτικά και βάσει της εικόνας που παρουσιάζει, ποιος πιστεύει ότι θα τα καταφέρει; Έχουμε πει πολλές φορές για το ότι χρειάζεται ηλεκτροσόκ. Τι είδους ηλεκτροσόκ; Τι πρέπει να γίνει δηλαδή; Να έρθει πρωτοκλασάτο τεσσάρι; (Αν και με τα δεδομένα προ έχουν διαμορφωθεί μετά την trade deadline κάτι τέτοιο φαντάζει πολύ δύσκολο). Άντε και ήρθε ο Γιαμπουσέλε, ο Χέις-Ντέιβις, ο Ντάνκαν και ο Νοβίτσκι στο prime τους. Μπορεί να αλλάξει την υπάρχουσα κατάσταση;

Ούτε με τη Ρεάλ είχε πείσει

Δεν είμαι αισιόδοξος. Και δεν θα μπορούσα να είμαι με τα όσα παρουσιάζει ο Παναθηναϊκός μέσα στις τέσσερις γραμμές του παρκέ. Στο μοναδικό που ποντάρω είναι η επιστροφή του Κέντρικ Ναν. Χωρίς τον Αμερικανό αρχισκόρερ ο Παναθηναϊκός πήρε την κάτω βόλτα με αποτέλεσμα να χάσει βαθμολογικό έδαφος και να πληγεί σε μεγάλο βαθμό ψυχολογικά. Και ξέρετε, είναι δύσκολο να φτιάξει η κατάσταση από τη μια στιγμή στην άλλη. Με απλά νούμερα; Η απουσία του Κέντρικ Ναν έχει φέρει στον Παναθηναϊκό ρεκόρ 3-3. Και δεν είναι τόσο το ρεκόρ, όσο η ΕΙΚΟΝΑ και οι εμφανίσεις. Ενίοτε και τραγικές. Όπως στο Βελιγράδι όπου μετά το πρώτο δεκάλεπτο εξαφανίστηκαν οι «πράσινοι» από το ματς.

Δεν πρέπει να παρασυρόμαστε. Μπορεί ο Παναθηναϊκός να νίκησε τη Ρεάλ στο «Telekom Center Athens» με το (σχεδόν) buzzer beater του Τζέριαν Γκραντ αλλά δεν είχε πείσει με την συνολική του εικόνα. Δεν είχε παίξει καλά. Όπως δεν είχε παίξει καλά ούτε στη Λυών. Όπως δεν παίζει καλά τον τελευταίο μήνα. Πραγματικά σηκώνω τα χέρια ψηλά. Δεν ξέρω τι φταίει. Όμως οτιδήποτε και αν φταίει θα πρέπει στον Παναθηναϊκό να το βρουν και να το λύσουν. ΑΜΕΣΑ.

Έχουμε πει πολλές φορές ότι η Euroleague είναι αμείλικτη και δεν χαρίζεται σε κανέναν. Και από τη μια στιγμή στην άλλη μπορεί να στείλει από το ζενίθ στο ναδίρ και τούμπαλιν. Ένα ματς μπορεί να το πάρει κάποια ομάδα. Είτε αντιμετωπίζει την πρώτη ομάδα της κατάταξης, είτε αντιμετωπίζει την τελευταία ομάδα της κατάταξης,Η σταθερότητα είναι το ζητούμενο και να αποδίδει βάσει του ταλέντου, του βάθους, του μπάτζετ και των προσωπικοτήτων που έχει στο ρόστερ της.

Στην αναμέτρηση με την Παρτίζαν περίμενα ότι ο Παναθηναϊκός θα είχε έξτρα κίνητρο μετά τη νίκη επί της Ρεάλ αλλά όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, το κίνητρο και η «δίψα» υπήρχε στις τάξεις της σερβικής ομάδαςκαι όχι στο «τριφύλλι». Και όταν μπαίνει και ο κόσμος της «Beogradska Arena» για τα καλά στην εξίσωση, (ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω αποθέωνε τον Ομπράντοβιτς και χρησιμοποιούσε συνέχεια συνθήματα κατά του προέδρου, Όστογια Μιγιάλοβιτς) τότε δυσκολεύουν πολύ τα πράγματα για τη φιλοξενούμενη ομάδα. Και θαρρώ ότι αποδείχθηκε με τον πλέον εμφατικό και χαρακτηριστικό τρόπο.

Το ντεφορμάρισμα του Όσμαν και ο εξής... κανένας σέντερ

Πάμε στα επιμέρους του Παναθηναϊκού. Ο Τι Τζέι Σορτς ναι μεν σημείωσε 21 πόντους (αλλά με καμία ασίστ!) αλλά από εκεί και πέρα δεν είχε ΚΑΜΙΑ βοήθεια από τους συμπαίκτες του. Είναι χαρακτηριστικό ότι κανείς άλλους δεν είχε περισσότερους από επτά πόντους. Ο Σορτς είχε 8/12 σουτ και ΟΛΟΙ οι υπόλοιποι συμπαίκτες του 15/47 εντός παιδιάς. Και συνολικά 20 λάθη για μόλις 13 ασίστ. Με τέτοια νούμερα και τέτοια αναλογία δεν θα μπορούσε καν να σκεφτεί ότι θα μπορούσε να κερδίσει το ματς. Και πάλι καλά που μειώθηκε η διαφορά στο τέλος γιατί το -16 είναι και τιμητικό για τον Παναθηναϊκό. Για να ξέρουμε και τι λέμε.

Από εκεί και πέρα έχει παίξει μεγάλο ρόλο για την κατιούσα του Παναθηναϊκού το ντεφορμάρισμα του Τσέντι Όσμαν. Θα σας πω το εξής: Μέχρι τον Γενάρη ο Τούρκος φόργουορντ είχε κατά μέσο όρο 14.1 πόντους, 3.2 ριμπάουντ, 1.1 ασίστ και σούταρε με 54% στα δίποντα, 46% στα τρίποντα και 78% στις βολές. Έκτοτε και μετά την περιπέτεια που πέρασε με την γρίπη Α, Τούρκος φόργουορντ έχει κατά μέσο όρο 9.7 πόντους, 2.4 ριμπάουντ, 1.4 και σουτάρει αντίστοιχα με 44% στα δίποντα, 21% στα τρίποντα και 80% στις βολές. Βλέπουμε την κατακόρυφη πτώση του στα σουτ εντός παιδιά, με τον ίδιο πολλές φορές και να εκβιάζει την προσπάθεια και να μην έχει το ίδιo καθαρό μυαλό που τον χαρακτηρίζει.

Επίσης οι σέντερ. Μεγάλη πληγή. ΑΥΤΗ τη στιγμή που μιλάμε οι Χολμς, Φαρίντ και Γιούρτσεβεν δεν κάνουν και οι τρεις μαζί ούτε έναν μισό (υγιή) Λεσόρ. Και είναι πράγματι απογοητευτικό. Επίσης: Οι Γκραντ και Χουάντσο θα αφήσουν και τα… κοκαλάκια τους στο παρκέ. Είναι λογικό και επόμενο να παρουσιάζουν σημάδια κόπωσης και κούρασης, Χρειάζεται διαχείριση όπως έγινε με τον Σλούκα, ο οποίος βάσει της εικόνας του Παναθηναϊκού και της εικόνας του αγώνα δεν χρειαζόταν να πιεστεί παραπάνω.

Και η όλη η κατάσταση φέρνει και εκνευρισμό όπως έγινε και στο επεισόδιο με τον Ρογκαβόπουλο που «ξάπλωσε» στο παρκέ το Λάκιτς επειδή πανηγύρισε μπροστά του. Δεν δικαιολογώ την ενέργεια του αλλά εάν βάλετε στην κατσαρόλα και ανακατέψετε την πίεση που υπάρχει, τα όσα συνέβησαν και είχαν προηγηθεί μέσα στην ομάδα, κάποια στιγμή έρχεται το (αδικαιολόγητο) ξέσπασμα. Κακώς.

Κοινώς είναι πολλά τα θέματα που πρέπει να λύσει Παναθηναϊκός. Και πρέπει να τα λύσει… χθες. Αλλιώς θα τρέχει και δεν φτάνει (που ήδη τo κάνει όπως έχω ξαναγράψει).

VISA: Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου.