Η πράσινη υπερβατική διαλεκτική & η έννοια του “μαζί”

• VISA: Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου.

Ήταν μια μεγάλη βραδιά. Αλλά ανήκει πλέον στο χθες. Η “αστρόσκονη” του ΟΑΚΑ (Telekom Center) εμφανίστηκε στο πέτο των Σλούκα-Γκραντ-Χουάντσο και οι πράσινοι πήραν μια μεγάλη νίκη απέναντι σε έναν κατευθείαν ανταγωνιστή. Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται εν μέσω μιας δυνατής αγωνιστικής καταιγίδας. Προσπαθεί να καλύψει το κεφάλι του κάπου και να σταθεί όρθιος, βγαίνοντας “ζωντανός” (ανάμεσα στον ανταγωνισμό) από όλο αυτό, περιμένοντας τη στιγμή όπου ο ουρανός θα αρχίσει να καθαρίζει.

Τα όσα συμβαίνουν γύρω από την ομάδα τον τελευταίο καιρό, απόρροια της αδυναμίας να αναπτυχθεί το συγκεκριμένο ρόστερ στο πλαίσιο ενός ακόμα πιο συγκεκριμένου αγωνιστικού μοντέλου, θυμίζουν σειρά σε τηλεοπτική πλατφόρμα. To χθεσινό επεισόδιο λοιπόν έχει τίτλο “Υπέρβαση”. Με “Κέλτικο” μπάσκετ στην επανάληψη, οι γηπεδούχοι επιβίωσαν εκτονώνοντας τη συσωρρευμένη ένταση των τελευταίων ημερών ενώ παράλληλα καρπώθηκαν το ευεργετικό συναίσθημα της βαθμολογικής αναρρίχησης που λειτουργεί επουλωτικά.

Ο Παναθηναϊκός προσπαθεί να ισορροπήσει εδώ και καιρό ανάμεσα στη νοησιαρχία και στην αισθησιαρχία. Συστήνεται με τα προβλήματα του μέσω της βιωματικής εμπειρίας αλλά παράλληλα κοιτάζει στον ορίζοντα ένα ψεύτικο είδωλο που του υπαγορεύει να πιστέψει σε μια a priori γνώση και σε μια μεθολογία σαφέστατα όχι συμβατή για την επίλυση όλων των καταστάσεων. Το χθεσινό δεν ήταν το “γύρισμα του διακόπτη”. Η ομάδα συνεχίζει να έχει τα ίδια προβλήματα και παίζει το ίδιο μπάσκετ. Όμως ο μηδενισμός, η απαξίωση και η ανθρωποφαγία οφείλουν να μείνουν μακριά της. Μια ματιά στον ανταγωνισμό μπορεί να λειτουργήσει επιμορφωτικά. Η Μονακό και η Χάποελ για διαφορετικούς λόγους παραπέουν, οι Αλκυονίδες ημέρες στη Βαρκέλωνη ανήκουν στο χθες, η Ρεάλ σίγουρα απέχει από το “φόβητρο” του πρόσφατου παρελθόντος.

Πλέον η πιο σημαντική παράμετρος για να επιβιώσεις απέναντι στον ανταγωνισμό και στο ενεργειοφάγο format που έρχεται συνεχώς κατά πάνω σου, πέραν της ικανότητας να αδειάζεις γρήγορα συναισθηματικά, είναι η διασφάλιση ενός υψηλού μίνιμουμ απόδοσης. Να μπορείς να έχεις μια στιβαρή βάση που θα σου επιτρέπει να διεκδικήσεις τη νίκη ακόμα και στις άσχημες βραδιές σου. Στην παρούσα φάση ο Παναθηναϊκός της τεράστιας δεξαμενής επιθετικών δεξιοτήτων (και με τον Κέντρικ Ναν τραυματία, τον παίχτη που αλλάζει τη δυναμική του συγκεκριμένου επιθετικού μοντέλου) χρειάζεται να βρει (ή μήπως να δημιουργήσει;) το κατάλληλο πλαίσιο για να ανθίσει ο σπόρος του ταλέντου. Κατασκευαστικά αυτό, με γνώμονα πάντα τις ανάγκες της ομάδας, απαιτεί αθλητικότητα-positional size-ενέργεια-physicality και την ιεράρχιση αυτών στοιχείων στην υψηλότερη κλιμακα αναφορικά με τη λογική διαμόρφωσης του rotation. Η μεθολογία που ακολουθείται από την αρχή της σεζόν δεν οδήγει σε αυτήν την κατεύθυνση. Χρειάζεται μια καινούργια οπτική και μια -ελαφρώς ίσως-διαφορετική ψιλάφιση του πρότζεκτ, για να βρει ο κόουτς Άταμαν τη λύση. Κυρίως όμως, οφείλει να το κάνει “μαζί” με τους συνεργάτες του.

Το “μαζί” είναι όλη η ουσία ως προς την επίλυση των αγωνιστικών προβλημάτων των πρασίνων. Δεν υπάρχει κανένας λόγος π.χ. να έρθουν νέοι παίχτες εάν ο κόουτς δεν είναι διατεθειμένος να τους παίξει, αλλάζοντας μερικώς την προσέγγιση του. Πρέπει να αφήσει να τον βοηθήσουν, για να μπορέσει μετέπειτα ο ίδιος να βοηθήσει την ίδια την ομάδα όπως μπορεί και γνωρίζει. Αυτό απαιτεί έξοδο από τη “ζώνη ασφαλείας” του, out of the box-σκέψη και κολύμπι σε “αχαρτογράφητα νερά”. Εκεί όπου κατοικεί η βελτίωση. Μόνον έτσι ο Παναθηναϊκός θα αλλάξει τροχιά φέτος και θα μπορέσει να πλησιάσει στο να πάρει το μάξιμουμ των δυνατοτήτων αυτού του γκρουπ. Αυτό δεν θα συμβεί τυχαία. Μπορεί να γίνει μόνο μεθοδικά. Και ίσως τότε, δημιουργηθεί η βάση για να γίνουμε μάρτυρες του πολυπόθητου, αγωνιστικού turning point.

VISA: Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου.