Ολυμπιακός: Ο γκρίζος καμβάς και η ανάγκη για «διπλό» στο Μιλάνο

Πάνω στον καμβά της σεζόν, ο Ολυμπιακός ήθελε να βάλει τη δική του πινελιά, με τον δικό του τρόπο. Με το μπάσκετ του, όπως το οραματίστηκε ο προπονητής του. Αυτός ο καμβάς έχασε τα χρώματά του, τη στιγμή που ο Κίναν Έβανς σωριάστηκε στο παρκέ του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας.

Η... παγωμάρα όλων δε θα φύγει εν μία νυκτί. Και πώς να συμβεί αυτό άλλωστε; Από την άλλη, η σεζόν είναι αδυσώπητη, όσο και αν το μυαλό βρίσκεται στον Έβανς και τον νέο σοβαρό τραυματισμό του.

Στο παιχνίδι με τη Ζάλγκιρις, ο Ολυμπιακός αναγκάστηκε να παίξει άδειος από συναισθήματα. Ο καμβάς του έγινε ξαφνικά γκρίζος, το απόλυτο κενό. Την έκανε τη δουλειά όπως ακριβώς έπρεπε. Ίσως και πολύ καλύτερα από κάθε άλλη φορά στη σεζόν.

Πώς γίνεται να μη σε επηρεάζουν τα συναισθήματα όμως; Παίκτες και σταφ θα αναγκαστούν, έχοντας δει τον Έβανς να λυγίζει ξανά από την ατυχία, να βγουν στο παρκέ με τις μνήμες νωπές και τον καμβά του γκρίζο.

Γκρίζος καμβάς στην γκρίζα πόλη. Κάπως έτσι χαρακτηρίζεται το Μιλάνο, ένεκα της βιομηχανικής του ιδιοσυγκρασίας και της ομίχλης που το αγκαλιάζει τέτοια εποχή. Η Αρμάνι έχτισε για να περάσει αυτήν τη σεζόν πάνω από τον πήχη, αφήνοντας πίσω τις προηγούμενες που περιέφερε τον μανδύα της και τη μόδα ανά την Ευρώπη, αφήνοντας το μπάσκετ στην άκρη.

Οι συχνοί τραυματισμοί δένουν τα χέρια του -επίσης ασθενούς- Μεσίνα. Ο Νίμπο αποτελεί τον τελευταίο άτυχο και το όνομά του προστέθηκε στο απουσιολόγιο των Μπράουν, ΛεΝτέι, Σέστινα, την ώρα που παραμένουν αμφίβολοι οι Γκούντουριτς και Σιλντς. Οι δύο τελευταίο με σημαντικό ρόλο και αποφάσεις, έχοντας την μπάλα στα χέρια.

Μ'αυτά και μ'αυτά, ο Ολυμπιακός έχει ντυθεί με την μπέρτα του φαβορί. Το βασικό του μέλημα είναι να διατηρήσει τη συγκέντρωσή του και την πνευματική του ετοιμότητα. Πολύ κυνικός και συνάμα... μη ανθρώπινος τρόπος σκέψης, αλλά αυτή είναι -δυστυχώς- η EuroLeague. Δεν αφήνει περιθώριο να αποπροσανατολιστείς, ανεξαρτήτως συνθηκών.

Εδώ που τα λέμε, ο Σάσα Βεζένκοβ ξεστόμισε μια πολύ σοφή ατάκα, μετά τη νίκη επί της Μακάμπι, που θα συνοδεύει τον Ολυμπιακό. «Καλύτερα να μαθαίνεις κερδίζοντας» είπε. Εδώ που φτάσαμε, καλύτερα να κερδίζει για να μην τον απορροφήσει η μαύρη τρύπα της στεναχώριας. Κάθε νίκη θα διώχνει από πάνω του ένα σύννεφο και στο Μιλάνο έχει ευκαιρία για μία τέτοια. Δεν είναι μόδα πια τα γκρι. Ο Ολυμπιακός καλείται να φορέσει τα κόκκινα, για να μη φανούν τα τραύματά του.

Σε μία συνθήκη, που εκτός των άλλων και αγωνιστικά δεν αποτελεί έναν απλό γρίφο, αφού και εκείνος έχει να κουβαλήσει τα δικά του προβλήματα. Μένοντας ξανά με τον Τόμας Γουόκαπ ως μοναδικό καθαρό πόιντ γκαρντ, μετά τον μικροτραυματισμό του Φρανκ Νιλικίνα. Και έχει να αντιμετωπίσει μια ομάδα που έχει μέγεθος, κάτι που σημαίνει πως το φινάλε της αναμέτρησης με τη Ζάλγκιρις αποτέλεσε και μια πρόβα.

Ο ΜακΚίσικ πολύ πιθανό να πάρει ρόλο primary ball handler στη 2nd unit. Πίτερς και Βεζένκοβ δεν αποκλείεται να συνυπάρξουν περισσότερο από το συνηθισμένο, όσο ο Ντόρσεϊ θα συνεχίσει να καμουφλάρει μερικές στιγμές αφλογιστίας της ομάδας με τις προσωπικές του φάσεις.

Το σοκ για τον Ολυμπιακό είναι τεράστιο. Σαφώς όχι μεγαλύτερο απ' του Έβανς, που επέστρεψε και πάλι στο μηδέν, έχοντας κάνει αυτήν την επίπονη διαδρομή της επιστροφής δύο φορές. Η ομάδα θα τον βρει ξανά τον δρόμο της. Πρέπει να τον βρει, προφανώς και μέσω ενίσχυσης αφού πλέον το ζήτημα είναι και ποσοτικό. Σιγά σιγά και μονάχα κερδίζοντας, θα αφήσει πίσω της το γκρίζο.