Ολυμπιακός, Έβανς: «No way» να είναι έτσι η ζωή

Είναι πραγματικά ανατριχιαστικά και σοκαριστικά όλα όσα εκτυλίχθηκαν στο ΣΕΦ το βράδυ της Τετάρτης. Αδιανόητο να το σκεφτεί ο ανθρώπινος νους, βλέποντας τον Κίναν Έβανς αρχικά σωριασμένο στο παρκέ και έπειτα να ουρλιάζει «no way».

Δεν υπάρχει μονάδα μέτρησης στην ατυχία, τόνισε λίγο αργότερα, στις δηλώσεις του, ο Γιώργος Μπαρτζώκας. Ο Κίναν Έβανς μόλις την περασμένη Κυριακή, επέστρεψε στα παρκέ μετά από 533 ημέρες και το πρόσωπό του έλαμπε από χαρά.

Το άκουσμα του ονόματός του στη 12άδα έφερε νέα αποθέωση. Το ΣΕΦ σείστηκε τη στιγμή που σηκώθηκε από τον πάγκο για να πατήσει παρκέ. Εκκωφαντική αποθέωση, κάτι που μοιάζει με μοναδικό, παράλληλα και μηδαμινό μπροστά στα όσα περνάει, αποκούμπι. Ότι πρόλαβε να το ζήσει έστω και για λίγα δευτερόλεπτα. Το παιχνίδι της μοίρας μετέτρεψε τη... νεκρική σιγή σε ακόμα πιο ηχηρό άκουσμα. «Παγωμάρα», σοκ, λέξεις που δεν μπορούσαν να βγουν από το στόμα.

Ένα πελώριο «αν είναι δυνατόν». Πόσο πιο σοκαριστική η εικόνα του Έβανς να φωνάζει «no way», έχοντας αντιληφθεί τι συνέβη. Μόνος του, χωρίς κάποια σύγκρουση, σωριασμένος στο παρκέ. Ρήξη Αχιλλείου για δεύτερη φορά στην καριέρα του, μετά από όσα έχει περάσει για την επιστροφή του. Γιατί; Όχι πάλι. Επιφωνήματα και φράσεις που κυριαρχούσαν στο ΣΕΦ.

Γιατί ο αθλητισμός να μην είναι η εικόνα του μικρού υιού του Νάιτζελ Γουίλιαμς Γκος, που επέστρεψε με περιβολή Ζάλγκιρις και γύρισε να δει τα παλιά του... φιλαράκια να τον παίρνουν αγκαλιά.

Γιατί να μην περιορίζεται η στεναχώρια σε ένα χαμένο ριμπάουντ, ένα σουτ που μπήκε ή δεν μπήκε, μια χαμένη μπάλα;

Είναι φορές που η σιωπή αντηχεί πολύ πιο δυνατά από εκείνες που σπάνε τα ντεσιμπελόμετρα. Εκεί που αντιλαμβάνεσαι πως αυτό που συνέβη, δεν το χωράει ο ανθρώπινος νους. Ο Έβανς έπαθε τρεις πολύ σοβαρούς τραυματισμούς σε διάστημα σχεδόν τριών ετών! Γιατί να είναι θάλασσα ο πόνος και οι χαρές νησιά, για αυτό το παιδί που ανυπομονούσε για ένα νέο ξεκίνημα;

Δεν υπάρχει μπάσκετ, δεν υπάρχει βαθμολογία, νίκες, στόχοι, οτιδήποτε. Ο χρόνος πάγωσε σε αυτό το καταραμένο δευτερόλεπτο που ο Έβανς βρέθηκε στο παρκέ. Ο Ολυμπιακός έκανε μία από τις καλύτερές του εμφανίσεις. Ίσως την καλύτερη two way της σεζόν, διαλύοντας τη Ζάλγκιρις, παρά τα μαζεμένα επιθετικά ριμπάουντ των Λιθουανών.

Κανένας δεν έχει τη διάθεση να μιλήσει για μπάσκετ. Ο Ολυμπιακός έπαιξε καλά και χωρίς τον Έβανς, αλλά το πλάνο απ΄το καλοκαίρι σύστηνε υπομονή για την επιστροφή του. Ο πλήρης Ολυμπιακός, όπως τον οραματίστηκε ο Μπαρτζώκας, δε θα παραταχθεί ποτέ στο παρκέ.

Οι «ερυθρόλευκοι» είναι λογικό να βγουν πολύ πιο έντονα στην αγορά, για να καλύψουν το κενό. Αλλά, όπως αναφέραμε, κανείς δεν έχει τη διάθεση να μιλήσει για μπάσκετ αυτές τις στιγμές. Δικαίως!

Όπως ο κόσμος, έτσι και οι παίκτες σοκαρίστηκαν. Όσοι είχαν τη δυνατότητα, έτρεξαν προς τα αποδυτήρια. Ακόμα και ο ΜακΚίσικ που αγωνιζόταν, με το που βγήκε από το παρκέ πήγε απευθείας στα ενδότερα του ΣΕΦ να δει τι συμβαίνει.

Ο Τόμας Γουόκαπ ήταν πανταχού παρών και στις δύο πλευρές του παρκέ. Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ συνεχίζει να κάνει εκπληκτικά πράγματα επιθετικά, προσφέροντας σε σκορ και δημιουργία. Ο Νίκολα Μιλουτίνοφ πόσταρε τον πρώην συμπαίκτη του, Μόουζες Ράιτ και έπαιζε λες και... δε βλέπει κανέναν. Η παρουσία του Ντόντα Χολ και τα διαφορετικά στοιχεία που φέρνει πίσω από τον Σέρβο είναι άκρως σημαντικά. Το να έχεις έναν σέντερ και να μπορείς απλώς να πετάξεις 2-3 μπάλες ψηλά για να τις τελειώσει, μπορεί να σημαίνει πολλά. Ο Εβάν Φουρνιέ στα κρίσιμα θα είναι εκεί. Για τον Σάσα Βεζένκοβ δε χρειάζεται να το συζητάμε καν.

Και πραγματικά αξίζει ένα μπράβο σε άπαντες στον οργανισμό, για την απόλυτη συγκέντρωση και την πνευματική ετοιμότητα να παίξουν ένα ματς, στο οποίο κανείς δεν ήθελε να βρίσκεται μετά απ'το πρώτο δεκάλεπτο.

Κανείς δεν είχε διάθεση για μπάσκετ, αλλά έπρεπε να πάρουν το ματς, την ώρα που όλα είχαν επισκιαστεί. Κανείς δεν είχε διάθεση για μπάσκετ στο ΣΕΦ. «Ειλικρινά δεν έχει σημασία το αποτέλεσμα σήμερα. Η τραγωδία είναι αυτό που συνέβη πάλι με τον Έβανς» ήταν τα λόγια του Μιλουτίνοφ. Χωρίς την παραμικρή δόση υπερβολής.

Δυστυχώς, μέσα σε όλα αυτά, έπρεπε να παιχτεί και ένα ματς. Όπως θα συμβεί και στο Μιλάνο το βράδυ της Παρασκευής με το επόμενο, και ούτω καθεξής. Δυστυχώς, ο Ολυμπιακός πρέπει να γυρίσει σελίδα. Το κλισέ «η ζωή συνεχίζεται» ίσως είναι από τα χειρότερα που έχουν μείνει και διαιωνίζονται ανά τα χρόνια. Συνεχίζεται, αλλά ποτέ δεν είναι ίδια. Έτσι και η σεζόν. Συνεχίζεται, αλλά για τον Ολυμπιακό δεν είναι ίδια. Για τον Έβανς ακόμα περισσότερο...

Το να γυρίζεις σελίδα, παρά το σοκ, αποτελεί χαρακτηριστικό των σπουδαίων οργανισμών. Δυστυχώς, τόσο ο Έβανς, όσο και ο Ολυμπιακός καλούνται να το κάνουν και αυτό.

Μια ομάδα που πρέπει να παραταχθεί την Παρασκευή στο Μιλάνο, έχοντας νωπή στα αυτιά την κραυγή του Έβανς, ένα ρεκόρ που της επιτρέπει να νιώθει ανακούφιση για τα όσα πέτυχε ως τα μέσα του Νοεμβρίου και ένα σφίξιμο στο στομάχι για αυτό που συνέβη στον Αμερικανό. «No way» να είναι έτσι η ζωή.

ΥΓ: Ο Ματίας Λεσόρ καταλαβαίνει καλύτερα από πολλούς τι πέρασε ο Κίναν Έβανς, την ανυπομονησία του να ξαναπατήσει παρκέ, τη δουλειά που έχει ρίξει και την απογοήτευσή του. Καθόλου τυχαία, από τους πρώτους που έσπευσε να σχολιάσει τον τραυματισμό του Αμερικανού.