Ολυμπιακός: Το ΣΕΦ μπάζει νερά, ο Ολυμπιακός όχι

• Όσο ο χρόνος περνούσε τόσο η προσωπική άμυνα βελτιωνόταν
• Τα σχήματα του Μπαρτζώκα έπαιξαν σπουδαίο ρόλο
• Χωρίς ψηλό ο Ολυμπιακός, αλλά με δράση στο low post
• Έξι πράγματα που παρατήρησα στο Αρμάνι - Ολυμπιακός

Κάποια στιγμή τον Απρίλιο θα κοιτάξουμε πίσω και θα αναφερόμαστε στο χθεσινό διπλό του Ολυμπιακού στο Μιλάνο. Κάθε νίκη είναι πολύτιμη στην Euroleague. Άπλα ορισμένες είναι λίγο περισσότερο. Τέτοια ήταν και αυτή του Ολυμπιακού επί της Αρμάνι. Οι «ερυθρόλευκοι» πήγαν στην Ιταλία με ένα σέντερ και με τον Βεζένκοβ εμπύρετο για να αντιμετωπίσουν έναν αντίπαλο που χρειαζόταν πάση θυσία τη νίκη. Η Αρμάνι για την οποία επιμένω χάριν αστεϊσμού πως δεν είναι ομάδα αλλά ιδιότητα, ψάχνει τρόπους να διορθώσει το τραγικό της ξεκίνημα και να βρεθεί σε τροχιά play offs.

• Βαθμολογία της EuroLeague: Ο Ολυμπιακός κλείνει το 2024 από την κορυφή

Για τους Πειραιώτες είναι σημαντικό να μένουν στην κορυφή της κατάταξης έστω και με παρέα. Το αίσθημα «καλύτερα να με κυνηγούν και όχι να κυνηγάω» προσφέρει μία ισχυρή δόση αυτοπεποίθησης κάθε αγωνιστική που κυλάει. Σε αντίθεση με την έδρα τους (ο Θεός να την κάνει τέτοια), η ομάδα δεν μπάζει νερά στις δύσκολες στιγμές.

Όσο ο χρόνος περνούσε τόσο η προσωπική άμυνα βελτιωνόταν

Ο φετινός Ολυμπιακός μπορεί να έχει ένα μάτσο παικταράδες στο ρόστερ, παίκτες που μπορούν να σκοράρουν ανά πάσα ώρα και στιγμή και να δημιουργήσουν προβλήματα σε κάθε αντίπαλο, ωστόσο η «αλφαβήτα» θα ξεκινάει μόνιμα από την άμυνα.

Είδατε τι έκανε ο Φουρνιέ με τα κλεψίματα; Είδατε τι έκανε στη μεγαλύτερη διάρκεια ο Βιλντόζα, ο Γουίλιαμς Γκος και ο Γουόκαπ με την πίεση που ασκούσαν; Είδατε τι έκανε στο πρώτο ημίχρονο ο Παπανικολάου που έπαιξε 4-5 διαφορετικούς παίκτες άμυνα;

• Βεζένκοβ: «Το πιο σημαντικό σημείο ήταν όταν αποφασίσαμε να παίξουμε καλή άμυνα»

Ταλέντο βέβαια έχουν όλες οι ομάδες της Euroleague. Αυτό το οποίο παρατήρησα ήταν πως όσο το παιχνίδι πλησίαζε στο τέλος του, τόσο καλύτερη γινόταν η άμυνα στο «1 on 1». Η Αρμάνι σκόραρε μόνο όταν άλλαζε πάσες σε ρυθμό.... Ολυμπιακού. Γενικά άλλαξε το «τσιπάκι» όταν αποφάσισαν να παίξουν καλύτερη προσωπική άμυνα.

Αποκορύφωμα φυσικά η τελευταία όπου ο Μάνιον υπέκυψε στην άμυνα του Βεζένκοβ και του Βιλντόζα. Γενικά φέτος, οι περισσότεροι προπονητές «σημαδεύουν» τον Σάσα στην δική τους επίθεση. Το έκανε και η Αρμάνι. Και βρήκε λύσεις μέσα στον αγώνα, αλλά όχι την κρίσιμη στιγμή. Ο Βεζένκοβ γνωρίζει καλά πως δεν είναι καλός αμυντικός, ωστόσο είναι πολύ έξυπνος για να ξέρει πως να αντιμετωπίσει κρίσιμες κατοχές.

Τα σχήματα του Μπαρτζώκα έπαιξαν σπουδαίο ρόλο

Ο Μεσίνα από σπόντα (τραυματισμός Νίμπο) βρήκε πριν ένα μήνα περίπου σχήμα με δίδυμο ψηλών ΛεΝτέι και Μίροτιτς. Του βγήκε. Οι Ιταλοί έπαιξαν χωρίς τον Νίμπο και ο Ολυμπιακός χωρίς τον Μιλουτίνοφ και τον Μένσα (και τον Λαρεντζάκη, αλλά αναφέρω τα σέντερ).

Αυτομάτως οι δύο προπονητές έπρεπε να μπουν σε μία διαδικασία διαφορετική. Ο Μπαρτζώκας νίκησε κατά κράτος τον Μεσίνα σε όσα αφορούν την επιλογή των σχημάτων και τα διαστήματα μέσα στο ματς που τα εμπιστεύτηκε.

• Μπαρτζώκας: «Ο Βεζένκοβ έπαιζε με πυρετό, έπρεπε να ξεπεράσουμε τέτοιου είδους θέματα και το κάναμε»

Τι εννοώ; Με εξαίρεση το πρώτο οκτάλεπτο στο οποίο η Αρμάνι έπαιξε με δύο φόργουορντ και ο Ολυμπιακός με τον Φαλ, σε όλες τις άλλες περιπτώσεις ο Μεσίνα ήταν αυτός που ακολουθούσε τον Μπαρτζώκα στην αλλαγή σχήματος. Δείτε ξανά το ματς και θα παρατηρήσετε πως όταν ο Ολυμπιακός έπαιξε με τον Παπανικολάου ή τον Πίτερς στο «5», η Αρμάνι είχε μέσα αρχικά τον Γκιλέσμπι και στη συνέχεια τον Ντιοπ. Και μέσα από την άριστη λειτουργία των «ερυθρόλευκων» υποχρεωνόταν να ρίξει μέσα πάλι τα δύο του φόργουορντ.

Με απλά λόγια ο Μεσίνα κοούτσαρε στον ρυθμό του Μπαρτζώκα ως προς τις πεντάδες και τα σχήματα.

Χωρίς ψηλό ο Ολυμπιακός, αλλά με δράση στο low post

Ο Πίτερς είναι καλύτερο πεντάρι από τον Παπανικολάου στην επίθεση. Ο Παπανικολάου είναι καλύτερο πεντάρι από τον Πίτερς στην άμυνα. Φυσικά κανείς εκ των δύο δεν είναι πεντάρι. Να το ξεκαθαρίσουμε αυτό ασχέτως αν φέτος έχουν περάσει αρκετή ώρα φορώντας την μπέρτα του σέντερ.

Ο Αμερικανός έκανε καταπληκτική δουλειά. Γενικά είναι πολύ καλός εδώ και 15-20 μέρες και η ταυτόχρονη παρουσία του στο παρκέ με Βεζένκοβ και Φουρνιέ λειτουργεί άψογα. Και μπράβο του διότι η συμπεριφορά και η νοοτροπία του είναι η ιδανικότερη που υπάρχει. Ο Πίτερς όπως και ο Βεζένκοβ έχουν πολύ μεγάλες αρετές στο low post παιχνίδι και ο Μπαρτζώκας έχει αρκετά plays για να τους φέρει σε τέτοια κατάσταση.

Ο Ολυμπιακός λοιπόν έπαιξε 15 λεπτά χωρίς κλασικό σέντερ, ωστόσο αυτό δεν του στέρησε όσα προσφέρει το παιχνίδι κοντά στο καλάθι λόγω Βεζένκοβ και Πίτερς. Απλά η διαφορά είναι πως όταν ο Φαλ ή ο Μιλουτίνοφ βρίσκεται στο παρκέ, ποστάρει απευθείας ενώ τώρα με τα δύο φόργουορντ πρέπει να γίνουν σκριν. Η Αρμάνι ξεκίνησε κι αντιμετώπισε τα σκριν με αλλαγές και έτσι το έκανε πιο εύκολο στον Ολυμπιακό. Τόσο ο Σάσα όσο και ο «Αλέκος» ξέρουν να... κλειδώνουν τον αντίπαλό τους και να παίρνουν καλύτερη θέση. Θυμηθείτε μία λόμπα του Γουόκαπ στον Πίτερς κι ένα εύκολο καλάθι για το 66-67. Στο τέλος ο Μεσίνα παράτησε την άμυνα με αλλαγές γιατί δεν άντεχε να πληγώνεται άλλο.

Έξι πράγματα που παρατήρησα στο Αρμάνι - Ολυμπιακός

1. Ο Κώστας Παπανικολάου άλλαξε τρεις θέσεις σε 3' στο πρώτο ημίχρονο. Ξεκίνησε στο «3», πήγε στο «5» και συνέχισε στο «4». Ο αρχηγός του Ολυμπιακού ξέρει καλά πως δε βρίσκεται στην ιδανική κατάσταση που θα ήθελε, αλλά κάνει τα πάντα για να βοηθήσει την ομάδα του. Το διάστημα τον πρώτο μήνα που «σκυθρώπιαζε» όταν γινόταν αλλαγή αποτελεί παρελθόν και πλέον ειδικά στην άμυνα κάνει σημαντική δουλειά.
   
2. Ο Φουρνιέ πήρε... φωτιά. Ο Γάλλος στο πρώτο δεκάλεπτο αν και με μόλις 2 πόντους ασκούσε τρομερή επίδραση γιατί έκλεβε μπάλες και μοίραζε ασίστ. Το εντυπωσιακό με τον Φουρνιέ είναι αυτά τα μικρά διαστήματα 3-4 λεπτών που βρίσκει σχεδόν σε όλα τα δεύτερα ημίχρονα και σκοράρει κατά ριπάς. Το έκανε και στο Μιλάνο, απλά από ένα σημείο κι ύστερα πήρε 2-3 τραβηγμένες επιλογές και κάθισε να πάρει ανάσες μένοντας τελικά στον πάγκο μέχρι το τέλος αφού ο Μπαρτζώκας ήθελε τρεις καλούς χειριστές. Ο τύπος έχει τρομερό ένστικτο σκόρερ.
   
3. Ο Μπαρτζώκας περιόρισε σωστά το rotation. Επαιξε το ματς με 9 παίκτες και το δεύτερο ημίχρονο με 8. Με αυτόν τον τρόπο διατήρησε τη χημεία της πεντάδας που βρήκε ρυθμό στο τρίτο δεκάλεπτο και επίσης έπαιξε για αρκετή ώρα με τρεις κοντούς θέλοντας να περιορίσει τα πολλά λάθη που έκαναν οι παίκτες του μέχρι το 30'.
   
4. Πονάνε τα χέρια του Φαλ. Κάθε φορά που ο Γάλλος σέντερ έπαιρνε τη μπάλα στο low post, ο παίκτης που τον μάρκαρε τον τσάκιζε στα φάουλ. Συνήθως ο Μίροτιτς ο οποίος ενίοτε εκμαίευε και επιθετικό φάουλ. Οι διαιτητές δεν τα σφύριζαν και έτσι αυτομάτως ο Ολυμπιακός έχασε ένα πλεονέκτημα στην επίθεση.
   
5. Η συνύπαρξη στο παρκέ τριών σουτέρ. Όταν στο γήπεδο βρίσκονται Φουρνιέ, Βεζένκοβ, Πίτερς η αντίπαλη άμυνα δεν ξέρει τι να κάνει. Δε μπορεί να δώσει βοήθεια γιατί ξέρει πως θα δεχτεί τρίποντο. Όπως έγραψα και τις προάλλες και θα το γράφω όσο χρειάζεται... «ό,τι πληρώνεις, παίρνεις». Στο τέλος το σουτ το πήρε ο Βιλντόζα βέβαια, αλλά κι αυτόν δεν τον λες κακό σουτέρ, ασχέτως αν ήταν άστοχος. Το γήπεδο μεγαλώνει υπερβολικά με τόσους καλούς σουτέρ στο παρκέ.
   
6. Η αντίδραση των Ντόρσεϊ, Μήτρου Λονγκ στο φινάλε της αναμέτρησης. Ο Μάνιον κάνει το λάθος και ο Ολυμπιακός κλειδώνει τη νίκη. Όλοι πανηγυρίζουν και αυτοί λες και βλέπουν σινεμά και μάλλον κάποια βαρετή ταινία. Δεν είμαι στις προπονήσεις, δεν ξέρω τι γίνεται, αλλά κακό στον εαυτό τους κάνουν και μόνο. Ο Μπαρτζώκας έχει πλέον τον Λαρεντζάκη πιο μπροστά στο rotation γιατί όταν δεν έπαιζε, πείσμωνε. Αν ο Ντόρσεϊ θέλει να το παίξει ξενερωμένος και θιγμένος, ζημιά στον εαυτό του θα κάνει. Ο Ολυμπιακός τον έχει ανάγκη για τον ρόλο που του έχει αναθέσει ο Μπαρτζώκας. Αν δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτόν, ο coach οφείλει να πάει σε άλλη λύση.

ΥΓ: Στην πεντάδα αγώνων (Μιλάνο, Κάουνας, Μπάγερν εντός, Μπασκόνια εκτός και Μαδρίτη) ο Ολυμπιακός θα ήθελα να κάνει 3 νίκες. Αν κάνει 4 θα είναι σε εκπληκτική κατάσταση και αγκαλιά με την πρώτη δυάδα της κατάταξης. Έκανε το 1/1 και προχωράει.

ΥΓ 2: Ο Ολυμπιακός δυστυχώς είναι εγκλωβισμένος και η Κυβέρνηση το εκμεταλλεύεται. Αν μπορούσε να πει «φεύγω και πηγαίνω να παίξω στο Χ γήπεδο», τότε θα ήταν διαφορετική η κατάσταση διότι χωρίς Ολυμπιακό δεν υπάρχει ΣΕΦ.