Αρκεί να πιάνει τα ποντίκια

O ΠΑΟΚ ζορίζεται, αλλά δείχνει χαρακτήρα και κερδίζει το ένα ματς μετά το άλλο, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Ο ΠΑΟΚ δείχνει χαρακτήρα και κερδίζει το ένα ματς μετά το άλλο, αλλά ζορίζεται. Το νόμισμα έχει δύο όψεις και καθ’ ένας έχει δικαίωμα να διαβάζει πρώτα την κορώνα ή πρώτα τα γράμματα.

Να ονειρεύεται μεγαλεία το κοινό που γεμίζει το γήπεδο ή να ανησυχεί; Να δηλώνει ικανοποιημένος ο Αντρέα Τρινκιέρι ή να επιτρέπει στα φίδια να τον ζώνουν; Η αλήθεια βρίσκεται προφανώς ανάμεσα στις δύο όψεις του νομίσματος, αλλά όχι απαραίτητα ακριβώς στη μέση. «Θα βελτιωθούμε σίγουρα», υποσχέθηκε ο Τσέντι Όσμαν, «αλλά αυτό δεν πρόκειται να συμβεί σε μία νύχτα». Ούτε σε 1-2 μήνες.

Εάν θέλετε την όχι ιδιαίτερα ταπεινή γνώμη μου, θα πρέπει να είναι κανείς αιθεροβάμων για να κοιτάζει στα δόντια το 7-2 του ΠΑΟΚ σε επίσημους αγώνες, έστω και αν όλες πλην μίας οι νίκες σημειώθηκαν με άγχος και ιδρώτα. Ας μη ξεχνάμε, ότι στα θύματά του συγκαταλέγεται ο Παναθηναϊκός.

Στην περίπτωσή του «Δικεφάλου», που κοιτάζει ψηλά αλλά χρήσιμο είναι να θυμάται ότι έχει ξεκινήσει από χαμηλά, σχεδόν όλες οι προσγειώσεις αυτού του πρώτου διμήνου ήταν ομαλές. Τα καλύτερα μαθήματα είναι εκείνα που δεν συνοδεύονται από παθήματα.

Ο ΠΑΟΚ έδειξε (ειδικά στο δεύτερο μέρος) σαφή σημάδια βελτίωσης στην άμυνα και στις επιστροφές, απέναντι σε έναν αντίπαλο με αμερικανικό DNA, που λατρεύει το ανοιχτό γήπεδο. Το «78» της Ουλμ, η οποία είχε μόλις 50% στα δίποντα (αλλά και 9/20 βολές), υπήρξε θεμέλιο νίκης.

Ωστόσο, ο φετινός ΠΑΟΚ με τους πολλούς ικανούς σκόρερς και μπουκαδόρους στις θέσεις «2» και «3», χρειάζεται οπωσδήποτε έναν ενορχηστρωτή ικανό να βάλει τα κομμάτια στη θέση τους και να γίνεται και πρώτο ανάχωμα στα μετοπισθεν. Ο Καλάθης είναι ιδανικός για αυτό τον ρόλο, αλλά η απουσία του απόψε άφησω πίσω μία τρύπα σε σχήμα Νικ.

Το κλάσμα της «οικονομίας» άγγιξε τα όρια του απαράδεκτου: 21 λάθη για 7 ασίστ, τρία προς μία αντί για το ιδανικό ένα προς τρεις. Και δεν ήταν πρόχειρος και ο Πόρτερ, να δώσει καμία πάσα μπέιζμπολ από αυτές που τόσο του αρέσουν! Ο Κέβιν Πόρτερ τζούνιορ ντε, που καλώς ή κακώς πολιορκείται τρεις μέρες τώρα στα social media από τους οπαδούς της εν Ελλάδι ομάδας του…

Ο Νάσος Μπαζίνας των 0 ασίστ σε 200 λεπτά θα γίνει καλός παίκτης, αλλά floor general δεν θα τον αποκαλέσει κανένας, τουλάχιστον όχι ακόμη. Βεβαίως, η προσωπική φάση του Ταϊρί, του Όσμαν και του Φόστερ είναι πολύτιμο εφόδιο όταν αποδεικνύεται ανέφικτη η τριγωνομετρία.

Όλα πλην ενός τα καλάθια που μετέτρεψαν το 59-59 σε 77-68, μιλάμε για 15 ολόκληρους πόντους σε ένα πεντάλεπτο, σημειώθηκαν με διεισδύσεις στο ψαχνό και δίχως να κυκλοφορήσει η μπάλα. Είναι προτιμότερη η καλλιτεχνία από τους πολιορκητικούς κριούς; Μαύρος γάτος, άσπρος γάτος, το θέμα είναι να πιάνει τα ποντίκια.

Τα περί του ...σιδεροδέσμιου Λιόλιου, όσα τέλος πάντων δεν είπαμε στις σημερινές εκπομπές μας, θα τα αναλύσουμε χαρτί και καλαμάρι στο πρωινό Gazz Floor στις 11.30 στο YouTube του Gazzetta, την ίδια ώρα που οι έξι θα απολογούνται στις ανακριτικές αρχές. Το λινκ είναι εδώ, για όσους βιάζονται να πιάσουν θέση. Μη τυχόν το χάσετε, γιατί θα σας κάνουμε αιφνιδιαστικές ερωτήσεις.