Άρης: Πολύ soft για να προκριθεί

Η αδιαμφισβήτητη αγωνιστική βελτίωση τον οδήγησε σε ματς-τελικό. Εκεί χρειάζονταν περισσότερα στοιχεία για την εξασφάλιση της πρόκρισης, ειδικά απέναντι σε μια καλύτερη, πιο ξεκάθαρη και συνειδητοποιημένη ομάδα όπως είναι η Κλουζ. Αντικειμενικά, μέσα σε διάστημα 20-25 ημερών, ο Άρης επιχείρησε να καλύψει το χαμένο έδαφος 3-4 μηνών. Αν το κατάφερνε, θα ισοδυναμούσε με μικρό αθλητικό θαύμα. Νίκησε στα δύο από τα τέσσερα παιχνίδια και στην Κωνσταντινούπολη έχασε ματς μέσα από τα χέρια του. Στον τελικό λογαριασμό, εκείνη η ήττα από την Μπαχτσεσεχίρ δεν είχε κόστος. Μεγαλύτερη ζημιά προκάλεσαν οι εντός έδρας απέναντι σε Μανρέσα και Κλουζ.

Παραμονή του αγώνα με την Κλουζ σημειώθηκαν οι σημαντικές διαφορές με τη ρουμανική ομάδα η οποία απέδρασε από τα μπασκετικά σύνορα της χώρας της. Δεν παίζει στο εγχώριο Πρωτάθλημα, παρά μόνο στα Playoff και φέτος ανέβασε το επίπεδό της μέσα από τη συμμετοχή της στην Αδριατική Λίγκα. Το κόστος αυτής της απόφασης φάνηκε στο γεγονός ότι έφτασε στην τελευταία αγωνιστική της κανονικής διάρκειας του Eurocup για να διεκδικήσει την πρόκριση. Στα προηγούμενα χρόνια ήταν εξασφαλισμένη από τις αρχές του δεύτερου γύρου. Κι έτσι προχώρησε σε ηχηρές επενδύσεις σε περιβάλλον απόλυτης εμπιστοσύνης στο πλάνο του προπονητή (σ.σ. Μίχα Σιλβασάν) ο οποίος φέτος κλείνει δεκαετία στην τεχνική ηγεσία. Καμία σχέση δηλαδή με τον Άρη ο οποίος χτίστηκε από μηδενική βάση.

Τα παραπάνω δεν αποτελούν… προφάσεις εν αμαρτίαις. Είναι η πραγματικότητα. Όπως είναι αλήθεια ότι, βάσει προσδοκιών, ο Άρης απέτυχε στο Eurocup επειδή καθυστέρησε να διαβάσει σωστά όλες τις μεταβλητές και το επίπεδο επένδυσης που χρειαζόταν για την (εκτός συνόρων) διάκριση. Συμβαίνουν αυτά σε προσπάθειες που βρίσκονται στα σπάργανα. Αν δεν αποτύχεις, δεν θα μάθεις.

Για παράδειγμα, το μήνυμα του Ρίτσαρντ Σιάο μετά τον ευρωπαϊκό αποκλεισμό, σίγουρα, προκάλεσε χαμόγελο σε όλους όσοι νιώθουν πραγματικά και μετρούν γαλόνια εμπειρίας δεκαετιών. Ο 24χρονος επιχειρηματίας δεν γνωρίζει τις ιδιαιτερότητες του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Καλά-καλά ένιωθε άγνωστος μεταξύ αγνώστων στην πρώτη του παρουσία στη Θεσσαλονίκη. Τώρα έχει αρχίσει να μπαίνει στο κλίμα κι αυτό είναι ό,τι σπουδαιότερο μπορεί να πετύχει φέτος ο Άρης. Να βάλει τον χρηματοδότη στο πετσί του ρόλου του και παράλληλα να τρέξει το ζήτημα του γηπέδου επί του οποίου μήνες επιμένω και πλέον περιμένω τις υπογραφές και τις ανακοινώσεις.

Καθαρά αγωνιστικά, ο Άρης ήταν soft στον πνευματικό τομέα. Σε τέτοια ματς μπαίνεις με το μαχαίρι στα δόντια. Κι κάνεις 35-40 φάουλ. Δεν επιτρέπεις τον αντίπαλο να νιώσει άνετα στο παρκέ όπως συνέβη με την Κλουζ από το 3ο λεπτό έως και την τελευταία κόρνα της γραμματείας. Αν δεν μεταφέρεις το πρόβλημά σου στο μυαλό του αντιπάλου, δεν έχεις καμία τύχη.

Για ματς-τελικό, ο Άρης ήταν εξαιρετικά μαλθακός. Πήγε σε μπάσκετ πολλών κατοχών κι ενώ ήξερε ότι είχε ισχυρό μειονέκτημα. Δεν χρησιμοποίησε τα φάουλ του στο σωστό timing με συνέπεια είτε να δώσει ελεύθερες βολές είτε πολλά ελεύθερα σουτ. Η Κλουζ κυκλοφόρησε την μπάλα κι έβγαλε play’s με χαρακτηριστική ευκολία. Σούταρε σταθερά πάνω από 40%, ασχέτως του ότι χαμήλωσε το ποσοστό στα τελειώματα του αγώνα κι ενώ όλα είχαν κριθεί. Κατέγραψε +18 κατοχές στην αναλόγια ασίστ / λαθών. Ο Άρης δεν σταμάτησε το transition παιχνίδι των Ρουμάνων και μέσα από τα 22 λάθη του σε καταστάσεις επίθεσης έδωσε ένα σωρό πόντους στους γηπεδούχους. Εν τέλει, δεν θα μπορούσε να νικήσει υπό αυτές τις συνθήκες γιατί δεν έπραξε το βασικότερο. Προσαρμόστηκε στο στιλ παιχνιδιού του αντιπάλου.

Φεύγοντας από τη Ρουμανία κατάλαβε όμως τι πρέπει να κάνει το ερχόμενο καλοκαίρι για να μην φτάσει στο ίδιο σημείο. Να φτιάξει πιο σκληρή ομάδα στο μυαλό και στο παρκέ ενισχύοντας τη νοοτροπία του και ταιριάζοντας αγωνιστικά χαρακτηριστικά τα οποία θα τον κάνουν πιο ανθεκτικό σε συνθήκες αγώνων. Κάθε πάθημα αποκτά αξία όταν γίνεται μάθημα και η φετινή χρονιά έχει διδακτικό χαρακτήρα για όλους στο club.