Άρης: Έχει πολύ δρόμο ακόμη για να γίνει ομάδα

• Οι «κοντοί» δεν κάνουν τη δουλειά τους

Σε σύγκριση με άλλους αγώνες, το διάστημα συνύπαρξης στο παρκέ των Τζόουνς-Μήτρου Λονγκ ήταν μικρότερο αλλά και αρκετό για την ανάδειξη της αναποτελεσματικότητας του. Το επιμέρους σκορ στα 2:48 λεπτά στο ξεκίνημα της 3ης περιόδου ήταν 5-10 υπέρ της Κλουζ. Το αντίστοιχο στα – περίπου – δυόμισι λεπτά προς τα τελειώματα του αγώνα ήταν 3-8. Υπήρξε κι ένα ακόμη λεπτό στις αρχές της δεύτερης περιόδου. Συνολικά, 8-18 στα λιγότερα λεπτά συνύπαρξής τους λόγω των προσωπικών φάουλ του Αμερικανού. Κι αυτό το στοιχείο καταγράφεται λειτουργώντας ενισχυτικά της άποψης περί μη αποδοτικότητας (για το σύνολο) αυτής της συνύπαρξης. Αυτό το συμπέρασμα αναδεικνύεται εξάλλου από τον (συνολικά) αρνητικό συντελεστή, κάθε φορά που οι δύο γκαρντ βρίσκονται ταυτόχρονα στο παρκέ.

Επιφανειακά, μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι το χθεσινό παιχνίδι χάθηκε λόγω αδυναμίας στην άμυνα. Πράγματι, ήταν ένας από τους λόγους, όχι όμως και ο βασικότερος. Στο πρώτο ημίχρονο ο Άρης έπαιξε άμυνα με αλλαγές και σε κάποιες περιπτώσεις πληγώθηκε από το μακρινό σουτ της ρουμανικής ομάδας. Στο αντίστοιχο δεύτερο επέλεξε να μην προχωρήσει σε αλλαγές κι αφού του έκανε ζημιά ο εξαιρετικός Κρικ μαζί με τον κοντοπίθαρο Ράσελ, μετά ανέλαβε δράση ο Μίλετιτς μ’ ένα απλό pick n’ roll στο high post. Η Κλουζ δεν έλυσε δα κάποιον γρίφο εξαιρετικής δυσκολίας, απλά διάβασε μια αμυντική αδυναμία βασιζόμενη και στο πρόσημο των +9 κατοχών που της πρόσφερε η αναλογία ασίστ-λαθών των Ράσελ-Μόλιναρ. Η αντίστοιχη των Μήτρου Λονγκ-Τζόουνς ήταν μόλις +1.

Το τελευταίο έχει την αξία του γιατί οι γκαρντ του Άρη έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αγώνα και στην ολοκληρωτική απώλεια του ρυθμού από το 14ο λεπτό κι έπειτα. Το παιχνίδι πήγε σε λίγες κατοχές μέχρι εκείνο το λεπτό, γεγονός το οποίο προφανέστατα ήταν υπέρ του Άρη και κατά των Ρουμάνων αφού αρέσκονται σε αγώνες πολλών κατοχών. Στο τέλος του αγώνα, αυτές έφτασαν κοντά στις 90 και η απόσταση μεταξύ πρώτου και δεύτερου μέρους ήταν τουλάχιστον «χαοτική». Κοντά στο 65% δόθηκαν στο δεύτερο μέρος, στοιχείο το οποίο υποδηλώνει ότι η Κλουζ επέβαλε ολοκληρωτικά τους κανόνες της.

Οι «κοντοί» δεν κάνουν τη δουλειά τους

Αν κανείς ρίξει μια ματιά στις επιδόσεις των Ίνοκ-Φόρεστερ, θα εκτιμήσει ότι οι ψηλοί δεν έκαναν τη δουλειά τους. Κι όμως, σ’ αυτή την περίπτωση οι αριθμοί στοιχειοθετούν τον τέλειο τρόπο παραπλάνησης. Στη συντριπτική πλειοψηφία των αγώνων, οι ψηλοί του Άρη έχουν διακοσμητικό ρόλο. Χθες για παράδειγμα, ο Ίνοκ χρησιμοποιήθηκε μόνο για τη δημιουργία χώρων προς όφελος των «κοντών». Πήρε δύο μπάλες στο πρώτο ημίχρονο και μία ακόμη στο δεύτερο. Ο Τζέικ Φόρεστερ μόλις μία φορά είδε την μπάλα να έρχεται καθώς η δεύτερη κατοχή του ήταν από επιθετικό ριμπάουντ. Φταίνε οι ψηλοί;

Η αξιοποίηση τους ανήκει στη σφαίρα ευθυνών των «κοντών» και οι Μήτρου Λονγκ-Τζόουνς, συνολικά, δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Μπορεί αυτό το στοιχείο να μην εντάσσεται στο πλαίσιο της ικανότητάς τους αλλά οφείλουν να βρουν τρόπο να το προσθέσουν. Στην πλειοψηφία των αγώνων «φτιάχνουν» φάσεις για τους εαυτούς τους με συνέπεια να γίνεται ο Άρης εξαιρετικά προβλέψιμος στην επίθεση. Μια ικανή ομάδα με εξίσου ικανό προπονητή ευκόλως καταλαβαίνει τις σκέψεις των κοντών του Άρη, παράλληλα της έλλειψης υπομονής στην αποτελεσματικότητα ενός pick κι εν τέλει, τη συνέπεια της εξέλιξης μιας φάσης ενός εναντίον ενός – και όχι iso επιλογής – για να μην μείνει η μπάλα στα χέρια.

Αυτό το πρόβλημα δεν λύνεται μέσα από τέσσερις-πέντε προπονήσεις, είναι όμως αναγκαίο να αντιμετωπιστεί από τον Ιγκόρ Μίλιτσιτς. Κι αν δεν γίνεται να χτιστεί αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ κοντών και ψηλών, ας βρεθεί τρόπος συνεργασιών μεταξύ των ψηλών. Προς το παρόν επικρατεί η χρησιμοποίηση σχήματος δίχως καθαρό σέντερ. Απέναντι στην Κλουζ ο Άρης έπαιξε 13 λεπτά δίχως καθαρό «πέντε», δεν είναι όμως η ενδεδειγμένη λύση γιατί γίνεται από ανάγκη και οδηγεί σε «πάρτι» των αντιπάλων, σαν αυτό του Μίλετιτς.

Χθες, η Κλουζ πέρασε από το Nick Galis Hall σουτάροντας κατά εννιά ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερα του Άρη από το τρίποντο (30% έναντι 39.3%) αλλά με γκαρντ τα οποία διάβασαν σωστά την αντίπαλη άμυνα και «προκάλεσαν» τα εύκολα καλάθια. Οι γκαρντ του Άρη δεν διάβαζαν ούτε τα μις ματς του κοντοπίθαρου Ράσελ ή τουλάχιστον δεν είχαν ταχύτητα σκέψης και εκτέλεσης. Αντί να ελέγξουν τον ρυθμό ή να συνεχίσουν το παιχνίδι των λίγων κατοχών, έτρεξαν αφελώς στο γήπεδο. Το ίδιο είχε γίνει και στη Νεπτούνας με συνέπεια την απώλεια μιας διαφοράς 17 πόντων, ασχέτως του ότι «κρύφτηκε» λόγω των δύο μακρινών σουτ που βρήκε ο Μήτρου Λονγκ για την εξιλέωσή του στο τελευταίο λεπτό.

Εν τέλει, δεν ξέρω αν όντως κάποιοι «μπερδεύτηκαν» από τις διαδοχικές νίκες, όπως είπε ο Ιγκόρ Μίλιτσιτς, σίγουρα όμως θα πρέπει να αναθεωρήσουν πραγματάκια ως προς τις βασικές ευθύνες τους στο παρκέ προς όφελος αξιοποίησης κάθε στοιχείου που διαθέτει ο κάθε παίκτης. Και φυσικά να συνυπολογίσουν ότι η κύρια αλλαγή, αυτή που οδήγησε στις νίκες, είναι η προσθήκη του εγκεφαλικού Αμίν Νουά γιατί το μπασκετικό παιχνίδι του Γάλλου δεν προσφέρεται από τους δύο βασικούς γκαρντ.